30.V.1. Ο πραγματικός κόσμος είναι η κατάσταση του στον οποίο ο μόνος στόχος του κόσμου θεωρείται πως είναι η συγχώρεση. ²Ο φόβος δεν είναι ο στόχος του, διότι η απόδραση από την ενοχή γίνεται ο στόχος του. ³Η αξία της συγχώρεσης γίνεται αντιληπτή και παίρνει την θέση των ειδώλων, τα οποία δεν επιζητούνται πλέον, διότι τα "δώρα" τους δεν είναι πια προσφιλή. ⁴Δεν τίθενται κανόνες ματαίως, και δεν υπάρχουν απαιτήσεις από κανέναν ή τίποτα για να συνυφανθούν και να ταιριάξουν μέσα στο όνειρο του φόβου. ⁵Αντί αυτών, υπάρχει η επιθυμία να κατανοηθούν όλα τα δημιουργήματα έτσι όπως είναι πραγματικά. ⁶Και αναγνωρίζεται πως όλα τα πράγματα πρέπει πρώτα να συγχωρεθούν, και ύστερα να κατανοηθούν.
30.V.2. Εδώ, πιστεύεται ότι η κατανόηση αποκτάται με την επίθεση. ²Εκεί, είναι ξεκάθαρο ότι με την επίθεση χάνεται η κατανόηση. ³Ο παραλογισμός της επιδιώξεως της ενοχής ως στόχου αναγνωρίζεται πλήρως. ⁴Και τα είδωλα δεν είναι επιθυμητά εκεί, διότι η ενοχή γίνεται κατανοητό πως είναι η μοναδική αιτία πόνου με οποιαδήποτε μορφή. ⁵Κανείς δεν δελεάζεται από την μάταιη γοητεία της, διότι τα βάσανα και ο θάνατος έχουν γίνει αντιληπτά ως πράγματα ανεπιθύμητα και ανάξια να μοχθήσει κανείς γι αυτά. ⁶Η δυνατότητα της ελευθερίας έχει γίνει αντιληπτή και έχει καλωσοριστεί, και τα μέσα με τα οποία μπορεί να κερδηθεί μπορούν τώρα να γίνουν κατανοητά. ⁷Ο κόσμος γίνεται ένας τόπος ελπίδας, επειδή ο μοναδικός του στόχος είναι ν αποτελεί έναν τόπο όπου η ελπίδα της ευτυχίας μπορεί να εκπληρωθεί. ⁸Και κανείς δεν βρίσκεται έξω απ αυτήν την ελπίδα, επειδή ο κόσμος έχει ενοποιηθεί στην πεποίθηση ότι ο στόχος του κόσμου είναι ένας τον οποίον όλοι πρέπει να συμμερίζονται, και η ελπίδα είναι περισσότερο από απλό όνειρο.
30.V.3. Ο Παράδεισος δεν έχει έρθει ακόμα πλήρως στην ενθύμηση, διότι ο στόχος της συγχώρεσης εξακολουθεί να παραμένει. ²Εν τούτοις όλοι είναι βέβαιοι ότι θα βαδίσουν πέρα από την συγχώρεση, και επιμένουν μέχρι αυτή να γίνει τέλεια μέσα τους. ³Δεν ποθούν τίποτ άλλο εκτός απ αυτό. ⁴Κι ο φόβος έχει εγκαταλειφθεί, διότι είναι ενωμένοι στον στόχο τους εντός τους. ⁵Υπάρχει ελπίδα ευτυχίας μέσα τους τόσο βέβαιη και σταθερή που δεν μπορούν να μείνουν και να περιμένουν λίγο ακόμα, με χα πόδια τους ν αγγίζουν ακόμα τη γη. ⁶Εν τούτοις χαίρονται να περιμένουν μέχρι που να ενωθεί κάθε χέρι, και κάθε καρδιά να ετοιμαστεί για να σηκωθεί και να βαδίσει μαζί τους. ⁷Διότι έτσι ετοιμάζονται για το βήμα κατά το οποίο όλη η συγχώρεση αφήνεται.
30.V.4. Το τελικό βήμα είναι του Θεού, διότι δεν είναι παρά ο Θεός ο Οποίος μπόρεσε να δημιουργήσει έναν τέλειο Υιό και να μοιρασθεί την Πατρότητα Του μαζί του. ²Κανένας εκτός των Ουρανών δεν γνωρίζει πως μπορεί να'ναι αυτό, διότι η κατανόηση αυτού του πράγματος είναι οι ίδιοι οι Ουρανοί. ³Ακόμα κι ο πραγματικός κόσμος έχει έναν στόχο πιο κάτω από την δημιουργία και την αιωνιότητα. ⁴Αλλά ο φόβος έχει παρέλθει διότι ο στόχος του είναι η συγχώρεση, όχι η ειδωλολατρία. ⁵Κι έτσι ο Υιός του Θεού προετοιμάζεται να είναι ο εαυτός του, και να θυμηθεί ότι ο Υιός του Θεού γνωρίζει τα πάντα όσα κατανοεί ο Πατέρας του, και τα κατανοεί τέλεια μαζί Του.
30.V.5. Ο πραγματικός κόσμος ακόμα υπολείπεται σ αυτό, διότι αυτός είναι ο Προσωπικός στόχος του Θεού μόνον Δικός Του, κι εν τούτοις πλήρως μοιραζόμενος και τέλεια εκπληρωμένος. ²Ο πραγματικός κόσμος είναι μια κατάσταση στην οποία ο νους έχει μάθει πόσο εύκολα φεύγουν τα είδωλα όταν εξακολουθούν να γίνονται αντιληπτά αλλά δεν ποθούνται. ³Πόσο εύκολα ο νους μπορεί να τ αφήσει να φύγουν όταν έχει κατανοήσει ότι τα είδωλα δεν είναι τίποτα και πουθενά, και δεν έχουν προορισμό. ⁴Διότι μόνον τότε μπορεί η ενοχή και η αμαρτία να ιδωθούν ως μη έχουσες στόχο, και μη έχουσες νόημα.
30.V.6. Έτσι ο στόχος του πραγματικού κόσμου φέρνεται απαλά στην επίγνωση, για να αντικαταστήσει τον στόχο της αμαρτίας και της ενοχής. ²Κι όλα όσα στέκονταν ανάμεσα στην εικόνα του εαυτού σας και στο τι είστε πραγματικά, η συγχώρεση τα απαλείφει με χαρά. ³Εν τούτοις ο Θεός δεν χρειάζεται να ξαναδημιουργήσει τον Υιό Του, ώστε ο,τι είναι δικό του να του επιστραφεί. ⁴Το χάσμα ανάμεσα σε σας και τον αδελφό σας δεν υπήρξε ποτέ. ⁵Κι αυτό που ο Υιός του Θεού γνώριζε στην δημιουργία πρέπει να το γνωρίσει ξανά.
30.V.7. Όταν τ αδέλφια ενώνονται στον σκοπό στον κόσμο του φόβου, στέκονται ήδη στις παρυφές του πραγματικού κόσμου. ²Ίσως ακόμα κοιτάζουν πίσω, και νομίζουν πως βλέπουν ένα είδωλο που επιθυμούν. ³Εν τούτοις το μονοπάτι τους έχει με ασφάλεια διευθετηθεί πέρα απ τα είδωλα προς την πραγματικότητα. Διότι όταν ένωσαν τα χέρια τους ήταν το χέρι του Χριστού που έπιασαν, και θα κοιτάζουν Αυτόν Του Οποίου κρατούν το χέρι. ⁴Το πρόσωπο του Χριστού είναι αυτό που θα κοιτάξουν πρώτα πριν ενθυμηθούν τον Πατέρα. ⁵Διότι Αυτός πρέπει να ενθυμηθεί ώσπου ο Υιός Του να έχει φθάσει πέρα από την συγχώρεση στην Αγάπη του Θεού. ⁶Εν τούτοις πρώτα γίνεται αποδεκτή η Αγάπη του Χριστού. ⁷Κι ύστερα θα έρθει η γνώση ότι Αυτοί είναι ένα.
30.V.8. Πόσο ανάλαφρο κι εύκολο είναι το βήμα διά μέσου των στενών συνόρων του κόσμου του φόβου όταν έχετε αναγνωρίσει Ποιού το χέρι κρατάτε! ²Μέσα στο χέρι σας είναι όλα όσα χρειάζεστε για να περπατήσετε με τέλεια εμπιστοσύνη μακριά από τον φόβο για πάντα, και να βαδίσετε κατ ευθείαν μπροστά, και να φθάσετε γρήγορα στην ίδια πύλη των Ουρανών. ³Διότι Αυτού Του Οποίου κρατάτε το χέρι δεν περίμενε παρά εσάς να ενωθείτε μαζί Του. ⁴Τώρα που φθάσατε, θα καθυστερούσε στο να σας δείξει τον δρόμο που Αυτός πρέπει να περπατήσει μαζί σας; ⁵Οι ευλογίες Του βρίσκονται πάνω σας με τόση βεβαιότητα με όση και η Αγάπη του Πατέρα Του που αναπαύεται σ Αυτόν. ⁶Η ευγνωμοσύνη Του πως εσάς είναι πέρα από την κατανόηση σας, διότι τον καταστήσατε ικανό να εγερθεί από τα δεσμά και να βαδίσει μαζί σας, μαζί, στον Οίκο του Πατρός Του.
30.V.9. Ένα αρχαίο μίσος περνάει από τον κόσμο. ²Και μαζί του φεύγει όλο το μίσος κι όλος ο φόβος. ³Μην κοιτάζετε πίσω πια, διότι αυτό που βρίσκεται μπροστά είναι αυτό που επιθυμούσατε πάντα στην καρδιά σας. ⁴Εγκαταλείψτε τον κόσμο! ⁵Αλλά μην θυσιάζεστε. ⁶Ποτέ δεν τον θελήσατε. ⁷Ποια ευτυχία αναζητήσατε εδώ που να μην σας έφερε πόνο; ⁸Ποια στιγμή ικανοποίησης δεν αγοράσθηκε με τρομακτική τιμή σε νομίσματα βασάνων; ⁹Η χαρά δεν κοστίζει τίποτα. ¹⁰Είναι το καθαγιασμένο σας δικαίωμα, και το αντίτιμο δεν είναι η ευτυχία. ¹¹Επιταχύνετε τον δρόμο σας με την τιμιότητα, και μην αφήνετε τις εμπειρίες σας εδώ να σας εξαπατήσουν εκ των υστέρων. ¹²Δεν ήταν ελεύθερες από πικρές θυσίες και άχαρες συνέπειες.
30.V.10. Μην κοιτάζετε πίσω παρά μόνο με τιμιότητα. ²Κι όταν ένα είδωλο σας δελεάζει, σκεφτείτε το εξής:
³Δεν υπήρξε ποτέ χρόνος που ένα είδωλο να σας έφερε τίποτ άλλο εκτός από το "δώρο" της ενοχής. ⁴Κανένας τους δεν αγοράσθηκε παρά μόνο σε τιμή πόνου, κι ούτε ποτέ ξεπληρώθηκε μόνο από σας. ⁵Να είστε λοιπόν φιλεύσπλαχνοι προς τον αδελφός σας. ⁵Και μην επιλέγετε κάποιο είδωλο απερίσκεπτα, ενθυμούμενοι ότι κι αυτοί θα πληρώσουν το κόστος όπως κι εσείς επίσης. ⁶Διότι κι αυτοί θα καθυστερήσουν όταν εσείς κοιτάξετε πίσω, και δεν θα αντιληφθείτε Τίνος το αγαπημένο χέρι κρατάτε. ⁷Κοιτάξτε λοιπόν μπροστά μ εμπιστοσύνη περπατήστε με μια καρδιά ευτυχισμένη που χτυπά μ ελπίδα και δεν σφυροκοπά από φόβο.
30.V.11. Η Θέληση του Θεού βρίσκεται πάντα σ εκείνους των οποίων τα χέρια είναι ενωμένα. ²Μέχρι που να ενωθούν, νόμιζαν ότι Αυτός ήταν εχθρός τους. ³Αλλά όταν ενώθηκαν και μοιράσθηκαν ένα σκοπό, ήσαν ελεύθεροι να μάθουν ότι η θέληση είναι μία. ⁴Κι έτσι η Θέληση του Θεού πρέπει να φθάσει την επίγνωση τους. ⁵Κι ούτε μπορούν να ξεχνούν για πολύ ότι είναι και δική τους.