30.IV.1. Θα επιτεθείτε σε ο,τι δεν ικανοποιεί, κι έτσι δεν θα δείτε ότι εσείς το φτιάξατε. ²Πάντα πολεμάτε τις αυταπάτες. ³Διότι η αλήθεια πίσω τους είναι τόσο αξιαγάπητη και τόσο γαλήνια μέσα στην τρυφερή καλοσύνη, που αν είχατε επίγνωση της ύπαρξης της θα ξεχνούσατε εντελώς την αμυντική στάση, και θα σπεύδατε να την αγκαλιάσετε. ⁴Στην αλήθεια δεν θα μπορούσατε ποτέ να επιτεθείτε. ⁵Κι αυτό το ξέρατε όταν φτιάξατε είδωλα. ⁶Φτιάχτηκαν ώστε αυτή να μπορέσει να ξεχαστεί. ⁷Επιτίθεσθε σε ψεύτικες ιδέες, και ποτέ στις αληθινές. ⁸Όλα τα είδωλα είναι οι ψεύτικες ιδέες που φτιάξατε για να γεμίσετε το χάσμα που νομίζετε ότι εγέρθηκε ανάμεσα σε σας και σε ο,τι είναι αληθινό. ⁹Και τους επιτίθεσθε για τα πράγματα που νομίζετε ότι αντιπροσωπεύουν. ¹⁰Σε ό,τι βρίσκεται πέρα απ αυτά δεν μπορεί να γίνει επίθεση.
30.IV.2. Οι φθειρόμενοι, απογοητευτικοί θεοί που φτιάξατε είναι φουσκωτά παιδικά παιχνίδια. ²Ένα παιδί τρομάζει όταν ένα ξύλινο κεφάλι ξεπηδά καθώς ανοίγει ξαφνικά ένα κουτί, ή όταν μια μαλακή και σιωπηλή μάλλινη αρκούδα αρχίζει να τσιρίζει καθώς την πιάνει. ³Οι κανόνες που το παιδί έφτιαξε για τα κουτιά και τις αρκούδες το απογοήτευσαν, κι έσπασαν τον "έλεγχο του" επί του περιβάλλοντος του. ⁴Και φοβάται, επειδή νόμιζε ότι οι κανόνες το προστάτευαν. ⁵Τώρα πρέπει να μάθει ότι τα κουτιά και τ αρκουδάκια δεν το εξαπάτησαν, δεν παρέβησαν κανόνες, ούτε σημαίνουν πως ο κόσμος του έγινε χαοτικός κι επισφαλής. ⁶Αυτό έκανε λάθος. ⁷Παρεξήγησε εκείνο που το έκανε ασφαλές, και νόμισε πως είχε φύγει.
30.IV.3. Το χάσμα που δεν υπάρχει είναι γεμάτο από παιχνίδια αμέτρητων μορφών. ²Και το κάθε ένα φαίνεται να παραβαίνει τους κανόνες που θέσατε γι αυτό. ³Ποτέ δεν ήταν το πράγμα που νομίσατε. ⁴Πρέπει να φανεί ότι παραβαίνει τους κανόνες σας για ασφάλεια, αφού οι κανόνες ήσαν λάθος. ⁵Αλλά εσείς δεν βρίσκεστε σε κίνδυνο. ⁶Μπορείτε να κοροϊδέψετε τα κεφάλια που ξεπετάγονται απότομα και τα παιχνίδια που τσιρίζουν, όπως κάνει το παιδί που μαθαίνει ότι δεν αποτελούν απειλή γι αυτό. ⁷Εν τούτοις όσο του αρέσει να παίζει μαζί τους, εξακολουθεί να τα αντιλαμβάνεται σαν να υπακούουν στους κανονισμούς που έφτιαξε για την διασκέδαση του. ⁸Έτσι υπάρχουν ακόμα κανόνες που φαίνονται να παραβιάζονται και να το τρομάζουν. ⁹Είναι όμως στο έλεος των παιχνιδιών; ¹⁰Και μπορούν αυτά ν αντιπροσωπεύουν γι αυτό μια απειλή;
30.IV.4. Η πραγματικότητα συμμορφώνεται προς τους νόμους του Θεού, και όχι στους κανόνες που εσύ όρισες. ²Οι Δικοί Του νόμοι εγγυώνται την ασφάλεια σου. ³Όλες οι αυταπάτες που πιστεύεις για τον εαυτό σου δεν υπακούουν σε νόμους. ⁴Φαίνονται να χορεύουν για λίγο, σύμφωνα με τους κανόνες που όρισες γι αυτές. ⁵Αλλά μετά καταρρέουν και δεν μπορούν να ξανασηκωθούν. ⁶Δεν είναι παρά παιχνίδια, παιδί μου, έτσι λοιπόν μην θλίβεσαι γι αυτά. ⁷Ο χορός τους ποτέ δεν σου έφερε χαρά. ⁸Αλλά ούτε και ήταν πράγματα για να σε τρομάξουν, ούτε και να σου προσφέρουν ασφάλεια εάν υπάκουαν στους κανόνες σου. ⁹Δεν πρέπει ούτε να τα λατρεύεις ούτε να τους επιτίθεσαι, αλλά να τα θεωρείς σαν παιδικά παιχνίδια χωρίς καμία δική τους σημασία. ¹⁰Δες κάποια έννοια σ αυτά και θα την δεις σε όλα. ¹¹Αν δεν δεις καμία έννοια σ αυτά δεν θα σε αγγίξουν.
30.IV.5. Τα φαινόμενα απατούν επειδή είναι φαινόμενα κι όχι πραγματικότητα. ²Μην διαμένετε σ αυτά όποια μορφή κι αν έχουν. ³Το μόνο που κάνουν είναι να σκοτεινιάζουν την πραγματικότητα και να φέρνουν φόβο επειδή κρύβουν την αλήθεια. ⁴Μην επιτίθεσθε σ ο,τι κατασκευάσατε για να σας εξαπατήσει, διότι έτσι αποδεικνύετε ότι εξαπατηθήκατε. ⁵Η επίθεση έχει την δύναμη να κάνει τις αυταπάτες αληθινές. Εν τούτοις αυτό που κάνει είναι ένα τίποτα. ⁶Ποιος θα μπορούσε να γίνει τρομακτικός από μια δύναμη που δεν μπορεί να έχει κανένα πραγματικό αποτέλεσμα; ⁷Τι θα μπορούσε να'ναι εκτός από μια αυταπάτη, που κάνει τα πράγματα να φαίνονται όμοια μ αυτήν; ⁸Κοιτάξτε με ηρεμία τα παιχνίδια της, και κατανοήστε ότι είναι είδωλα που χορεύουν σε μάταιες επιθυμίες. ⁹Μην τους δίνετε την λατρεία σας, διότι δεν υπάρχουν. ¹⁰Ο Υιός του θεού δεν χρειάζεται άμυνα ενάντια στα όνειρα του. ¹¹Τα είδωλα του δεν τον απειλούν καθόλου. ¹²Το μόνο του λάθος είναι ότι τα νομίζει πραγματικά. ¹³Τί μπορεί να κάνει η δύναμη των ψευδαισθήσεων;
30.IV.6. Τα φαινόμενα μπορούν να εξαπατήσουν τον νου που θέλει να εξαπατηθεί. ²Και μπορείτε να κάνετε μια απλή επιλογή που θα σας θέσει για πάντα πέρα από την πλάνη. ³Δεν χρειάζεται να ασχοληθείτε με το πώς θα γίνει αυτό διότι δεν μπορείτε να το καταλάβετε. ⁴Αλλά θα καταλάβετε ότι έχουν επέλθει ισχυρές αλλαγές, όταν αποφασίσετε ένα πολύ απλό πράγμα- δεν επιθυμείτε οτιδήποτε πιστεύετε ότι μπορεί να προσφέρει ένα είδωλο. ⁵Διότι έτσι δηλώνει ο Υιός του Θεού ότι είναι ελεύθερος από είδωλα. ⁶Κι έτσι είναι ελεύθερος.
30.IV.7. Η σωτηρία αποτελεί όντως ένα παράδοξο! ²Τι άλλο θα μπορούσε να ήταν εκτός από ένα χαρούμενο όνειρο; ³Σας ζητά να συγχωρήσετε όλα τα πράγματα που ποτέ δεν έκανε κανείς· να αγνοήσετε ότι δεν υπάρχει, και να μην θεωρείτε το μη πραγματικό σαν πραγματικότητα. ⁴Δεν σας ζητείται παρά ν αφήσετε να γίνει το θέλημα σας, και να μην αναζητάτε πλέον τα πράγματα που δεν επιθυμείτε. ⁵Και σας ζητείται να αφήσετε τον εαυτό σας να ελευθερωθεί απ όλα τα όνειρα που ποτέ δεν ήσασταν, και να μην αναζητάτε πια να υποκαταστήσετε με την δύναμη των μάταιων επιθυμιών την Θέληση του Θεού.
30.IV.8. Εδώ αρχίζει το όνειρο του διαχωρισμού να ξεθωριάζει και να εξαφανίζεται. ²Διότι εδώ το χάσμα που δεν υπάρχει αρχίζει να γίνεται αντιληπτό χωρίς τα παιχνίδια του τρόμου που φτιάξατε. ³Δεν σας ζητείται τίποτα περισσότερο απ αυτό. ⁴Να'στε πράγματι χαρούμενοι που η σωτηρία ζητά τόσο λίγα, κι όχι τόσα πολλά. ⁵Στην πραγματικότητα δεν ζητά τίποτα. ⁶Κι ακόμα και στις αυταπάτες δεν ζητά παρά η συγχώρεση να είναι το υποκατάστατο του φόβου. ⁷Τέτοιος είναι ο μόνος κανόνας για ευτυχισμένα όνειρα. ⁸Το χάσμα εκκενώνεται από τα παιχνίδια του φόβου, και τότε η ανυπαρξία του γίνεται ξεκάθαρη. ⁹Τα όνειρα δεν έχουν προορισμό. ¹⁰Κι ο Υιός του Θεού δεν τα χρειάζεται. ¹¹Δεν του προσφέρουν ούτε ένα πράγμα που θα μπορούσε ποτέ να χρειάζεται. ¹²Απαλλάσσεται από τις αυταπάτες με την θέληση του, και αποκαθίσταται σ αυτό που είναι πράγματι. ¹³Τι άλλο θα μπορούσε να ήταν το σχέδιο του Θεού για την σωτηρία του, εκτός από ένα μέσον για να το δώσει στον Εαυτό Του;