26.X.1. Τι, λοιπόν, μένει να λυθεί για να συνειδητοποιήσετε την Παρουσία Τους; ²Μόνο αυτό: έχετε μία μεταβαλλόμενη άποψη για το πότε η επίθεση δικαιολογείται, και πότε νομίζετε πως είναι άδικη και ανεπίτρεπτη. ³ Όταν την αντιλαμβάνεστε ως άδικη, πιστεύετε πως μια θυμωμένη αντίδραση είναι δίκαιη τώρα. ⁴Και μ αυτό τον τρόπο βλέπετε αυτό που είναι το ίδιο, ως διαφορετικό. ⁵Η σύγχυση δεν περιορίζεται. ⁶Από τη στιγμή που θα εμφανιστεί γίνεται καθολική. ⁷Και η παρουσία της, όποια μορφή κι αν πάρει, θα κρύψει την Παρουσία Τους. ⁸Η επίγνωση της Παρουσίας Τους πρέπει να είναι ξεκάθαρη αλλιώς δεν υπάρχει καθόλου. ⁹Η αντίληψη που βρίσκεται σε σύγχυση θα εμποδίσει την επίγνωση. ¹⁰Δεν είναι ζήτημα μεγέθους της σύγχυσης, το κατά πόσον αυτή παρεμβαίνει. ¹¹Η απλή και μόνο παρουσία της κλείνει την πόρτα προς τη Δική Τους Παρουσία, και Τους κρατά εκεί μακριά από την επίγνωσή σας.
26.X.2. ⁵Τί σημαίνει όταν αντιλαμβάνεστε την επίθεση σε μερικές μορφές ως άδικη; ²Σημαίνει πως πρέπει να υπάρχουν κάποιες μορφές που τις θεωρείτε δίκαιες. ³Διότι διαφορετικά πώς θα αξιολογούσατε κάποιες ως άδικες; ⁴Σε μερικές, λοιπόν, δίνετε νόημα και τις θεωρείτε λογικές. ⁵Και μόνο μερικές τις βλέπετε ως παράλογες. ⁶Και αυτό αποτελεί την άρνηση του γεγονότος πως όλες είναι παράλογες, εξίσου άνευ αιτίας και αποτελέσματος, και δεν μπορούν να έχουν κανενός είδους συνέπεια. ⁷Η Παρουσία Τους σκιάζεται από οποιοδήποτε πέπλο στέκει ανάμεσα στην γεμάτη φως αθωότητα Τους, και στην δική σας επίγνωση πως αυτή είναι και δικιά σας και ανήκει ισότιμα σε κάθε ζωντανό ον όπως σε σας. ⁸Ο Θεός δεν θέτει όρια. ⁹Και το περιορισμένο δεν μπορεί να είναι ο Ουρανός. ¹⁰Επομένως πρέπει να είναι η κόλαση.
26.X.3. Η αδικία και η επίθεση είναι το ίδιο λάθος, και συνδέονται τόσο στενά μεταξύ τους ώστε όπου υπάρχει η αντίληψη του ενός βλέπουμε και το άλλο. ²Δεν μπορεί κανείς να σας φερθεί άδικα. ³Η πεποίθηση πως αυτό συμβαίνει δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια άλλη μορφή της ιδέας πως σας στερεί κάποιος κάτι και όχι ο εαυτός σας. ⁴Η προβολή της αιτίας της θυσίας βρίσκεται στην ρίζα όλων όσων αντιλαμβάνεστε ως αδικίες. ⁵Κι όμως εσείς είστε που ζητάτε κάτι τέτοιο από τον εαυτό σας, αδικώντας βαθιά τον Υιό του Θεού. ⁶Δεν έχετε κανέναν άλλο εχθρό παρά μόνο τον εαυτό σας, και πράγματι είστε εχθρός του γιατί δεν τον γνωρίζετε ωςεαυτό σας. ⁷Τι θα ήταν πιο άδικο από το να του στερείτε αυτό που είναι, το δικαίωμα να είναι ο εαυτός του, ζητώντας του να θυσιάσει την Αγάπη του Πατέρα του και την δική σας με την δικαιολογία πως δεν του ανήκει;
26.X.4. Προσέξτε τον πειρασμό να θεωρήσετε πως αδικείστε. ²Μέσα από αυτή την άποψη επιζητάτε να βρείτε μία αθωότητα που δεν είναι δική Τους(του Πατέρα και του Υιού), αλλά μόνο δική σας, και εις βάρος κάποιου άλλου που θα είναι ένοχος. ³Μπορεί κανείς να εξαγοράσει την αθωότητα με το να δώσει την ενοχή του σε κάποιον άλλο; ⁴Και είναι την αθωότητα προσπαθείτε να αποκτήσετε με το να του επιτίθεστε; ⁵Δεν επιζητάτε την τιμωρία για τη δική σας επίθεση ενάντια στον Υιό του Θεού; ⁶Δεν είναι ασφαλέστερο να πιστέψετε πως είστε αθώοι, και έχετε γίνει θύματα παρόλη την αθωότητα σας; ⁷Με όποιο τρόπο κι αν παίζεται το παιχνίδι της ενοχής, η απώλεια είναι αναπόφευκτη. ⁸Κάποιος πρέπει να χάσει την αθωότητα του από κάποιον άλλο που θα του την πάρει, και θα την κάνει δική του.
26.X.5. Νομίζετε πως ο αδελφός σας είναι άδικος απέναντί σας επειδή πιστεύετε πως κάποιος πρέπει να είναι άδικος για να καταστήσει τον άλλο αθώο. ²Και σ αυτό το παιχνίδι αντιλαμβάνεστε ένα σκοπό για όλη τη σχέση σας. ³Και αυτό επιζητάτε να προσθέσετε στο σκοπό που της έχει δοθεί. ⁴Ο σκοπός του Αγίου Πνεύματος είναι να επιτρέψει στην Παρουσία των αγίων Φιλοξενουμένων σας να γίνει γνωστή σε σας. ⁵Και τίποτα δεν μπορεί να προστεθεί σ αυτό το σκοπό, διότι εκτός από αυτόν ο κόσμος δεν έχει κανένα άλλο. ⁶Το να προσθέσει ή να αφαιρέσει κανείς από αυτό το στόχο σημαίνει το να στερήσει κάθε σκοπό από τον κόσμο κι από σας. ⁷Και κάθε αδικία που ο κόσμος φαίνεται να σας καταλογίζει, την έχετε προσάψει κι εσείς σ αυτόν με το να τον καθιστάτε άνευ σκοπού, χωρίς την λειτουργία που βλέπει το Άγιο Πνεύμα. ⁸Και έτσι κάθε τι ζωντανό πάνω στη γη έχει αποστερηθεί την απλή δικαιοσύνη.
26.X.6. Είναι ανυπολόγιστο το τι κάνει αυτή η αδικία σε εσάς που κρίνετε άδικα, και που βλέπετε σύμφωνα με τα όσα κρίνατε. ²Ο κόσμος σκοτεινιάζει απειλητικός, δίχως να μπορείτε να αντιληφθείτε ούτε ίχνος από την χαρούμενη αναλαμπή που φέρνει η σωτηρία για να φωτίσει το δρόμο σας. ³Κι έτσι βλέπετε τον εαυτό σας να στερείται το φως, εγκαταλελειμμένο στο σκοτάδι, άδικα στερημένοι από οποιοδήποτε σκοπό μέσα σε ένα μάταιο κόσμο. ⁴Ο κόσμος είναι δίκαιος επειδή το Άγιο Πνεύμα έχει φέρει την αδικία στο εσωτερικό φως, και εκεί η αδικία καταλύθηκε και αντικαταστάθηκε από την δικαιοσύνη και την αγάπη. ⁵Αν αντιλαμβάνεσαι την αδικία οπουδήποτε τότε χρειάζεται να πεις:
6 Με αυτήν αρνούμαι την Παρουσία του Πατέρα και του Υιού. ⁷Και θα ήθελα να Τους γνωρίσω παρά να βλέπω την αδικία ,που εξαφανίζεται από την λαμπρότητα της Παρουσίας Τους.