26.IX.1. Σκεφθείτε πόσο άγιοι πρέπει να είστε εσείς μέσω των οποίων η Φωνή για το Θεό καλεί γεμάτη αγάπη προς τον αδερφό σας, έτσι ώστε να ξυπνήσετε μέσα του την Φωνή που απαντά στη δική σας έκκληση! ²Και σκεφθείτε πόσο άγιος πρέπει να είναι ο αδερφός σας όταν μέσα του κοιμάται η δική σας σωτηρία, ενωμένη με τη δική του ελευθερία ! ³Όσο κι αν εύχεστε την καταδίκη του, ο Θεός βρίσκεται μέσα του. ⁴Και ποτέ δεν θα μάθετε ότι Εκείνος βρίσκεται και μέσα σας όσο επιτίθεστε στον εκλεκτό Του οίκο και μάχεστε τον οικοδεσπότη Του. ⁵Αντιμετωπίστε τον με καλοσύνη. ⁶Κοιτάξτε τον με μάτια γεμάτα αγάπης, αυτόν που φέρει μέσα του τον Χριστό έτσι ώστε να δείτε τη δόξα του και να αγαλλιάσετε που ο Ουρανός δεν είναι ξέχωρα από σας.
26.IX.2. Είναι τόσο δύσκολο να δείξετε λίγη εμπιστοσύνη σαυτόν που φέρνει τον Χριστό σε σας, ώστε όλες σας οι αμαρτίες να συγχωρεθούν, και να μην μείνει ούτε μία που θα θέλατε να κρατήσετε; ²Μην ξεχνάτε πως η σκιά που διατηρείτε ανάμεσα σε σας και στον αδερφό σας σκιάζει το πρόσωπο του Χριστού και την μνήμη του Θεού. ³Θα θέλατε να Τους ανταλλάξετε με ένα παλιό μίσος; ⁴Είναι άγιος ο τόπος που πατάτε επειδή Αυτοί, που στέκονται εκεί μαζί σας, το έχουν ευλογήσει με την αθωότητα και την ειρήνη Τους.
26.IX.3. Το αίμα του μίσους ξεθωριάζει για να αφήσει το γρασίδι πράσινο να φυτρώσει ξανά, και τα λουλούδια να γίνουν κάτασπρα καθώς αστράφτουν στον καλοκαιρινό ήλιο. ²Αυτός που ήταν ένας τόπος θανάτου έχει γίνει τώρα ένας ζωντανός ναός σένα κόσμο φωτός. ³Εξ αιτίας Τους. ⁴Είναι η Παρουσία Τους που ανύψωσε και πάλι την αγιότητα για να καταλάβει την αρχαία θέση της στον πανάρχαιο θρόνο. ⁵Λόγω Εκείνων τα θαύματα άνθισαν σαν γρασίδι και λουλούδια πάνω στην άγονη γη που είχε κατακάψει το μίσος αφήνοντας την έρημη. ⁶Ό,τι είχε προκαλέσει το μίσος Εκείνοι το κατέλυσαν. ⁷Και τώρα εσείς στέκεστε σε έναν τόπο τόσο άγιο που ο Ουρανός χαμηλώνει για να ενωθεί μαζί του, και να τον κάνει όμοιο με τον εαυτό του. ⁸Η σκιά του παλαιού μίσους έχει χαθεί και όλος ο μαρασμός και η συμφορά έχουν πλέον χαθεί για πάντα από τη γη όπου Εκείνοι ήρθαν.
26.IX.4. Τί είναι εκατό ή χίλια ή δέκα χιλιάδες χρόνια γι' Αυτούς; ²Όταν Εκείνοι έρχονται, ο σκοπός του χρόνου εκπληρώνεται. ³Αυτό που ποτέ δεν υπήρξε περνά στο τίποτα, όταν Εκείνοι έρθουν. ⁴Όποιο μίσος υπήρξε παραδίδεται στην αγάπη και η ελευθερία φωτίζει κάθε τι ζωντανό και το ανυψώνει στον Ουρανό, όπου τα φώτα γίνονται όλο και πιο λαμπρά καθώς κάθε ένας από αυτούς επιστρέφει σπίτι. ⁵Οι ατελείς γίνεται και πάλι πλήρεις και η χαρά του Ουρανού αυξάνεται επειδή αυτό που είναι δικό του αποκαθίσταται σε αυτόν. ⁶Η αιματοβαμμένη γη εξαγνίζεται και οι παράφρονες εγκαταλείπουν τα ενδύματα της παράνοιας για να ενωθούν με Εκείνους πάνω στο έδαφος που στέκεστε.
26.IX.5. Ο Ουρανός είναι ευγνώμων γι'αυτό το δώρο που στερήθηκε για τόσο καιρό. ²Διότι Εκείνοι ήρθαν για να μαζέψουν τους Δικούς Τους. ³Αυτό που ήταν κλειδωμένο έχει ανοίξει, αυτό που έμενε μακριά από το φως έχει παραδοθεί, έτσι που το φως να λάμψει πάνω του και να μην αφήσει κανένα χώρο ούτε απόσταση ανάμεσα στο φως του Ουρανού και τον κόσμο.
26.IX.6. Το πιο άγιο απ' όλα τα σημεία στη γη είναι εκείνο όπου ένα πανάρχαιο μίσος έχει γίνει μια τωρινή αγάπη. ²Κι Εκείνοι σπεύδουν προς τον ζώντα ναό, όπου έχει ανεγερθεί ένας οίκος γι' Αυτούς. ³Δεν υπάρχει πιο ιερό μέρος στον Ουρανό. ⁴Και Εκείνοι έχουν έρθει για να κατοικήσουν μέσα στον ναό που Τους προσφέρθηκε, για να είναι ο χώρος της δικής Τους ανάπαυσης όπως και της δικής σας. ⁵Αυτό που η αγάπη απελευθέρωσε από το μίσος γίνεται το λαμπρότερο φως μέσα στην ακτινοβολία τ' Ουρανού. ⁶Και όλα τα φώτα στον Ουρανό είναι τώρα πιο φωτεινά και γεμάτα ευγνωμοσύνη για αυτό που έχει αποκατασταθεί.
26.IX.7. Άγγελοι πετούν γύρω σας γεμάτοι αγάπη, κρατώντας μακριά κάθε συσκοτισμένη σκέψη αμαρτίας, και διατηρούν το φως που έχει εισέλθει. ²Τα ίχνη από τα βήματά σας φωτίζουν τον κόσμο, καθώς όπου βαδίζετε η συγχώρεση γεμάτη χαρά σας συνοδεύει. ³Δεν υπάρχει κανείς πάνω στη γη που να μην προσφέρει ευχαριστίες σ'εκείνον που αποκατέστησε τον οίκο του και τον προστάτευσε από το κρύο και την βαρυχειμωνιά. ⁴Και ο Κύριος τ' Ουρανού και ο Υιός Του θα δώσουν λιγότερα όταν νιώθουν ευγνωμοσύνη για τόσα περισσότερα;
26.IX.8. Τώρα ο ναός του ζώντος Θεού έχει ξανά χτιστεί για να φιλοξενήσει και πάλι Εκείνον από τον Οποίο δημιουργήθηκε. ²Εκεί όπου Εκείνος κατοικεί, ο Υιός Του κατοικεί μαζί Του και ποτέ χωριστά. ³Κι Εκείνοι ευχαριστούν που είναι επιτέλους ευπρόσδεκτοι. ⁴Εκεί που πριν υπήρχε ένας σταυρός τώρα στέκει ο αναστηθείς Χριστός και οι παλιές πληγές επουλώνονται μέσω της όρασής Του. ⁵Ένα πανάρχαιο θαύμα έχει έρθει να ευλογήσει και ν' αντικαταστήσει μία παλιά εχθρότητα που είχε έρθει για να σκοτώσει. ⁶Ο Θεός Πατέρας και ο Υιός με γεμάτη καλωσύνη ευγνωμοσύνη επιστρέφουν σε αυτό που είναι δικό Τους και πάντοτε θα είναι. ⁷Τώρα εκπληρώνεται ο σκοπός του Αγίου Πνεύματος, επειδή Εκείνοι έχουν έρθει! ⁸Επιτέλους έχουν έρθει!