23.III.1. Δεν είναι αλήθεια ότι δεν αναγνωρίζετε μερικές από τις μορφές που μπορεί να πάρει η επίθεση;²Αν είναι αλήθεια ότι η επίθεση οποιασδήποτε μορφής θα σας βλάψει αυτό σημαίνει ότι δεν αναγνωρίζετε πάντοτε την πηγή του πόνου. ³Η επίθεση οποιασδήποτε μορφής είναι καταστροφική. ⁴Ο σκοπός της δεν αλλάζει. ⁵Η μόνη της πρόθεση είναι ο φόνος και ποιά μορφή φόνου θα μπορούσε να καλύψει την τρομερή ενοχή και τον φόβο της τιμωρίας που πρέπει να νιώθει ο δολοφόνος; ⁶Ίσως αρνηθεί ότι είναι δολοφόνος και δικαιολογήσει την αγριότητά του με χαμόγελα καθώς επιτίθεται. ⁷Όμως θα υποφέρει και θα αντικρίζει την πρόθεσή του μέσα σε εφιάλτες όπου δεν θα υπάρχουν τα χαμόγελα και όπου θα νιώθει τον τρόμο να τον καταδιώκει. ⁸Διότι κανείς δεν μπορεί να σκεφτεί τον φόνο και να ξεφύγει από την ενοχή που συνεπάγεται αυτή η σκέψη. ⁹Αν η πρόθεση είναι ο θάνατος τί σημασία έχει ποιά μορφή παίρνει;
23.III.2. Ο θάνατος, ασχέτως μορφής, όσο ελκυστικός και ευεργετικός κι αν φαίνεται, είναι μήπως ευλογία και σημάδι πως η Φωνή που μιλάει για το Θεό μιλά μέσα από σας προς τον αδελφό σας;²Το περιτύλιγμα δεν έχει σχέση με το δώρο. ³Ένα άδειο κουτί όσο όμορφο και κομψό κι αν είναι όταν το προσφέρουμε εξακολουθεί να μην περιέχει τίποτα. ⁴Και ούτε αυτός που λαμβάνει ούτε κι αυτός που δίνει θα παραπλανώνται για καιρό. ⁵Αν στερείτε την συγχώρεση από τον αδελφό σας του επιτίθεστε. ⁶Δεν του δίνετε τίποτε και το μόνο που λαμβάνετε από αυτόν είναι αυτό που του δώσατε.
23.III.3. Η σωτηρία δεν αποτελεί κανενός είδους συμβιβασμό. ² Συμβιβασμός σημαίνει πως δέχεστε μονάχα ένα μέρος απ' αυτό που θέλετε∙ πως παίρνετε τα λίγα και αφήνετε τα υπόλοιπα. ³Η σωτηρία δεν αφήνει πίσω τίποτα. ⁴Είναι πλήρης για όλους. ⁵Αν επιτρέψετε στην ιδέα του συμβιβασμού να εισχωρήσει στο νου σας θα χάσετε την επίγνωση του σκοπού της σωτηρίας επειδή δεν τον αναγνωρίζετε. ⁶Τον αρνείστε όταν ο συμβιβασμός γίνεται αποδεκτός επειδή ο συμβιβασμός αποτελεί την πεποίθηση ότι η σωτηρία είναι αδύνατη. ⁷Συντηρεί την άποψη πως μπορείτε να επιτίθεστε μερικώς, ν' αγαπάτε λίγο και να γνωρίζετε την μεταξύ τους διαφορά. ⁸Έτσι διδάσκει πως το λίγο από κάτι μπορεί να είναι διαφορετικό ενώ ταυτόχρονα το ίδιο παραμένει ανέπαφο σαν ένα. ⁹Βγαίνει νόημα απ' αυτό; ¹⁰Μπορεί κάτι τέτοιο να γίνει κατανοητό;
23.III.4. Αυτά τα μαθήματα είναι εύκολα επειδή ακριβώς δεν περιέχουν συμβιβασμούς. ²Όμως φαίνονται δύσκολα σε εκείνους που εξακολουθούν να πιστεύουν πως μπορεί να γίνει συμβασμός. ³Δεν βλέπουν πως αν συμβεί αυτό η σωτηρία είναι επίθεση. ⁴Όμως είναι βέβαιο ότι η πεποίθηση πως η σωτηρία είναι αδύνατη δεν μπορεί να προκαλέσει μία ήρεμη επιβεβαίωση. ⁵Η συγχώρεση δεν μπορεί να είναι μερική. ⁶Ούτε είναι δυνατόν να επιτίθεστε για τούτο τον λόγο και ν' αγαπάτε για τον άλλο και να κατανοείτε την συγχώρεση. ⁷Δεν θα θέλατε να αναγνωρίζετε την επίθεση ενάντια στην ειρήνη σας ασχέτως της μορφής που παίρνει αν αυτό σήμαινε πως έτσι θα ήταν αδύνατο να την χάσετε; ⁸Μπορεί να παραμείνει ακτινοβολώντας μπροστά σας πάντοτε διαυγής και χωρίς να την χάνετε απ' τα μάτια σας αν δεν την υπερασπιστείτε.
23.III.5. Εκείνοι που πιστεύουν ότι η ειρήνη χρειάζεται υπεράσπιση και ότι η επίθεση για λογαριασμό της δικαιολογείται δεν μπορούν να αντιληφθούν πως η ειρήνη βρίσκεται μέσα τους. ²Πώς θα μπορούσαν να το ξέρουν; ³Θα μπορούσαν να δεχθούν την συγχώρεση διατηρώντας παράλληλα την πεποίθηση πως ο φόνος παίρνει κάποιες μορφές μέσω των οποίων η ειρήνη τους διασώζεται; ⁴Θα είχαν την προθυμία να δεχθούν το γεγονός πως ο άγριος σκοπός τους κατευθύνεται ενάντια στον ίδιο τους τον εαυτό; ⁵Κανείς δεν ενώνεται με εχθρούς κι ούτε έχει μ' εκείνους κοινό σκοπό. ⁶Και κανείς δεν έρχεται σε συμβιβασμό με έναν εχθρό που εξακολουθεί να τον μισεί εξαιτίας αυτού που του στέρησε.
23.III.6. Μην συγχέετε την ανακωχή με την ειρήνη, ούτε τον συμβιβασμό με την διαφυγή από την σύγκρουση. ²Το να απελευθερωθείτε από την σύγκρουση σημαίνει ότι έχει λήξει. ³Η πόρτα είναι ανοιχτή∙ έχετε εγκαταλείψει το πεδίο της μάχης. ⁴Δεν εξακολουθείτε να μένετε εκεί με τη γεμάτη φόβο ελπίδα πως η σύγκρουση δεν θα αρχίσει και πάλι επειδή τα όπλα ησύχασαν για λίγο και ο φόβος που στοιχειώνει τον τόπο του θανάτου δεν είναι εμφανής. ⁵Δεν υπάρχει ασφάλεια σε ένα πεδίο μάχης. ⁶Μπορείτε να το κοιτάτε από ψηλά με ασφάλεια χωρίς να σας αγγίζει. ⁷Αλλά ενώ βρίσκεστε μέσα σ' αυτό δεν μπορείτε να βρείτε καμμία ασφάλεια. ⁸Δεν θα μείνει όρθιο ούτε ένα δέντρο για να βρείτε από κάτω του προστασία και καταφύγιο. ⁹Καμμία ψευδαίσθηση προστασίας δεν μπορεί ν' αντισταθεί στην πίστη στον φόνο. ¹⁰Εδώ βρίσκεται το σώμα, κομματιασμένο ανάμεσα στη φυσική επιθυμία να επικοινωνεί και στην μη φυσική πρόθεση να δολοφονεί και να πεθαίνει. ¹¹Νομίζετε πώς μπορεί η μορφή που παίρνει ο φόνος να σας προσφέρει ασφάλεια; ¹²Μπορεί να απουσιάζει η ενοχή από ένα πεδίο μάχης;