23.IV.1. Μην μένετε στην σύγκρουση, διότι δεν υπάρχει πόλεμος χωρίς επίθεση. ²Ο φόβος για το Θεό είναι ο φόβος για τη ζωή κι όχι για το θάνατο. ³Όμως Εκείνος παραμένει ως ο μόνος τόπος ασφάλειας. ⁴Μέσα σ' Αυτόν δεν υπάρχει επίθεση και καμμία ψευδαίσθηση οποιασδήποτε μορφής δεν καταδιώκει τον Ουρανό. ⁵Ο Ουρανός είναι ολοκληρωτικά αληθινός. ⁶Δεν εισχωρεί εκεί καμμία διαφορά και αυτά που είναι όμοια σε όλα δεν συγκρούονται. ⁷Δεν σας ζητείται να παλέψετε ενάντια στην επιθυμία σας να δολοφονείτε. ⁸Σας ζητείται όμως να συνειδητοποιήσετε πως η μορφή που παίρνει κρύβει την ίδια πρόθεση. ⁹Και αυτό είναι που φοβάστε κι όχι τη μορφή. ¹⁰Αυτό που δεν είναι αγάπη είναι φόνος. ¹¹Αυτό που δεν περιέχει αγάπη πρέπει να είναι επίθεση. ¹²Κάθε ψευδαίσθηση είναι μία επίθεση ενάντια στην αλήθεια∙ επιτίθεται ενάντια στην ιδέα της αγάπης επειδή φαίνεται πως είναι εξίσου αληθινή.
23.IV.2. Τί μπορεί να είναι ίσο προς την αλήθεια κι όμως ταυτόχρονα να είναι διαφορετικό;²Ο φόνος και η αγάπη δεν είναι συμβατά μεταξύ τους. ³Όμως αν και τα δύο είναι αληθινά τότε πρέπει να είναι το ίδιο και να μην υπάρχει καμμία διάκριση μεταξύ τους. ⁴Κι έτσι θα είναι για εκείνους που βλέπουν τον Υιό του Θεού σαν ένα σώμα. ⁵Επειδή δεν είναι το σώμα που μοιάζει με τον Δημιουργό το Υιού. ⁶Και αυτό που δεν έχει ζωή δεν μπορεί να είναι ο Υιός της Ζωής. ⁷Πώς μπορεί ένα σώμα να επεκταθεί έτσι που να αγκαλιάζει το σύμπαν; ⁸Μπορεί να δημιουργεί και να είναι ένα μ' αυτά που δημιουργεί; ⁹Και μπορεί να προσφέρει στα δημιουργήματά του όλα όσα είναι δίχως ποτέ να υποφέρει απώλεια;
23.IV.3. Ο Θεός δεν μοιράζεται την λειτουργία Του με ένα σώμα. ²Έδωσε την λειτουργία της δημιουργίας στον Υιό Του επειδή αυτή η λειτουργία Του ανήκει. ³Δεν είναι αμαρτία να πιστεύει κανείς πως η λειτουργία του Υιού είναι ο φόνος, αλλά είναι παράνοια. ⁴Το όμοιο δεν μπορεί να έχει κάποια διαφορετική λειτουργία. ⁵Η δημιουργία είναι το μέσον για την επέκταση του Θεού και αυτό που είναι Δικό Του πρέπει να ανήκει επίσης και στον Υιό Του. ⁶Είτε ο Θεός και ο Υιός είναι και οι δύο δολοφόνοι είτε κανείς Τους. ⁷Η ζωή δεν φτιάχνει θάνατο, δημιουργεί όπως ο εαυτός της.
23.IV.4. Το θαυμάσιο φως της σχέσης σας είναι όπως η Αγάπη του Θεού. ²Δεν μπορεί ακόμη να αναλάβει την άγια λειτουργία που ο Θεός έδωσε στον Υιό Του γιατί η συγχώρεσή σας προς τον αδελφό σας δεν είναι ακόμα πλήρης και έτσι δεν μπορεί να επεκταθεί σε όλη τη δημιουργία. ³Κάθε μορφή δολοφονίας και επίθεσης που εξακολουθεί να σας ελκύει και δεν την αναγνωρίζετε σαν αυτό που είναι, περιορίζει τη θεραπεία και τα θαύματα που έχετε τη δύναμη να επεκτείνετε σε όλους. ⁴Όμως το Άγιο Πνεύμα κατανοεί πώς να αυξήσει τα μικρά σας δώρα και να τα κάνει μεγάλα. ⁵Καταλαβαίνει επίσης πως η σχέση σας υψώνεται πάνω απ' το πεδίο μάχης χωρίς να βρίσκεται πλέον μέσα σ' αυτό. ⁶Αυτός είναι ο ρόλος σας∙ να συνειδητοποιήσετε πως ο φόνος οποιασδήποτε μορφής δεν είναι το θέλημά σας. ⁷Ο σκοπός σας τώρα είναι να κοιτάξετε πέρα απ' το πεδίο της μάχης.
23.IV.5. Υψωθείτε και κοιτάξτε από ένα υψηλότερο σημείο. ²Από εκεί η προοπτική σας θα είναι πολύ διαφορετική. ³Εδώ στη μέση του πεδίου της μάχης, αυτό το πεδίο φαίνεται πραγματικό. ⁴Εδώ έχετε διαλέξει να λάβετε μέρος σ' αυτό. ⁵Εδώ ο φόνος είναι η επιλογή σας. ⁶Όμως από ψηλά, η επιλογή είναι τα θαύματα αντί για το φόνο. ⁷Και η προοπτική που πηγάζει απ' αυτή την επιλογή σας δείχνει πως η μάχη δεν είναι πραγματική και πως μπορείτε εύκολα να διαφύγετε απ' αυτή. ⁸Τα σώματα μπορεί να μάχονται αλλά η σύγκρουση των μορφών δεν έχει κανένα νόημα. ⁹Και τελειώνει όταν συνειδητοποιήσετε πως ποτέ δεν άρχισε. ¹⁰Πώς όμως μπορείτε να αντιληφθείτε ότι η σύγκρουση είναι ένα τίποτα όταν συμμετέχετε σ' αυτή; ¹¹Πώς μπορείτε να αναγνωρίσετε την αλήθεια των θαυμάτων αν επιλέγετε τον φόνο;
23.IV.6. Όταν ο πειρασμός να επιτεθείτε εμφανίζεται για να θολώσει με τις δολοφονικές του σκέψεις το μυαλό σας θυμηθείτε πως μπορείτε να δείτε την μάχη από ψηλά. ²Ακόμα και αν είναι σε μορφές που δεν αναγνωρίζετε ξέρετε τα σημάδια της. ³Υπάρχει πόνος, μία αίσθηση ενοχής και πάνω απ' όλα μία απώλεια ειρήνης. ⁴Αυτό το γνωρίζετε καλά. ⁵ Όταν αυτά συμβούν μην εγκαταλείπετε την θέση σας εκεί ψηλά αλλά γρήγορα επιλέξτε ένα θαύμα αντί για το φόνο. ⁶Και ο Ίδιος ο Θεός και όλα τα φώτα του Ουρανού θα γείρουν απαλά προς εσάς και θα σας κρατήσουν ψηλά. ⁷Διότι έχετε επιλέξει να μείνετε εκεί που Εκείνος θα ήθελε και καμμία ψευδαίσθηση δεν μπορεί να επιτεθεί στην ειρήνη του Θεού που βρίσκεται μαζί με τον Υιό Του.
23.IV.7. Μην βλέπετε κανέναν από το πεδίο της μάχης διότι εκεί τον κοιτάζετε από το πουθενά. ²Δεν έχετε κανένα σημείο αναφοράς που να κοιτάξετε το οποίο να μπορεί να δώσει νόημα σ' αυτό που βλέπετε. ³Διότι μόνο τα σώματα θα μπορούσαν να επιτεθούν και να σκοτώσουν και αν αυτός είναι ο σκοπός σας, τότε πρέπει να είστε ένα μ' αυτά. ⁴Μόνο ένας σκοπός ενώνει και εκείνοι που μοιράζονται ένα σκοπό έχουν ένα νου ενωμένο σαν ένα. ⁵Το σώμα δεν έχει κανένα σκοπό από μόνο του, και πρέπει να είναι μοναχικό. ⁶Από κάτω δεν μπορεί να υπερπηδηθεί. ⁷Από πάνω τα όρια που επιβάλλει σ' εκείνους που μάχονται ακόμα, χάνονται και δεν γίνονται πλέον αντιληπτά. ⁸Το σώμα στέκει ανάμεσα στον Πατέρα και τον Ουρανό που δημιούργησε για τον Υιό Του επειδή το σώμα δεν έχει κανένα σκοπό.
23.IV.8. Σκεφθείτε τί δίνετε σ' εκείνους που μοιράζονται τον σκοπό του Πατέρα τους και που γνωρίζουν πως αυτός ο σκοπός τους ανήκει. ²Δεν επιθυμούν τίποτα. ³Η λύπη οποιουδήποτε είδους είναι αδιανόητη για αυτούς. ⁴Μόνο το φως που αγαπούν υπάρχει στην επίγνωσή τους και μόνο η αγάπη λάμπει πάνω τους για πάντα. ⁵Είναι το παρελθόν τους, το παρόν και το μέλλον τους∙ πάντα το ίδιο, αιώνια πλήρες και ολοκληρωτικά μοιρασμένο σε όλους. ⁶Γνωρίζουν πως είναι αδύνατον η ευτυχία τους να υποστεί οποιαδήποτε μεταβολή. ⁷Ίσως νομίζετε πως το πεδίο της μάχης μπορεί να σας προσφέρει κάτι που μπορείτε να κερδίσετε. ⁸Μπορεί να είναι κάτι που να σας προσφέρει μία τέλεια ηρεμία και μία αίσθηση αγάπης τόσο βαθιά και ήρεμη που καμμία αίσθηση αμφιβολίας να μην μπορεί ποτέ να αμαυρώσει την βεβαιότητά σας; ⁹Και αυτό θα κρατήσει για πάντα;
23.IV.9. Εκείνοι που έχουν την δύναμη του Θεού στην επίγνωσή τους ποτέ δεν θα μπορούσαν να σκέφτονται την μάχη. ²Τί άλλο θα μπορούσαν να κερδίσουν παρά την απώλεια της τελειότητάς τους; ³Διότι ό,τι γίνεται αντικείμενο διαμάχης στο πεδίο του πολέμου ανήκει στο σώμα, ως κάτι που φαίνεται να προσφέρει ή να κατέχει. ⁴Όποιος γνωρίζει πως έχει τα πάντα δεν μπορεί να επιζητά τον περιορισμό κι ούτε να δίνει αξία στις προσφορές του σώματος. ⁵Ο παραλογισμός αυτής της κατάκτησης είναι φανερός όταν κοιτά κανείς από ψηλά από τη γαλήνια σφαίρα πάνω από το πεδίο της διαμάχης. ⁶Τί είναι αυτό που μπορεί να συγκρούεται με τα πάντα; ⁷Και τί υπάρχει που ενώ προσφέρει λιγότερα, είναι περισσότερο επιθυμητό; ⁸Ποιος είναι εκείνος που ενώ τον κρατά η Αγάπη το Θεού θα έβρισκε δύσκολη την επιλογή ανάμεσα στα θαύματα και το φόνο;