19.III.1. Το θέλγητρο της ενοχής βρίσκεται στην αμαρτία, όχι στο σφάλμα. ²Η αμαρτία θα επαναλαμβάνεται λόγω αυτής της έλξης. ³Ο φόβος μπορεί να γίνει τόσο οξύς ώστε απαγορεύεται στην αμαρτία να εκφραστεί. ⁴Αλλά ενώ η ενοχή παραμένει ελκυστική, ο νους θα υποφέρει και δεν θ αφήνει να φύγει η ιδέα της αμαρτίας. ⁵Διότι η ενοχή ακόμα την καλεί και ο νους την ακούει και τη λαχταρά, κάνοντας τον εαυτό του έναν αιχμάλωτο πρόθυμο στην αρρωστημένη της γοητεία. ⁶Η αμαρτία είναι μια ιδέα κακίας που δεν μπορεί να διορθωθεί, και εντούτοις θα είναι παντοτινά επιθυμητή. ⁷Αποτελεί ουσιαστικό τμήμα αυτού που το εγώ νομίζει ότι είστε, κι έτσι την επιθυμείτε. ⁸Και μόνο ένας εκδικητής, με ένα νου διαφορετικό από τον δικό σας, θα μπορούσε να τη συντρίψει διαμέσου του φόβου.
19.III.2. Το εγώ δεν το νομίζει δυνατόν ότι είναι η αγάπη κι όχι ο φόβος που προσκαλείται από την αμαρτία, και ότι πάντα η αγάπη αποκρίνεται. ²Διότι το εγώ φέρνει την αμαρτία στον φόβο, απαιτώντας τιμωρία. ³Εντούτοις η τιμωρία δεν είναι παρά μια άλλη μορφή προστασίας της ενοχής, διότι ό,τι αξίζει τιμωρία πρέπει να έχει γίνει αληθινά. ⁴Η τιμωρία είναι πάντα ο μεγάλος συντηρητής της αμαρτίας, με το να τη μεταχειρίζεται με σεβασμό και τιμώντας το ανοσιούργημά της. ⁵Ό,τι πρέπει να τιμωρηθεί, πρέπει να είναι αληθινό. ⁶Κι ό,τι είναι αληθινό πρέπει να είναι αιώνιο, και θα επαναλαμβάνεται ατελείωτα. ⁷Διότι θέλετε ό,τι νομίζετε πως είναι αληθινό, και δεν θα το αφήσετε να φύγει.
19.III.3. Ένα, λάθος, από την άλλη πλευρά, δεν είναι ελκυστικό, ²Ο,τι βλέπετε καθαρά ως λάθος θέλετε να διορθωθεί. ³Μερικές φορές μια αμαρτία μπορεί να επαναλαμβάνεται συνεχώς, με φανερά οδυνηρά αποτελέσματα, αλλά χωρίς να χάνει τη γοητεία της. ⁴Και ξαφνικά, αλλάζετε το γόητρο της από αμαρτία σε λάθος. ⁵Τώρα δεν θα το επαναλαμβάνετε- απλά θα σταματήσετε και θα το αφήσετε να φύγει, εκτός κι αν η ενοχή παραμένει. ⁶Διότι τότε θ αλλάξετε τη μορφή της αμαρτίας, αναγνωρίζοντας ότι ήταν λάθος, αλλά κρατώντας το αδιόρθωτο. ⁷Αυτή δεν είναι αληθινή αλλαγή στην αντίληψη σας, διότι είναι αμαρτία που ζητά τιμωρία, όχι λάθος.
19.III.4. Το Άγιο Πνεύμα δεν μπορεί να τιμωρήσει τη αμαρτία. ²Τα λάθη τα αναγνωρίζει και θα τα διόρθωνε όλα όπως ο Θεός Του εμπιστεύτηκε να κάνει. ³Αλλά την αμαρτία δεν τη γνωρίζει, ούτε μπορεί ν αναγνωρίσει λάθη που δεν μπορούν να διορθωθούν. ⁴Διότι ένα λάθος που δεν μπορεί να διορθωθεί δεν έχει νόημα γι Αυτό. ⁵Τα λάθη είναι για διόρθωση, και δεν ζητούν τίποτ άλλο. ⁶Ό,τι ζητά τιμωρία, ζητά το τίποτα. ⁷Κάθε λάθος πρέπει να είναι ένα κάλεσμα γι αγάπη. ⁸Τι είναι λοιπόν η αμαρτία; ⁹Τι θα μπορούσε να είναι παρά ένα λάθος που θα φυλάγατε κρυμμένο- μια έκκληση για βοήθεια που θα κρατούσατε ανήκουστη και συνεπώς αναπάντητη;
19.III.5. Μέσα στον χρόνο, το Άγιο Πνεύμα βλέπει καθαρά ότι ο Υιός του θεού μπορεί να κάνει λάθη. ²Πάνω σ αυτό συμμερίζεστε το όραμα Του. ³Εντούτοις δεν συμμερίζεστε την αναγνώριση Του της διαφοράς ανάμεσα στον χρόνο και στην αιωνιότητα. ⁴Κι όταν ολοκληρωθεί η διόρθωση, ο χρόνος είναι αιωνιότητα. ⁵Το Άγιο Πνεύμα μπορεί να σας διδάξει πώς να κοιτάξετε τον χρόνο διαφορετικά, και να δείτε πέρα απ αυτόν, αλλά όχι ενόσω πιστεύετε στην αμαρτία. ⁶Στο λάθος, ναι, διότι αυτό μπορεί να διορθωθεί από τον νου. ⁷Αλλά αμαρτία είναι η πεποίθηση ότι η αντίληψη σας δεν αλλάζει, κι ότι ο νους πρέπει ν αποδεχθεί ως αληθινό ό,τι του λέγεται διαμέσου αυτής. ⁸Έάν δεν υπακούσει ο νους κρίνεται ως παράφρων. ⁹Έτσι, η μόνη δύναμη που θα μπορούσε ν αλλάξει την αντίληψη κρατιέται ανίσχυρη, συγκροτούμενη στο σώμα από τον φόβο της αλλαγμένης αντίληψης την οποία ο Δάσκαλος του, ο Οποίος είναι ένα μαζί του, θα έφερνε.
19.III.6. Όταν μπαίνετε στον πειρασμό να πιστέψετε ότι η αμαρτία είναι πραγματική, θυμηθείτε αυτό: εάν η αμαρτία είναι αληθινή, τότε ο θεός κι εσείς δεν είστε αληθινοί. ²Έάν η δημιουργία είναι επέκταση, ο Δημιουργός πρέπει να έχει εκτείνει τον Εαυτό Του, και είναι αδύνατον ό,τι αποτελεί μέρος Του να είναι ανόμοιο με το υπόλοιπο. ³Έάν η αμαρτία είναι πραγματική, ο Θεός πρέπει να βρίσκεται σε πόλεμο με τον Εαυτό Του. ⁴Πρέπει να είναι διχασμένος, και κομματιασμένος ανάμεσα στο καλό και στο κακό ενμέρει σώφρων και μερικώς παράφρων. ⁵Διότι Αυτός πρέπει να έχει δημιουργήσει ό,τι θέλει να Τον καταστρέψει, κι έχει τη δύναμη να το κάνει. ⁶Δεν είναι ευκολότερο να πιστέψετε ότι έχετε κάνει λάθος παρά να πιστέψετε σ αυτό;
19.III.7. Ενόσω πιστεύετε ότι η δική σας πραγματικότητα ή η πραγματικότητα του αδελφού σας είναι δεσμευμένη από ένα σώμα, θα πιστεύετε στην αμαρτία. ²Ενόσω πιστεύετε ότι τα σώματα μπορούν να ενωθούν, θα βρίσκετε την ενοχή ελκυστική και θα πιστεύετε ότι η ενοχή είναι πολύτιμη. ³Διότι η πεποίθηση ότι τα σώματα περιορίζουν τον νου οδηγεί σε μια αντίληψη του κόσμου στην οποία η απόδειξη του διαχωρισμού φαίνεται να είναι παντού. ⁴Και ο Θεός και η δημιουργία Του φαίνονται να είναι διχασμένοι και νικημένοι. ⁵Διότι η αμαρτία θα αποδείκνυε ότι εκείνο που ο Θεός δημιούργησε ιερό δεν θα μπορούσε να κυριαρχήσει εναντίον της, ούτε να παραμείνει αμετάβλητο μπρος στη δύναμη της αμαρτίας. ⁶Ή αμαρτία γίνεται αντιληπτή ως ισχυρότερη από τον θεό, μπρος στην οποία ο Θεός θα πρέπει να υποκλίνεται και να προσφέρει τη δημιουργία Του στον κατακτητή της. ⁷Είναι αυτό ταπεινότητα, ή τρέλα;
19.III.8. Εάν η αμαρτία είναι πραγματική, πρέπει να είναι για πάντα πέρα από την ελπίδα ίασης. ²Διότι έτσι θα υπήρχε μια δύναμη πέρα από του Θεού, ικανή να δημιουργήσει μια άλλη θέληση που θα πρόσβαλλε τη Δική Του θέληση και θα την υπότασσε- και θα μπορούσε να δώσει στον Υιό Του μια θέληση ξεχωριστή και ισχυρότερη από τη Δική Του. ³Και κάθε κομμάτι από την κομματιασμένη δημιουργία του θεού θα είχε μια διαφορετική θέληση, αντιτιθέμενη στη Δική Του και σε αιώνια αντίθεση μαζί Του καθώς και σε αντίθεση του ενός προς το άλλο. ⁴Η ιερή σας σχέση έχει ως στόχο της τώρα ν αποδείξει ότι αυτό είναι αδύνατον. ⁵Ό θεός έχει χαμογελάσει πάνω της, και η πεποίθηση στην αμαρτία έχει ξεριζωθεί στο χαμόγελο της αγάπης. ⁶Τη βλέπετε ακόμα, διότι δεν συνειδητοποιείτε ότι το θεμέλιο της έχει φύγει. ⁷Η πηγή της έχει απομακρυνθεί κι έτσι μπορεί να διατηρείται για λίγο, πριν να χαθεί. ⁸Μόνο η συνήθεια της αναζήτησης της παραμένει.
19.III.9. Όμως είστε με το χαμόγελο των Ουρανών στα χείλη σας και τις ευλογίες του Ουρανού στην όραση σας. ²Δεν θα βλέπετε την αμαρτία για πολύ. ³Διότι στην καινούργια αντίληψη ο νους τη διορθώνει, όποτε φαίνεται ότι εμφανίζεται, και την καθιστά αόρατη. ⁴Τα λάθη γρήγορα αναγνωρίζονται και γρήγορα δίνονται προς διόρθωση για να θεραπευτούν, όχι για να κρυφτούν. ⁵Θα θεραπευτείτε από την αμαρτία και απ όλες της τις καταστροφές τη στιγμή που δεν θα της δώσετε δύναμη πάνω στον αδελφό σας. ⁶Και θα τον βοηθήσετε να ξεπεράσει τα λάθη απελευθερώνοντας τον χαρούμενα από την πεποίθηση στην αμαρτία.
19.III.10. Την ιερή στιγμή, θα δείτε το χαμόγελο των Ουρανών ν ακτινοβολεί και στους δυο σας. ²Και θ ακτινοβολήσετε πάνω του, σε χαρούμενη αναγνώριση της χάρης που σας δόθηκε. ³Διότι η αμαρτία δεν θα επικρατήσει ενάντια σε μια ένωση πάνω στην οποία χαμογέλασαν οι Ουρανοί. ⁴Ή αντίληψη σας θεραπεύτηκε την ιερή στιγμή την οποία σας έδωσαν οι Ουρανοί. ⁵Ξεχάστε ό,τι έχετε δει, κι υψώστε τα μάτια σας με πίστη σ εκείνο που τώρα μπορείτε να δείτε. ⁶Τα φράγματα προς τους Ουρανούς θα εξαφανιστούν μπρος στην ιερή σας όραση, διότι σε σας που ήσασταν τυφλοί έχει δοθεί όραση, και μπορείτε να δείτε. ⁷Μην ψάχνετε για ό,τι έχει απομακρυνθεί, αλλά για τη δόξα που έχει αποκατασταθεί για να τη δείτε εσείς.
19.III.11. Κοιτάξτε τον Λυτρωτή σας, και κοιτάξτε τι θα σας έδειχνε στον αδελφό σας, και μην αφήνετε την αμαρτία να υψωθεί ξανά για να τυφλώσει τα μάτια σας. ²Διότι η αμαρτία θα σας κρατούσε διαχωρισμένους απ αυτόν. ³Όμως, ο Λυτρωτής σας θα ήθελε από σας να κοιτάξετε τον αδελφό σας σαν τον εαυτό σας. ⁴Η σχέση σας είναι τώρα ένας ναός θεραπείας- ένα μέρος όπου όλοι οι εξαντλημένοι μπορούν να ξεκουραστούν. ⁵Εδώ βρίσκεται η ανάπαυση που επιφυλάσσεται για όλους, μετά το ταξίδι. ⁶Κι έχει έρθει πιο κοντά σε όλους μέσω της καθαγιασμένης σχέσης σας.