19.IV.1. Καθώς η ειρήνη εκτείνεται από βαθιά μέσα σου για ν' αγκαλιάσει όλη την Υιότητα και να της δώσει ανάπαυση, θα συναντήσει πολλά εμπόδια. ²Μερικά από αυτά θα προσπαθήσεις εσύ να τα επιβάλλεις. ³Αλλά θα φανεί ότι απορρέουν από αλλού -από τους αδελφούς σου και από διάφορες όψεις του εξωτερικού κόσμου. ⁴Εντούτοις η ειρήνη θα τα σαρώσει απαλά, προσφέροντας το παρελθόν εντελώς απαλλαγμένο από φορτία και βάρη. ⁵Η διεύρυνση του στόχου του Αγίου Πνεύματος που επιτυγχάνεται από τη δική σου σχέση και εκτείνεται προς τους άλλους, για να τους εισάγετε σε αυτήν μαλακά, είναι ο τρόπος με τον οποίο Αυτό θα ευθυγραμμίσει τα μέσα και τον στόχο. ⁶Η ειρήνη που Αυτό άπλωσε, βαθιά μέσα σ'εσένα και στον αδελφό σου, θα επεκταθεί ήρεμα σε κάθε όψη της ζωής σου, περιβάλλοντας εσένα και τον αδελφό σου με τη λαμπρή χαρά και τη γαλήνια επίγνωση της ολοκληρωμένης προστασίας. ⁷Και θα μεταφέρεις το μήνυμα της αγάπης του, της ασφάλειας και της ελευθερίας του στον καθένα ο οποίος πλησιάζει κοντά στον ναό σας, όπου τον περιμένει η θεραπεία. ⁸Δεν θα περιμένεις για να του τη δώσεις, διότι θα τον καλέσεις και θα σου απαντήσει, αναγνωρίζοντας στο κάλεσμα σου το Κάλεσμα για τον Θεό. ⁹Και θα τον τραβήξεις μέσα και θα του δώσεις ανάπαυση, όπως δόθηκε και σ' εσένα.
19.IV.2. Όλο αυτό θα το κάνεις εσύ. ²Εντούτοις η ειρήνη που ήδη βρίσκεται βαθιά εντός πρέπει πρώτα να επεκταθεί και να ρεύσει από τη μια μέχρι την άλλη πλευρά των εμποδίων που έθεσες εμπρός της. ³Αυτό θα το κάνεις, διότι τίποτα από ό,τι έχει αναλάβει το Άγιο Πνεύμα δεν παραμένει ανολοκλήρωτο. ⁴Πράγματι δεν μπορείς να είσαι σίγουρος για τίποτα από όσα βλέπεις έξω από εσένα αλλά μπορείς να είσαι σίγουρος γι' αυτό: το Άγιο Πνεύμα σου ζητά να Του προσφέρεις ένα χώρο ανάπαυσης όπου εσύ θ' αναπαυθείς εντός Του. ⁵Σου απάντησε κι έγινε μέλος της σχέσης σας. ⁶Δεν θα ανταποδώσεις τώρα τη μεγαλοψυχία Του για να εισέλθεις σε μια σχέση μαζί Του; ⁷Διότι είναι Αυτό Το Οποίο πρόσφερε στη σχέση σου το δώρο της αγιότητας, χωρίς την οποία θα ήταν για πάντα αδύνατον να εκτιμηθεί ο αδελφός σου.
19.IV.3. Την ευγνωμοσύνη που Του οφείλεις δεν ζητά παρά να τη δεχθείς γι' Αυτό. ²Κι όταν κοιτάξεις τον αδελφό σου με ήρεμη καταδεκτικότητα, κοιτάζεις το Άγιο Πνεύμα. ³Διότι κοιτάζεις εκεί όπου είναι Αυτό κι όχι χωριστά από Αυτό. ⁴Δεν μπορείς να δεις το Άγιο Πνεύμα αλλά μπορείς να δεις τους αδελφούς σου ειλικρινά. ⁵Και το φως μέσα τους θα σου δείξει όλα όσα χρειάζεσαι να δεις. ⁶Όταν η ειρήνη εντός σου έχει επεκταθεί ώστε να περικλείει τους πάντες, η λειτουργία του Αγίου Πνεύματος εδώ, θα έχει επιτελεστεί. ⁷Τι ανάγκη υπάρχει λοιπόν να δεις; ⁸Όταν ο Θεός θα έχει κάνει ο Ίδιος το τελευταίο βήμα, το Άγιο Πνεύμα θα μαζέψει όλες τις ευχαριστίες και την ευγνωμοσύνη που Του προσφέρεις και θα τα τοποθετήσει απαλά μπροστά στον Δημιουργό Του στο όνομα του πιο ιερού Του Υιού. ⁹Κι ο Πατέρας θα τα δεχθεί στο Όνομα Του. ¹⁰Τι ανάγκη μπορείτε να δείτε στην παρουσία της ευγνωμοσύνης Του;
19.IV.Α.1. Το πρώτο εμπόδιο που πρέπει να ξεπεράσει η ειρήνη είναι η επιθυμία σου ν' απαλλαγείς από αυτήν. ²Διότι δεν μπορεί να επεκταθεί αν δεν τη διατηρήσεις. ³Είσαι το κέντρο από το οποίο ακτινοβολεί προς τα έξω, για να προσκαλέσει τους άλλους μέσα. ⁴Είσαι το σπίτι της -η ήρεμη κατοικία της από την οποία εκτείνεται απαλά, αλλά ποτέ δεν σ' εγκαταλείπει. ⁵Εάν την αφήνεις άστεγη, πώς θα μπορούσε να κατοικήσει εντός του Υιού του Θεού; ⁶Εάν θα απλωνόταν σε ολόκληρη την πλάση, πρέπει ν' αρχίσει από εσένα κι από εσένα να φτάσει στον καθένα που την καλεί και να του φέρει ανάπαυση με το να ενωθεί μαζί σου.
19.IV.Α.2. Γιατί θα ήθελες να είναι άστεγη η ειρήνη; ²Τι νομίζεις ότι πρέπει ν αποβάλλει για να κατοικήσει μαζί σου; ³Ποιό φαίνεται να είναι το κόστος που είσαι τόσο απρόθυμος να πληρώσεις; ⁴Το μικρό φράγμα από άμμο στέκεται ακόμα ανάμεσα σε σένα και στον αδελφό σου. ⁵Θα το ενίσχυες τώρα; ⁶Δεν σου ζητείται να το παρατήσεις μονάχα για τον εαυτό σου. ⁷Ο Χριστός σου το ζητά για τον Εαυτό Του. ⁸Θα έφερνε ειρήνη στον καθένα, και πώς θα μπορούσε να το κάνει εάν όχι διαμέσου εσένα; ⁹Θα άφηνες ένα μικρό ανάχωμα άμμου, ένα τοίχο τέφρας, ένα μικροσκοπικό φαινομενικό εμπόδιο, να στέκεται ανάμεσα στους αδελφούς σου και τη σωτηρία; ¹⁰Και εντούτοις, αυτό το μικρό απομεινάρι επίθεσης που ακόμα τρέφεις ενδόμυχα ενάντια στον αδελφό σου είναι το πρώτο εμπόδιο που η ειρήνη εντός σου συναντά στην κίνηση της προς τα εμπρός. ¹¹Ο μικρός αυτός τοίχος μίσους θα αντιτίθετο ακόμα στη Θέληση του Θεού και θα την κρατούσε περιορισμένη.
19.IV.Α.3. Ο σκοπός του Αγίου Πνεύματος αναπαύεται εν ειρήνη εντός σου. Εντούτοις είσαι ακόμα απρόθυμος να τον αφήσεις να ενωθεί μαζί σου ολοκληρωτικά. ³Ακόμα αντιτίθεσαι λίγο στη Θέληση του θεού. ⁴Κι αυτό το λίγο είναι ένα όριο που θα έθετες στο σύνολο. ⁵Η Θέληση του Θεού είναι μία, όχι πολλές. ⁶Δεν έχει εναντίωση, διότι δεν υπάρχει καμιά εκτός από αυτήν. ⁷Ο,τι θα περιόριζες πίσω από το μικρό σου φράγμα και θα κρατούσες χωριστά από τον αδελφό σου μοιάζει δυνατότερο από το σύμπαν, διότι θα συγκρατούσε το σύμπαν και τον Δημιουργό του. ⁸Αυτός ο μικρός τοίχος θα έκρυβε τον σκοπό των Ουρανών και θα τον εμπόδιζε από τους Ουρανούς.
19.IV.Α.4. Θα έσπρωχνες τη σωτηρία μακριά από τον δότη της σωτηρίας; ²Διότι τέτοιος έχεις γίνει. ³Η ειρήνη δεν θα μπορούσε ν' αναχωρήσει από σένα όσο κι από τον θεό. ⁴Μη φοβάσαι αυτό το μικρό εμπόδιο. ⁵Δεν μπορεί να περιορίσει τη θέληση του θεού. ⁶Η ειρήνη θα το ξεπεράσει, και θα ενωθεί μαζί σου χωρίς παρεμπόδιση. ⁷Η σωτηρία δεν μπορεί να αποκρυφτεί από σένα. ⁸Είναι ο σκοπός σου. ⁹Δεν μπορείς να επιλέξεις άλλον εκτός από αυτόν. ¹⁰Δεν έχεις σκοπό χωριστά από τον αδελφό σου, ούτε ανεξάρτητα από κείνον που ζήτησες από το Άγιο Πνεύμα να μοιραστεί μαζί σου. ¹¹Ο μικρός τοίχος θα πέσει τόσο ήσυχα κάτω από τα φτερά της ειρήνης. ²Διότι η ειρήνη θα στείλει τους αγγελιαφόρους της από εσένα σ' όλο τον κόσμο, και τα φράγματα θα πέσουν μπροστά στον ερχομό τους τόσο εύκολα όπως θα υπερπηδηθούν κι εκείνα που επιβάλλεις εσύ.
19.IV.Α.5. Το να ξεπεράσεις τον κόσμο είναι το ίδιο εύκολο όσο και να υπερπηδήσεις τον μικρό σου τοίχο. ²Διότι στο θαύμα της ιερής σου σχέσης, χωρίς αυτό το φράγμα, περιέχεται κάθε θαύμα. ³Δεν υπάρχει βαθμός δυσκολίας στα θαύματα, διότι είναι όλα το ίδιο. ⁴Το καθένα είναι μια ήρεμη νίκη της έλξης της αγάπης πάνω στην έλξη της ενοχής. ⁵Πώς μπορεί αυτό ν' αποτύχει να επιτελεστεί, οπουδήποτε αναλαμβάνεται; ⁶Η ενοχή δεν μπορεί να υψώσει κανένα πραγματικό φράγμα εναντίον του. ⁷Κι όλα όσα μοιάζουν να στέκονται ανάμεσα σε σένα και τον αδελφό σου πρέπει να πέσουν λόγω της έλξης στην οποία ανταποκριθήκες. ⁸Μέσα από σένα που αποκριθήκες, Αυτός ο Οποίος σας αποκρίθηκε σε καλεί. ⁹Το σπίτι Του βρίσκεται στην ιερή σας σχέση. ¹⁰Μην προσπαθήσεις να σταθείς ανάμεσα σ' Αυτόν και τον ιερό Του σκοπό, διότι είναι δικός σου. ¹¹Αλλά άφησέ Τον απαλά να επεκτείνει το θαύμα της σχέσης σας στον καθένα που περιέχεται σ' αυτήν.
19.IV.Α.6. Υπάρχει μια σιωπή στους Ουρανούς, μια χαρούμενη αναμονή, μια μικρή παύση χαράς σε αναγνώριση του τέλους του ταξιδιού. ²Διότι οι Ουρανοί σας γνωρίζουν καλά, όπως κι εσείς γνωρίζετε τους Ουρανούς. ³Καμιά αυταπάτη δεν στέκεται τώρα ανάμεσα σε σένα και τον αδελφό σου. ⁴Μην κοιτάζεις τον μικρό τοίχο των σκιών. ⁵Ό ήλιος έχει υψωθεί πάνω από αυτόν. ⁶Πώς μπορεί μια σκιά να σε εμποδίσει από τον ήλιο; ⁷Δεν μπορούν πια οι σκιές να σε εμποδίσουν από το φως μέσα στο οποίο τελειώνουν οι αυταπάτες. ⁸Κάθε θαύμα δεν είναι παρά το τέλος μιας αυταπάτης. ⁹Τέτοιο ήταν το ταξίδι, τέτοια είναι η κατάληξη του. ¹⁰Και στο τέλος της αλήθειας την οποία αποδέχθηκες πρέπει να τελειώσουν όλες οι αυταπάτες.
19.IV.Α.7. Η μικρή παράλογη επιθυμία ν απαλλαγείς απ' Αυτόν τον Οποίο προσκάλεσες εντός και Τον Οποίο απωθείς, πρέπει να παράγει σύγκρουση. ²Καθώς κοιτάζεις τον κόσμο, αυτή η μικρή ευχή, ξεριζωμένη και πλανώμενη ασκόπως, μπορεί να εγκατασταθεί για λίγο σε οτιδήποτε διότι δεν έχει στόχο τώρα. ³Πριν το Άγιο Πνεύμα εισέλθει να κατοικήσει σε σένα φαινόταν ότι είχε έναν ισχυρό στόχο, τη σταθερή και αμετάβλητη αφοσίωση στην αμαρτία και στ' αποτελέσματα της. ⁴Τώρα είναι χωρίς αυτό, περιπλανώμενη άσκοπα, μη δημιουργώντας τίποτα περισσότερο από μικροσκοπικές διακοπές στην έλξη της αγάπης.
19.IV.Α.8. Αυτή η μικρή ευχή, αυτή η μικροσκοπική αυταπάτη, αυτό το μικροσκοπικό απομεινάρι της πεποίθησης στην αμαρτία, είναι ό,τι απομένει από ό,τι φαινόταν κάποτε να ήταν ο κόσμος. ²Δεν είναι πια ένα άκαμπτο φράγμα προς την ειρήνη. ³Η άστοχη περιπλάνηση της κάνει τα αποτελέσματα της να φαίνονται ότι είναι πιο αλλοπρόσαλλα και απρόβλεπτα από πριν. ⁴Εντούτοις τι θα μπορούσε να είναι πιο ασταθές από ένα στεγανά οργανωμένο σύστημα πλάνης; ⁵Η φαινομενική του σταθερότητα είναι η διάχυτη αδυναμία του, η οποία εκτείνεται στα πάντα. ⁶Η μεταβλητότητα που το μικρό απομεινάρι προκαλεί απλά υποδηλώνει τα περιορισμένα του αποτελέσματα.
19.IV.Α.9. Πόσο ισχυρό μπορεί να είναι ένα μικρό φτερό μπρος στα μεγάλα φτερά της αλήθειας; ²Μπορεί να αντιταχθεί στο πέταγμα ενός αετού ή να εμποδίσει την προέλαση του καλοκαιριού; ³Μπορεί να εμποδίσει τ' αποτελέσματα του καλοκαιρινού ήλιου πάνω σ' ένα κήπο καλυμμένο με χιόνι; ⁴Δες με πόση ευκολία αυτό το μικρό δεματάκι άχυρο ανυψώνεται και παρασύρεται, για να μην επιστρέψει ποτέ και εγκατάλειψέ το με χαρά, όχι θλίψη. ⁵Διότι δεν είναι τίποτα από μόνο του και δεν αντιπροσώπευε τίποτα όταν είχες μεγαλύτερη πίστη στην προστασία του. ⁶Δεν θα προτιμούσες να χαιρετίσεις τον καλοκαιρινό ήλιο παρά να κοιτάζεις επίμονα μια χιονονιφάδα που εξαφανίζεται και να ριγείς στην ενθύμηση του χειμωνιάτικου κρύου;
19.IV.Α.i.10. Η έλξη της ενοχής παράγει φόβο για την αγάπη, διότι η αγάπη δεν θα κοιτούσε ποτέ την ενοχή. ²Είναι η φύση της αγάπης να κοιτάζει μονάχα την αλήθεια, διότι εκεί βλέπει τον εαυτό της με τον οποίο θα ενωνόταν σε ιερή ενότητα και ολοκλήρωση. ³Οπως η αγάπη πρέπει να κοιτάζει πέρα από τον φόβο, έτσι πρέπει και ο φόβος να μη βλέπει την αγάπη. ⁴Διότι η αγάπη περιέχει το τέλος της ενοχής, με τέτοια βεβαιότητα όπως ο φόβος εξαρτάται απ' αυτήν. ⁵Η αγάπη ελκύεται μόνο από την αγάπη. ⁶Παραβλέποντας εντελώς την ενοχή, δεν βλέπει κανένα φόβο. ⁷Όντας ολοκληρωτικά χωρίς ίχνος επίθεσης, δεν θα μπορούσε να φοβάται. ⁸Ό φόβος ελκύεται απ' ό,τι δεν βλέπει η αγάπη, και το καθένα πιστεύει πως ό,τι κοιτάζει το άλλο, δεν υπάρχει. ⁹Ο φόβος κοιτάζει την ενοχή με ακριβώς την ίδια αφοσίωση που η αγάπη κοιτάζει τον εαυτό της. ¹⁰Και το καθένα έχει αγγελιοφόρους που στέλνει και οι οποίοι επιστρέφουν σ' αυτό με μηνύματα γραμμένα στη γλώσσα στην οποία ζητήθηκε η αποστολή τους.
19.IV.Α.i.11. Οι αγγελιαφόροι της αγάπης στέλνονται απαλά και επιστρέφουν με μηνύματα αγάπης και καλοσύνης. ²Τα μηνύματα του φόβου διατάσσονται με τραχύτητα να αναζητήσουν την ενοχή και να διατηρήσουν κάθε κομματάκι κακού και αμαρτίας που θα μπορέσουν να βρουν, και να μη χάσουν τίποτα από τον πόνο του θανάτου, και να τα τοποθετήσουν με σεβασμό μπρος στον κύριο και αφέντη τους. ³Η αντίληψη δεν μπορεί να υπακούει δύο αφεντικά, που το καθένα τους ζητά μηνύματα διαφορετικών πραγμάτων σε διαφορετικές γλώσσες. ⁴Αυτό που ο φόβος θα έτρεφε, η αγάπη το αγνοεί. ⁵Αυτό που ο φόβος απαιτεί, η αγάπη δεν μπορεί ούτε καν να το δει. ⁶Η μανιασμένη έλξη που έχει η ενοχή για τον φόβο είναι ολοκληρωτικά απούσα από την ήπια αντίληψη της αγάπης. ⁷Αυτό που θα κοιτούσε η αγάπη είναι χωρίς νόημα για τον φόβο, και εντελώς αόρατο.
19.IV.Α.i.12. Οι σχέσεις αυτού του κόσμου είναι το αποτέλεσμα αυτού που θεωρείται ο κόσμος. ²Κι αυτό εξαρτάται από το ποιό συναίσθημα προσκλήθηκε να στείλει τους αγγελιαφόρους του να τον κοιτάξουν, και να επιστρέψουν με μήνυμα του τι είδαν. ³Όι αγγελιαφόροι του φόβου είναι εκπαιδευμένοι μέσω του τρόμου, και τρέμουν όταν ο αφέντης τους καλεί να τον υπηρετήσουν. ⁴Διότι ο φόβος είναι αμείλικτος ακόμα και στους φίλους του. ⁵Οι αγγελιαφόροι του φεύγουν σιωπηλά, μυστικά και με ενοχή, σε μια πεινασμένη αναζήτηση ενοχής, διότι κρατιούνται κρύοι και λιμοκτονούντες και γίνονται πολύ θηριώδεις από το αφεντικό τους, ο οποίος τους επιτρέπει να φάνε κατά κόρον μονάχα απ' ό,τι του επιστρέψουν. ⁶Κανένα ίχνος ενοχής δεν ξεφεύγει από τα πεινασμένα τους μάτια. ⁷Και στην άγρια αναζήτηση τους για αμαρτία εφορμούν πάνω σε οποιοδήποτε ζωντανό πράγμα βλέπουν, και το κουβαλούν ουρλιάζοντας στο αφεντικό τους για να καταβροχθιστεί.
19.IV.Α.i.13. Μη στέλνεις αυτούς τους βίαιους αγγελιαφόρους στον κόσμο, για να γευματίσουν εις βάρος του και να μαστίζουν την πραγματικότητα. ²Διότι θα σου φέρουν μήνυμα από οστά και δέρμα και σάρκα. ³Εχουν διδαχθεί ν' αναζητούν το φθαρτό και να επιστρέφουν με οισοφάγους γεμάτους από πράγματα σαπισμένα και αποσυντεθημένα. ⁴Γι' αυτούς τέτοια πράγματα είναι όμορφα, διότι φαίνονται ν ανακουφίζουν τους οξείς πόνους της πείνας τους. ⁵Διότι είναι έξαλλοι από τον πόνο του φόβου, και θα απέτρεπαν το να τιμωρηθούν από αυτόν που τους στέλνει με το να του προσφέρουν ό,τι λατρεύουν.
19.IV.Α.i.14. Το Άγιο Πνεύμα σου έχει δώσει αγγελιαφόρους αγάπης για να στείλεις αντί γι' αυτούς που εκπαίδευσες μέσω του φόβου. ²Είναι τόσο πρόθυμοι να επιστρέψουν σε σένα ό,τι αγαπούν όσο είναι και οι άλλοι. ³Εάν τους στείλεις, θα δουν μονάχα το αθώο και το όμορφο, το καλοσυνάτο και τα ευγενικό. ⁴θα είναι τόσο προσεκτικοί να μην αφήσουν καμιά μικρή πράξη φιλανθρωπίας, καμιά μικροσκοπική έκφραση συγχώρεσης, καμιά μικρή ανάσα αγάπης να τους ξεφύγει. ⁵Και θα επιστρέψουν με όλα τα χαρούμενα πράγματα που βρήκαν, να τα μοιραστούν στοργικά μαζί σου. ⁶Μην τους φοβάσαι. ⁷Σου προσφέρουν σωτηρία. ⁸Δικά τους είναι τα μηνύματα ασφάλειας, διότι θεωρούν τον κόσμο καλό.
19.IV.Α.i.15. Εάν αποστείλεις μόνο τους αγγελιαφόρους που σου δίνει το Άγιο Πνεύμα, επιθυμώντας μόνο τα δικά τους μηνύματα, δεν θα βλέπεις πια τον φόβο. ²Ο κόσμος θα μεταμορφωθεί μπροστά στα μάτια σου καθαρισμένος από όλη την ενοχή και απαλά ζωγραφισμένος με ομορφιά. ³Ο κόσμος δεν περιέχει φόβο που δεν του έθεσες πάνω του. ⁴Ούτε κανέναν φόβο που να μην μπορείτε να ζητήσετε από τους αγγελιαφόρους της αγάπης να τον απομακρύνουν απ αυτόν (τον κόσμο) ώστε να μπορείτε να τον βλέπετε γαλήνιο. ⁵Το Άγιο Πνεύμα σας έχει δώσει τους αγγελιαφόρους Του για να τους στείλετε στον αδελφό σας και να επιστρέψουν σε σας με ο,τι βλέπει η αγάπη. ⁶Εχουν δοθεί για ν αντικαταστήσουν τα πεινασμένα σκυλιά του φόβου που εσείς στέλνατε αντί γι αυτούς. ⁷Και στέλνονται για να κοινοποιήσουν το τέλος του φόβου.
19.IV.Α.i.16. Και η αγάπη επίσης θα ετοίμαζε μια γιορτή εμπρός σας, σ ένα τραπέζι καλυμμένο από ένα ακηλίδωτο τραπεζομάντιλο, τοποθετημένο σ έναν κήπο ήσυχο όπου κανένας άλλος ήχος δεν ακούγεται ποτέ εκτός από τραγούδι κι ένα απαλό χαρούμενο ψιθύρισμα. ²Αυτή είναι μια γιορτή που τιμά την ιερή σχέση, και στην οποία είναι όλοι καλοδεχούμενοι ως επίτιμοι καλεσμένοι, ³Και σε μια άγια στιγμή η χάρη λέγεται από όλους μαζί, καθώς ενώνονται στην πραότητα μπρος στο τραπέζι της ενότητας. ⁴Και εγώ θα σας συναντήσω εκεί, όπως υποσχέθηκα πολύ καιρό πριν κι εξακολουθώ να υπόσχομαι. ⁵Διότι στην καινούρια σας σχέση έγινα ευπρόσδεκτος. ⁶Κι όπου γίνομαι ευπρόσδεκτος, είμαι εκεί.
19.IV.Α.i.17. Γίνομαι ευπρόσδεκτος στην κατάσταση της χάρης, που σημαίνει ότι μ έχετε τελικά συγχωρέσει. ²Διότι έγινα το σύμβολο της αμαρτίας σας, κι έτσι έπρεπε να πεθάνω αντί για σας. ³Τια το εγώ, αμαρτία σημαίνει θάνατος, κι έτσι η εξιλέωση επιτυγχάνεται μέσω του φόνου. ⁴Ως σωτηρία θεωρήσατε το να θανατωθεί ο Υιός του θεού αντί για σας. ⁵Εντούτοις θα πρόσφερα εγώ το σώμα μου, σε σας που αγαπώ, γνωρίζοντας την ασημαντότητα του; ⁶Η θα σας δίδασκα ότι τα σώματα δεν μπορούν να μας κρατήσουν σ απόσταση; ⁷Το δικό μου δεν ήταν μεγαλύτερης αξίας από το δικό σας- δεν ήταν καλύτερο μέσον για τη μετάδοση της σωτηρίας. ⁸Κανένας δεν μπορεί να πεθάνει για κανέναν και ο θάνατος δεν εξιλεώνει για την αμαρτία. ⁹Αλλά εσείς μπορείτε να ζήσετε για να δείξετε ότι αυτό δεν είναι αληθινό. ¹⁰Το σώμα όντως εμφανίζεται να είναι το σύμβολο της αμαρτίας, όσο πιστεύετε ότι μπορεί να κατορθώσει ό,τι θέλετε. ¹¹Ενώ πιστεύετε ότι μπορεί να σας δώσει ευχαρίστηση, επίσης πιστεύετε ότι μπορεί να σας φέρει πόνο. ¹²Το να νομίζετε ότι θα μπορούσατε να ικανοποιηθείτε και να είστε ευτυχείς με τόσα λίγα, σημαίνει πως θίγετε τον εαυτό σας περιορίζοντας την ευτυχία. ¹³Αυτό είναι ολοκλήρωση σύμφωνα με το εγώ. ¹⁴Διότι η ενοχή γλιστρά εκεί όπου έχει απομακρυνθεί η ευτυχία και την υποκαθιστά. ¹⁵Η επικοινωνία είναι ένα άλλο είδος ολοκλήρωσης που πηγαίνει πέρα από την ενοχή, διότι πάει πέρα από το σώμα.
19.IV.Β.1. Είπαμε ότι η ειρήνη πρέπει πρώτα να υπερπηδήσει το εμπόδιο της επιθυμίας σας ν απαλλαγείτε απ αυτήν. ²Εκεί όπου η γοητεία της ενοχής έχει την εξουσία, η ειρήνη δεν είναι επιθυμητή. ³Το δεύτερο εμπόδιο που πρέπει να ξεπεράσει η ειρήνη, και που έχει στενή σχέση με το πρώτο, είναι η πεποίθηση ότι το σώμα είναι πολύτιμο για ό,τι προσφέρει. ⁴Διότι η έλξη της ενοχής γίνεται φανερή στο σώμα, και τη βλέπουμε σε αυτό.
19.IV.Β.2. Αυτή είναι η αξία που νομίζετε ότι η ειρήνη θα σας έκλεβε: το σώμα. ²Αυτό είναι που πιστεύετε ότι θα σας στερούσε και θα σας άφηνε άστεγους. ³Και είναι αυτό για το οποίο θα αποκρούατε ένα σπίτι ειρήνης. ⁴Αυτή η «θυσία» νιώθετε ότι είναι πολύ μεγάλη για να την κάνετε, ότι είναι πολύ να σας τη ζητήσουν. ⁵Είναι μια θυσία, ή μια απελευθέρωση; ⁶Τι σας έχει στ αλήθεια δώσει το σώμα που να δικαιολογεί την παράξενη πεποίθηση σας ότι σ αυτό έγκειται η σωτηρία; ⁷Δεν βλέπετε ότι αυτή είναι η πεποίθηση στον θάνατο; ⁸Εδώ βρίσκεται το επίκεντρο που σας κάνει να αντιλαμβάνεστε την Εξιλέωση ως φόνο. ⁹Εδώ είναι η πηγή της ιδέας ότι η αγάπη είναι φόβος.
19.IV.Β.3. Οι αγγελιαφόροι του Αγίου Πνεύματος στέλνονται πολύ πιο πέρα από το σώμα, καλώντας τον νου να ενωθεί σε ιερή κοινωνία και να είναι εν ειρήνη. ²Τέτοιο είναι το μήνυμα που τους έδωσα για σας. ³Μόνο οι αγγελιαφόροι του φόβου βλέπουν το σώμα, διότι ψάχνουν για ό,τι μπορεί να υποφέρει. ⁴Είναι θυσία το ν απομακρυνθείτε απ ό,τι μπορεί να υποφέρει; ⁵Το Άγιο Πνεύμα δεν σας ζητά να θυσιάσετε την ελπίδα της σωματικής ευχαρίστησης-δεν έχει καμιά ελπίδα ευχαρίστησης. ⁶Αλλά ούτε και μπορεί να σας φέρει τον φόβο του πόνου. ⁷Ο πόνος είναι η μόνη «θυσία» που ζητά το Άγιο Πνεύμα, κι αυτόν θα απομάκρυνε.
19.IV.Β.4. Η ειρήνη εκτείνεται από σας μονάχα προς το αιώνιο, και απλώνεται από το αιώνιο εντός σας. ²Ξεπερνά όλα τ άλλα. ³Το δεύτερο εμπόδιο δεν είναι πιο ισχυρό από το πρώτο. ⁴Διότι δεν θέλετε ούτε να απαλλαγείτε από την ειρήνη ούτε να την περιορίσετε. ⁵Τι είναι αυτά τα εμπόδια που θα παρεμβάλλατε ανάμεσα στην ειρήνη και την αποστολή της παρά φράγματα που τοποθετείτε ανάμεσα στη θέληση σας και την εκπλήρωση της; ⁶Θέλετε επικοινωνία, όχι τη γιορτή του φόβου. ⁷Θέλετε σωτηρία, όχι τον πόνο της ενοχής. ⁸Και θέλετε τον Πατέρα σας, όχι ένα σωρό από πηλό, να είναι το σπίτι σας. ⁹Μέσα στην άγια σχέση σας βρίσκεται ο Υιός του Πατέρα σας. ¹⁰Δεν έχει χάσει την επικοινωνία μαζί Του, ούτε με τον εαυτό του. ¹¹Οταν συμφωνήσατε να συναντήσετε τον αδελφό σας, αναγνωρίσατε ότι αυτό είναι έτσι. ¹²Αυτό δεν έχει κανένα κόστος, αλλά έχει απελευθέρωση από τις θυσίες.
19.IV.Β. ⁵. Πληρώσατε πολύ ακριβά για τις αυταπάτες σας, και τίποτε για το οποίο πληρώσατε δεν σας έφερε ειρήνη. ²Δεν είστε χαρούμενοι που οι Ουρανοί δεν μπορούν να θυσιαστούν και δεν μπορεί να σας ζητηθεί να κάνετε κάποια θυσία; ³Δεν υπάρχει κανένα εμπόδιο που να μπορείτε να θέσετε ενάντια στην ένωση μας, διότι είμαι ήδη παρών στην άγια σχέση σας. ⁴Θα υπερπηδήσουμε όλα τα εμπόδια μαζί, διότι στεκόμαστε εντός των πυλών κι όχι απέξω. ⁵Πόσο εύκολα ανοίγονται οι πύλες από μέσα, για να επιτρέψουν την είσοδο στην ειρήνη η οποία ευλογεί τον κουρασμένο κόσμο! ⁶Μπορεί να είναι δύσκολο για μας να προσπεράσουμε τα εμπόδια μαζί, όταν έχετε ενωθεί με το απεριόριστο; ⁷Είναι στο χέρι σας να δώσετε τέλος στην ενοχή. ⁸Θα σταματούσατε τώρα να ψάχνετε για ενοχή στον αδελφό σας;
19.IV.Β.6. Αφήστε με να είμαι για σας το σύμβολο του τέλους της ενοχής, και κοιτάξτε τον αδελφό σας όπως θα κοιτούσατε εμένα. ²Συγχωρέστε μου όλες τις αμαρτίες που νομίζετε ότι έκανε ο Υιός του Θεού. ³Και στο φως της συγχώρεσης σας αυτός θα θυμηθεί ποιος είναι και θα ξεχάσει αυτό που δεν ήταν ποτέ. ⁴Ζητώ τη συγχώρεση σας, διότι εάν εσείς είστε ένοχοι, πρέπει να είμαι κι εγώ. ⁵Αλλά εάν εγώ υπερνίκησα την ενοχή και ξεπέρασα τον κόσμο, ήσασταν μαζί μου. ⁶Θα βλέπατε σε μένα το σύμβολο της ενοχής ή του τέλους της ενοχής, ενθυμούμενοι ότι αυτό που συμβολίζω για σας το βλέπετε μέσα στον εαυτό σας;
19.IV.Β.7. Από την άγια σχέση σας η αλήθεια διακηρύσσει την αλήθεια, και η αγάπη κοιτάζει τον εαυτό της. ²Η σωτηρία ρέει βαθιά μέσα από την κατοικία που εσείς προσφέρατε σ' εμένα και στον Πατέρα μου. ³Κι είμαστε εκεί μαζί, στην ήρεμη επικοινωνία στην οποία ο Πατέρας και ο Υιός είναι ενωμένοι. ⁴Ω, ελάτε εσείς πιστοί στην ιερή ένωση του Πατέρα και του Υιού μέσα σας! ⁵Και μην κρατιέστε χωριστά από ό,τι σας προσφέρεται από ευγνωμοσύνη επειδή δώσατε στην ειρήνη το ουράνιο σπίτι της. ⁶Στείλτε σε όλο τον κόσμο το χαρούμενο μήνυμα του τέλους της ενοχής κι όλος ο κόσμος θα ανταποκριθεί. ⁷Σκεφτείτε τη χαρά σας καθώς ο καθένας σας προσφέρει μαρτυρία του τέλους της αμαρτίας, και σας δείχνει ότι η δύναμη της έχει φύγει δια παντός. ⁸Πού μπορεί να είναι η ενοχή, όταν η πίστη στην αμαρτία έχει φύγει; ⁹Και πού είναι ο θάνατος, όταν ο συνήγορος του δεν ακούγεται πια;
19.IV.Β.8. Συγχωρέστε μου τις αυταπάτες σας και ελευθερώστε με από την τιμωρία για ό,τι δεν έκανα. ²Θα μάθετε την ελευθερία που δίδαξα διδάσκοντας την ελευθερία στον αδελφό σας, και έτσι θα ελευθερώσετε κι εμένα. ³Βρίσκομαι μέσα στην ιερή σας σχέση, εντούτοις θα με φυλακίζατε πίσω από τα εμπόδια που υψώνετε στην ελευθερία, φράζοντας τον δρόμο μου προς εσάς. ⁴Εντούτοις δεν είναι δυνατόν να κρατήσετε μακριά Έναν ο Οποίος είναι ήδη εκεί. ⁵Κι εντός Αυτού, όπου ήδη βρισκόμαστε ενωμένοι, είναι δυνατή η επικοινωνία μας, η οποία γίνεται η εστία της νέας αντίληψης που θα φέρει φως σ όλο τον κόσμο ο οποίος περιέχεται σε σας.
19.IV.Β.i.9. Ο μικρός σας ρόλος δεν είναι παρά να δώσετε στο Άγιο Πνεύμα ολόκληρη την ιδέα της θυσίας. ²Και ν' αποδεχθείτε την ειρήνη που Αυτό σας δίνει αντί για τη θυσία, χωρίς τους περιορισμούς που θα εμπόδιζαν την επέκταση της κι έτσι θα περιόριζαν την επίγνωση σας γι' αυτήν. ³Διότι ό,τι δίνει το Άγιο Πνεύμα πρέπει να επεκταθεί εάν θέλετε να έχετε την απεριόριστη δύναμη του, και να τη χρησιμοποιήσετε για την απελευθέρωση του Υιού του Θεού. ⁴Δεν είναι η ειρήνη από την οποία θα απαλλασσόσασταν, και έχοντας την δεν μπορείτε να την περιορίσετε. ⁵Έάν η ειρήνη είναι άστεγη, τότε το ίδιο είστε κι εσείς κι εγώ. ⁶Κι
Αυτός ο Οποίος είναι ο οίκος μας είναι άστεγος μαζί μας. ⁷Είναι αυτή η επιθυμία σας; ⁸Θα είσαστε για πάντα περιπλανώμενοι αναζητώντας την ειρήνη; ⁹Θα επενδύατε την ελπίδα σας για ειρήνη και ευτυχία σε ό,τι πρέπει ν' αποτύχει;
19.IV.Β.i.10. Η πίστη στο αιώνιο πάντα δικαιώνεται, διότι το αιώνιο είναι πάντα καλοσυνάτο, άπειρο στην υπομονή του και ολοκληρωτικά στοργικό. ²Θα σας αποδεχθεί ολοκληρωτικά και θα σας δώσει ειρήνη. ³Εντούτοις μπορεί να ενωθεί μονάχα με ό,τι ήδη βρίσκεται εν ειρήνη μέσα σας, αθάνατο όπως και το ίδιο. ⁴Το σώμα δεν μπορεί να σας φέρει ούτε ειρήνη ούτε αναταραχή· ούτε χαρά ούτε πόνο. ⁵Είναι ένα μέσο, και όχι ένας σκοπός. ⁶Δεν έχει στόχο από μόνο του αλλά μονάχα ό,τι του δίνεται. ⁷Το σώμα θα φαίνεται ότι είναι οτιδήποτε αποτελεί το μέσο για την επίτευξη του στόχου που του αναθέτετε. ⁸Μονάχα ο νους μπορεί να θέσει ένα στόχο και μόνον ο νους μπορεί να δει το μέσο για την επίτευξη του και να δικαιώσει τη χρήση του. ⁹Η ειρήνη και η ενοχή είναι και οι δύο καταστάσεις του νου προς επίτευξη. ¹⁰Κι αυτές οι καταστάσεις είναι η κατοικία του συναισθήματος που τις δραστηριοποιεί και είναι ταιριαστό μαζί τους.
19.IV.Β.i.11. Ωστόσο, σκεφτείτε ποιά κατάσταση είναι ταιριαστή μαζί σας. ²Εδώ βρίσκεται η επιλογή σας, κι είναι ελεύθερη. ³Αλλά όλα όσα βρίσκονται μέσα της θα τη συνοδεύσουν, κι ό,τι νομίζετε ότι είστε δεν μπορεί ποτέ να είναι ανεξάρτητο από αυτήν. ⁴Το σώμα είναι ο μεγάλος φαινομενικός προδότης της πίστης. ⁵Σ αυτό βρίσκεται η απώλεια των ψευδαισθήσεων και οι σπόροι της απιστίας, αλλά μόνο αν του ζητήσετε ό,τι δεν μπορεί να δώσει. ⁶Μπορεί το λάθος σας ν αποτελεί λογική αιτία για κατάθλιψη και απογοήτευση, και για εκδικητική επίθεση εναντίον εκείνου που νομίζετε ότι πρόδωσε τις προσδοκίες σας; ⁷Μη χρησιμοποιείτε το λάθος σας ως δικαιολογία για την έλλειψη πίστη σας. ⁸Δεν έχετε αμαρτήσει, αλλά έχετε κάνει λάθος ως προς το τι είναι αξιόπιστο. ⁹Και η διόρθωση του λάθους σας θα σας δώσει λόγο για πίστη.
19.IV.Β.i.12. Είναι αδύνατον ν αναζητάτε ευχαρίστηση μέσω του σώματος και να μη βρίσκετε πόνο. ²Είναι ουσιαστικό να κατανοηθεί αυτή η σχέση, διότι είναι μια σχέση που το εγώ βλέπει ως απόδειξη αμαρτίας. ³Δεν είναι πραγματικά καθόλου σωφρονιστική. ⁴Δεν είναι παρά το αναπόφευκτο αποτέλεσμα του να εξισώνετε τον εαυτό σας με το σώμα, που είναι η πρόσκληση στον πόνο. ⁵Διότι προσκαλεί τον φόβο να εισέλθει και να γίνει ο στόχος σας. ⁶Η έλξη της ενοχής πρέπει να εισέλθει μαζί του, και οτιδήποτε ο φόβος κατευθύνει το σώμα να κάνει, είναι ως εκ τούτου επίπονο. ⁷Θα συμμετάσχει στον πόνο όλων των αυταπατών, και η αυταπάτη της ευχαρίστησης θα είναι ίδια όπως ο πόνος.
19.IV.Β.i.13. Δεν είναι αυτό αναπόφευκτο; ²Υπό τις διαταγές του φόβου το σώμα θα επιζητήσει την ενοχή, υπηρετώντας τον κύριο του του οποίου η έλξη προς την ενοχή συντηρεί ολόκληρη την αυταπάτη της ύπαρξης του. ³Αυτή, λοιπόν, είναι η έλξη του πόνου. ⁴Κυβερνώμενο από αυτή την αντίληψη το σώμα γίνεται ο υπηρέτης του πόνου, αναζητώντας τον υπάκουα και υπακούοντας στην ιδέα ότι ο πόνος είναι ευχαρίστηση. ⁵Είναι αυτή η ιδέα που αποτελεί τη βάση όλης της σημαντικής επένδυσης του εγώ στο σώμα. ⁶Κι είναι αυτή την παράλογη σχέση που το εγώ κρατά κρυφά, και εντούτοις την τρέφει, ⁷Σε σας διδάσκει ότι η ευχαρίστηση του σώματος είναι ευτυχία. ⁸Αλλά, στον εαυτό του ψιθυρίζει, «είναι θάνατος».
19.IV.Β.i.14. Γιατί θα πρέπει το σώμα να είναι κάτι για σας; ²Ασφαλώς αυτό από το οποίο είναι φτιαγμένο δεν είναι πολύτιμο. ³Και εξίσου σίγουρα δεν έχει αίσθηση. ⁴Σας μεταδίδει τα αισθήματα που εσείς θέλετε. ⁵Σαν οποιοδήποτε διάμεσο επικοινωνίας το σώμα δέχεται και στέλνει τα μηνύματα που του δίνονται. ⁶Δεν έχει αίσθηση γι αυτά. ⁷Όλο το αίσθημα με το οποίο αυτά είναι επενδυμένα δίνεται από τον αποστολέα και τον παραλήπτη. ⁸Το εγώ και το Άγιο Πνεύμα το αναγνωρίζουν αυτό, και επίσης αναγνωρίζουν και οι δυο ότι εδώ και ο αποστολέας και ο παραλήπτης είναι ο ίδιος. ⁹Το Άγιο Πνεύμα σας το λέει αυτό με χαρά. ¹⁰Το εγώ σας το κρύβει, διότι δεν θα ήθελε να σας πληροφορήσει γι αυτό. ¹¹Ποιος θα έστελνε μηνύματα μίσους και επίθεσης εάν καταλάβαινε ότι τα στέλνει στον εαυτό του; ¹²Ποιός θα κατηγορούσε, θα ενοχοποιούσε και θα καταδίκαζε τον εαυτό του;
19.IV.Β.i.15. Τα μηνύματα του εγώ πάντα στέλνονται μακριά από σας, με την πεποίθηση ότι για το μήνυμα σας της επίθεσης και της ενοχής θα υποφέρει κάποιος άλλος και όχι εσείς. ²Κι ακόμα και αν εσείς υποφέρετε, εντούτοις κάποιος άλλος θα υποφέρει περισσότερο. ³Ό μεγάλος απατεώνας αναγνωρίζει ότι αυτό δεν είναι έτσι, αλλά ως «εχθρός» της ειρήνης, σας ωθεί να αποστείλετε όλα τα μηνύματα σας του μίσους και να ελευθερωθείτε. ⁴Και για να σας πείσει ότι αυτό είναι δυνατό, διατάσσει το σώμα να ψάξει για πόνο στην επίθεση εναντίον κάποιου άλλου, ονομάζοντας το ευχαρίστηση και προσφέροντας το σε σας σαν ελευθερία από την επίθεση.
19.IV.Β.i.16. Μην ακούτε την τρέλα του, και μην πιστεύετε ότι το αδύνατο είναι αληθινό. ²Μην ξεχνάτε ότι το εγώ έχει αφιερώσει το σώμα στον στόχο της αμαρτίας, και θέτει σ αυτό όλη του την πίστη ότι αυτό μπορεί να συμβεί έτσι. ³Όι θλιμμένοι μαθητές του υμνούν διαρκώς τη δόξα του σώματος, σε πομπώδη εορτασμό της εξουσίας του εγώ. ⁴Κανένας δεν πρέπει να πιστέψει ότι με το να ενδώσει στη γοητεία της ενοχής θα διαφύγει από τον πόνο. ⁵Κανένας δεν πρέπει να θεωρεί το σώμα ως τον εαυτό του, χωρίς το οποίο θα πέθαινε και εντούτοις μέσα στο οποίο ο θάνατος του είναι εξίσου αναπόφευκτος.
19.IV.Β.i.17. Δεν δίνεται στους μαθητές του εγώ να συνειδητοποιήσουν ότι έχουν αφιερώσει τον εαυτό τους στον θάνατο. ²Η ελευθερία τους προσφέρεται αλλά δεν την έχουν αποδεχθεί, και ό,τι προσφέρεται πρέπει επίσης να γίνει αποδεκτό για να δοθεί αληθινά. ³Διότι και το Άγιο Πνεύμα επίσης, είναι ένα διάμεσο επικοινωνίας, λαμβάνοντας από τον Πατέρα και προσφέροντας τα μηνύματα Του προς τον Υιό. ⁴Όπως και το εγώ, το Άγιο Πνεύμα είναι και τα δύο, ο αποστολέας και ο παραλήπτης. ⁵Διότι ό,τι αποστέλλεται διαμέσου Αυτού επιστρέφει σ Αυτόν, αναζητώντας τον εαυτό του κατά τη διαδρομή, και ανακαλύπτοντας ό,τι αναζητά. ⁶Έτσι βρίσκει το εγώ τον θάνατο που αναζητά, επιστρέφοντας τον σε σας.
19.IV.Γ.1. Σε σας και τον αδελφό σας, στων οποίων την ξεχωριστή σχέση εισήλθε το Άγιο Πνεύμα, είναι δοσμένο να απελευθερώσετε και να απελευθερωθείτε από την εμμονή στον θάνατο. ²Διότι σας προσφέρθηκε και δεχθήκατε. ³Εντούτοις πρέπει να μάθετε ακόμα περισσότερα σχετικά μ αυτήν την παράξενη εμμονή, διότι περιέχει το τρίτο εμπόδιο που πρέπει να ξεπεράσει η ειρήνη. ⁴Κανένας δεν μπορεί να πεθάνει εκτός κι αν επιλέξει τον θάνατο. ⁵Αυτό που φαίνεται να είναι ο φόβος του θανάτου, είναι στην πραγματικότητα η γοητεία του. ⁶Και η ενοχή επίσης, προκαλεί τον φόβο και είναι τρομακτική. ⁷Εντούτοις, θα μπορούσε να μην είχε καμιά επιρροή παρά μόνο για εκείνους οι οποίοι ελκύονται προς αυτήν και την αναζητούν. ⁸Κι έτσι συμβαίνει και με τον θάνατο. ⁹Φτιαγμένος από το εγώ, καλύπτει με τη σκοτεινή του σκιά όλα τα ζωντανά πράγματα, διότι το εγώ είναι ο «εχθρός» της ζωής.
19.IV.Γ.2. Και εντούτοις μια σκιά δεν μπορεί να σκοτώσει. ²Τι είναι μια σκιά για τους ζώντες; ³Την προσπερνούν κι έχει χαθεί. ⁴Αλλά τι γίνεται μ εκείνους οι οποίοι δεν έχουν αφοσιωθεί στο να ζήσουν; ⁵Τους μαυροντυμένους «αμαρτωλούς», την πένθιμη χορωδία του εγώ, που αργοπερπατούν με κόπο μακριά από τη ζωή, σέρνοντας τις αλυσίδες τους κι οδοιπορώντας στην αργή πομπή που τιμά τον σκληρό τους αφέντη, τον κύριο του θανάτου; ⁶Αγγίξτε οποιονδήποτε απ αυτούς με τα καλοσυνάτα χέρια της συγχώρεσης και δείτε τις αλυσίδες να σπάνε, μαζί με τις δικές σας. ⁷Δείτε τον να πετάει κατά μέρος το μαύρο ένδυμα που φορούσε στην κηδεία του, κι ακούστε τον να περιγελά τον θάνατο. ⁸Από την καταδίκη που η αμαρτία θα του επέβαλλε μπορεί να διαφύγει διαμέσου της συγχώρεσης σας. ⁹Αυτό δεν είναι έπαρση. Είναι η Θέληση του Θεού. ¹⁰Τι μπορεί να είναι αδύνατον για σας οι οποίοι επιλέξατε τη Θέληση Του ως δική σας; ¹¹Τι είναι ο θάνατος για σας; ,1 ²Η αφοσίωση σας δεν είναι προς τον θάνατο, ούτε στον αφέντη του. ¹³Όταν αποδεχθήκατε τον στόχο του Αγίου Πνεύματος αντί για του εγώ αποποιηθήκατε τον θάνατο, ανταλλάσσοντας τον με τη ζωή. ¹⁴Ξέρουμε ότι μια ιδέα δεν εγκαταλείπει την πηγή της. ¹⁵Και ο θάνατος είναι το αποτέλεσμα της σκέψης που αποκαλούμε εγώ, με τόση σιγουριά όση και ότι η ζωή είναι το αποτέλεσμα της Σκέψης του Θεού.
19.IV.Γ.i.3. Από το εγώ προήλθε η αμαρτία και η ενοχή και ο θάνατος, σε αντίδραση προς τη ζωή και την αθωότητα και τη Θέληση του Ιδιου του Θεού. ²Πού μπορεί να βρίσκεται μια τέτοια αντίδραση αν όχι μέσα στον άρρωστο νου των παραφρόνων, αφοσιωμένων στην τρέλα που έχουν στραφεί εναντίον της ειρήνης των Ουρανών; ³Ενα πράγμα είναι βέβαιο ο Θεός, ο Οποίος δεν δημιούργησε ούτε την αμαρτία ούτε τον θάνατο, δεν επιθυμεί εσείς να δεσμεύεστε απ αυτά. ⁴Δεν γνωρίζει ούτε την αμαρτία ούτε τ αποτελέσματα της. ⁵Οι σαβανωμένες μορφές στην επικήδεια πομπή δεν πορεύονται προς τιμήν του Δημιουργού τους, Του Οποίου η Θέληση είναι να ζήσουν. ⁶Δεν ακολουθούν τη Δική Του Θέληση- αντιτίθενται σ αυτήν.
19.IV.Γ.i.4. Και τι είναι το μαυροντυμένο σώμα που θα έθαβαν; ²Ένα σώμα που αφιέρωσαν στον θάνατο, ένα σύμβολο διαφθοράς, μια θυσία στην αμαρτία, προσφερόμενο στην αμαρτία για να τραφεί και να διατηρηθεί ζωντανή. ³Ένα πράγμα καταδικασμένο, καταραμένο από τον κατασκευαστή του και θρηνούμενο από κάθε πενθούντα που το βλέπει σαν τον εαυτό του. ⁴Εσείς που πιστεύετε ότι έχετε καταδικάσει τον Υιό του Θεού σ αυτό, είστε υπερόπτες. ⁵Αλλά εσείς που θα τον ελευθερώνατε, τιμάτε τη Θέληση του Δημιουργού του. ⁶Η υπεροψία της αμαρτίας, η υπερηφάνεια της ενοχής, το μνήμα του διαχωρισμού, όλα αποτελούν μέρος τη μη αναγνωρισμένης αφοσίωσης σας στον θάνατο. ⁷Η λάμψη της ενοχής που θέσατε πάνω στο σώμα θα το σκότωνε. ⁸Διότι ό,τι αγαπά το εγώ, το σκοτώνει για την υπακοή του. ⁹Αλλά ό,τι δεν το υπακούει, δεν μπορεί να το σκοτώσει.
19.IV.Γ.i.5. Έχετε άλλη μια αφοσίωση που θα διαφύλασσε το σώμα αδιάφθορο και τέλειο για όσο διάστημα είναι χρήσιμο για τον ιερό σας σκοπό. ²Το σώμα ούτε πεθαίνει ούτε αισθάνεται. ³Δεν κάνει τίποτα. ⁴Από μόνο του δεν είναι ούτε φθαρτό ούτε άφθαρτο. ⁵Δεν είναι τίποτα. ⁶Είναι το αποτέλεσμα μιας μικροσκοπικής, τρελής ιδέας διαφθοράς που μπορεί να διορθωθεί. ⁷Διότι ο Θεός έχει αποκριθεί σ αυτήν την παράλογη ιδέα με τη Δική Του. ⁸Μια Απάντηση που δεν έφυγε από τον Νου Του και ως εκ τούτου φέρνει τον Δημιουργό στην επίγνωση κάθε νου που άκουσε την Απάντηση Του και Τη δέχθηκε.
19.IV.Γ.i.6. Σ εσάς που είστε αφοσιωμένοι στο άφθαρτο σας έχει δοθεί διαμέσου της αποδοχής σας, η δύναμη να ελευθερώνετε από τη φθορά. ²Ποιός καλύτερος τρόπος υπάρχει να διδάξω την πρώτη και θεμελιώδη αρχή σε μια σειρά μαθημάτων για τα θαύματα, από το να σας δείξω ότι εκείνη που φαίνεται ότι είναι η δυσκολότερη μπορεί επιτευχθεί πρώτη; ³Το σώμα δεν μπορεί παρά να υπηρετήσει τον σκοπό σας. ⁴Με τον τρόπο που το κοιτάζετε, έτσι θα φαίνεται ότι είναι. ⁵Ο θάνατος, εάν ήταν αληθινός, θα ήταν η τελική και ολοκληρωτική διακοπή της επικοινωνίας, πράγμα που είναι ο στόχος του εγώ.
19.IV.Γ.i.7. Εκείνοι οι οποίοι φοβούνται τον θάνατο δεν βλέπουν πόσο συχνά και πόσο δυνατά τον προσκαλούν, και τον διατάσσουν να έρθει να τους σώσει από την επικοινωνία. ²Διότι ο θάνατος θεωρείται ως ασφάλεια, ως ο μεγάλος σκοτεινός λυτρωτής από το φως της αλήθειας, ως η απάντηση στην Απάντηση, αυτός που θέλει να επιβάλλει σιωπή στη Φωνή η οποία μιλά υπέρ του θεού. ³Εντούτοις η αποχώρηση από το άσυλο του θανάτου δεν αποτελεί το τέλος της διαμάχης. ⁴Το εμπόδιο της φαινομενικής σας αγάπης για τον θάνατο, που η ειρήνη πρέπει να ξεπεράσει, φαίνεται να είναι πολύ μεγάλο. ⁵Διότι σ' αυτό βρίσκονται κρυμμένα όλα τα μυστικά του εγώ, όλες οι παράξενες επινοήσεις του για παραπλάνηση, όλες οι άρρωστες ιδέες του και οι αλλόκοτες φαντασιώσεις του. ⁶Έδώ είναι η τελική κατάληξη της ένωσης, ο θρίαμβος της διασκευασμένης δημιουργίας του εγώ, η νίκη της έλλειψης ζωής πάνω στην Ίδια τη Ζωή.
19.IV.Γ.i.8. Κάτω από τη σκονισμένη άκρη του διαστρεβλωμένου του κόσμου, το εγώ θα έθετε τον Υιό του θεού, φονευμένο από τις διαταγές του, αποδεικνύοντας μέσω της αποσύνθεσης του (του Υιού) ότι ο Ίδιος ο θεός είναι ανίσχυρος μπρος στην ισχύ του εγώ, ανίκανος να προστατέψει τη ζωή που Αυτός δημιούργησε ενάντια στην άγρια επιθυμία του εγώ να σκοτώνει. ²Αδελφέ μου, παιδί του Πατέρα μας, αυτό είναι ένα όνειρο θανάτου. ³Δεν υπάρχει κηδεία, ούτε σκοτεινοί βωμοί, ούτε σκληρές εντολές, ούτε διαστρεβλωμένες τελετουργικές πράξεις καταδίκης στις οποίες σε οδηγεί το σώμα. ⁴Μη ζητάς απελευθέρωση απ αυτό. ⁵Αλλά ελευθέρωσε το από τις ανήλεες και άκαμπτες διαταγές που του επέβαλες, και συγχώρεσε του ό,τι το διέταξες να κάνει. ⁶Στην έξαρση του το διέταξες να πεθάνει, διότι μόνο ο θάνατος θα μπορούσε να κατακτήσει τη ζωή. ⁷Και τι άλλο εκτός από την παραφροσύνη θα μπορούσε να κοιτάζει την ήττα του θεού και να τη νομίζει αληθινή;
19.IV.Γ.i.9. Ο φόβος του θανάτου θα εξαφανιστεί καθώς η γοητεία του παραδίδεται στην αληθινή έλξη της αγάπης. ²Το τέλος της αμαρτίας, το οποίο φωλιάζει ήσυχα στην ασφάλεια της σχέσης σας, προστατευμένο από την ένωση σας με τον αδελφό σας, κι έτοιμο να αναπτυχθεί σε μια ισχυρή δύναμη για τον Θεό, είναι πολύ κοντά. ³Η νηπιακή ηλικία της σωτηρίας φρουρείται προσεκτικά από την αγάπη, προφυλαγμένη από κάθε σκέψη που θα της επιτίθετο, και ήσυχα προετοιμαζόμενη να εκπληρώσει το ισχυρό καθήκον για το οποίο σας δόθηκε. ⁴Ό νεογέννητος στόχος σας περιθάλπεται από τους αγγέλους, φροντίζεται με στοργή από το Αγιο Πνεύμα και προστατεύεται από τον Ίδιο τον Θεό. ⁵Δεν χρειάζεται τη δική σας προστασία· είναι δικός σας. ⁶Διότι είναι αθάνατος, και μέσα του βρίσκεται το τέλος του θανάτου.
19.IV.Γ.i.10. Ποιος κίνδυνος μπορεί να προσβάλλει τον ολοκληρωτικά αθώο; ²Τι μπορεί να επιτεθεί στο μη ένοχο; ³Τι φόβος μπορεί να εισέλθει και να ενοχλήσει την ειρήνη της απουσίας αμαρτίας; ⁴Ο,τι σας έχει δοθεί, ακόμα και στη νηπιακή του ηλικία, βρίσκεται σε πλήρη επικοινωνία με τον Θεό και σας. ⁵Στα μικρά του χέρια κρατά, σε πλήρη ασφάλεια, κάθε θαύμα που θα εκτελέσετε, προσφερόμενο σε σας. ⁶Το θαύμα της ζωής είναι αιώνιο, γεννημένο μέσα στον χρόνο αλλά θρεμμένο στην αιωνιότητα. ⁷Κοιτάξτε αυτό το βρέφος, στο οποίο δώσατε ένα χώρο ανάπαυσης με τη συγχώρεση του αδελφού σας, και δείτε σ αυτό τη Θέληση του Θεού. ⁸Εδώ ξαναγεννιέται το μωρό της Βηθλεέμ. ⁹Και ο καθένας που του προσφέρει καταφύγιο θα το ακολουθήσει, όχι στον σταυρό, αλλά στην ανάσταση και στη ζωή.
19.IV.Γ.i.11. Όταν όλα σας φαίνονται ότι είναι μια πηγή φόβου,
όταν οποιαδήποτε κατάσταση σας κτυπά με τρόμο και κάνει το σώμα σας να
τρέμει και ο κρύος ιδρώτας του φόβου απλώνεται πάνω του, θυμηθείτε ότι
αυτά προκύπτουν πάντα για ένα λόγο- το εγώ το έχει αντιληφθεί ως ένα
σύμβολο του φόβου, ένα σημείο αμαρτίας και θανάτου. ²Θυμηθείτε τότε, ότι
ούτε το σήμα ούτε το σύμβολο θα πρέπει να συγχέονται με την πηγή, διότι
πρέπει να αντιπροσωπεύουν κάτι άλλο από τον εαυτό τους. ³Η σημασία
τους δεν μπορεί να βρίσκεται μέσα τους, αλλά πρέπει να αναζητηθεί σε
κείνο που αντιπροσωπεύουν. ⁴Και έτσι μπορεί να σημαίνουν τα πάντα ή
τίποτα, συμφώνως προς την αλήθεια ή την πλαστότητα της ιδέας την οποία
αντανακλούν. ⁵Αντιμέτωποι με μια τέτοια φαινομενική αβεβαιότητα
νοήματος, μην την κρίνετε. ⁶Θυμηθείτε την άγια Παρουσία Εκείνου που σας
δόθηκε για να είναι η πηγή της κρίσης. ⁷Δώοτε την σ Αυτόν να την κρίνει
για σας, και πείτε:
⁸Πάρε αυτό από μένα και εξέτασε το, κρίνοντας το για μένα.
⁹Μη με αφήνεις να το δω ως σημείο αμαρτίας και Θανάτου, ούτε να το
χρησιμοποιήσω για καταστροφή.
¹⁰Δίδαξε με πώς να μη φτιάξω μαυτό ένα
εμπόδιο για την ειρήνη, αλλά ν αφήσω Εσένα να το χρησιμοποιήσεις για
λογαριασμό μου, για να διευκολύνεις τον ερχομό της.
19.IV.Δ.1. Τι θα μπορούσατε να δείτε αν δεν είχατε τον φόβο του θανάτου; ²Τι θα νιώθατε και τι θα σκεφτόσασταν εάν ο θάνατος δεν ασκούσε επιρροή πάνω σας και δεν σας ήλκυε; ³Πολύ απλά, θα μπορούσατε να θυμηθείτε τον Πατέρα σας. ⁴Θα θυμόσασταν τον Δημιουργό της ζωής, την Πηγή όλων των ζωντανών, τον Πατέρα του σύμπαντος και του σύμπαντος των συμπάντων και όλων όσα βρίσκονται ακόμα πιο πέρα. ⁵Και καθώς αυτή η ενθύμηση έρχεται στον νου σας η ειρήνη πρέπει να υπερπηδήσει ένα ακόμα τελικό εμπόδιο μετά το οποίο η σωτηρία θα έχει επιτευχθεί και ο νους του Υιού του Θεού θα έχει αποκατασταθεί πλήρως. ⁶Διότι εδώ, σ αυτό το σημείο, τελειώνει ο κόσμος σας.
19.IV.Δ.2. Το τέταρτο εμπόδιο που πρέπει να υπερπηδηθεί κρέμεται σαν βαρύ παραπέτασμα μπροστά στο πρόσωπο του Χριστού. ²Ομως καθώς το πρόσωπο Του υψώνεται πάνω απ αυτό, λαμπρό από χαρά διότι βρίσκεται μέσα στην Αγάπη του Πατέρα Του, η ειρήνη θα αποτραβήξει απαλά το παραπέτασμα και θα τρέξει να ενωθεί, επιτέλους, μαζί Του. ³Διότι αυτό το βαρύ παραπέτασμα – που κάνει το πρόσωπο του Ίδιου του Χριστού να φαίνεται σαν λεπρού ενώ οι λαμπρές Ακτίνες Αγάπης του Πατέρα Του που φωτίζουν το πρόσωπο Του με δόξα φαίνονται σαν ποτάμια αίματος – ξεθωριάζει από το φως που υπάρχει πίσω του καθώς ο φόβος του θανάτου χάνεται.
19.IV.Δ.3. Αυτό είναι το πιο βαρύ και σκοτεινό παραπέτασμα που υποστηρίζεται από την πίστη στον θάνατο και το προστατεύει η έλξη του θανάτου. ²Διότι η αφοσίωση στην κυριαρχία του θανάτου δεν είναι παρά ο ιερότερος όρκος, η μυστική υπόσχεση προς το εγώ ότι ποτέ δεν θα σηκωθεί αυτό το παραπέτασμα, ούτε θα προσεγγιστεί ούτε καν θα αφεθεί υποψία για την ύπαρξη του. ³Αυτή είναι η μυστική συμφωνία που έγινε με το εγώ ώστε αυτό που υπάρχει πίσω από το παραπέτασμα να μην έρθει ποτέ στην ενθύμηση. ⁴Εδώ, βρίσκεται η υπόσχεση σας να μην αφήσετε ποτέ την ενότητα να σας καλέσει έξω από τον διαχωρισμό. ⁵Η μεγάλη αμνησία στην οποία η ενθύμηση του Θεού έχει ξεχαστεί, η ρήξη και το σχίσμα ανάμεσα σ εσάς και στον Εαυτό σας έγιναν μ αυτό το τελευταίο βήμα: τον φόβο του θεού. ⁶Αυτή ήταν η έσχατη αποσυσχέτισή σας.
19.IV.Δ.4. Δείτε πώς η πίστη στον θάνατο φαινόταν σαν να σας «σώζει». ²Διότι, εάν εξαλειφόταν τι θα μπορούσατε πια να φοβηθείτε παρά τη ζωή; ³Είναι η έλξη του θανάτου που κάνει τη ζωή να φαίνεται άσχημη, σκληρή και τυραννική. ⁴Δεν φοβάστε τον θάνατο περισσότερο από το εγώ. ⁵Αυτούς τους φίλους επιλέξατε. ⁶Διότι στη μυστική συμμαχία σας μαζί τους έχετε συμφωνήσει ποτέ να μην αφήσετε να αρθεί ο φόβος του θεού ώστε να μη δείτε το πρόσωπο του Χριστού και να ενωθείτε μαζί Του μέσα στον Πατέρα Του.
19.IV.Δ. ⁵. Κάθε εμπόδιο που η ειρήνη πρέπει να υπερπηδήσει ξεπερνιέται πάντα με τον ίδιο τρόπο: ο φόβος που το ύψωσε υποκύπτει στην αγάπη που υπάρχει πέρα απ αυτό και έτσι ο φόβος χάνεται. ²Ετσι γίνεται και σ αυτή την περίπτωση. ³Ο πόθος σας να απαλλαγείτε από την ειρήνη και από το Άγιο Πνεύμα ξεθωριάζει μπροστά στη γαλήνια αναγνώριση ότι Το αγαπάτε. ⁴Η εξορία του σώματος εγκαταλείπεται προς χάριν του πνεύματος το οποίο αγαπάτε, έτσι όπως ποτέ δεν θα μπορούσατε να αγαπήσετε το σώμα. ⁵Και η γοητεία του θανάτου χάνεται για πάντα καθώς η αγάπη σας καλεί. ⁶Πίσω από κάθε εμπόδιο αγάπης η ίδια η Αγάπη σας καλεί. ⁷Και κάθε εμπόδιο υπερπηδάται από τη δύναμη της έλξης που υπάρχει πέρα από αυτό. ⁸Ο ηθελημένος φόβος σας φαινόταν να κρατά τα εμπόδια σταθερά στη θέση τους. ⁹Όμως, όταν ακούσατε τη φωνή της Αγάπης πέρα απ αυτά, απαντήσατε και τα εμπόδια εξαφανίστηκαν.
19.IV.Δ.6. Και τώρα στέκεστε έντρομοι μπροστά σ αυτό που ορκιστήκατε να μην κοιτάξετε ποτέ. ²Τα μάτια σας είναι στραμμένα προς τα κάτω ενθυμούμενοι την υπόσχεση που δώσατε στους «φίλους» σας. ³Η «ομορφιά» της αμαρτίας, η ντελικάτη γοητεία της ενοχής, η «άγια» κέρινη εικόνα του θανάτου και ο φόβος της εκδίκησης του εγώ που κάνατε αιματηρό όρκο να μην εγκαταλείψετε, όλα αυτά εγείρονται και σας προστάζουν να μην υψώσετε τα μάτια σας. ⁴Διότι συνειδητοποιείτε πως αν κοιτάξετε και αφήσετε τον πέπλο να σηκωθεί όλα αυτά θα χαθούν για πάντα. ⁵Ολοι αυτοί που ήταν οι «φίλοι» σας, οι «προστάτες» σας και η «κατοικία» σας, θα εξαφανιστούν. ⁶Τίποτα απ όσα τώρα θυμάστε δεν θα μπορείτε πια να το θυμηθείτε.
19.IV.Δ.7. Σας φαίνεται πως αν σηκώσετε τα μάτια σας ο κόσμος θα σας εγκαταλείψει. ²Ομως αυτό που θα συμβεί είναι ότι εσείς θα εγκαταλείψετε τον κόσμο για πάντα. ³Αυτή είναι η επανεδραίωση της θέλησης σας. ⁴Κοιτάξτε την με ανοιχτά μάτια και ποτέ πια δεν θα πιστέψετε ότι βρίσκεστε στο έλεος πραγμάτων που είναι πέρα από σας, δυνάμεων που είναι πέρα από τον έλεγχο σας και σκέψεων που αντιβαίνουν στη θέληση σας. ⁵Είναι δικό σας θέλημα να κοιτάξετε. ⁶Δεν είναι μια τρελή επιθυμία ή μια τιποτένια παρόρμηση για να ξεχάσετε και πάλι. ⁷Ούτε μια κηλίδα φόβου, ούτε ο κρύος ιδρώτας του φαινομενικού θανάτου δεν μπορούν να αντιταχθούν στη θέληση σας. ⁸Διότι ό,τι σας ελκύει πέρα από το παραπέτασμα βρίσκεται επίσης βαθιά μέσα σας αδιαχώριστο από σας και απόλυτα ένα μαζί σας.
19.IV.Δ.i.8. Μην ξεχνάτε πως έχετε ήδη διανύσει αρκετή απόσταση μαζί με τον αδελφό σας. ²Σίγουρα, δεν ήταν το εγώ που σας έφερε ως εδώ. ³Δεν μπορεί το εγώ να προσφέρει βοήθεια ώστε να υπερπηδηθούν τα εμπόδια της ειρήνης. ⁴Δεν αποκαλύπτει τα μυστικά του ούτε σας καλεί να τα δείτε και να τα ξεπεράσετε. ⁵Δεν θα σας άφηνε ποτέ να δείτε την αδυναμία του και να μάθετε πως δεν έχει τη δύναμη να σας κρατήσει μακριά από την αλήθεια. ⁶Ο Οδηγός που σας οδήγησε ως εδώ παραμένει μαζί σας και όταν υψώσετε τα μάτια σας θα είστε έτοιμοι να κοιτάξετε άφοβα τον τρόμο. ⁷Ομως πριν, σηκώστε τα μάτια σας και κοιτάξτε τον αδελφό σας με αθωότητα γεννημένη από την πλήρη συγχώρεση των ψευδαισθήσεων. ⁸Κοιτάξτε τον με πίστη στα μάτια σας, πίστη η οποία δεν βλέπει τις ψευδαισθήσεις.
19.IV.Δ.i.9. Κανείς δεν μπορεί να κοιτάξει άφοβα τον φόβο τον Υιού του Θεού εκτός κι αν έχει αποδεχθεί τον Συντονισμό με το Ένα και έχει μάθει πως οι ψευδαισθήσεις δεν είναι αληθινές. ²Κανείς δεν μπορεί να σταθεί μόνος του μπροστά σ αυτό το εμπόδιο, διότι δεν θα είχε φτάσει τόσο μακριά αν ο αδελφός του δεν συνοδοιπορούσε μαζί του. ³Και κανείς δεν θα τολμούσε να αντιμετωπίσει αυτό τον φόβο, του Θεού, δίχως να έχει συγχωρήσει πλήρως τον αδελφό του μέσα στην καρδιά του. ⁴Σταθείτε εδώ για λίγο και μην τρέμετε. ⁵Είστε έτοιμοι. ⁶Ας ενωθούμε σ αυτή την άγια στιγμή, σ αυτό το μέρος όπου σας οδήγησε ο σκοπός που σας δόθηκε από την ίδια την άγια στιγμή. ⁷Και ας ενωθούμε με πίστη σ Εκείνον που μας έφερε ως εδώ μαζί και ο Οποίος θα σας προσφέρει την αθωότητα που χρειάζεστε. ⁸Αυτή την αθωότητα θα τη δεχθείτε εκ μέρους της δικής μου αγάπης και της δικής Του.
19.IV.Δ.i.10. Δεν είναι εύκολο να αντικρίσετε πολύ γρήγορα τον φόβο του Θεού. ²Σ αυτό το σημείο φτάνει ο καθένας όταν είναι έτοιμος. ³Εφόσον βρήκε τον αδελφό του είναι έτοιμος. ⁴Ομως το να φτάσει σ αυτό το σημείο δεν είναι αρκετό. ⁵Ενα αναίτιο ταξίδι εξακολουθεί να στερείται νοήματος έτσι που ακόμα και όταν λήξει πάλι δεν φαίνεται να έχει νόημα. ⁶Πώς θα γνωρίζετε ότι έληξε, αν δεν συνειδητοποιήσετε ότι ο στόχος του επιτεύχθηκε; ⁷Εδώ, στο τέλος του ταξιδιού βλέπετε τον σκοπό του. ⁸Και εδώ είναι που αποφασίζετε εάν θα τον δείτε αυτόν τον σκοπό ή αν θα συνεχίσετε την περιπλάνηση μόνο και μόνο για να ξαναεπιστρέψετε εδώ και να ξανακάνετε και πάλι την επιλογή.
19.IV.Δ.i.11. Για να αντιμετωπίσετε τον φόβο του θεού χρειάζεστε κάποια προετοιμασία. ²Μόνον οι έμφρονες μπορούν να κοιτάξουν με συμπόνια και όχι με φόβο την άκαμπτη παραφροσύνη και τη μαινόμενη τρέλα. ³Διότι μοιάζουν επίφοβες μόνο γι αυτούς που τις μοιράζονται, κι εσείς όντως τις μοιράζεστε εκτός κι αν βλέπετε τον αδελφό σας με τέλεια πίστη, αγάπη και στοργή. ⁴Μπροοτά στην τέλεια συγχώρεση, εσείς στέκεστε δίχως να συγχωρείτε. ⁵Φοβάστε τον θεό επειδή φοβάστε τον αδελφό σας. ⁶Εκείνους που δεν συγχωρείτε τους φοβάστε. ⁷Και κανείς δεν φτάνει στην αγάπη συνοδευόμενος από τον φόβο.
19.IV.Δ.i.12. Αυτός ο αδελφός που στέκεται πλάι σας εξακολουθεί να σας φαίνεται ξένος. ²Δεν τον γνωρίζετε και γι αυτό τον ερμηνεύετε με φόβο. ³Και εξακολουθείτε να του επιτίθεστε για να διατηρήσετε αλώβητο αυτόν που θεωρείτε ότι είναι ο εαυτός σας. ⁴Κι όμως, η σωτηρία σας είναι στα δικά του χέρια. ⁵Βλέπετε την τρέλα του και τη μισείτε επειδή τη μοιράζεστε κι εσείς. ⁶Και όλη η συμπόνια και η συγχώρεση που θα μπορούσαν να τη θεραπεύσουν δίνουν τη θέση τους στον φόβο. ⁷Αδελφέ, χρειάζεται να συγχωρέσεις τον αδελφό σου διότι μαζί του μοιράζεσαι είτε την τρέλα είτε τον Παράδεισο. ⁸Εσύ και αυτός θα υψώσετε από κοινού με πίστη τα μάτια ή δεν θα τα υψώσετε καθόλου.
19.IV.Δ.i.13. Πλάι σου βρίσκεται κάποιος που σου προσφέρει το δισκοπότηρο του Συντονισμού με το Ένα, επειδή έχει μέσα του το Άγιο Πνεύμα. Θα κρατήσεις τις αμαρτίες του εναντίον του ή θα δεχθείς το δώρο που σου προσφέρει; ²Αυτός ο δότης της σωτηρίας σου είναι φίλος ή εχθρός σου; ³Διάλεξε τι είναι, ενθυμούμενος ότι αυτό που θα λάβεις εκ μέρους του θα είναι σύμφωνο με τη δική σου επιλογή. ⁴Εχει μέσα του τη δύναμη να συγχωρέσει τα αμαρτήματα σου όπως κι εσύ τα δικά του. ⁵Κανείς δεν μπορεί να προσφέρει τη συγχώρεση μόνο στον εαυτό του. ⁶Αλλά ο σωτήρας βρίσκεται πλάι στον καθένα. ⁷Αφησέ τον να είναι αυτό που πράγματι είναι και μην επιζητάς να κάνεις εχθρούς μέσα από την αγάπη.
19.IV.Δ.i.14. Κράτησε τον φίλο σου, τον Χριστό ο Οποίος στέκεται πλάι σου. ²Πόσο άγιος και πόσο όμορφος είναι! ³Νόμιζες ότι είχε αμαρτήσει διότι έριξες πάνω Του τον πέπλο της αμαρτίας για να κρύψεις την ομορφιά Του. ⁴Ομως εξακολουθεί να διατηρεί τη συγχώρεση Του για σένα, για να μοιραστεί την αγιότητα Του. ⁵Αυτός ο «εχθρός», αυτός ο «ξένος», εξακολουθεί να προσφέρει τη σωτηρία σ εσένα τον φίλο του. ⁶Οι «εχθροί» του Χριστού, οι λάτρεις της αμαρτίας, δεν γνωρίζουν σε Ποιον επιτίθενται.
19.IV.Δ.i.15. Αυτός είναι ο αδελφός σας, σταυρωμένος από την αμαρτία και περιμένοντας την απελευθέρωση του από τον πόνο. ²Δεν θα του προσφέρατε τη συγχώρεση όταν αυτός είναι ο μόνος που μπορεί να την προσφέρει και σ εσάς; ³Διότι δική σας θα γίνει η δική του λύτρωση και αυτό είναι τόσο βέβαιο όσο βέβαιο είναι πως ο Θεός δημιούργησε όλα τα ζώντα και τα αγαπά. ⁴Και θα σας τη δώσει ειλικρινά ο αδελφός σας τη συγχώρεση, διότι καθώς την προσφέρει τη λαμβάνει κι αυτός. ⁵Δεν υπάρχει έλεος ή χάρη των Ουρανών που δεν μπορείτε να προσφέρετε στον αδελφό σας και να τη λάβετε ταυτόχρονα από τον πιο άγιο Φίλο σας. ⁶Μην τον αφήνετε να την κρατά διότι καθώς τη λαμβάνετε του την προσφέρετε. ⁷Έτσι θα λάβει από σας αυτό που εσείς λάβατε από αυτόν. ⁸Η λύτρωση σάς δόθηκε για να τη δώσετε στον αδελφό σας και με αυτό τον τρόπο να τη λάβετε κι εσείς. ⁹Οποιον συγχωρείτε ελευθερώνεται και ό,τι προσφέρετε το μοιράζεστε κι εσείς. ¹⁰Συγχωρέστε τις αμαρτίες που ο αδελφός σας πιστεύει ότι έχει διαπράξει και όλη την ενοχή που νομίζετε ότι βλέπετε σ αυτόν.
19.IV.Δ.i.16. Εδώ είναι ο άγιος τόπος της ανάστασης, στον οποίο επανερχόμαστε και στον οποίο πάλι θα επιστρέφουμε έως ότου η λύτρωση να επιτευχθεί πλήρως και να ληφθεί εξ ολοκλήρου. ²Σκεφτείτε ποιος είναι ο αδελφός σας πριν τον καταδικάσετε. ³Και προσφέρετε ευχαριστίες στον Θεό διότι ο αδελφός σας είναι άγιος και έχει λάβει το δώρο της αγιότητας για λογαριασμό σας. ⁴Ενωθείτε μαζί του στη χαρά και απομακρύνετε κάθε ίχνος ενοχής από τον διαταραγμένο και βασανισμένο νου του. ⁵Βοηθήοτε τον να απομακρύνει το βαρύ φορτίο της αμαρτίας που του φορτώσατε και το δέχθηκε ως δικό του και πετάξτε το ανάλαφρα και γελώντας χαρούμενα μακριά του. ⁶Μην το κάνετε ακάνθινο στεφάνι στο μέτωπο του ούτε σταυρό πάνω στον οποίο τον καρφώνετε καθιστώντας τον αλύτρωτο και δίχως καμιά ελπίδα.
19.IV.Δ.i.17. Εμπιστευτείτε τον αδελφό σας διότι η πίστη, η ελπίδα και το έλεος είναι δικά σας για να τα προσφέρετε. ²Με τα χέρια που προσφέρετε το δώρο, το λαμβάνετε. ³Κοιτάξτε τον αδελφό σας και δείτε σ αυτόν το δώρο του θεού που μπορείτε να λάβετε. ⁴Είναι σχεδόν Πάσχα, η περίοδος της ανάστασης. ⁵Ας προσφέρουμε ο ένας στον άλλον τη λύτρωση και ας τη μοιραστούμε από κοινού καθώς μπορούμε να εγερθούμε όλοι σαν ένας στην ανάσταση και να μην είμαστε διαχωρισμένοι στον θάνατο. ⁶Κρατήοτε το δώρο της ελευθερίας που έδωσα στο Άγιο Πνεύμα για σας. ⁷Και γίνετε εσείς και ο αδελφός σας ελεύθεροι από κοινού καθώς προσφέρετε το δώρο αυτό στο Άγιο Πνεύμα. ⁸Καθώς το δίνετε το λαμβάνετε από το Άγιο Πνεύμα ως αντίδωρο της προσφοράς σας. ⁹Καθοδηγεί εσάς κι εμένα ώστε να συναντηθούμε σ αυτόν τον άγιο τόπο και να πάρουμε την κοινή απόφαση.
19.IV.Δ.i.18. Ελευθερώστε εδώ τον αδελφό σας όπως εγώ σας ελευθέρωσα. ²Μην του δίνετε το δώρο του αυτοεξευτελισμού και της αυτοεπίκρισης και μην τον καταδικάζετε με οποιονδήποτε τρόπο. ³Δείτε τον απολύτως απενοχοποιημένο όπως εγώ σας βλέπω και παραβλέψτε τα αμαρτήματα που νομίζει ότι βλέπει στον εαυτό του. ⁴Προσφέρετε στον αδελφό σας ελευθερία και πλήρη αποδέσμευση από την αμαρτία, εδώ στον κήπο της φαινομενικής αγωνίας και του θανάτου. ⁵Ετσι θα προετοιμάσουμε μαζί την ανάσταση του Υιού του Θεού και θα του επιτρέψουμε να εγερθεί και πάλι στη χαρούμενη ενθύμηση του Πατέρα του, ο Οποίος δεν γνωρίζει το αμάρτημα ούτε τον θάνατο αλλά την αιώνια ζωή.
19.IV.Δ.i.19. Μαζί θα εξαφανιστούμε μέσα στην Παρουσία που βρίσκεται πίσω από το παραπέτασμα όχι για να χαθούμε αλλά για να βρεθούμε, όχι για να γίνουμε ορατοί αλλά για να γίνουμε γνώστες. ²Και καθώς θα γνωρίσουμε, τίποτα δεν θα μείνει ανεκπλήρωτο από το σχέδιο που εδραίωσε ο Θεός για τη σωτηρία. ³Αυτός είναι ο σκοπός του ταξιδιού δίχως τον οποίο το ταξίδι είναι μάταιο. ⁴Εδώ είναι η ειρήνη του θεού η οποία σας δόθηκε από Εκείνον για πάντα. ⁵Εδώ είναι η ανάπαυση και η γαλήνη που αναζητάτε, η αιτία που εξαρχής είχε το ταξίδι σας. ⁶Ο Παράδεισος, τα Ουράνια είναι το δώρο που οφείλετε στον αδελφό σας, το χρέος ευγνωμοσύνης που αποδίδετε στον Υιό του θεού ευχαριστώντας τον για αυτό που είναι, δηλαδή για αυτό που ο Πατέρας του τον δημιούργησε για να είναι.
19.IV.Δ.i.20. Σκεφτείτε προσεκτικά πώς θα δείτε τον προσφέροντα αυτό το δώρο, διότι όπως βλέπετε αυτόν έτσι θα δείτε και το ίδιο το δώρο. ²Ανάλογα πώς τον βλέπετε, είτε ως προσφέροντα την ενοχή είτε τη σωτηρία, έτσι θα δείτε και το δώρο του και έτσι θα το λάβετε. ³Οι σταυρωμένοι επιφέρουν πόνο επειδή πονούν. ⁴Αλλά οι λυτρωμένοι επιφέρουν χαρά διότι έχουν θεραπευτεί από τον πόνο. ⁵Καθένας προσφέρει κατά τον τρόπο που λαμβάνει, αλλά πρέπει να επιλέξει τι θέλει να είναι αυτό που λαμβάνει. ⁶Και θα καταλάβει την επιλογή που κάνει μέσω αυτού που προσφέρει και αυτού που προσφέρεται. ⁷Διότι δεν του δίνεται ούτε στον Παράδεισο ούτε στην κόλαση τίποτα διαφορετικό απ ό,τι ο ίδιος επιλέγει.
19.IV.Δ.i.21. Φτάσατε ως εδώ και κάνατε τόσο δρόμο επειδή το ταξίδι ήταν η επιλογή σας. ²Και κανείς δεν επιχειρεί να κάνει κάτι που το θεωρεί μάταιο. ³Αυτό στο οποίο πιστέψατε εξακολουθεί να είναι αξιόπιστο και σας φροντίζει μέσω της ευγενικής και συνάμα πανίσχυρης πίστης του που μπορεί να σας σηκώσει πολύ πάνω και πέρα από το παραπέτασμα θέτοντας με ασφάλεια τον Υιό του θεού μέσα στη σίγουρη προστασία του Πατέρα του. ⁴Εδώ βρίσκεται το όποιο νόημα μπορεί να έχει ο σκοπός αυτού του κόσμου και του μακρινού ταξιδιού διαμέσου αυτού του κόσμου. ⁵Δίχως αυτό το νόημα δεν έχουν κανένα άλλο. ⁶Αν εσείς και ο αδελφός σας στέκεστε μαζί δίχως επίκριση ο ένας για τον άλλο, τότε ο κόσμος αυτός και το μακρύ ταξίδι διαμέσου του κόσμου εξακολουθούν να έχουν ένα σκοπό. ⁷Αλλά μόνο βλέποντας αυτό τον σκοπό στον άγιο Φίλο σας θα τον αναγνωρίσετε και ως δικό σας.