17.III.1. Συγχώρεση είναι η ανάμνηση μόνο των σκέψεων αγάπης που προσφέρατε στο παρελθόν και των σκέψεων αγάπης που λάβατε. ²Συγχώρεση είναι η επιλεκτική μνήμη, η οποία δεν εξαρτάται από τη δική σας επιλογή. ³Διότι οι σκιώδεις φιγούρες που θα μπορούσατε να κάνετε αθάνατες είναι «εχθροί» της πραγματικότητας. ⁴Βουληθείτε να συγχωρήσετε τον Υιό του Θεού για όσα δεν έχει κάνει. ⁵Οι σκιώδεις φιγούρες είναι οι μάρτυρες που επικαλείστε για να επιδείξετε ότι έκανε αυτά που δεν έχει κάνει. ⁶Επειδή τις επικαλείστε, θα είστε σε θέση να τις ακούσετε. ⁷Κι εσείς που τις συντηρείτε από δική σας επιλογή δεν καταλαβαίνετε πώς εισήλθαν στον νου σας, και ποιος είναι ο σκοπός τους. ⁸Αντιπροσωπεύουν το κακό που πιστεύετε ότι έχει γίνει. ⁹Τις διατηρείτε μόνο για να ανταποδώσετε το κακό με κακό, ελπίζοντας ότι η μαρτυρία τους σας επιτρέπει να σκέφτεστε την ενοχή των άλλων χωρίς να βλάπτεται ο εαυτός σας. ¹⁰Μιλούν τόσο ξεκάθαρα για τον διαχωρισμό που κανείς που δεν βρίσκεται υπό την εμμονή της διατήρησης του διαχωρισμού δεν μπορεί να τις ακούσει. ¹¹Σας προσφέρουν τους «λόγους» για τους οποίους πρέπει να εισέλθετε στην ανόσια αποξένωση – έτσι ώστε να υποστηριχθούν οι στόχοι του εγώ – και μετατρέπουν τις σχέσεις σας σε μάρτυρες της δύναμης τους.
17.III.2. Είναι αυτές ακριβώς οι σκιώδεις φιγούρες που θα έκαναν άγιο το εγώ στα μάτια σας, και θα σας δίδασκαν πως ό,τι κάνετε για να το διασφαλίσετε είναι ειλικρινής αγάπη. ²Οι σκιώδεις φιγούρες πάντα μιλούν για εκδίκηση, και όλες οι σχέσεις στις οποίες εισχωρούν είναι απολύτως ανόσιες. ³Χωρίς εξαίρεση, αυτές οι σχέσεις έχουν ως σκοπό την άρνηση της αλήθειας για τον άλλο και για τον εαυτό σας. ⁴Να γιατί βλέπετε ό,τι δεν υπάρχει και γίνεστε αμφότεροι σκλάβοι της εκδίκησης. ⁵Και γιατί ό,τι σας θυμίζει τα περασμένα σας παράπονα σας έλκει, και φαίνεται πως είναι με το μέρος της αγάπης, άσχετα πόσο διαστρεβλωμένες είναι οι συσχετίσεις τις οποίες κάνετε. ⁶Και γιατί τελικά όλες αυτές οι σχέσεις γίνονται απόπειρες ένωσης μέσω του σώματος, διότι μόνο τα σώματα μπορείτε να δείτε σαν μέσα εκδίκησης. ⁷Το ότι τα σώματα έχουν κεντρικό ρόλο σε όλες τις ανόσιες σχέσεις είναι αποδεδειγμένο. ⁸Η ίδια η εμπειρία σας σας το δίδαξε. ⁹Αλλά αυτό που ίσως δεν συνειδητοποιείτε είναι όλοι οι λόγοι που τείνουν να κάνουν ανόσια τη σχέση. ¹⁰Διότι η ανοσιότητα επιδιώκει την αυτοενίσχυσή της, όπως ακριβώς και η αγιότητα, συγκεντρώνοντας πάνω της ό,τι αντιλαμβάνεται ως όμοιο.
17.III.3. Στην ανόσια σχέση, δεν είναι το σώμα του άλλου με το οποίο επιχειρείται η ένωση, αλλά τα σώματα εκείνων που δεν είναι εκεί. ²Διότι ακόμα και το σώμα του άλλου μέσα στο οποίο τον περιορίζει ήδη η αντίληψη σας δεν είναι καν το επίκεντρο. ³Κάθε βήμα προς την κατασκευή, τη συντήρηση και τη διακοπή της ανόσιας σχέσης είναι κίνηση προς ακόμα μεγαλύτερη διάσπαση και αναλήθεια. ⁴Οι σκιώδεις φιγούρες εισέρχονται όλο και περισσότερο και εκείνος ο οποίος τις αντιλαμβάνεται μειώνεται ως προς την αξία του.
17.III.4. Ο χρόνος, πράγματι, δεν είναι με το μέρος της ανόσιας σχέσης. ²Διότι ο χρόνος είναισκληρός στα χέρια του εγώ, όσο ευγενικός είναι όταν χρησιμοποιείται για ήπια και ευγενική συμπεριφορά. ³Τότε, η έλξη της ανόσιας σχέσης αρχίζει να ξεθωριάζει και να αμφισβητείται σχεδόν αμέσως. ⁴Με το που δημιουργείται, εισχωρεί μέσα της η αμφιβολία, διότι ο σκοπός της ανόσιας σχέσης είναι αδύνατον να επιτευχθεί. ⁵Το «ιδανικό» της ανόσιας σχέσης είναι τέτοιο που δεν επιτρέπει στην πραγματικότητα του άλλου να εισέλθει για να μη «χαλάσει» το όνειρο. ⁶Και όσο λιγότερα φέρνει στη σχέση η πραγματικότητα του άλλου, τόσο «καλύτερα». ⁷Έτσι, αυτή η προσπάθεια ένωσης γίνεται ένας τρόπος αποκλεισμού ακόμα κι εκείνου με τον οποίο επιζητείται η ένωση. ⁸Διότι η ανόσια σχέση σχηματίστηκε για να τον βγάλει απέξω, ώστε να μπορεί να γίνει η ένωση με τις φαντασιώσεις μια αδιατάραχτη «ευδαιμονία».
17.III.5. Πώς μπορεί το Αγιο Πνεύμα να φέρει τη δική Του ερμηνεία για το σώμα ως μέσον επικοινωνίας σε σχέσεις που ο μόνος στόχος τους είναι η απομάκρυνση από την πραγματικότητα; ²Μόνοη συγχώρεση Του επιτρέπει να το κάνει. ³Εάν όλα εκτός από τις σκέψεις αγάπης ξεχαστούν, τότε ό,τι μένει είναι αιώνιο. ⁴Και το μεταμορφωμένο παρελθόν γίνεται όπως το παρόν. ⁵Δεν μάχεται πια το παρελθόν με το τώρα. ⁶Αυτό επεκτείνει συνεχώς το παρόν αυξάνοντας την πραγματικότητα και την αξία του στην κατανόησή σας. ⁷Μέσα σ αυτές τις σκέψεις αγάπης, βρίσκεται η λάμψη της ομορφιάς που είναι κρυμμένη στην ασχήμια της ανόσιας σχέσης, στην οποία επικρατεί η ενθύμηση του μίσους. ⁸Ωστόσο, για να ζωντανέψουν οι σκέψεις αγάπης πρέπει να δοθεί η σχέση σ Εκείνον ο Οποίος της δίνει ζωή κι ομορφιά. ⁹Να γιατί ο Συντονισμός με το Ένα εστιάζεται στο παρελθόν, το οποίο είναι η πηγή του διαχωρισμού, και εκεί στο παρελθόν πρέπει να αποδομηθεί ο διαχωρισμός. ¹⁰Διότι ο διαχωρισμός πρέπει να διορθωθεί εκεί ακριβώς όπου έγινε.
17.III.6. Το εγώ επιδιώκει να «λύσει» τα προβλήματα του, όχι στην πηγή τους αλλά εκεί όπου δεν έχουν δημιουργηθεί. ²Και έτσι η επιδίωξη του είναι η μη εξεύρεση λύσης. ³Το Άγιο Πνεύμα θέλει να προτείνει πλήρεις και τέλειες λύσεις και γι αυτό αναζητά και βρίσκει την πηγή των προβλημάτων, εκεί ακριβώς όπου βρίσκεται, και εκεί την αποδομεί. ⁴Και με κάθε βήμα που κάνει το Άγιο Πνεύμα τόσο αποδομείται ο διαχωρισμός και η ενότητα έρχεται πλησιέστερα. ⁵Το Άγιο Πνεύμα δεν μπερδεύεται από οποιαδήποτε «αιτία» για διαχωρισμό. ⁶Το μόνο που αντιλαμβάνεται στον διαχωρισμό είναι ότι αυτός πρέπει να αποδομηθεί. ⁷Αφήστε Το να αποκαλύψει την κρυφή λάμψη ομορφιάς στις σχέσεις σας, και να σας τη δείξει. ⁸Η ομορφιά της θα σας έλξει τόσο ώστε δεν θα θελήσετε ποτέ πια να τη χάσετε από τα μάτια σας. ⁹Επειδή θα την επιθυμείτε όλο και περισσότερο θα αυξηθεί η απροθυμία σας να την αφήσετε να παραμένει κρυμμένη για σας. ¹⁰Και θα μάθετε να αναζητάτε και να εδραιώνετε τις συνθήκες στις οποίες αυτή η ομορφιά μπορεί να είναι ορατή.
17.III.7. Και θα τα κάνετε με χαρά όλα αυτά, αν αφήσετε το Άγιο Πνεύμα να κρατήσει μπροστά σας τη λάμψη, για να φωτίσει τον δρόμο σας και να τον κάνει ξεκάθαρο. ²Ο Υιός του θεού είναι ένας. ³Με όποιον ο Θεός ενώθηκε σε ένα, το εγώ δεν μπορεί να τους χωρίσει. ⁴Ηλάμψη της αγιότητας πρέπει να είναι ασφαλής, όσο κρυμμένη κι αν είναι, σε κάθε σχέση. ⁵Διότι ο Δημιουργός της μιας σχέσης δεν άφησε τίποτα χωρίς τον Εαυτό Του. ⁶Αυτή είναι η μόνη πλευρά της σχέσης που βλέπει το Άγιο Πνεύμα, διότι γνωρίζει μόνον αυτό που είναι αληθινό. ⁷Κάνατε τη σχέση μη αληθινή, και συνεπώς ανόσια, με το να τη δείτε εκεί όπου δεν είναι και όπως δεν είναι. ⁸Δώστε το παρελθόν σ Εκείνον ο Οποίος μπορεί να αλλάξει τον νου σας σχετικά με αυτό. ⁹Αλλά πριν, βεβαιωθείτε ότι συνειδητοποιείτε πλήρως τι θεωρήσατε ότι αντιπροσωπεύει το παρελθόν και γιατί.
17.III.8. Το παρελθόν μετατρέπεται σε δικαιολογία για να κάνετε μια συνεχή, ανόσια συμμαχία με το εγώ το οποίο αντιμάχεται το παρόν. ²Διότι το παρόν είναιη συγχώρεση. ³Γι αυτό, οι σχέσεις που η ανόσια συμμαχία υπαγορεύει δεν γίνονται αντιληπτές ούτε βιώνονται ως τώρα. ⁴Έτσι, το πλαίσιο αναφοράς στο οποίο ψάχνει για νόημα το παρόν είναι μια ψευδαίσθησητου παρελθόντος, όπου παρακρατούνται όλα τα στοιχεία της ανόσιας σχέσης, και εγκαταλείπονται όλα τα υπόλοιπα. ⁵Και συνεπώς ό,τι εγκαταλείπεται, είναι όλη η αλήθεια που θα μπορούσε να προσφέρει το παρελθόν στο παρόν, ως μάρτυρα της αλήθειας του. ⁶Ό,τι παρακρατείται δεν είναι παρά η μαρτυρία της πραγματικότητας του ονείρου.
17.III.9. Εξακολουθεί πάντα να εξαρτάται από σας να επιλέξετε να ενωθείτε με την αλήθεια ή την ψευδαίσθηση. ²Αλλά θυμηθείτε ότι το να επιλέξετε το ένα, σημαίνει να εγκαταλείψετε το άλλο. ³Αυτό που θα επιλέξετε θα σας προικίσει με ομορφιά κι αλήθεια, επειδή η επιλο
γή στηρίζεται στο τι εσείς αξιολογείτε ως σημαντικότερο, τη λάμψη της ομορφιάς ή το πέπλο της ασχήμιας, τον αληθινό κόσμο ή τον κόσμο της ενοχής και του φόβου, την αλήθεια ή την ψευδαίσθηση, την ελευθερία ή τη σκλαβιά όλα είναι το ίδιο. ⁴Διότι δεν μπορείτε ποτέ να επιλέγετε παρά μόνο ανάμεσα στον Θεό και το εγώ. ⁵Τα συστήματα σκέψης είναι ή αληθινά ή ψεύτικα και όλα τα παρεπόμενα τους προέρχονταν απλά από αυτό. ⁶Μόνο οι Σκέψεις του Θεού είναι αληθινές. ⁷Και ό,τι έρχεται ως επακόλουθο τους, όσο και η άγια Πηγή από την οποία προήλθαν, είναι αληθινό.
17.III.10. Άγιε αδελφέ μου, θα ήθελα να εισχωρήσω σε όλες τις σχέσεις σου, και να βρεθώ ανάμεσα σ εσένα και στις φαντασιώσεις σου. ²Επέτρεψε η σχέση μου μαζί σου να είναι αληθινή για σένα και άσε με να φέρω αλήθεια στην αντίληψή σου για τους αδελφούς σου. ³Δεν δημιουργήθηκαν για να σου επιτρέψουν να πληγώσεις τον εαυτό σου, μέσω αυτών. ⁴Δημιουργήθηκαν για να δημιουργούν μαζί σου. ⁵Αυτή την αλήθεια θα ήθελα να παρεμβάλλω ανάμεσα σ εσένα και στον στόχο της τρέλας σου. ⁶Μην αποχωρίζεσαι από μένα,και μην αφήσεις τον άγιο σκοπό της Επανόρθωσης να χαθεί μέσα σε όνειρα εκδίκησης. ⁷Οι σχέσεις στις οποίες ευνοούνται τέτοια όνειρα, έχουν αποκλείσει εμένα. ⁸Άφησέ με να εισέλθω στο Όνομα του Θεού και να φέρω ειρήνη σε σένα που μπορείς να προσφέρεις ειρήνη σε μένα.