17.IV.1. Ο Θεός θεμελίωσε τη σχέση Του μαζί σας για να σας δώσει ευτυχία. ²Τίποτα απ όσα κάνετε και το οποίο δεν συμφωνεί μ αυτόν τον σκοπό Του, δεν είναι αληθινό. ³Ο σκοπός τον οποίο απέδωσε ο Θεός σ οτιδήποτε, αυτός και αποτελεί τη μοναδική του λειτουργία. ⁴Εξαιτίας του λόγου για τον οποίο δημιούργησε τη σχέση Του μαζί σας η λειτουργία αυτής της σχέσης έγινε το «δίδειν ευτυχία» για πάντα. ⁵Μόνο αυτό. ⁶Τίποτα άλλο. ⁷Για να εκπληρώσετε αυτή τη λειτουργία σχετίζεστε με τα δημιουργήματα σας όπως ο Θεός με τα δικά Του. ⁸Διότι τίποτα απ όσα δημιούργησε ο Θεός δεν απέχει από την ευτυχία και όλα όσα δημιούργησε ο Θεός επεκτείνουν την ευτυχία ακριβώς όπως έκανε ο Δημιουργός τους. ⁹Ό,τι δεν ανταποκρίνεται σ αυτή τη λειτουργία δεν μπορεί να είναι αληθινό.
17.IV.2. Σ αυτόν τον κόσμο είναι αδύνατον να δημιουργήσετε. ²Όμως, είναιδυνατόν να δώσετε ευτυχία. ³Έχω πει επανειλημμένα ότι το Άγιο Πνεύμα δεν θα σας στερήσει τις ιδιαίτερες σχέσεις σας, αλλά θα τις μετασχηματίσει. ⁴Αυτό σημαίνει ότι θα αποκαταστήσει στις σχέσεις σας τη λειτουργία που τους δόθηκε από τον θεό. ⁵Η λειτουργία που τους δώσατε εσείς είναι ξεκάθαρα το να μη δίνετε ευτυχία. ⁶Όμως, το Άγιο Πνεύμα μοιράζεται τον σκοπό του Θεού και δεν επιχειρεί να τον υποκαταστήσει. ⁷Κάθε ιδιαίτερη σχέση σας είναι ένα υποκατάστατο της Θέλησης του θεού και εξυμνεί τη δική σας θέληση αντί για τη δική Του λόγω της ύπαρξης της ψευδαίσθησης ότι έχετε διαφορετικές θελήσεις.
17.IV.3. Εχετε συνάψει πραγματικά αληθινές σχέσεις ακόμα και σ αυτόν τον κόσμο. ²Όμως, δεν τις αναγνωρίζετε επειδή έχετε δώσει τόση υπεροχή στα υποκατάστατα τους ώστε όταν η αλήθεια σας καλεί, όπως κάνει συνεχώς, απαντάτε με ένα υποκατάστατο της. ³Ο θεμελιώδης σκοπός κάθε σχέσης σας έχει ως αντικείμενο την πλήρη κατάληψη του νου σας έτσι ώστε να μην ακούτε την έκκληση για αλήθεια.
17.IV.4. Υπό μια έννοια, η ιδιαίτερη σχέση ήταν η απάντηση του εγώ στη δημιουργία του Αγίου Πνεύματος, Το οποίο ήταν η Απάντηση του Θεού στον διαχωρισμό. ²Διότι, μολονότι το εγώ δεν κατανοούσε τι ήταν Αυτό που είχε δημιουργηθεί είχε επίγνωση μιας απειλής. ³Ολόκληρο το αμυντικό σύστημα που ανέπτυξε το εγώ για να προστατεύσει τον διαχωρισμό από το Άγιο Πνεύμα ήταν η αντίδραση του προς το δώρο με το οποίο το ευλόγησε ο θεός και δια του οποίου του επέτρεπε να θεραπευτεί. ⁴Αυτή η ευλογία περιέχει την αλήθεια για τα πάντα. ⁵Και η αλήθεια είναι ότι το Άγιο Πνεύμα βρίσκεται σε στενή σχέση μαζί σας, επειδή μέσα Του ενυπάρχει η αποκατεστημένη σχέση σας με τον θεό. ⁶Η σχέση σας μαζί Του δεν έχει διακοπεί ποτέ, επειδή το Άγιο Πνεύμα δεν διαχωρίστηκε από κανέναν. ⁷Μέσω Αυτού όλες οι άγιες σχέσεις σας διατηρούνται με προσοχή ώστε να υπηρετήσουν τον σκοπό του θεού για σας.
17.IV.5. Το εγώ είναι πάντα σε ετοιμότητα προς την απειλή, και ένα μέρος του νου σας, στο οποίο το εγώ έχει γίνει αποδεκτό, φλέγεται από επιθυμία να διατηρήσει τον δικό του σκοπό. ²Δεν συνειδητοποιεί ότι είναι εντελώς παράλογο. ³Εσείς, όμως, πρέπει να συνειδητοποιήσετε τι σημαίνει αυτό αν θέλετε να αποκατασταθεί η νοητική υγεία σας. ⁴Οι παράφρονες προστατεύουν τα συστήματα σκέψης τους με εξίσου παράφρονα τρόπο. ⁵Όλες τους οι άμυνες είναι τόσο παράλογες όσο κι αυτό που υποτίθεται ότι προστατεύουν. ⁶Δεν υπάρχει τίποτα στον διαχωρισμό, ως προς τον «σκοπό» ή τα χαρακτηριστικά του, που να μην είναι παράλογο. ⁷Και η «προστασία» του είναι κι αυτή τμήμα του και εξίσου παράλογη όσο και το σύνολο του. ⁸Η ιδιαίτερη προσωπική σχέση, η οποία αποτελεί την υπέρτατη άμυνα του, πρέπει επίσης να είναι παράλογη.
17.IV.6. Θα πρέπει, τώρα πια, να έχετε ελάχιστες δυσκολίες προκειμένου να συνειδητοποιήσετε ότι το σύστημα σκέψης που προστατεύεται μέσω των ιδιαίτερων σχέσεων είναι εντελώς χιμαιρικό. ²Αναγνωρίζετε, έστω και σε γενικές γραμμές, ότι το εγώ είναι παράλογο. ³Παρ όλ αυτά εξακολουθεί να σας φαίνεται ότι η ιδιαίτερη σχέση διαθέτει κάτι το «διαφορετικό». ⁴Κι όμως, την εξετάσαμε πολύ πιο κοντά από όσο άλλες πλευρές του εγώ τις οποίες θα εγκαταλείπατε με μεγαλύτερη προθυμία. ⁵Διότι ούτε αυτή έχει κάτι το διαφορετικό. ⁶Διατηρώντας αυτήν, τότε τις διατηρείτε όλες.
17.IV.7. Είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσετε ότι όλες οι άμυνες κάνουνό,τι και αυτό το οποίο υπερασπίζονται. ²Η αποτελεσματικότητα τους στηρίζεται στο ότι προσφέρουν ό,π και αυτό που υπερασπίζονται. ³Για λόγους ασφαλείας έχει ενσωματωθεί μέσα στις άμυνες το αντικείμενο της υπεράσπισης τους και συνεπώς καθώς τίθενται σε λειτουργία σας το προσφέρουν. ⁴Κάθε άμυνα λειτουργεί προσφέροντας δώρα και το δώρο είναι πάντα μια μικρογραφία του συστήματος σκέψης που η άμυνα υπερασπίζεται, τοποθετημένο μέσα σε μια χρυσή κορνίζα. ⁵Η κορνίζα είναι περίτεχνη, πολύτιμη, αστραφτερή, στολισμένη με πετράδια. ⁶Ο σκοπός της είναι να τραβήξει την προσοχή σας επάνω της ώστε να θεωρήσετε αυτήπολύτιμη και να μην αντιληφθείτε τι περικλείει. ⁷Αλλά δεν γίνεται να έχετε την κορνίζα χωρίς την εικόνα. ⁸Η άμυνα λειτουργεί για να σας πείσει ότι, κι όμως, γίνεται.
17.IV.8. Η ιδιαίτερη προσωπική σχέση έχει την πιο επιβλητική και απατηλή κορνίζα απ όλες τις άλλες άμυνες του εγώ. ²Στην προκειμένη περίπτωση το σύστημα σκέψης του σας προσφέρεται μέσα σε μια κορνίζα τόσο περίτεχνη και επιβλητική που μπροστά της σχεδόν εξαφανίζεται η εικόνα. ³Πάνω στην κορνίζα έχουν υφανθεί κάθε είδους χιμαιρικές και κατακερματισμένες ψευδαισθήσεις αγάπης ανακατεμένες με όνειρα θυσίας και αυταρέσκειας και περιπεπλεγμένες με επίχρυσα νήματα αυτοκαταστροφής. ⁴Σαν ρουμπίνια αστράφτει το αίμα και σαν διαμάντια λάμπουν τα δάκρυα μέσα στο αδύναμο φως αυτής της προσφοράς.
17.IV.9. Κοιτάξτε την εικόνα. ²Μην αφήνετε την κορνίζα να σας ζαλίζει και να σας αποσπά. ³Αυτό το δώρο σας προσφέρεται για την καταδίκη σας και αν το δεχθείτε θα πιστέψετε όπ είστε καταδικασμένοι. ⁴Δεν μπορείτε να έχετε την κορνίζα δίχως την εικόνα που περιβάλλει. ⁵Εσείς, όμως, δίνετε αξία στην κορνίζα διότι δεν βλέπετε σύγκρουση σ αυτήν. ⁶Όμως, η κορνίζα δεν είναι παρά το περιτύλιγμα του δώρου της σύγκρουσης. ⁷Δεν είναι η κορνίζα το δώρο. ⁸Μην εξαπατάστε από τις επιφανειακές πλευρές αυτού του συστήματος σκέψης, διότι σ1 αυτές περιέχεται το σύνολο. ⁹Γι αυτό το αστραφτερό δώρο στηρίζεται ο θάνατος. ¹⁰Μην αφήνετε τη ματιά σας να προσηλώνεται στην υπνωτιστική λάμψη της κορνίζας. ¹¹Κοιτάξτε την εικόνα και συνειδητοποιήστε ότι σας προσφέρεται ο θάνατος.
17.IV.10. Να γιατί η άγια στιγμή είναι τόσο σημαντική για την υπεράσπιση της αλήθειας. ²Η ίδια η αλήθεια δεν χρειάζεται υπεράσπιση αλλά εσείς χρειάζεστε, διότι πρέπει να αμυνθείτε ενάντια στην αποδοχή εκ μέρους σας του δώρου του θανάτου. ³Όταν εσείς που είστε η αλήθεια αποδεχθείτε μια ιδέα τόσο επικίνδυνη για την αλήθεια, απειλείτε την αλήθεια με καταστροφή. ⁴Πρέπει, λοιπόν, τώρα να αναλάβετε το καθήκον της άμυνας σας, για να διατηρήσετε την αλήθεια. ⁵Η δύναμη των Ουρανών, η Αγάπη του θεού, τα δάκρυα του Χριστού, και η χαρά του αιώνιου Πνεύματος Του παρατάσσονται για να σας υπερασπίσουν από τις ίδιες σας τις επιθέσεις. ⁶Διότι Τους επιτίθεστε και πρέπει να σας σώσουν, επειδή αγαπούν τους Εαυτούς Τους κι εσείς αποτελείτε τμήμα Τους.
17.IV.11. Η άγια στιγμή είναι μια μικρογραφία του Παραδείσου που σας έχει σταλεί από τον Παράδεισο. ²Είναι κι αυτή μια εικόνα μέσα σε μια κορνίζα. ³Όμως αν δεχθείτε αυτό το δώρο δεν θα δείτε καν την κορνίζα, διότι αυτό το δώρο μπορεί να γίνει αποδεκτό μόνο μέσω της προσήλωσης όλης της προσοχής σας στην εικόνα. ⁴Η άγια στιγμή είναι μικρογραφία της αιωνιότητας. ⁵Είναι μια εικόνα του άχρονου βαλμένη σε μια κορνίζα χρόνου. ⁶Εάν εστιάσετε την προσοχή σας στην εικόνα, θα συνειδητοποιήσετε ότι ήταν μόνο η κορνίζα που σας έκανε να πιστεύετε ότι υπήρχεμια εικόνα. ⁷Δίχως την κορνίζα, η εικόνα παρουσιάζεται όπως πράγματι είναι. ⁸Διότι, όπως ολόκληρο το σύστημα σκέψης του εγώ στηρίζεται στα δώρα του, έτσι και ολόκληρος ο Παράδεισος στηρίζεται σ αυτή τη στιγμή, που είναι δανεισμένη από την αιωνιότητα και έχει προσαρμοστεί στον χρόνο για χάρη σας.
17.IV.12. Σας προσφέρονται δύο δώρα. ²Καθένα είναι πλήρες και δεν μπορεί να γίνει ενμέρει αποδεκτό. ³Το καθένα είναι μια εντελώς διαφορετική εικόνα όλων αυτών που μπορείτε να έχετε. ⁴Δεν μπορείτε να συγκρίνετε την αξία τους συγκρίνοντας την εικόνα με την κορνίζα της. ⁵Η σύγκριση πρέπει να γίνει μόνο μεταξύ των εικόνων διαφορετικά δεν έχει κανένα απολύτως νόημα. ⁶Θυμηθείτε ότι το δώρο είναι η εικόνα. ⁷Μόνο επ αυτής της βάσεως είστε ελεύθεροι να επιλέξετε. ⁸Κοιτάξτε τις εικόνες. ⁹Κοιτάξτε και τις δύο. ¹⁰Η μία είναι μια ασήμαντη μικροεικονίτσα, δυσδιάκριτη κάτω από τις πελώριες βαριές σκιές της κορνίζας της. ¹¹Ή άλλη έχει μια ανάλαφρη κορνίζα, είναι κρεμασμένη στο φως και είναι πραγματικά αξιολάτρευτη γι αυτό ακριβώς που είναι ως εικόνα.
17.IV.13. Εσείς που τόσο σκληρά προσπαθήσατε, κι ακόμα προσπαθείτε, να ταιριάξετε μια καλύτερη εικόνα στη λάθος κορνίζα και έτσι να συνδυάσετε τα ασυνδύαστα δεχθείτε το ακόλουθο και χαρείτε: αυτές οι εικόνες έχουν η καθεμιά την κορνίζα που της ταιριάζει απόλυτα. ²Η μία έχει κορνιζαριστεί με τέτοιο τρόπο ώστε να περνά απαρατήρητη. ³Η άλλη έχει κορνιζαριστεί έτσι που να φαίνεται απολύτως καθαρά. ⁴Η εικόνα του σκότους και του θανάτου γίνεται λιγότερο πειστική καθώς την αναζητάτε ανάμεσα στα περιτυλίγματα της. ⁵Καθώς τα δίχως νόημα πετράδια της κορνίζας που έδειχναν να ακτινοβολούν μέσα στο σκοτάδι, έρχονται στο φως, ξεθωριάζει και πεθαίνει και δεν μπορεί πια να αποσπάσει την προσοχή σας από την εικόνα. ⁶Και τελικά, κοιτάτε την ίδια την εικόνα και βλέπετε επιτέλους πως δίχως την προστασία της κορνίζας της δεν έχει κανένα νόημα.
17.IV.14. Η άλλη εικόνα έχει μια ελαφριά κορνίζα διότι ο χρόνος δεν μπορεί να περιέχει την αιωνιότητα. ²Εδώ δεν υπάρχει κανενός είδους απόσπαση της προσοχής στην κορνίζα. ³Η εικόνα των Ουρανών και της αιωνιότητας γίνεται όλο και πειστικότερη καθώς την κοιτάτε. ⁴Και τώρα, μέσω της πραγματικής σύγκρισης, μπορεί επιτέλους να γίνει ο μετασχηματισμός και των δύο εικόνων. ⁵Δίνεται στην καθεμιά τους η θέση που της αξίζει εφόσον έχουν εξεταστεί συγκριτικά μεταξύ τους. ⁶Η σκοτεινή εικόνα, που ήλθε στο φως, δεν γίνεται πλέον αντιληπτή ως τρομακτική. ⁷Την είδατε επιτέλους όπως είναι: μόνο μια εικόνα. ⁸Και αυτό που βλέπετε το αναγνωρίζετε γι αυτό που πράγματι είναι: μόνο μια εικόνα εκείνου που θεωρούσατε πραγματικό και τίποτα άλλο. ⁹Διότι εκτός από την ίδια την εικόνα δεν θα δείτε τίποτα άλλο.
17.IV.15. Η εικόνα του φωτός, ξεκάθαρη και εντελώς αντίθετη, μετασχηματίζεται σ αυτό που βρίσκεται πέρα από την ίδια την εικόνα. ²Καθώς την κοιτάτε συνειδητοποιείτε πως δεν πρόκεπαι για εικόνα αλλά για πραγματικότητα. ³Δεν αποτελεί τη σχηματοποιημένη αντιπροσώπευση ενός συστήματος σκέψης αλλά τη Σκέψη καθαυτή. ⁴Ό,τι αντιπροσωπεύει βρίσκεται εκεί, παρόν. ⁵Η κορνίζα ξεθωριάζει απαλά και ο θεός εγείρεται στην ενθύμηση σας προσφέροντας σας ολόκληρη τη δημιουργία ως αντάλλαγμα για την παντελώς στερημένη νοήματος και αξίας μικροεικόνα σας.
17.IV.16. Καθώς ο θεός ανέρχεται στην αρμόζουσα γι Αυτόν και για σας θέση, θα βιώσετε ξανά το νόημα της σχέσης και θα γνωρίζετε ότι είναι αληθινό. ²Ας ανέλθουμε μαζί εν ειρήνη προς τον Πατέρα, αφήνοντας Τον να επικρατήσει στους νόες μας. ³Θα κερδίσουμε τα πάντα αποδίδοντας Του δόξα και δύναμη και αρνούμενοι τις ψευδαισθήσεις. ⁴Η δόξα και η δύναμη βρίσκονται εντός μας μέσω της επικράτησης του θεού στον νου μας. ⁵Ό,τι Εκείνος πρόσφερε είναι δικό Του. ⁶Ακτινοβολεί μέσα σε κάθε τμήμα Του όπως ακτινοβολεί και στο σύνολο. ⁷Ολόκληρη η πραγματικότητα της σχέσης σας με τον θεό στηρίζεται στη μεταξύ μας σχέση. ⁸Η άγια στιγμή ακτινοβολεί εξίσου σε όλες τις σχέσεις διότι μέσα της όλες οι σχέσεις είναιμία. ⁹Σ αυτήν βρίσκεται μόνο η θεραπεία, ήδη ολοκληρωμένη και τέλεια. ¹⁰Σ αυτήν βρίσκεται ο Θεός και όπου Εκείνος βρίσκεται μόνο το ολοκληρωμένο και το τέλειο μπορεί να υπάρχει.