17.II.1. Μπορείτε να αναλογιστείτε πόσο όμορφοι θα σας φανούν εκείνοι τους οποίους συγχωρείτε; ²Σε κανένα επίπεδο φαντασίας δεν έχετε δει ποτέ κάτι τόσο όμορφο. ³Τίποτα απ όσα βλέπετε εδώ, είτε κοιμάστε είτε αφυπνίζεστε, δεν πλησιάζει καν την ομορφιά αυτή. ⁴Και τίποτα δεν θα είναι πιο πολύτιμο για σας έτσι που να νιώθετε γι αυτό τόση αγάπη. ⁵Τίποτα απ όσα θυμάστε και που έκαναν την καρδιά σας να τραγουδά από χαρά δεν μοιάζει ούτε κατ ελάχιστον με την ευτυχία που θα σας φέρει το θέαμα που θα δείτε. ⁶Διότι θα αντικρίσετε τον Υιό του Θεού. ⁷Θα αντικρίσετε την ομορφιά που τόσο λατρεύει να κοιτά το Άγιο Πνεύμα, ευχαριστώντας τον Πατέρα γι αυτήν. ⁸Το Άγιο Πνεύμα δημιουργήθηκε για να την αντικρίζει για σας, έως ότου μάθετε να τη βλέπετε μόνοι σας. ⁹Και όλη η διδασκαλία Του οδηγεί στο να τη δείτε και να αναπέμψετε ευχαριστίες μαζί Του.
17.II.2. Αυτό το κάλλος δεν είναι της φαντασίας. ²Είναι ο πραγματικός κόσμος που στραφταλίζει κάτω από τον ήλιο, καθαρός και νέος. ³Τίποτα δεν είναι κρυμμένο εδώ διότι όλα έχουν συγχωρεθεί και δεν υπάρχουν φαντασιώσεις να κρύψουν την αλήθεια. ⁴Η γέφυρα ανάμεσα σ εκείνον τον κόσμο και σ αυτόν είναι τόσο μικρή και είναι τόσο εύκολο να τη διαβείτε που δεν θα μπορούσατε να πιστέψετε ότι αποτελεί το σημείο συνάντησης δύο τόσο διαφορετικών κόσμων. ⁵Κι όμως αυτή η μικρή γέφυρα είναι το ισχυρότερο πράγμα που αγγίζει αυτόν εδώ τον κόσμο. ⁶Αυτό το μικρό βήμα, τόσο μικρό που διέφυγε της προσοχής σας, είναι μια μεγάλη δρασκελιά από τον χρόνο στην αιωνιότητα. ⁷Ενα άλμα πέρα από κάθε ασχήμια προς ένα κάλλος που θα σας μαγέψει και που ποτέ δεν θα πάψει να σας προκαλεί θαυμασμό για την τελειότητα του.
17.II.3. Αυτό το βήμα, το μικρότερο που έγινε ποτέ, παραμένει το μεγαλύτερο επίτευγμα απ όλα στο σχέδιο του Θεού για τον Συντονισμό με το Ένα. ²Ολα τα άλλα μαθαίνονται, αλλά αυτό προσφέρεται τέλειο και πλήρες. ³Κανείς εκτός από Εκείνον που σχεδίασε τη σωτηρία δεν θα μπορούσε να το έχει επιτύχει. ⁴Θα μάθετε πώς να φτάσετε στην ομορφιά του αληθινού κόσμου. ⁵Οι φαντασιώσεις όλες αποδομούνται, τίποτα και κανείς δεν παραμένει δέσμιος τους και μέσω της συγχώρεσής σας ελευθερώνεστε για να δείτε. ⁶Όμως ό,τι βλέπετε είναι μόνον ό,τι εσείς κάνατε μέσω της ευλογίας της συγχώρεσης σας. ⁷Και με αυτή την τελική ευλογία του Υιού του Θεού προς τον εαυτό του, η αληθινή αντίληψη, που γεννήθηκε από την εκμάθηση της νέας προοπτικής, θα έχει υπηρετήσει τον σκοπό της.
17.II.4. Τα άστρα θα χαθούν μέσα στο φως, και ο ήλιος που αποκάλυψε την ομορφιά του αληθινού κόσμου θα εξαφανιστεί. ²Η αντίληψη δεν θα έχει νόημα εφόσον θα έχει τελειοποιηθεί, διότι καθετί που χρησίμευσε στη μαθητεία δεν θα έχει πια καμιά λεπουργία. ³Τίποτα δεν θα μεταβληθεί ποτέ. ⁴Δεν θα υπάρχουν πια ούτε μετατοπίσεις, ούτε επισκιάσεις, ούτε διαφορές ή αντιθέσεις που όλα μαζί έκαναν δυνατή την αντίληψη. ⁵Η αντίληψη του αληθινού κόσμου θα είναι τόσο σύντομης διάρκειας που μόλις θα έχετε τον χρόνο να ευχαριστήσετε τον Θεό γι αυτήν. ⁶Διότι ο Θεός θα κάνει αμέσως το τελευταίο βήμα, όταν θα έχετε φτάσει στον αληθινό κόσμο και θα είστε πλέον έτοιμοι για Εκείνον.
17.II.5. Φτάνετε στον αληθινό κόσμο απλώς και μόνο με την τέλεια συγχώρεση του παλιού, του κόσμου που βλέπετε ως ασυγχώρητο. ²Ο μέγας Μεταλλάκτης της αντίληψης θα αναλάβει μαζί μ εσάς την προσεκτική έρευνα του νου που κατασκεύασε αυτόν τον κόσμο και θα σας αποκαλύψει τους φαινομενικούς λόγους για τους οποίους τον κατασκευάσατε, ³Στο φως της αληθινής αιτίας που σας φέρνει καθώς Τον ακολουθείτε, θα σας δείξει πως δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος (γι αυτό τον κόσμο). ⁴Κάθε σημείο που αγγίζει η δική Του αιτία ζωντανεύει μέσα στην ομορφιά, και ό,τι φαινόταν άσχημο στο σκοτάδι της δικής σας έλλειψης αιτίας απελευθερώνεται ξαφνικά και μετατρέπεται σε ομορφιά. ⁵Ακόμα και αυτό που ο Υιός του Θεού κατασκεύασε μέσα στον παραλογισμό του δεν θα στερείται από μια σπίθα ομορφιάς την οποία θα απελευθέρωνε η καλοσύνη.
17.II.6. Όλη αυτή η ωραιότητα ευλογεί την όρασή σας καθώς κοιτάτε τον κόσμο συγχωρώντας τον. ²Διότι η συγχώρεση κυριολεκτικά μεταμορφώνει την όραση και σας επιτρέπει να δείτε τον πραγματικό κόσμο να καταφτάνει γαλήνια και απαλά πάνω από το χάος, απομακρύνοντας όλες τις ψευδαισθήσεις που διέστρεψαν την αντίληψη σας και την καθήλωσαν στο παρελθόν. ³Το μικρότερο φύλλο μετατρέπεται σε κάτι θαυμαστό και μια τούφα γρασίδι σε σημάδι της τελειότητας του Θεού.
17.II.7. Ο Υιός του θεού ανυψώνεται αβίαστα από τον συγκεκριμένο κόσμο προς τον τόπο κατοικίας του. ²Και εκεί γνωρίζει πως πάντα εκεί βρισκόταν αναπαυόμενος εν ειρήνη. ³Ακόμα και η σωτηρία θα έχει μετατραπεί σε ένα όνειρο και θα χαθεί κι αυτή από τον νου του. ⁴Διότι η σωτηρία είναι το τέλος των ονείρων, και καθώς θα εξαφανίζεται το όνειρο η σωτηρία δεν θα έχει πλέον νόημα. ⁵Ποιός, αφυπνισμένος στα Ουράνια, θα μπορούσε να ονειρευτεί ότι είναι δυνατόν ποτέ να υπάρχει ανάγκη για σωτηρία;
17.II.8. Πόσο πολύ επιθυμείτε τη σωτηρία; ²Θα σας προσφέρει τον αληθινό κόσμο που ριγεί έτοιμος να σας προσφερθεί. ³Ο πόθος του Αγίου Πνεύματος να σας προσφέρει τον αληθινό κόσμο είναι τόσο έντονος που δεν θα ήθελε να περιμένει, μολονότι περιμένει υπομονετικά. ⁴Μην καθυστερείτε να Το συναντήσετε. ⁵Ενώστε τη δική σας ανυπομονησία με τη δική Του υπομονή. ⁶Βγείτε έξω χαρούμενοι και συναντήστε τον Λυτρωτή σας και πορευτείτε μαζί Του μ εμπιστοσύνη έξω από αυτόν τον κόσμο, προς τον αληθινό κόσμο της ομορφιάς και της συγχώρεσης.