29.IX.1. Ο δούλος των ειδώλων είναι ένας πρόθυμος δούλος. ²Διότι πρέπει να'ναι πρόθυμος για ν αφήνει τον εαυτό του να υποκλίνεται με λατρεία σε ο,τι δεν έχει ζωή, και ν αναζητά την δύναμη στα ανίσχυρα. ³Τι συνέβη στον Υιό του Θεού ώστε να επιθυμεί κάτι τέτοιο; ⁴Ν αφήνεται να πέσει χαμηλότερα από τις πέτρες του εδάφους, και να υπολογίζει στα είδωλα για να τον ανυψώσουν; ⁵Ακούστε, λοιπόν, την ιστορία σας στο όνειρο που φτιάξατε, και αναρωτηθείτε εάν δεν είναι η αλήθεια που πιστεύετε ότι δεν είναι όνειρο.
29.IX.2. Ένα όνειρο κρίσης ήρθε στο νου που ο Θεός έπλασε τέλειον σαν τον Εαυτό Του. ²Και σ εκείνο το όνειρο ο Παράδεισος μεταβλήθηκε σε κόλαση, κι ο Θεός κατασκευάσθηκε εχθρός κατά του Υιού Του. ³Πώς μπορεί ο Υιός του Θεού να ξυπνήσει από το όνειρο; ⁴Είναι ένα όνειρο κρίσης. ⁵Έτσι λοιπόν δεν πρέπει να κρίνει, και θα αφυπνισθεί. ⁶Διότι το όνειρο θα φαίνεται να διαρκεί για όσο αυτός αποτελεί μέρος του. ⁷Μην κρίνετε, διότι αυτός που κρίνει θα χρειάζεται είδωλα, τα οποία θα κρατήσουν την κρίση σε απόσταση για να μην πέσει πάνω του. ⁸Ούτε μπορεί να γνωρίζει τον Εαυτό που έχει καταδικάσει. ⁹Μην κρίνετε, διότι κάνετε τον εαυτό σας συμμέτοχο κακών ονείρων, όπου τα είδωλα είναι η "αληθινή" σας ταυτότητα, και η λύτρωση σας από την κρίση που επιβλήθηκε πάνω σας μέσα σε τρόμο κι ενοχή.
29.IX.3. Όλες οι μορφές στο όνειρο είναι είδωλα, που φτιάχτηκαν για να σας σώσουν από το όνειρο. ²Εν τούτοις αποτελούν μέρος εκείνου από το οποίο φτιάχτηκαν για να σας σώσουν. ³Έτσι ένα είδωλο κρατά το όνειρο ζωντανό και τρομερό, διότι ποιος θα μπορούσε να το επιθυμεί εάν δεν βρισκόταν σε τρόμο κι απελπισία; ⁴Κι αυτό είναι που αντιπροσωπεύει το είδωλο, κι έτσι η λατρεία του είναι η λατρεία της απελπισίας και του τρόμου, και του ονείρου απ όπου προέρχονται. ⁵Η κρίση αποτελεί αδικία προς τον Υιό του θεού, και είναι δικαιοσύνη ότι όποιος τον κρίνει αυτόν δεν θα διαφύγει την τιμωρία που επέβαλε στον εαυτό του μέσα στο όνειρο που έφτιαξε. ⁶Ο Θεός γνωρίζει την δικαιοσύνη, όχι την τιμωρία. ⁷Αλλά στο όνειρο της κρίσης εσείς επιτίθεσθε και καταδικάζεστε· κι εύχεστε να είστε δούλος των ειδώλων, τα οποία παρεμβάλλονται μεταξύ της κρίσης σας και της τιμωρίας που αυτή επιφέρει.
29.IX.4. Δεν μπορεί να υπάρξει λύτρωση στο όνειρο έτσι όπως το ονειρεύεστε. ²Διότι τα είδωλα πρέπει ν αποτελούν τμήμα του, για να σας δώσουν από κείνο που πιστεύετε ότι έχετε επιτύχει, κι έχετε κάνει για να γίνετε αμαρτωλοί και να σβήσετε το φως μέσα σας. ³Μικρό μου παιδί, το φως είναι εκεί. ⁴Ονειρεύεσαι, και τα είδωλα είναι τα παιχνίδια με τα οποία ονειρεύεσαι ότι παίζεις. ⁵Ποιοι έχουν ανάγκη από παιχνίδια, εκτός από τα παιδιά; ⁶Υποκρίνονται πως κυβερνούν τον κόσμο, και δίνουν στα παιχνίδια τους την δύναμη να κινούνται, και να μιλούν και να σκέφτονται και να νιώθουν για λογαριασμό τους. ⁷Εν τούτοις όλα όσα φαίνονται να κάνουν τα παιχνίδια τους είναι μέσα στο νου εκείνων που παίζουν μαζί τους. ⁸Αλλά ανυπομονούν να ξεχάσουν ότι κατασκεύασαν το όνειρο στο οποίο τα παιχνίδια τους είναι πραγματικά, κι ούτε αναγνωρίζουν ότι οι επιθυμίες τους είναι δικές τους.
29.IX.5. Οι εφιάλτες είναι παιδαριώδη όνειρα. ²Τα παιχνίδια έχουν στραφεί εναντίον του παιδιού που νόμισε ότι τα έκανε πραγματικά. ³Εν τούτοις μπορεί ένα όνειρο να επιτεθεί; ⁴Ή μπορεί ένα παιχνίδι να γίνει μεγάλο κι επικίνδυνο και βίαιο και άγριο; ⁵Αυτό πιστεύει το παιδί, επειδή φοβάται τις σκέψεις του και τις αποδίδει στα παιχνίδια του. ⁶Και η πραγματικότητα τους γίνεται δική του, επειδή φαίνεται να τον σώζουν από τις σκέψεις του. ⁷Εν τούτοις κρατούν τις σκέψεις του ζωντανές και πραγματικές, αλλά ειδωμένες έξω απ αυτόν, όπου μπορούν να στραφούν εναντίον του για την προδοσία του προς αυτές. ⁸Νομίζει πως τα χρειάζεται ώστε να μπορέσει να ξεφύγει από τις σκέψεις του, επειδή νομίζει ότι οι σκέψεις είναι πραγματικές. ⁹Κι έτσι πλάθει από το κάθε τι ένα παιχνίδι, για να κάνει τον κόσμο του να παραμείνει έξω απ αυτόν, και να παίξει πως δεν είναι παρά ένα μέρος του.
29.IX.6. Υπάρχει κάποια στιγμή που η παιδική ηλικία πρέπει να παρέλθει και να φύγει για πάντα. ²Μην ζητάτε να κρατήσετε τα παιδικά παιχνίδια. ³Να τα εγκαταλείψετε όλα, διότι δεν τα χρειάζεστε πια. ⁴Το όνειρο της κρίσης είναι ένα παιδικό παιχνίδι, στο οποίο το παιδί γίνεται ο πατέρας, ισχυρός, αλλά με την λίγη σοφία ενός παιδιού. ⁵Αυτό που τον πληγώνει καταστρέφεται· αυτό που τον βοηθά, ευλογείται. ⁶Με εξαίρεση ότι αυτή η κρίση γίνεται από ένα παιδί, που δεν γνωρίζει τι πληγώνει και τι θα θεραπεύσει. ⁷Κι άσχημα πράγματα φαίνεται να συμβαίνουν, και φοβάται όλο το χάος σ έναν κόσμο που νομίζει ότι κυβερνιέται από τους νόμους που έφτιαξε αυτός. ⁸Εν τούτοις ο πραγματικός κόσμος παραμένει ανεπηρέαστος από τον κόσμο που αυτός νομίζει ως πραγματικό. ⁹Ούτε και οι νόμοι του (του πραγματικού) έχουν αλλάξει επειδή αυτός δεν καταλαβαίνει.
29.IX.7. Ο αληθινός κόσμος εξακολουθεί να είναι όνειρο για αυτόν, εκτός από τις μορφές που έχουν αλλάξει. ²Δεν θεωρούνται ως είδωλα που προδίδουν. ³Είναι ένα όνειρο στο οποίο δεν χρησιμοποιείται κανείς για να υποκαταστήσει κάτι άλλο, ούτε παρεμβάλλεται ανάμεσα στις σκέψεις που συλλαμβάνει ο νους και σ αυτό που βλέπει. ⁴Κανείς δεν χρησιμοποιείται για κάτι που δεν είναι, διότι τα παιδαριώδη πράγματα έχουν όλα εγκαταλειφθεί. ⁵Κι αυτό που ήταν κάποτε ένα όνειρο κρίσης τώρα έχει μετατραπεί σ ένα όνειρο όπου όλα είναι χαρά, διότι αυτός είναι ο σκοπός που έχει. ⁶Μόνο τα όνειρα συγχώρεσης μπορούν να εισέλθουν εδώ, διότι ο χρόνος έχει σχεδόν τελειώσει. ⁷Και οι μορφές που μπαίνουν στο όνειρο γίνονται τώρα αντιληπτές ως αδέλφια, όχι σε κριτική, αλλά στην αγάπη.
29.IX.8. Τα όνειρα συγχώρεσης δεν έχουν ανάγκη να διαρκέσουν. ²Δεν φτιάχτηκαν για να χωρίσουν τον νου από αυτά που σκέφτεται. ³Δεν ζητούν να αποδείξουν ότι το όνειρο το ονειρεύεται κάποιος άλλος. ⁴Και σ αυτά τα όνειρα ακούγεται μια μελωδία που όλοι θυμούνται, αν και δεν την έχουν ακούσει από τότε που άρχισε ο χρόνος. ⁵Η συγχώρεση, όταν είναι ολοκληρωμένη, φέρνει την αιωνιότητα τόσο κοντά που μπορεί ν ακουστεί το τραγούδι του Παραδείσου, όχι με τ αφτιά, αλλά με την ιερότητα που ποτέ δεν εγκατέλειψε το ιερό που διαμένει για πάντα βαθιά μέσα στον Υιό του Θεού. ⁶Κι όταν ακούει ξανά αυτό το τραγούδι, γνωρίζει πως πάντα το άκουγε. ⁷Και πού είναι ο χρόνος, όταν τα όνειρα της κρίσης έχουν εγκαταλειφθεί;
29.IX.9. Όποτε νιώθετε φόβο με οποιαδήποτε μορφή, -κι είστε φοβισμένοι επειδή δεν νιώθετε μια βαθιά ικανοποίηση, μια βεβαιότητα ελπίδας, μια ήρεμη βεβαιότητα ότι οι Ουρανοί βαδίζουν μαζί σας, να'στε βέβαιοι πως κατασκευάσατε ένα είδωλο, και πιστεύετε πως θα σας προδώσει. ²Διότι κάτω από την ελπίδα σας ότι αυτό θα σας σώσει βρίσκεται η ενοχή και ο πόνος της αυτοπροδοσίας και της αβεβαιότητας, τόσο βαθύς και πικρός που το όνειρο δεν μπορεί να συγκαλύψει εντελώς όλη την αίσθηση της καταστροφής σας. ³Η αυτοπροδοσία σας πρέπει να καταλήξει στον φόβο, λόγω του φόβου της κρίσης, που οδηγεί με βεβαιότητα στην ξέφρενη εύρεση ειδώλων θανάτου.
29.IX.10. Τα όνειρα συγχώρεσης σας υπενθυμίζουν ότι ζείτε στην ασφάλεια και δεν έχετε επιτεθεί στον εαυτό σας. ²Έτσι οι παιδιάστικοι φόβοι σας διαλύονται και τα όνειρα γίνονται σημάδι ότι έχετε κάνει μια καινούρια αρχή, κι όχι ακόμα μια προσπάθεια να λατρέψετε είδωλα και να διατηρήσετε την επίθεση. ³Τα όνειρα συγχώρεσης είναι καλόβουλα προς όλους όσους εμφανίζονται στο όνειρο. ⁴Κι έτσι φέρνουν στον ονειρευόμενο πλήρη απελευθέρωση από τα όνειρα του φόβου. ⁵Δεν φοβάται την κρίση του διότι δεν έχει κρίνει κανέναν, ούτε κι αναζήτησε να λυτρωθεί μέσω της κρίσης απ ο,τι η κρίση επιβάλλει. ⁶Και θυμάται τι ξέχασε, όταν η κρίση φαινόταν να είναι ο τρόπος που θα τον έσωζε από την τιμωρία της.