27.II.1. Είναι η θεραπεία τρομακτική; ²Για πολλούς, ναι. ³Διότι η κατηγορία είναι ένα φράγμα για την αγάπη, και τα φθαρμένα σώματα είναι κατήγοροι. ⁴Στέκονται ακλόνητα μπρος στην εμπιστοσύνη και την ειρήνη, διακηρύσσοντας ότι οι ασθενείς δεν μπορούν να εμπιστεύονται κι ότι οι έχοντες υποστεί βλάβη δεν έχουν λόγο για ειρήνη. ⁵Ποιος έχει πληγωθεί από τον αδελφό του, και παρ όλα αυτά μπορεί να τον αγαπά και να τον εμπιστεύεται; ⁶Επιτέθηκε και θα επιτεθεί ξανά. ⁷Μην τον προστατεύετε, διότι το φθαρμένο σας σώμα δείχνει ότι εσείς πρέπει να προστατευθείτε από κείνον. ⁸Το να τον συγχωρήσετε μπορεί να είναι πράξη φιλανθρωπίας, αλλά όχι οφειλόμενο προς αυτόν χρέος. ⁹Μπορεί να οικτίρετε για την ενοχή του, αλλά δεν αθωώνεται. ¹⁰Κι αν του συγχωρήσετε τις παραβιάσεις του, δεν κάνετε τίποτε άλλο παρά να προσθέτετε σ όλη την ενοχή που πράγματι έχει κερδίσει.
27.II.2. Όσοι δεν έχουν θεραπευτεί δεν μπορούν να συγχωρέσουν. ²Επειδή αποτελούν την μαρτυρία πως η συγχώρεση είναι άδικη. ³Θα διατηρούσαν τις συνέπειες της ενοχής που συγχωρούν. ⁴Εν τούτοις κανείς δεν μπορεί να συγχωρέσει μια αμαρτία που πιστεύει ότι είναι αληθινή. ⁵Κι αυτό που έχει συνέπειες πρέπει να είναι αληθινό, επειδή αυτό που έκανε υπάρχει για να ειδωθεί. ⁶Η συγχώρεση δεν είναι οίκτος, ο οποίος δεν κάνει άλλο από το ν αναζητά να συγχωρέσει ό,τι νομίζει πως είναι αλήθεια. ⁷Το καλό δεν μπορεί ν αποτελέσει ανταπόδοση για το κακό, διότι η συγχώρεση δεν καθιερώνει πρώτα την αμαρτία κι ύστερα την συγχωρεί. ⁸Ποιος μπορεί να πει και να το εννοεί, "Αδελφέ μου, με πλήγωσες, κι εν τούτοις, επειδή είμαι ο καλύτερος από τους δύο, σε συγχωρώ". ⁹Η συγχώρεση του και το τραύμα σας δεν μπορούν να υπάρχουν μαζί. ¹⁰Το ένα αρνείται το άλλο και πρέπει να το καθιστά ψευδές.
27.II.3. Το να είστε μάρτυρας της αμαρτίας κι εν τούτοις να την συγχωρείτε είναι κάτι το παράδοξο που η λογική δεν μπορεί να δει. ²Διότι υποστηρίζει πως ό,τι έγινε σε βάρος σας δεν αξίζει συγχώρεσης. ³Και με το να την προσφέρετε, χορηγείτε στον αδελφό σας έλεος αλλά διατηρείτε την απόδειξη ότι δεν είναι στην πραγματικότητα αθώος. ⁴Οι ασθενείς παραμένουν κατήγοροι. ⁵Δεν μπορούν να συγχωρέσουν τους αδελφούς τους και τον εαυτό τους επίσης. ⁶Διότι κανένας εντός του οποίου εδράζει η πραγματική συγχώρεση δεν μπορεί να υποφέρει. ⁷Δεν κρατά την απόδειξη της αμαρτίας μπροστά στα μάτια του αδελφού του. ⁸Κι έτσι πρέπει να την έχει παραβλέψει και να την έχει εξαφανίσει κι από τα δικά του. ⁹Η συγχώρεση δεν μπορεί να υπάρχει για τον ένα κι όχι για τον άλλον. ¹⁰Αυτός ο οποίος συγχωρεί θεραπεύεται. ¹¹Και στην θεραπεία του έγκειται η απόδειξη ότι έχει πραγματικά συγχωρέσει, κι ότι δεν διατηρεί κανένα είδος καταδίκης ούτε κατά του εαυτού του ούτε εναντίον οποιουδήποτε ζωντανού όντος.
27.II.4. Η συγχώρεση δεν είναι αληθινή αν δεν φέρνει θεραπεία σε σας και τον αδελφό σας. ²Πρέπει να επικυρώσετε ότι οι αμαρτίες του δεν έχουν αποτέλεσμα πάνω σας, να δείξετε ότι δεν είναι πραγματικές. ³Πώς αλλιώς θα μπορούσε να μην είναι ένοχος; ⁴Και πώς αλλιώς θα μπορούσε να δικαιωθεί η αθωότητα του εκτός από το ότι οι αμαρτίες του δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα που να βεβαιώνει την ενοχή; ⁵Οι αμαρτίες είναι πέραν συγχωρήσεως απλά διότι θα είχαν ως επακόλουθο, αποτελέσματα που δεν μπορούν να εξουδετερωθούν και να παραβλεφθούν πλήρως. ⁶Στην εξουδετέρωση τους έγκειται η απόδειξη πως είναι απλώς σφάλματα. ⁷Αφήστε τον εαυτό σας να θεραπευτεί ώστε να μπορείτε να συγχωρείτε, προσφέροντας σωτηρία στον αδελφό σας και στον εαυτό σας.
27.II.5. Ένα διαλυμένο σώμα δείχνει ότι ο νους δεν έχει θεραπευθεί. ²Ένα θαύμα θεραπείας αποδεικνύει ότι ο διαχωρισμός είναι χωρίς αποτέλεσμα. ³Ό,τι θα αποδεικνύατε σ αυτόν θα το πιστέψετε κι εσείς. Η δύναμη της μαρτυρίας προέρχεται από την πεποίθηση σας. ⁵Κι οτιδήποτε λέτε ή κάνετε ή σκέφτεστε δεν αποτελεί παρά απόδειξη εκείνου το οποίο διδάσκετε στον αδελφό σας. ⁶Το σώμα σας μπορεί να είναι το μέσον για να διδάξετε πως ποτέ δεν υπέφερε κανένα βάσανο εξ αιτίας του. ⁷Και στην θεραπεία του μπορεί να του προσφέρει βουβή μαρτυρία της αθωότητας του. ⁸Είναι αυτή η μαρτυρία που μπορεί να μιλήσει με δύναμη μεγαλύτερη απ ότι χίλιες γλώσσες. ⁹Διότι εδώ του αποδεικνύεται η συγχώρεση του.
27.II.6. Ένα θαύμα δεν μπορεί να προσφέρει σ αυτόν τίποτα λιγότερο απ ό,τι έδωσε σε σας. ²Έτσι η θεραπεία σας δείχνει ότι ο νους σας θεραπεύθηκε, κι έχει συγχωρέσει ό,τι ο αδελφός σας δεν έκανε. ³Και τοιουτοτρόπως αυτός πείθεται πως η αθωότητα του δεν χάθηκε ποτέ, και θεραπεύεται μαζί σας. ⁴Έτσι, μ αυτόν τον τρόπο το θαύμα εξουδετερώνει όλα τα πράγματα που ο κόσμος βεβαιώνει ότι δεν μπορούν ποτέ να εξουδετερωθούν. ⁵Και η απελπισία κι ο θάνατος πρέπει να εξαφανισθούν πριν το αρχαίο σάλπισμα για ζωή. ⁶Αυτό το κάλεσμα έχει ισχύ πολύ πιο πέρα από την αδύναμη κι αξιοθρήνητη κραυγή του θανάτου και της ενοχής. ⁷Το αρχαίο κάλεσμα του Πατέρα προς τον Υιό Του, και του Υιού προς τους Δικούς Του, θα είναι η τελευταία σάλπιγγα που θ ακούσει ποτέ ο κόσμος. ⁸Αδελφέ, δεν υπάρχει θάνατος. ⁹Κι αυτό το μαθαίνεις όταν δεν εύχεσαι παρά να δείξεις στον αδελφό σου ότι δεν έπαθες κανένα τραύμα εξ αιτίας του. ¹⁰Νομίζει πως το αίμα σου είναι στα χέρια του, κι έτσι στέκεται καταδικασμένος. ¹¹Εν τούτοις σου έχει δοθεί εσύ να του δείξεις, με την ίαση σου, ότι η ενοχή του δεν είναι παρά το οικοδόμημα ενός ανόητου ονείρου.
27.II.7. Πόσο δίκαια είναι τα θαύματα! ²Διότι παρέχουν ένα ίσο δώρο πλήρους απελευθέρωσης από την ενοχή και του αδελφού σου και του εαυτού σου. ³Η δική σου ίαση γλυτώνει κι αυτόν κι εσένα από βάσανα, και θεραπεύεσαι επειδή πόθησες να είναι αυτός καλά. ⁴Αυτός είναι ο νόμος στον οποίο υπακούει το θαύμα· η θεραπεία που δεν βλέπει καμία ιδιαιτερότητα. ⁵Δεν προέρχεται από τον οίκτο αλλά από την αγάπη, και η αγάπη θα αποδείκνυε ότι κάθε πόνος δεν είναι παρά μια μάταιη φαντασίωση, μια ανόητη επιθυμία χωρίς αποτελέσματα. ⁶Η υγεία σου είναι ένα αποτέλεσμα της επιθυμίας σου να δεις τον αδελφό σου χωρίς αίμα στα χέρια του, και χωρίς ενοχή στην καρδιά του που βάρυνε με την απόδειξη τηςαμαρτίας. Κι αυτό που επιθυμείς σου δίνεται για να το δεις.
27.II.8. Το "κόστος" της γαλήνης σου είναι δικό του. ²Αυτό είναι το "αντίτιμο" που το Άγιο Πνεύμα κι ο κόσμος το ερμηνεύουν διαφορετικά. ³Ο κόσμος το αντιλαμβάνεται ως δήλωση του "γεγονότος" ότι η σωτηρία σου θυσιάζει την δική του. ⁴Το Άγιο Πνεύμα γνωρίζει ότι η θεραπεία σου αποτελεί μαρτυρία και για την δική του, και δεν μπορεί να υπάρξει ξεχωριστά από την δική του καθόλου. ⁵Εφ όσον αυτός συγκατατίθεται να υποφέρει, κι εσύ θα παραμένετε αθεράπευτος. ⁶Εν τούτοις μπορείς να του δείξετε ότι τα βάσανα του είναι άσκοπα και εντελώς χωρίς αιτία. ⁷Δείξε του την θεραπεία σου, και δεν θα συγκατατεθεί πλέον στο να υποφέρει. ⁸Διότι η αθωότητα του έχει εδραιωθεί και στην δική σου όραση και στην δική του. ⁹Και το γέλιο θ αντικαταστήσει τους στεναγμούς σας, επειδή ο Υιός του Θεού θυμήθηκε ότι είναι Υιός του Θεού.
27.II.9. Ποιος λοιπόν φοβάται την ίαση; ²Μονάχα εκείνοι στους οποίους οι πόνοι και τα βάσανα των αδελφών τους θεωρούνται ότι αντιπροσωπεύουν την δική τους γαλήνη. ³Η δική τους απελπισία και αδυναμία αντιπροσωπεύουν το πεδίο όπου δικαιώνουν τον πόνο του. ⁴Το διαρκές κεντρί της ενοχής που αυτός υποφέρει εξυπηρετεί ως απόδειξη ότι αυτός είναι σκλάβος, ενώ αυτοί είναι ελεύθεροι. ⁵Ο διαρκής πόνος που υποφέρουν δείχνει ότι είναι ελεύθεροι επειδή τον κρατούν δεσμευμένο. ⁶Και η ασθένεια είναι επιθυμητή για να εμποδίσει μια μετατόπιση ισορροπίας στην θυσία. ⁷Πώς θα μπορούσε το Άγιο Πνεύμα να αποτραπεί για μια στιγμή, ακόμα και λιγότερο, να πείσει δια της λογικής μ ένα επιχείρημα για την ασθένεια όπως είναι αυτό; ⁸Και είναι ανάγκη να καθυστερήσει η θεραπεία σας επειδή σταματάτε για ν ακούσετε την παραφροσύνη;
27.II.10. Η διόρθωση δεν είναι δική σου αρμοδιότητα. ²Ανήκει σε Εκείνον Ο Οποίος γνωρίζει από δικαιοσύνη, όχι από ενοχή. ³Εάν αναλάβεις τον ρόλο της διόρθωσης, χάνεις την αποστολή της συγχώρεσης. ⁴Κανείς δεν μπορεί να συγχωρέσει μέχρι να μάθει ότι η διόρθωση δεν είναι παρά να συγχωρείς, και ποτέ να μην κατηγορείς. ⁵Μόνοι σας, δεν μπορείτε να δείτε ότι είναι το ίδιο, και συνεπώς η διόρθωση δεν προέρχεται από σας. ⁶Ταυτότητα και λειτουργία είναι το ίδιο, και από την λειτουργία σας μαθαίνετε τον εαυτό σας. ⁷Κι έτσι, εάν μπερδέψετε την λειτουργία σας με την λειτουργία Άλλου, πρέπει να μπερδευτείτε σχετικά με τον εαυτό σας και το ποιος είστε. ⁸Τί άλλο είναι ο διαχωρισμός παρά μια επιθυμία να πάρετε την λειτουργία του Θεού απ Αυτόν και ν αρνείσθε ότι είναι Δική Του; ⁹Εν τούτοις αν δεν είναι Δική Του δεν είναι δική σας, διότι θα χάνατε ό,τι θα υφαρπάζατε.
27.II.11. Σ'έναν διασπασμένο νου, η ταυτότητα πρέπει να φαίνεται πως είναι διαχωρισμένη. ²Ούτε και μπορεί κανείς ν αντιληφθεί μια λειτουργία ως ενοποιημένη αν έχει συγκρουόμενους στόχους και διαφορετικούς σκοπούς. ³Η διόρθωση, σ έναν νου έτσι διαχωρισμένο, πρέπει να είναι ένας τρόπος για να τιμωρηθούν αμαρτίες που νομίζεις ότι είναι δικές σου σε κάποιον άλλο. ⁴Κι έτσι αυτός γίνεται το θύμα σου, όχι ο αδελφός σου, διαφορετικός από σένα στο ότι είναι περισσότερο ένοχος, κι έτσι χρειάζεται την διόρθωση σου, αφού εσύ είσαι πιο αθώος απ αυτόν. ⁵Αυτό διαχωρίζει την δική του λειτουργία από την δική σου, και δίνει και στους δύο σας διαφορετικούς ρόλους. ⁶Κι έτσι δεν μπορείτε να γίνετε αντιληπτοί ως ένα, και με μια μοναδική λειτουργία που θα σήμαινε μια κοινή ταυτότητα μ έναν στόχο.
27.II.12. Η διόρθωση που εσύ θα έκανες πρέπει να διαχωρίζει, διότι αυτή είναι η λειτουργία που εσύ της έδωσες. ²Όταν αντιληφθείς ότι η διόρθωση είναι το ίδιο με την συγχώρεση, τότε επίσης θα ξέρεις ότι ο Νους του Αγίου Πνεύματος κι ο δικός σου είναι Ένα. ³Κι έτσι βρίσκεις την Ταυτότητά σου. ⁴Εν τούτοις το Άγιο Πνεύμα πρέπει να εργασθεί μ ό,τι Του δίνεις, και Του παρέχεις μόνον τον μισό νου σο. ⁵Κι έτσι Αυτό αντιπροσωπεύει τον άλλο μισό, και φαίνεται να έχει έναν διαφορετικό σκοπό από αυτόν που εσύ διατηρείς, και νομίζεις πως είναι δικός σου. ⁶Τοιουτοτρόπως η λειτουργία σας φαίνεται διαιρεμένη, με το ένα ήμισυ να αντιτίθεται στο άλλο. ⁷Κι αυτά τα δύο μισά φαίνονται ν αντιπροσωπεύουν έναν διχασμό εντός ενός εαυτού που γίνεται αντιληπτός σαν δύο.
27.II.13. Σκέψου πως αυτή η αυτο-αντίληψη πρέπει να εκτείνεται, και μην παραβλέπεις το γεγονός ότι κάθε σκέψη εκτείνεται επειδή αυτός είναι ο σκοπός της, όντας αυτό που πραγματικά είναι. ²Από την ιδέα του εαυτού σαν δύο, προέρχεται η αναγκαστική όραση μιας λειτουργίας διαχωρισμένης ανάμεσα στα δύο. ³Κι αυτό που εσύ θα διορθώσεις είναι μόνο το μισό λάθος, το οποίο νομίζετε πως είναι ολόκληρο. ⁴Οι αμαρτίες του αδελφού σου γίνονται ο κεντρικός στόχος για διόρθωση, από φόβο μήπως τα δικά σου λάθη και τα δικά του ειδωθούν σαν ένα. ⁵Τα δικά σου είναι σφάλματα, αλλά τα δικά του είναι αμαρτίες και όχι σαν τα δικά σου. ⁶Τα δικά του αξίζουν τιμωρία, ενώ τα δικά σου, με αμεροληψία, θα πρέπει να παραβλεφθούν.
27.II.14. Κατ αυτήν την ερμηνεία της διόρθωσης, τα δικά σας λάθη ούτε καν θα τα δείτε. Το επίκεντρο της διόρθωσης έχει τοποθετηθεί έξω από σας, πάνω σε κάποιον ο οποίος δεν μπορεί να είναι ένα κομμάτι σας όσο διαρκεί αυτή η αντίληψη. Αυτό που είναι καταδικασμένο δεν μπορεί ποτέ να επιστραφεί στον κατήγορο του, ο οποίος το είχε μισήσει, κι ακόμη το μισεί, ως σύμβολο του φόβου του. Αυτός είναι ο αδελφός σας, το επίκεντρο του μίσους σας, ανάξιος ν αποτελέσει ένα μέρος του εαυτού σας κι έτσι έξω από σας· το άλλο μισό, το οποίο το αρνείσθε. Και μόνον ό,τι απομένει χωρίς την παρουσία του γίνεται αντιληπτό ως ολόκληρος ο εαυτός σας. Σ αυτό που απομένει το Άγιο Πνεύμα πρέπει ν αντιπροσωπεύει το υπόλοιπο μισό μέχρι ν αναγνωρίσετε ότι αυτό είναι το άλλο μισό. Κι αυτό το κάνει δίνοντας σ αυτόν και σε σας μια λειτουργία που είναι μία, όχι διαφορετική.
27.II.15. Η διόρθωση είναι η λειτουργία που δόθηκε και στους δύο, αλλά σε κανέναν μόνο του. Κι όταν εκπληρωθεί από κοινού, πρέπει να διορθώσει σφάλματα σ εσάς και σ αυτόν. Δεν μπορεί ν αφήσει στον έναν σφάλματα αθεράπευτα και να ελευθερώσει τον άλλον. Αυτός είναι διαιρεμένος στόχος, που δεν μπορεί να μοιρασθεί, κι έτσι δεν μπορεί ν αποτελέσει τον στόχο στον οποίον το Άγιο Πνεύμα βλέπει τον Δικό Του. Και μπορείτε να είστε βέβαιοι ότι δεν θα εκπληρώσει μια λειτουργία που δεν βλέπει και δεν αναγνωρίζει σαν Δική Του. Διότι μόνο έτσι μπορεί να κρατήσει την δική σας διατηρημένη άθικτη, παρά τις χωριστές Σας απόψεις για το ποιά είναι η λειτουργία σας. Αν το Άγιο Πνεύμα υποστήριζε διηρημένη λειτουργία, θα ήσασταν πράγματι χαμένοι. Η ανικανότητα Του να δει τον σκοπό Του διαιρεμένο και χωριστό" για σας κι αυτόν τον αδελφό σας, σας διαφυλάσσει από την επίγνωση μιας λειτουργίας που δεν σας ανήκει. Κι έτσι η θεραπεία δίνεται σε σας και σ αυτόν.
27.II.16. Η διόρθωση πρέπει να αφεθεί σ Έναν Ο Οποίος γνωρίζει ότι η διόρθωση και η συγχώρεση είναι το ίδιο. Με μισό νου αυτό δεν γίνεται κατανοητό. Αφήστε, λοιπόν, την διόρθωση στον Νου που είναι ενοποιημένος, λειτουργώντας ως ένα επειδή δεν είναι διαιρεμένος ως προς τον στόχο, και συλλαμβάνει μια μοναδική λειτουργία σαν την μόνη λειτουργία του. Εδώ βρίσκεται η λειτουργία που του εδόθη έχοντας γίνει κατανοητή ως Δική Του, κι όχι ξέχωρη από κείνο που κρατά ο Δότης του, ακριβώς επειδή έχει μοιρασθεί. Στην αποδοχή Του αυτής της λειτουργίας έγκειται το μέσον δια του οποίου ο νους σας ενοποιείται. Ο μοναδικός του στόχος ενώνει τα μισά σας ποτ τα αντιλαμβάνεσθε ως χωριστά. Και το καθένα συγχωρεί το άλλο, έτσι ώστε να μπορέσει ν αποδεχθεί το άλλο του μισό ως μέρος του εαυτού του.