26.VII.1. Αυτή είναι μία σειρά μαθημάτων για θαύματα. ²Ως τέτοια, οι νόμοι της θεραπείας πρέπει να κατανοηθούν πριν να μπορέσει να εκπληρωθεί ο σκοπός της. ³Ας επαναλάβουμε τις αρχές που έχουμε καλύψει και ας τις τακτοποιήσουμε με έναν τρόπο που να συνοψίζει όλα όσα πρέπει να συμβούν για να καταστεί δυνατή η θεραπεία. ⁴Διότι μόλις αυτό γίνει εφικτό πρέπει και να συμβεί.
26.VII.2. Όλες οι ασθένειες προέρχονται από τον διαχωρισμό. ²Όταν κάποιος τον αρνείται ο διαχωρισμός χάνεται. ³Εξαφανίζεται μόλις η ιδέα που τον προκάλεσε θεραπευτεί, και αποκατασταθεί η πνευματική υγεία. ⁴Η ασθένεια και η αμαρτία φαίνονται ως το αποτέλεσμα και η αιτία, σε μία σχέση που μένει κρυφή από την επίγνωση έτσι που να διατηρείται προσεκτικά μακριά από το φώς της λογικής.
26.VII.3. Η ενοχή απαιτεί τιμωρία και η απαίτηση της είναι δεδομένη. ²Όχι στην αλήθεια αλλά μέσα στον κόσμο των σκιών και ψευδαισθήσεων που χτίστηκαν πάνω στην αμαρτία. ³Ο Υιός του Θεού έφερε στην αντίληψη του αυτό που θα ήθελε να δει επειδή η αντίληψη είναι μια ευχή που πραγματοποιείται. ⁴Η αντίληψη είναι μεταβαλλόμενη, διότι σκοπός της είναι να αντικαταστήσει την αμετάβλητη γνώση. ⁵Όμως η αλήθεια δεν αλλάζει. ⁶Δεν μπορεί να την αντιληφθεί κανείς, παρά μόνο να την γνωρίσει. ⁷Το αντικείμενο της αντίληψης παίρνει πολλές μορφές αλλά δεν έχει κανένα νόημα. ⁸Όταν έρχεται στην αλήθεια, ο παραλογισμός της καθίσταται φανερός. ¹⁰Μακριά απ' την αλήθεια, φαίνεται σαν να έχει κάποιο νόημα και σαν να είναι πραγματική.
26.VII.4. Οι νόμοι της αντίληψης αντιτίθενται στην αλήθεια, και αυτό που είναι αληθινό στην γνώση δεν είναι αληθινό για οτιδήποτε είναι μακριά του. ²Όμως ο θεός έχει δώσει απάντηση στον κόσμο της αρρώστιας, η οποία ισχύει για όλες τις μορφές της. ³Η απάντηση του Θεού είναι αιώνια αν και λειτουργεί μέσα στον χρόνο όπου και χρειάζεται. ⁴Όμως επειδή προέρχεται από το Θεό, οι νόμοι του χρόνου δεν επηρεάζουν τα αποτελέσματα της. ⁵Βρίσκεται σ' αυτό τον κόσμο, αλλά δεν αποτελεί μέρος του. ⁶Γιατί είναι πραγματική και κατοικεί εκεί που πρέπει να βρίσκεται όλη η πραγματικότητα. ⁷Οι ιδέες δεν εγκαταλείπουν την πηγή τους, ακόμα κι αν οι επιδράσεις τους φαίνονται να είναι χωριστά από αυτές. ⁸Οι ιδέες προέρχονται απ' το νου. ⁹Αυτό που προβάλλεται εξωτερικά, και φαίνεται να υπάρχει έξω απ' τον νου, δεν βρίσκεται καθόλου έξω απ' αυτόν, αλλά είναι ένα αποτέλεσμα εκείνου που βρίσκεται μέσα, και δεν έχει φύγει απ' την πηγή του.
26.VII.5. Η απάντηση του Θεού βρίσκεται εκεί όπου βρίσκεται η πίστη στην αμαρτία, επειδή μονάχα εκεί μπορούν τα αποτελέσματα της αμαρτίας να καταλυθούν και να πάψουν να έχουν αιτία. ²Οι νόμοι της αντίληψης πρέπει ν' αντιστραφούν, διότι είναι αντιστροφή των νόμων της αλήθειας. ³Οι νόμοι της αλήθειας θα είναι πάντοτε αληθινοί, και δεν μπορούν να ανατραπούν, όμως μπορεί κάποιος να τους δει αντεστραμμένους. ⁴Κι αυτό πρέπει να διορθωθεί εκεί όπου βρίσκεται η ψευδαίσθηση της ανατροπής τους.
26.VII.6. Είναι αδύνατον μια ψευδαίσθηση να βρίσκεται πιο κοντά στην αλήθεια από τις άλλες. ²Είναι δυνατόν όμως να δίδεται μεγαλύτερη αξία σε μερικές, και επομένως να υπάρχει μικρότερη προθυμία να τις προσφέρετε στην αλήθεια για θεραπεία και βοήθεια. ³Καμμία ψευδαίσθηση δεν περιέχει ίχνος αλήθειας μέσα της. ⁴Όμως κάποιες φαίνονται πιο αληθινές από άλλες, παρόλο που αυτό είναι ξεκάθαρα παράλογο. ⁵Το μόνο που δείχνει αυτή η ιεράρχηση των ψευδαισθήσεων είναι προτίμηση κι όχι πραγματικότητα. ⁶Τι σχέση έχει η προτίμηση με την αλήθεια; ⁷Οι ψευδαισθήσεις είναι ψευδαισθήσεις και είναι ψεύτικες. ⁸Η προτίμηση σας δεν τους δίνει καμία πραγματικότητα. ⁹Ούτε μία απ' αυτές και κατά κανένα τρόπο δεν είναι αληθινή, και όλες πρέπει να υποχωρήσουν με την ίδια ευκολία σ' αυτό που ο Θεός έδωσε ως απάντηση για όλες τους. 10 Το Θέλημα του Θεού είναι Ένα. ¹¹Και οποιαδήποτε επιθυμία που φαίνεται να εναντιώνεται στο Θέλημα Του δεν βασίζεται στην αλήθεια.
26.VII.7. Η αμαρτία δεν είναι σφάλμα, διότι πηγαίνει πέρα κι απ' την διόρθωση στο απολύτως αδύνατον. ²Όμως η πεποίθηση ότι είναι αληθινή έχει κάνει κάποια λάθη να φαίνονται για πάντα πέραν κάθε ελπίδας θεραπείας, και αποτελούν έτσι τα διαρκή θεμέλια της κόλασης. ³Αν αυτό συνέβαινε, τότε ο Ουρανός θα είχε το αντίθετό το οποίο θα του εναντιωνόταν, και θα ήταν κι εκείνο αληθινό. ⁴Έτσι το Θέλημα του Θεού θα χωριζόταν στα δύο και ολόκληρη η δημιουργία θα έπρεπε να υπόκειται σε νόμους δύο αντιθέτων δυνάμεων, έως ότου ο Θεός να έχανε την υπομονή του , να χώριζε τον κόσμο, και να επιτίθεντο στον Εαυτό Του. ⁵Τότε θα είχε παρανοήσει διακηρύσσοντας πως η αμαρτία υφάρπαξε την πραγματικότητά Του σύροντας τελικά την Αγάπη Του στα πόδια της εκδίκησης. ⁶Για μία τέτοια παρανοϊκή εικόνα θα μπορούσε κανείς να περιμένει μία εξίσου παρανοϊκή άμυνα, όμως δεν μπορούσε να θεμελιώσει αυτήν την εικόνα ως αληθινή.
26.VII.8. Τίποτα δεν μπορεί να δώσει νόημα εκεί όπου δεν υπάρχει νόημα. ²Και η αλήθεια δεν χρειάζεται καμία υπεράσπιση για να την κάνει αληθινή. ³Οι ψευδαισθήσεις δεν έχουν μάρτυρες ούτε και αποελέσματα. ⁴Αυτός που τα κοιτάζει αυταπατάται. ⁵Η συγχώρεση είναι η μόνη λειτουργία εδώ, και εξυπηρετεί στο να φέρνει τη χαρά που αυτός ο κόσμος αρνείται σε κάθε μέρος του Υιού του Θεού όπου υπήρχε η πεποίθηση πως η αμαρτία κυβερνούσε. ⁶Ίσως δεν βλέπετε το ρόλο που η συγχώρεση παίζει στο να δώσει τέλος στο θάνατο και σ' όλες τις πεποιθήσεις που αναδύονται από την ομίχλη της ενοχής. ⁷Οι αμαρτίες είναι πεποιθήσεις που επιβάλλετε ανάμεσα στον εαυτό σας και στον αδελφό σας. ⁸Σας περιορίζουν στο χώρο και στο χρόνο, και δίνουν ένα μικρό χώρο σε εσάς όπως επίσης και σε εκείνον. ⁹Αυτός ο διαχωρισμός συμβολίζεται στην αντίληψη σας από ένα σώμα που είναι διακριτά χωριστό και διαφορετικό . 10 Όμως αυτό που συμβολίζει είναι μόνο η επιθυμία σας να είστε διαχωρισμένοι.
26.VII.9. Η συγχώρεση αφαιρεί ό,τι στέκει ανάμεσα σε σας και τον αδελφό σας. ²Είναι η επιθυμία να ενωθείτε μαζί του κι όχι να είστε διαχωρισμένοι. ³Την ονομάζουμε επιθυμία επειδή εξακολουθεί να αντιλαμβάνεται άλλες επιλογές, και ακόμα δεν έχει φθάσει πλήρως πέρα απ' τον κόσμο της επιλογής. ⁴Όμως αυτή η ευχή βρίσκεται σε συμφωνία με τον Ουρανό, και δεν αντιτίθεται στο Θέλημα του Θεού. ⁵Παρόλο που δεν καταφέρνει να σας δώσει ολόκληρη την κληρονομιά σας, αφαιρεί τα εμπόδια που θέσατε ανάμεσα στον Ουρανό όπου βρίσκεστε, και στην αναγνώριση του πού και του ποιοί είσαστε. ⁶Τα πραγματικά γεγονότα δεν αλλάζουν. ⁷Όμως μπορεί κάποιος να τ' αρνηθεί και έτσι να μένουν άγνωστα γι' αυτόν παρόλο που τα γνώριζε πριν τ'αρνηθεί.
26.VII.10. Η σωτηρία, τέλεια και πλήρης, ζητά μόνο μία μικρή επιθυμία ώστε αυτό που είναι αληθινό να γίνει αληθινό· μία μικρή προθυμία να κοιτάξετε πέρα απ' αυτό που δεν υπάρχει ,ένα μικρό αναστεναγμό που μιλά για τον Ουρανό ως προτίμηση αντί αυτού του κόσμου που φαίνεται να τον κυβερνά ο θάνατος και η απόγνωση. ²Απαντώντας με χαρά η δημιουργία θα αναδυθεί μέσα σας, για ν' αντικαταστήσει τον κόσμο που βλέπετε με τον Ουρανό, εντελώς τέλειο και πλήρη. ³Τι άλλο είναι η συγχώρεση παρά η προθυμία να γίνει η αλήθεια αληθινή; ⁴Τι μπορεί να παραμείνει αθεράπευτο και διασπασμένο από την ενότητα που συγκρατεί τα πάντα μέσα της; ⁵Δεν υπάρχει αμαρτία. ⁶Και κάθε θαύμα είναι δυνατό τη στιγμή που ο Υιός του Θεού αντιλαμβάνεται πως αυτό που επιθυμεί και το Θέλημα του Θεού είναι ένα.
26.VII.11. Ποιο είναι το Θέλημα του Θεού; ²Ο Θεός θέλει να έχει ο Υιός Του τα πάντα. ³Και αυτό το εγγυήθηκε όταν τον δημιούργησε ως τα πάντα. ⁴Είναι αδύνατον να χαθεί το ο,τιδήποτε αν αυτό που έχετε είναι αυτό που είσαστε. ⁵Αυτό είναι το θαύμα μέσω του οποίου η δημιουργία έγινε η λειτουργία σας, την οποία την μοιράζεστε με τον Θεό. ⁶Δεν μπορεί να κατανοηθεί ξέχωρα απ' Αυτόν, και επομένως δεν έχει κανένα νόημα σ' αυτό τον κόσμο. ⁷Εδώ ο Υιός του Θεού δεν ζητά πολλά αλλά λίγα. ⁸Θα ήταν έτοιμος να θυσιάσει την ίδια του την ταυτότητα με τα πάντα, προκειμένου να βρει ένα μικρό θησαυρό που να είναι μόνο δικός του. ⁹Κι αυτό δεν μπορεί να το κάνει χωρίς μία αίσθηση απομόνωσης, απώλειας και μοναξιάς. ¹⁰Αυτός είναι ο θησαυρός που ψάχνει να βρει. ¹¹Ένας θησαυρός που θα τον φοβάται. ¹²Είναι ο φόβος θησαυρός;13 Μπορεί να είναι η αβεβαιότητα αυτό που θέλετε; ¹⁴Ή είναι ένα λάθος σχετικά με αυτό που θέλετε κι αυτό που πραγματικά είστε;
26.VII.12. Ας σκεφθούμε ποιό είναι το λάθος, έτσι που να μπορεί να διορθωθεί, κι όχι να προστατευθεί. ²Η αμαρτία είναι η πεποίθηση πως η επίθεση μπορεί να προβληθεί έξω απ' το νου απ' τον οποίο η πεποίθηση αναδύθηκε. ³Εδώ υπάρχει η βεβαιότητα πως οι ιδέες μπορούν να αφήσουν την πηγή τους και να γίνουν πραγματικές και με νόημα. ⁴Κι απ' αυτό το λάθος εμφανίζεται ο κόσμος της αμαρτίας και της θυσίας. ⁵Αυτός ο κόσμος είναι μία απόπειρα να αποδείξετε την αθωότητα σας, ενώ ευνοείτε την επίθεση. ⁶Η αποτυχία του έγκειται στο ότι εξακολουθείτε να αισθάνεστε ένοχοι, παρόλο που δεν καταλαβαίνετε γιατί. ⁷Τα αποτελέσματα τα βλέπετε ξέχωρα από την πηγή τους και φαίνονται να είναι πέρα από τον δικό σας έλεγχο ή και αναπόφευκτα. ⁸Επομένως ό,τι κρατιέται χωριστά δεν μπορεί ποτέ να ενωθεί.
26.VII.13. Η αιτία και το αποτέλεσμα είναι ένα, όχι χωριστά. ² Ο Θεός θέλει να μάθετε αυτό που ανέκαθεν ήταν η αλήθεια: πώς δηλαδή σας δημιούργησε ως κομμάτι απ' τον Ίδιο, και αυτό πρέπει ακόμη να είναι αλήθεια επειδή οι ιδέες δεν εγκαταλείπουν την πηγή τους. ³Αυτός είναι ο νόμος της δημιουργίας· κάθε ιδέα που ο νους συλλαμβάνει προσθέτει στην αφθονία του και ποτέ δεν αφαιρεί. ⁴Αυτό είναι τόσο αληθινό για αυτό που μάταια έχετε ευχηθεί όσο και γι' αυτό που πραγματικά βούλεστε, επειδή ο νους μπορεί να επιθυμήσει να εξαπατηθεί αλλά δεν μπορεί να φτιάξει αυτό που δεν υπάρχει. ⁵Και το να πιστεύετε πως οι ιδέες μπορούν να φύγουν απ' την πηγή τους σημαίνει το να προσκαλείτε τις ψευδαισθήσεις να γίνουν αληθινές, χωρίς όμως να το καταφέρνετε. ⁶Διότι δεν μπορεί ποτέ κανείς να επιτύχει στην προσπάθεια του να εξαπατήσει τον Υιό του Θεού.
26.VII.14. Το θαύμα είναι δυνατό όταν η αιτία και η συνέπεια της ενώνονται, και δεν κρατιούνται χώρια. ²Η θεραπεία του αποτελέσματος χωρίς την αιτία μπορεί απλά ν' αλλάξει την μορφή του αποτελέσματος. ³Κι αυτό δεν είναι απελευθέρωση. ⁴Ο Υιός του Θεού δεν θα μπορούσε ποτέ να είναι ευχαριστημένος με κάτι λιγότερο απ' την ολοκληρωτική σωτηρία και την διαφυγή από την ενοχή. ⁵Διότι διαφορετικά εξακολουθεί να θεωρεί πως πρέπει να κάνει κάποια θυσία, και επομένως αρνείται πως του ανήκουν τα πάντα, και πως δεν μπορεί να υποστεί απώλεια οποιουδήποτε είδους. ⁶Μία μικρή θυσία είναι το ίδιο ως προς τα αποτελέσματα της όπως και ολόκληρη η ιδέα της θυσίας. ⁷Αν είναι δυνατή η απώλεια οποιασδήποτε μορφής, τότε ο Υιός του Θεού καθίσταται ατελής και όχι ο εαυτός του. ⁸Και ούτε θα γνωρίσει τον εαυτό του, και ούτε θ αναγνωρίσει την βούληση του. ⁹Έχει ορκιστεί ενάντια στον Πατέρα του και στον εαυτό του και έχει κάνει και τους Δύο μισητούς εχθρούς του.
26.VII.15. Οι ψευδαισθήσεις εξυπηρετούν το σκοπό για τον οποίο κατασκευάστηκαν. ²Και από το σκοπό τους εκμαιεύουν οποιοδήποτε μήνυμα φαίνεται να έχουν. ³Ο Θεός έδωσε σ' όλες τις ψευδαισθήσεις που φτιάχτηκαν όποια μορφή κι αν έχουν, έναν άλλο σκοπό που θα δικαιολογούσε ένα θαύμα. ³Σε κάθε θαύμα βρίσκεται όλη η θεραπεία επειδή ο Θεός έδωσε απάντηση σε όλες (τις ψευδαισθήσεις) σαν ένα. ⁴Και αυτό που είναι ένα γι' Αυτόν πρέπει να είναι το ίδιο. ⁵Αν πιστεύετε πως αυτό που είναι το ίδιο είναι διαφορετικό απλά εξαπατάσθε. ⁶Αυτό που ο Θεός ονομάζει ένα θα είναι πάντοτε ένα κι όχι διαχωρισμένο. ⁷Το βασίλειο Του είναι ενωμένο· έτσι δημιουργήθηκε κι έτσι θα είναι πάντοτε.
26.VII.16. Το θαύμα καλεί το αρχαίο σας Όνομα το οποίο θ' αναγνωρίσετε επειδή η αλήθεια βρίσκεται στην μνήμη σας. ²Και σ' αυτό το Όνομα ο αδελφός σας κάνει έκκληση για την απελευθέρωσή του και για τη δική σας. ³Ο Ουρανός λάμπει στον Υιό του Θεού. ⁴Μην τον αρνείστε, για να απελευθερωθείτε. ⁵Κάθε στιγμή αναγεννάται ο Υιός του Θεού ώσπου να επιλέξει να μην πεθάνει ξανά. ⁶Σε κάθε επιθυμία του να πληγώσει επιλέγει το θάνατο αντί αυτού που ο Πατέρας του θέλει γι' αυτόν. ⁷Όμως κάθε στιγμή του προσφέρει ζωή επειδή ο Πατέρας του θέλει να ζήσει.
26.VII.17. Στη σταύρωση ακουμπά η εξιλέωση, επειδή η θεραπεία δεν χρειάζεται εκεί που δεν υπάρχει πόνος ή οδύνη. ²Η συγχώρεση είναι η απάντηση σ' οποιοδήποτε είδος επίθεσης. ³Έτσι μηδενίζονται οι συνέπειες της επίθεσης και το μίσος βρίσκει απάντηση στο όνομα της αγάπης. ⁴Σ' εσάς που σας έχει ανατεθεί να σώσετε τον Υιό του Θεού από την σταύρωση και από την κόλαση και το θάνατο, ας είσαστε για πάντοτε δοξασμένοι. ⁵Διότι έχετε την δύναμη να σώσετε τον Υιό του Θεού επειδή αυτό είναι το θέλημα του Πατέρα του. ⁶Η σωτηρία του είναι στα χέρια σας, για να την προσφέρετε και ταυτόχρονα να την λάβετε.
26.VII.18. Είναι φυσικό να χρησιμοποιήσετε την δύναμη που ο Θεός σάς έδωσε, σύμφωνα με το θέλημα Του. ²Δεν είναι αλαζονεία το να είστε όπως σας δημιούργησε, κι ούτε το να χρησιμοποιήσετε αυτό που Εκείνος έδωσε ως απάντηση για όλα τα λάθη του Υιού Του ελευθερώνοντας τον. ³Αλλά είναι αλαζονεία να παραμερίσετε την δύναμη που Εκείνος έδωσε, και να διαλέξετε μία παράλογη επιθυμία αντί αυτού που Εκείνος επιθυμεί. ⁴Το δώρο του Θεού σε σας είναι απεριόριστο. ⁵Δεν υπάρχει περίσταση στην οποία να μην ανταποκρίνεται, και κανένα πρόβλημα που να μην μπορεί να επιλυθεί μέσα στο φώς του που είναι γεμάτο χάρη.
26.VII.19. Μείνετε εν ειρήνη, εκεί όπου ο Θεός επιθυμεί να βρίσκεστε. ²Και γίνετε τα μέσα με τα οποία ο αδελφός σας θα βρει την ειρήνη στην οποία οι δικές σας επιθυμίες πραγματοποιούνται. ³Ας ενωθούμε για να φέρουμε ευλογίες στον κόσμο της αμαρτίας και του θανάτου. ⁴Αυτό που μπορεί να σώσει έναν από μας μπορεί να μας σώσει όλους. ⁵Δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στους Υιούς του Θεού. ⁶Η ενότητα που αρνείται η ιδιαιτερότητα θα τους σώσει όλους, επειδή αυτό που είναι ένα δεν μπορεί να περιέχει ιδιαιτερότητα. ⁷Και τα πάντα ανήκουν στον καθένα. ⁸Δεν υπάρχει καμία επιθυμία ανάμεσα σ' έναν αδελφό και τους δικούς του. ⁹Το να πάρει κανείς κάτι από έναν σημαίνει το να το στερήσει απ' όλους. ¹⁰Και η ευλογία προς έναν δίνει ευλογία σε όλους σαν ένα.
26.VII.20. Το αρχαίο σας Όνομα ανήκει σε όλους, όπως και το δικό τους σε σας. ²Καλέστε το όνομα του αδελφού σας και ο Θεός θα απαντήσει, επειδή Αυτόν καλείτε. ³Θα μπορούσε ν' αρνηθεί ν' απαντήσει όταν έχει ήδη απαντήσει σ' όλους όσους Τον καλούν; ⁴Ένα θαύμα δεν αλλάζει τίποτα. ⁵Αλλά μπορεί να προκαλέσει την αναγνώριση από εκείνους που δεν το γνωρίζουν· και μέσα απ' αυτό το μικρό δώρο αλήθειας ο Υιός του Θεού μπορεί να είναι ο εαυτός του, και έτσι ολόκληρη η δημιουργία ελευθερώνεται για να καλέσει ενωμένη το Όνομα του Θεού.