26.IV.1. Η συγχώρεση είναι το αντίστοιχο σε αυτόν τον κόσμο με την δικαιοσύνη του Ουρανού. ²Μεταφράζει τον κόσμο της αμαρτίας σ έναν κόσμο απλό, όπου η δικαιοσύνη μπορεί ν αντανακλαστεί πέρα από την πύλη πίσω από την οποία βρίσκεται το απεριόριστο. ³Τίποτα δεν θα μπορούσε να χρειάζεται συγχώρεση στην απεριόριστη αγάπη. ⁴Και αυτό που στον κόσμο είναι φιλανθρωπία δίνει τη θέση του στην απλή δικαιοσύνη όταν περνά την πύλη που οδηγεί στον Ουρανό. ⁵Κανείς δεν συγχωρεί αν έχει πιστέψει στην αμαρτία κι εξακολουθεί να πιστεύει πως έχει πολλά να του συγχωρεθούν. ⁶Η συγχώρεση έτσι γίνεται το μέσον με το οποίο μαθαίνει πως δεν έχει κάνει τίποτα για το οποίο να πρέπει να συγχωρεθεί. ⁷Η συγχώρεση πάντα παραμένει με αυτόν που την προσφέρει, ώσπου να δει ότι ο εαυτός του δεν την χρειάζεται πλέον. ⁸Και έτσι επιστρέφει στην πραγματική του λειτουργία της δημιουργίας την οποία η συγχώρεση του προσφέρει ξανά.
26.IV.2. Η συγχώρεση μετατρέπει ένα κόσμο αμαρτίας σ ένα κόσμο δόξας, υπέροχο να το βλέπει κανείς. ²Κάθε λουλούδι λάμπει στο φώς, και κάθε πουλί τραγουδά την χαρά του Ουρανού. ³Δεν υπάρχει λύπη και χωρισμός εδώ, επειδή όλα έχουν ολοκληρωτικά συγχωρεθεί. ⁴Και αυτό που έχει συγχωρεθεί πρέπει να ενώνει, καθώς τίποτα δεν στέκει εμπόδιο ανάμεσα τους για να τα κρατά χωριστά. ⁵Οι αναμάρτητοι πρέπει ν αντιλαμβάνονται πως είναι ένα, διότι τίποτα δεν στέκει ανάμεσα τους που να απωθεί τον άλλο έξω απ αυτή την ενότητα. ⁶Και στο χώρο που η αμαρτία άφησε κενό εκείνοι ενώνονται χαρούμενοι σε ένα, αναγνωρίζοντας πως αυτό που είναι κομμάτι τους δεν απομακρύνθηκε και δεν αποχωρίστηκε ποτέ από αυτούς.
26.IV.3. Ο άγιος τόπος στον οποίο στέκεστε δεν είναι άλλος από τον τόπο απ όπου έφυγε η αμαρτία. ²Και εδώ βλέπετε το πρόσωπο του Χριστού να προβάλλει στη θέση που καταλάμβανε η αμαρτία. ³Ποιός θα δει το πρόσωπο του Χριστού και δεν θα θυμηθεί τον Πατέρα Του όπως Εκείνος πραγματικά είναι; ⁴Ποιός θα μπορούσε να φοβηθεί την αγάπη και όμως να σταθεί εκεί απ όπου η αμαρτία έφυγε αφήνοντας χώρο για τον βωμό του Ουρανού να υψωθεί ψηλά πάνω από τον κόσμο και να φθάσει πέρα απ το σύμπαν για ν αγγίξει την Καρδιά ολόκληρης της δημιουργίας; ⁵Τί είναι ο Ουρανός παρά ένα τραγούδι ευγνωμοσύνης, αγάπης και εξύμνησης από κάθε τι δημιουργημένο προς την Πηγή της δημιουργίας του; ⁶Ο πιο άγιος βωμός υψώνεται εκεί όπου πιστεύατε πως υπήρχε αμαρτία. ⁷Κι έρχεται εδώ κάθε ουράνιο φως να αναζωπυρωθεί και χαρμόσυνα να αυξηθεί. ⁸Γιατί εδώ ό,τι ήταν χαμένο γι αυτό (το ουράνιο φώς) αποκαθίσταται, και όλη του η ακτινοβολία ξαναγίνεται πλήρης ξανά. ⁹Διότι όποιος ακούει το τραγούδι του Ουρανού δεν παραμένει άφωνος αλλά προσθέτει την δύναμη της φωνής του στο τραγούδι και το κάνει ακόμη πιο γλυκό. ¹⁰Και όλοι συνοδεύουν το τραγούδι στον βωμό ο οποίος υψώθηκε σε εκείνο το ελάχιστο σημείο που η αμαρτία διακήρυττε πως ήταν δικό της. ¹¹Και αυτό το σημείο που τότε ήταν μικρό υψώθηκε και μεγάλωσε τόσο σαν ένα τραγούδι που το σύμπαν ενώθηκε μαζί του με μιά φωνή.
26.IV.4. Η συγχώρεση δεν φέρνει μικρά θαύματα να αποθέσει μπρος στις πύλες των Ουρανών. ²Εδώ έρχεται ο ίδιος ο Υιός του Θεού να λάβει κάθε δώρο που τον φέρνει εγγύτερα στον οίκο του. ³Κανένα δεν χάνεται, και κανένα δεν θεωρείται πολυτιμότερο από κάποιο άλλο. ⁴Καθένα τους του θυμίζει την Αγάπη του Πατέρα του, και καθένα τους τον διδάσκει πώς ό,τι φοβόταν ήταν αυτό που το αγαπά περισσότερο. ⁵Τι άλλο παρά μόνο ένα θαύμα θα τον έκανε να αλλάξει γνώμη, ώστε να καταλάβει ότι η αγάπη δεν είναι επίφοβη; ⁶Τι άλλο θαύμα υπάρχει εκτός από αυτό; ⁷Και τι άλλο χρειάζεται ώστε η απόσταση, ο χώρος μεταξύ σας, να εξαφανιστεί;
26.IV.5. Εκεί όπου η αμαρτία ήταν αντιληπτή ανατέλλει ένας κόσμος που θα γίνει ο βωμός της αλήθειας, και θα ενωθείτε με τα Ουράνια φώτα εκεί, και θα τραγουδήσετε το τραγούδι τους της ευγνωμοσύνης και δοξολογίας. ²Και καθώς σας προσεγγίζουν για να ολοκληρωθείτε, έτσι κι εσείς θα ενωθείτε μαζί τους. ³Γιατί κανείς δεν ακούει το τραγούδι του Ουρανού παραμένοντας χωρίς φωνή που προσθέτει τη δύναμή της στο τραγούδι, κάνοντάς το ακόμα γλυκύτερο. ⁴Και κάθε ένας ενώνεται στο τραγούδι του βωμού που υψώθηκε στο ελάχιστο σημείο το οποίο διεκδικούσε για τον εαυτό της η ενοχή. ⁵Κι ό,τι ήταν ελάχιστο τότε εκτινάχθηκε σε ένα μέγιστο τραγούδι όπου το σύμπαν ενώθηκε με μία μονάχα φωνή.
26.IV.6. Αυτό το μικρό σημείο που στέκει εμπόδιο ανάμεσα σε σας και τον αδελφό σας εξακολουθεί να αναστέλλει το ευτυχές άνοιγμα της πύλης του Ουρανού. ²Πόσο μικρό είναι το εμπόδιο που σας στερεί τον πλούτο του Ουρανού. ³Και πόσο μεγάλη θα είναι η χαρά του Ουρανού όταν ενωθείτε με την παντοδύναμη χορωδία που ψάλλει για την Αγάπη του Θεού.