25.VI.1. Η χάρη του Θεού αναπαύεται στα γεμάτα συγχώρεση μάτια και όλα όσα ατενίζουν μιλούν στον κάτοχό τους για Εκείνον. ²Δεν μπορεί να δει κανένα κακό∙ τίποτα στον κόσμο που να προκαλεί φόβο, ούτε κανέναν που να διαφέρει από αυτόν. ³Και όπως αγαπά τους άλλους έτσι και κοιτά τον εαυτό του με αγάπη και πραότητα. ⁴Δεν θα καταδίκαζε τον εαυτό του για τα λάθη του, όπως ούτε και τους άλλους. ⁵Δεν είναι ο εκδικητικός κριτής ούτε ο τιμωρός της αμαρτίας. ⁶Η καλοσύνη με την οποία βλέπει τα πράγματα τον αγκαλιάζει με όλη την τρυφερότητα την οποία προσφέρει στους άλλους. ⁷Επιθυμία του είναι μονάχα η θεραπεία και η ευλογία. ⁸Και καθώς βρίσκεται σε συμφωνία με το Θέλημα του Θεού έχει τη δύναμη να θεραπεύει και να ευλογεί όλους εκείνους που κοιτά με την χάρη του Θεού μέσα στο βλέμμα του.
25.VI.2. Τα μάτια συνηθίζουν το σκοτάδι, και το φως μιας υπέροχης μέρας πονά τα μάτια που έχουν συνηθίσει για καιρό την θαμπή σκοτεινιά του λυκόφωτος. ²Και αποστρέφονται το φως του ήλιου και την καθαρότητα που φέρνει σε αυτά που κοιτάζουν. ³Η θαμπή σκοτεινιά φαίνεται καλύτερη, ευκολότερα ορατή και καλύτερα αναγνωρίσιμη. ⁴Για κάποιο λόγο το ακαθόριστο και το σκοτεινό σας φαίνεται πιο εύκολο να το κοιτάξει κανείς∙ λιγότερο οδυνηρό για τα μάτια απ' το να είναι ολοκληρωτικά διαυγές και ξεκάθαρο. ⁵Όμως ο σκοπός των ματιών δεν είναι αυτός και ποιός μπορεί να πει πως θέλει να δει ενώ προτιμά το σκοτάδι;
25.VI.3. Η επιθυμία να δείτε καλεί την χάρη του Θεού στα μάτια σας και φέρνει το δώρο του φωτός που καθιστά ικανή την όραση. ²Θα θέλατε να κοιτάξετε τον αδελφό σας; ³Ο Θεός χαίρεται να σας κάνει να τον αντικρύσετε. ³Δεν επιθυμεί να σας είναι άγνωστος ο σωτήρας σας. ⁴Κι ούτε επιθυμεί να παραμείνει ο σωτήρας σας χωρίς την λειτουργία που Εκείνος του έδωσε. ⁵Μην τον αφήνετε πλέον μόνο γιατί εκείνοι που είναι μόνοι είναι αυτοί που δεν βλέπουν να έχουν κάποια λειτουργία να εκπληρώσουν μέσα στον κόσμο∙ κανένα μέρος στο οποίο να είναι χρήσιμοι και κανένα σκοπό που μόνο αυτοί να μπορούν τέλεια να εκπληρώσουν. ⁶Αυτή είναι η γεμάτη καλοσύνη αντίληψη του Αγίου Πνεύματος για την ιδιαιτερότητα∙ χρησιμοποιεί αυτό που φτιάξατε για να θεραπεύσει αντί για να πληγώσει. ⁷Δίνει στον καθένα μία ιδιαίτερη λειτουργία στην σωτηρία που μόνο εκείνος μπορεί να εκπληρώσει∙ ένα ρόλο μονάχα για αυτόν. ⁸Και το σχέδιο δεν είναι ποτέ πλήρες ώσπου ο καθένας να βρει την ιδιαίτερη λειτουργία του και να εκπληρώσει αυτό που του ανατέθηκε, έτσι ώστε να γίνει πλήρης μέσα σε έναν κόσμο όπου βασιλεύει το ανεκπλήρωτο.
25.VI.4. Εδώ, όπου οι νόμοι του Θεού δεν επικρατούν στη εντέλεια, εξακολουθεί να μπορεί ο καθένας να κάνει μία τέλεια επιλογή. ² Και με αυτή την πράξη της ιδιαίτερης αφοσίωσης προς κάποιον που γίνεται αντιληπτός ως ξέχωρος από τον εαυτό του, μαθαίνει πως το δώρο δόθηκε στον ίδιο και επομένως αυτός και ο άλλος πρέπει να είναι ένα. ³Η συγχώρεση είναι η μόνη λειτουργία που έχει νόημα μέσα στο χρόνο. ⁴Είναι το μέσο που χρησιμοποιεί το Άγιο Πνεύμα για να μεταφράσει την ιδιατερότητα από αμαρτία σε σωτηρία. ⁵Η συγχώρεση απευθύνεται σε όλους. ⁶Αλλά όταν προσφέρεται σε όλους είναι πλήρης και κάθε λειτουργία αυτού του κόσμου συμπληρώνεται μ' αυτή. ⁷Τότε ο χρόνος δεν ισχύει πλέον. ⁸Όμως όσο βρισκόμαστε μέσα στον χρόνο υπάρχουν πολλά που πρέπει να κάνετε. ⁹Και ο καθένας πρέπει να κάνει αυτό που του αντιστοιχεί διότι το σχέδιο εξαρτάται από τον δικό του ρόλο. ¹⁰Έχει ένα ιδιαίτερο ρόλο να εκπληρώσει στον χρόνο επειδή αυτή ήταν η επιλογή του καθενός και μέσω αυτής της επιλογής δημιούργησε αυτό τον ρόλο για τον εαυτό του. ¹¹Η επιθυμία του δεν συνάντησε άρνηση αλλά άλλαξε μορφή έτσι που να μπορεί να υπηρετήσει τον αδελφό του και τον ίδιο και να γίνει ένα μέσο σωτηρίας κι όχι απώλειας.
25.VI.5. Η σωτηρία δεν είναι παρά η υπενθύμιση πως αυτός ο κόσμος δεν είναι το σπίτι σας. ²Οι νόμοι του δεν μπορούν να σας επιβληθούν, οι αξίες του δεν είναι δικές σας. ³Και δεν υπάρχει τίποτα απ' αυτά που νομίζετε πως βλέπετε. ⁴Αυτό γίνεται ορατό και κατανοητό καθώς ο καθένας αντιλαμβάνεται το ρόλο του στην κατάργηση αυτού που κι ο ίδιος συνέβαλε να γίνει. ⁵Έχει τα μέσα και για τις δύο διεργασίες όπως εξάλλου πάντοτε τις είχε. ⁶Η ιδιαιτερότητα με την οποία επέλεξε να πληγώσει τον εαυτό του γίνεται ακριβώς αυτή το μέσο για την σωτηρία του, διότι ο Θεός το όρισε απ' την πρώτη κιόλας στιγμή που έγινε η επιλογή. ⁷Το ιδιαίτερό του αμάρτημα έγινε η ιδιαίτερή του χάρις. ⁸Το ιδιαίτερο μίσος του έγινε η ιδιαίτερη αγάπη του.
25.VI.6. Το Άγιο Πνεύμα χρειάζεται την ιδιαίτερη λειτουργία σας έτσι ώστε η δική Του να εκπληρωθεί. ²Μην σκεφθείτε πως εδώ δεν έχετε κάποια ιδιαίτερη αξία. ³Την θελήσατε και σας δόθηκε. ⁴Όλα όσα φτιάξατε μπορούν κάλλιστα να υπηρετήσουν την σωτηρία. ⁵Ο Υιός του Θεού δεν μπορεί να επιλέξει κάτι που να μην μπορεί να χρησιμοποιήσει το Άγιο Πνεύμα, όχι όμως έτσι που να είναι εναντίον του. ⁶Η ιδιαιτερότητά σας φαίνεται ως επίθεση μονάχα μέσα στο σκοτάδι. ⁷Στο φως την βλέπετε ως την ιδιαίτερή σας λειτουργία στο σχέδιο σωτηρίας του Υιού του Θεού από κάθε επίθεση επιτρέποντάς του να καταλάβει ότι είναι ασφαλής, όπως πάντα ήταν και παραμένει έτσι μέσα στον χρόνο όπως και μέσα στην αιωνιότητα. ⁸Αυτή η λειτουργία σας δόθηκε για τον αδελφό σας. ⁹Πάρτε την λοιπόν με πραότητα μέσα απ' το χέρι του αδελφού σας και επιτρέψτε στην σωτηρία να εκπληρωθεί στην εντέλεια μέσα σας. ¹⁰Κάνετε αυτό μονάχα και τα πάντα θα σας δοθούν.