25.V.1. Η κατάσταση του να είναι κάποιος αναμάρτητος είναι απλά αυτή: Κάθε επιθυμία για επίθεση έχει χαθεί και έτσι δεν υπάρχει λόγος να αντιλαμβάνεστε τον Υιό του Θεού σαν κάτι άλλο από αυτό που είναι. ²Η ανάγκη για ενοχή έχει χαθεί επειδή δεν έχει κανένα σκοπό και κανένα νόημα χωρίς τον στόχο της αμαρτίας. ³Η επίθεση και η αμαρτία είναι αλληλένδετες σαν μία ψευδαίσθηση όπου η μία είναι αιτία και δικαιολογία της άλλης. ⁴Η κάθε μία τους από μόνη της δεν έχει κανένα νόημα αλλά φαίνεται να αποκτά κάποιο νόημα από την άλλη. ⁵Η κάθε μία εξαρτάται από την άλλη για όποιο νόημα φαίνεται να έχει. ⁶Και κανείς δεν θα μπορούσε να πιστέψει στην μία αν δεν πίστευε και την άλλη για αληθινή, γιατί η μία υποστηρίζει την άλλη ως αληθινή.
25.V.2. Η επίθεση κάνει εχθρό τον Χριστό για σας και μαζί με Αυτόν και τον Θεό. ²Δεν θα πρέπει να φοβάστε με τέτοιους "εχθρούς";3 Και δεν πρέπει να φοβάστε και τον ίδιο τον εαυτό σας; ⁴Γιατί έχετε πληγώσει τον εαυτό σας και έχετε κάνει "εχθρό" τον Εαυτό σας. ⁵Και τώρα πρέπει να πιστεύετε πως δεν είστε εσείς, αλλά κάτι ξένο προς τον εαυτό σας και "κάτι άλλο", ένα "κάτι" που σας γεμίζει φόβο αντί αγάπη. ⁶Ποιος θα σκεφτόταν ποτέ να επιτεθεί σε κάτι που θεωρεί εντελώς αθώο; ⁷Και ποιος, επειδή επιθυμεί να επιτεθεί, δεν σκέφτεται πως πρέπει να είναι ένοχος που διατηρεί αυτή την επιθυμία, ενώ παράλληλα θέλει την αθωότητα; ⁸Ποιος θα μπορούσε να δει τον Υιό του Θεού αθώο και ταυτόχρονα να επιθυμεί τον θάνατό του; ⁹Ο Χριστός στέκει μπροστά σας κάθε φορά που κοιτάζετε τον αδελφό σας. ¹⁰Εκείνος δεν έχει φύγει επειδή εσείς έχετε τα μάτια σας κλειστά. ¹¹Τί μπορείτε να δέιτε όμως όταν ψάχνετε τον Σωτήρα σας και Τον βλέπετε μέσα από τυφλά μάτια;
25.V.3. Όταν κοιτάζετε έτσι δεν είναι ο Χριστός αυτός που βλέπετε. ²Είναι ο "εχθρός" που τον συγχέετε με το Χριστό που κοιτάζετε. ³Και τον μισείτε επειδή δεν υπάρχει αμαρτία να δείτε μέσα του. ⁴Κι ούτε ακούτε την θρηνώδη έκκλησή του, αναλλοίωτη σε περιεχόμενο, όποια κι αν είναι η μορφή της για να γίνετε ένα μαζί του στην αθωότητα και στην ειρήνη. ⁵Και όμως κάτω από τα παράλογα ουρλιαχτά του εγώ, αυτή είναι η έκκληση που ο Θεός του έδωσε έτσι ώστε μέσα σε αυτόν να ακούσετε την Έκκλησή Του προς εσάς και να ανταποκριθείτε με το να Του επιστρέψετε αυτό που Του ανήκει.
25.V.4. Ο Υιός του Θεού μονάχα αυτό σας ζητά∙ να του επιστρέψετε αυτό που του ανήκει έτσι ώστε να μπορέσετε μαζί Του να το μοιραστείτε. ²Κανένας δεν μπορεί να το έχει μόνος του και θα παραμείνει άχρηστο σε όλους. ³Όταν όμως όλοι σας είστε ενωμένοι, αυτό θα δώσει στον καθένα σας ίση δύναμη για να σώσει τον άλλο και ταυτόχρονα να σώσει και τον εαυτό του. ⁴Όταν τον έχετε συγχωρήσει ο σωτήρας σας θα σας προσφέρει τη σωτηρία. ⁵Όταν τον καταδικάσετε θα σας προσφέρει το θάνατο. ⁶Σε όλους βλέπετε την αντανάκλαση αυτού που επιλέγετε εκείνοι να είναι για σας. ⁷Αν αποφασίσετε ενάντια στην σωστή λειτουργία τους, την μόνη που έχουν πραγματικά, τους στερείτε όλη τη χαρά που θα έβρισκαν αν εκπλήρωναν τον ρόλο που ο Θεός τους έδωσε. ⁸Μην σκεφθείτε όμως πως ο Ουρανός χάνεται (έτσι) μονάχα για αυτούς. ⁹Κι ούτε μπορεί να επανακτηθεί εκτός κι αν μέσα από σας δουν τον δρόμο που ίσως βρείτε αν βαδίσετε πλάι τους.
25.V.5. Η σωτηρία του αδελφού σας δεν είναι θυσία επειδή μέσα απ' τη δική του ελευθερία θα βρείτε κι εσείς τη δική σας. ²Το να επιτρέψετε την εκπλήρωση της λειτουργίας του δεν θα είναι τίποτε άλλο παρά ένα μέσο για να επιτρέψετε να εκπληρωθεί και η δική σας. ³Και έτσι μπορείτε να προχωρήσετε προς τον Ουρανό ή προς την κόλαση αλλά όχι μόνοι σας. ⁴Πόσο όμορφη θα είναι η απουσία αμαρτιών του αδελφού σας όταν την αντιληφθείτε! ⁵Και πόσο μεγάλη θα είναι η χαρά σας όταν είναι ελεύθερος να σας προσφέρει το δώρο της όρασης που ο Θεός του έδωσε για σας! ⁶Δεν χρειάζεται τίποτα άλλο απ' αυτό: να του δώσετε την ελευθερία να εκπληρώσει το έργο που ο Θεός του έδωσε. ⁷Να θυμάστε πως ό,τι κάνει το κάνετε κι εσείς μαζί του ώσπου να τον δείτε διαφορετικά και να του επιτρέψετε να είναι αυτό που ο Θεός όρισε να είναι για σας. ⁸Και όπως τον βλέπετε έτσι και ορίζετε την λειτουργία που θα έχει για σας μέχρι να τον δείτε διαφορετικά και να του επιτρέψετε να είναι αυτό που ο Θεός όρισε να είναι για σας. ⁹Μέσα στο μίσος που ο Υιός του Θεού ίσως τρέφει ενάντια στον εαυτό του, υπάρχει η πεποίθηση πως ο Θεός δεν έχει την δύναμη να σώσει αυτό που δημιούργησε, από τον πόνο της κόλασης. ¹⁰Αλλά μέσα στην αγάπη που δείχνει προς τον εαυτό του ο Θεός έχει την ελευθερία της εκπλήρωσης του Θελήματός Του. ¹¹Μέσα στον αδελφό σας βλέπετε την εικόνα της δικής σας πεποίθησης σχετικά με το ποιό πρέπει να είναι το Θέλημα του Θεού για σας. ¹²Μέσα στην συγχώρεσή σας θα καταλάβετε την αγάπη Του για σας∙ μέσα από την επίθεση πιστεύετε πως σας μισεί νομίζοντας πως ο Ουρανός πρέπει να είναι κόλαση. ¹³Κοιτάξτε για άλλη μία φορά τον αδελφό σας, με την κατανόηση πως εκείνος είναι ο δρόμος προς τον Ουρανό ή την κόλαση ανάλογα με το πώς εσείς τον αντιλαμβάνεστε. ¹⁴Όμως μην ξεχνάτε το εξής: ο ρόλος που του δίνετε, δίνεται (ταυτόχρονα) και σε σας και θα βαδίσετε στον ίδιο δρόμο που δείξατε σε εκείνον γιατί αυτή είναι η κρίση για τον ευατό σας.