21.I.1. Ποτέ μην ξεχνάς πως οι τυφλοί «βλέπουν» έναν φανταστικό κόσμο, καθώς τους είναι άγνωστο το πως μοιάζει στ' αλήθεια. ²Πρέπει να βασιστούν γι' αυτό που θα μπορούσαν να δουν σε στοιχεία που πάντοτε θα είναι έμμεσα. ³Ανακατασκευάζουν αυτό που έμμεσα αντιλαμβάνονται καθώς παραπατούν και πέφτουν εξαιτίας αυτού που δεν αναγνώρισαν ή περνούν με ασφάλεια από τις ανοικτές πόρτες που νόμισαν ότι ήταν κλειστές. ⁴Ακριβώς αυτό συμβαίνει και σε σένα. ⁵Δεν βλέπεις. ⁶Τα στοιχεία στα οποία βασίζεσαι είναι λανθασμένα και έτσι παραπατάς και πέφτεις πάνω στις πέτρες που δεν αναγνώρισες, ενώ δεν αντιλαμβάνεσαι ότι μπορείς να περάσεις από τις πόρτες που τις νόμιζες κλειστές μολονότι στέκουν ορθάνοιχτες μπροστά σε μάτια που δεν βλέπουν, περιμένοντας να σε καλωσορίσουν.
21.I.2. Τι κουτό είναι να προσπαθείς να κρίνεις αντί να προσπαθήσεις να δεις. ²Δεν χρειάζεται να φαντάζεσαι πως πρέπει να μοιάζει ο κόσμος. ³Πρέπει να τον δείτε πριν να αναγνωρίσετε τι είναι πράγματι αυτός ο κόσμος. ⁴Μπορείτε να μάθετε ποιές πόρτες είναι ανοικτές και μπορείτε να δείτε πού βρίσκεται η ασφάλεια όπως και ποιός δρόμος οδηγεί στο σκοτάδι και ποιός στο φως. ⁵Η κρίση πάντοτε θα σού δίνει λάθος κατεύθυνση, αλλά η όραση θα σού δείχνει που να πας. ⁷Γιατί θα πρέπει να μαντεύεις;
21.I.3. Δεν χρειάζεται να μάθεις μέσα από πόνο ²Τα απαλά μαθήματα μαθαίνονται με χαρά και απομνημονεύονται πρόθυμα. ³Αυτό που σου δίνει χαρά θέλεις να το μάθεις και να μην το ξεχάσεις. ⁴Δεν είναι κάτι που θα ήθελες να αρνηθείς. ⁵Το ερώτημά σου είναι κατά πόσον τα μέσα με τα οποία θα διδαχθείς αυτά τα μαθήματα θα σού φέρουν τη χαρά που υπόσχονται. ⁶Αν πίστευες ότι θα σού φέρουν χαρά δεν θα υπήρχε πρόβλημα στο να τα μάθεις7 Δεν είσαι ακόμη χαρούμενος μαθητής, επειδή εξακολουθείς να αμφιβάλλεις αν η όρασή θα σού προσφέρει περισσότερα από την κρίση, και έχεις μάθει ότι δεν μπορείς να έχεις και τα δύο.
21.I.4. Οι τυφλοί εξοικειώνονται με τον κόσμο τους προσαρμοζόμενοι σ' αυτόν. ²Νομίζουν πως μπορούν να βρίσκουν τον δρόμο τους μέσα σ' αυτόν. ³Τον έμαθαν όχι μέσα από χαρούμενα μαθήματα, αλλά μέσα από την αυστηρή ανάγκη των περιορισμών που πίστευαν πως δεν μπορούν να υπερβούν. ⁴Και επειδή εξακολουθούν να το πιστεύουν, θεωρούν πολύτιμα τα μαθήματά του, και προσκολλώνται σ'αυτά επειδή δεν μπορούν να δουν. ⁵ Δεν καταλαβαίνουν πως αυτά τα μαθήματα τους κρατούν τυφλούς. ⁶Δεν το πιστεύουν. ⁷Και έτσι συντηρούν τον κόσμο που έμαθαν να "βλέπουν" μέσα στη φαντασία τους, πιστεύοντας πως η μόνη επιλογή τους είναι αυτή και καμία άλλη. ⁸Μισούν τον κόσμο που έμαθαν μέσα απ' τον πόνο. ⁹Και όλα όσα νομίζουν ότι υπάρχουν μέσα σ' αυτόν, χρησιμεύουν για να τους υπενθυμίζουν ότι είναι ατελείς και πικρά στερημένοι.
21.I.5. Έτσι καθορίζουν την ζωή τους και το πού ζουν, προσαρμόζοντάς την αναλόγως όπως νομίζουν ότι πρέπει να κάνουν, φοβούμενοι να χάσουν τα λίγα που έχουν. ²Και έτσι συμβαίνει με όλους όσους βλέπουν το σώμα σαν το μόνο που έχουν και το μόνο που επίσης έχουν οι αδελφοί τους. ³Προσπαθούν να πλησιάσουν ο ένας τον άλλο και αποτυγχάνουν ξανά και ξανά. ⁴Και προσαρμόζονται στην μοναξιά, πιστεύοντας πως το να κρατήσουν το σώμα σημαίνει το να διασώσουν τα λίγα που έχουν. ⁵Άκουσε, και προσπάθησε να σκεφθείς αν θυμάσαι αυτό για το οποίο θα μιλήσουμε τώρα.
21.I.6. Ακούστε,- ίσως πιάνετε έναν υπαινιγμό μίας αρχαίας κατάστασης που δεν έχετε εντελώς ξεχαστεί ∙ αμυδρή, ίσως, αλλά καθόλου άγνωστη, σαν ένα τραγούδι του οποίου το όνομα έχει από καιρό ξεχαστεί, και οι συνθήκες στις οποίες το άκουσες είναι ολότελα λησμονημένες. ²Δεν έχει μείνει στη μνήμη σου όλο το τραγούδι αλλά μονάχα ένας ψίθυρος μελωδίας, που δεν σχετίζεται μ' ένα πρόσωπο ή ένα μέρος ή με κάτι συγκεκριμένο. ³Αλλά από αυτό το μικρό κομμάτι μελωδίας θυμάσαι πόσο υπέροχο ήταν το τραγούδι, πόσο υπέροχο το μέρος όπου το άκουσες, και πόσο αγαπούσες αυτούς που βρίσκονταν εκεί και το άκουγαν μαζί σου.
21.I.7. Οι νότες δεν σημαίνουν τίποτε. ²Όμως τις κράτησες μέσα σου, όχι για αυτές τις ίδιες, αλλά σαν ένα γλυκό ενθύμιο από κάτι που θα σε έκανε να κλάψεις από συγκίνηση αν θυμόσουν πόσο πολύ το αγαπούσες. ³Θα μπορούσες να θυμηθείς, όμως φοβάσαι, πιστεύοντας πως θα έχανες τον κόσμο στον οποίο έμαθες να ζείς από τότε. ⁴Και όμως ξέρεις πως τίποτε μέσα σ' αυτόν τον κόσμο δεν σού είναι ούτε κατά το ήμισυ το ίδιο αγαπητό όσο αυτό. ⁵Άκου, για να διαπιστώσεις αν θυμάσαι ακόμη ένα αρχαίο τραγούδι που ήξερες πολύ παλιά και που παρέμεινε πιο αγαπητό από κάθε μελωδία που έμαθες στον εαυτό σου από τότε.
21.I.8. Πέρα από το σώμα, πέρα από τον ήλιο και τα αστέρια, πέρα από ό,τι που βλέπεις, βρίσκεται μία αψίδα από χρυσό φως που όμως σου είναι με κάποιο τρόπο γνωστή ,η οποία καθώς την κοιτάς απλώνεται και εκτείνεται σε ένα μεγαλειώδη ακτινοβόλο κύκλο. ²Και όλος ο κύκλος πλημμυρίζει με φως μπροστά στα μάτια σου. ³Καθώς τα όρια του κύκλου εξαφανίζονται αυτό που βρίσκεται μέσα του δεν είναι πια περιορισμένο .4 Το φως απλώνεται και καλύπτει τα πάντα, επεκτείνεται απεριόριστα και για πάντα στην αιωνιότητα, δίχως διακοπή ή όριο πουθενά. ⁵Μέσα σ' αυτό το φως όλα ενώνονται σε ένα τέλειο συνεχές. ⁶Είναι αδύνατο να φανταστείς ότι κάτι βρίσκεται έξω από αυτό, γιατί το φως βρίσκεται παντού.
21.I.9. Αυτή είναι η όραση του Υιού του Θεού, τον οποίο γνωρίζεις καλά. ²Αυτή είναι η όραση εκείνου που γνωρίζει τον Πατέρα Του. ³Αυτή είναι η ανάμνηση αυτού που είσαι ένα κομμάτι αυτού που μέσα του περιέχονται τα πάντα, και που όλα ενώνονται σ' αυτό όπως ακριβώς ενώνονται και μέσα σου. ⁴Δέξου την όραση που μπορεί να σού δείξει αυτό, και όχι το σώμα. ⁵Γνωρίζεις το πανάρχαιο τραγούδι και μάλιστα πολύ καλά. ⁶Τίποτε δεν θα είναι ποτέ πιο πολύτιμο για σένα όπως αυτός ο πανάρχαιος ύμνος της αγάπης του Υιού του Θεού που ακόμα και πάντοτε τραγουδά στον Πατέρα Του.
21.I.10. Και τώρα οι τυφλοί μπορούν να δουν γιατί αυτό το ίδιο τραγούδι, που τραγουδούν προς τιμήν του Δημιουργού τους, εξυμνεί και τους ίδιους. ²Η τυφλότητα που οι ίδιοι κατασκεύασαν δεν μπορεί να αντισταθεί στην ανάμνηση αυτού του τραγουδιού. ³Και θα στραφούν προς την όραση του Υιού του Θεού, ενθυμούμενοι ποιός είναι αυτός για τον οποίο τραγουδούν. ⁴Τι άλλο θα μπορούσε να είναι ένα θαύμα παρά αυτή η ανάκληση της μνήμης; ⁵Και ποιός δεν την έχει μέσα του; ⁶Το φως μέσα σ' έναν την αφυπνίζει σε όλους. ⁷Και όταν το δεις μέσα στον αδελφό σου το θυμάσαι για λογαριασμό όλων.