21.Ε.1. Η προβολή κατασκευάζει την αντίληψη. ²Ο κόσμος που βλέπεις είναι ό,τι εσύ απέδωσες σ' αυτόν και τίποτε άλλο. ³Όμως ενώ δεν είναι τίποτε περισσότερο από αυτό δεν είναι και τίποτε λιγότερο. ⁴Επομένως για σένα είναι σημαντικός. ⁵Είναι ο μάρτυρας της διανοητικής σου κατάστασης, η εξωτερική εικόνα μιας εσωτερικής κατάστασης. ⁶Όπως κάποιος σκέφτεται, έτσι και αντιλαμβάνεται. ⁷Επομένως μην επιζητάς να αλλάξεις τον κόσμο, αλλά διάλεξε να αλλάξεις το νου σου σχετικά μ'αυτόν. ⁸Η αντίληψη είναι ένα αποτέλεσμα, όχι η αιτία. ⁹Και γι' αυτό είναι άνευ νοήματος ο οποιοσδήποτε βαθμός δυσκολίας στα θαύματα. ¹⁰Όλα όσα βλέπει κανείς με την πραγματική όραση είναι θεραπευμένα και άγια. ¹¹Τίποτα από όσα γίνονται αντιληπτά χωρίς αυτή δεν έχει νόημα. ¹²Και όπου δεν υπάρχει νόημα, υπάρχει χάος.
21.Ε.2. Κρίνεις τον εαυτό σου και τον καταδικάζεις και αυτό το προβάλλεις και στον κόσμο. ²Βλέποντας τον ως άξιο καταδίκης, βλέπεις μόνο αυτά που έκανες για να πληγώσεις τον Υιό του Θεού. ³Αν βλέπεις τον αφανισμό και την καταστροφή τότε προσπάθησες να τον σταυρώσεις. ⁴Αν βλέπεις την αγιότητα και την ελπίδα τότε έχεις ενωθεί με το Θέλημα του Θεού για την απελευθέρωση του Υιού Του. ⁵Δεν υπάρχει άλλη επιλογή ανάμεσα σ' αυτές τις δύο αποφάσεις. ⁶Και θα δεις τις αποδείξεις της επιλογής που έκανες, και θα μάθεις ν' αναγνωρίζεις ποια ήταν η επιλογή σου. ⁷Ο κόσμος που βλέπεις δείχνει πόση χαρά έχεις επιτρέψει στον εαυτό σου να δει μέσα σου και να δεχτεί ότι σού ανήκει. ⁸Και αν αυτό είναι το νόημά του, τότε η δύναμη να του δώσεις χαρά πρέπει να βρίσκεται μέσα σου.