20.VI.1. Το νόημα του Υιού του θεού στηρίζεται αποκλειστικά στη σχέση του με τον Δημιουργό του. ²Εάν ήταν οπουδήποτε αλλού τότε θα στηριζόταν στο τυχαίο και στο απρόβλεπτο. ³Ομως δεν υπάρχει τίποτα άλλο. ⁴Και το νόημα που πραγματικά έχει είναι παντοτινό και καθολικά αξιαγάπητο. ⁵Ομως ο Υιός του θεού επινόησε μια ανόσια σχέση ανάμεσα στον εαυτό του και στον Πατέρα του. ⁶Η πραγματική του σχέση είναι μια σχέση τέλειος ενότητας και αδιάσπαστης διάρκειας. ⁷Η σχέση όμως που επινόησε είναι αποσπασματική, εγωκεντρική, διασπασμένη σε κομμάτια και πλημμυρισμένη φόβο. ⁸Η σχέση που δημιουργήθηκε από τον Πατέρα που περιβάλλει τον Εαυτό και Αυτο-επεκτείνεται. ⁹Η σχέση που επινόησε ο Υιός είναι αυτοκαταστροφική και αυτοπεριοριστική.
20.VI.2. Τίποτα δεν μπορεί να δείξει καλύτερα αυτή την αντίθεση από την εμπειρία και των δύο: της άγιας και της ανόσιας σχέσης. ²Η πρώτη βασίζεται στην αγάπη και αναπαύεται πάνω της γαλήνια και αδιατάραχτη. ³Το σώμα δεν εισβάλλει σε αυτήν. ⁴Σε οποιαδήποτε σχέση εισέρχεται το σώμα επικρατεί μια κατάσταση όπου δεν υπάρχει η αγάπη, αλλά η ειδωλολατρία. ⁵Η αγάπη επιθυμεί να γίνει γνωστή, απόλυτα κατανοητή και να μοιραστεί τον εαυτό της. ⁶Δεν έχει μυστικά. ⁷Δεν έχει τίποτα που θα μπορούσε να κρατήσει χωριστά και να το κρύψει. ⁸Περπατά στο φως, με ανοιχτά μάτια με ένα ήρεμο χαμόγελο καλωσορίσματος και μια ειλικρίνεια τόσο απλή και προφανή που είναι αδύνατον να παρανοηθεί.
20.VI.3. Όμως τα είδωλα δεν μοιράζονται. ²Τα είδωλα δέχονται αλλά ποτέ δεν ανταποδίδουν. ³Μπορούν να αγαπηθούν αλλά δεν μπορούν να αγαπήσουν. ⁴Δεν κατανοούν τι τους προσφέρεται και σε οποιαδήποτε σχέση εισχωρούν, εξαφανίζουν το νόημά της. ⁵Η αγάπη των ειδώλων καθιστά την αγάπη άνευ νοήματος. ⁶Ζουν μυστικά, μισώντας το φως και είναι χαρούμενα μέσα στα σκοτάδια του σώματος όπου μπορούν να κρυφτούν και να αποκρύψουν και τα μυστικά τους. ⁷Δεν έχουν σχέσεις διότι κανείς άλλος δεν είναι ευπρόσδεκτος εκεί. ⁸Δεν χαμογελούν σε κανένα και εκείνοι που τους χαμογελούν είναι όσοι δεν βλέπουν.
20.VI.4. Η αγάπη δεν έχει σκοτεινούς ναούς όπου κρατούνται κρυφά και μακριά από το φως διάφορα μυστήρια. ²Δεν γυρεύει δύναμη αλλά σχέσεις. ³Το σώμα είναι το όπλο που έχει διαλέξει το εγώ για να ζητήσει δύναμη μέσω των σχέσεων. ⁴Και οι σχέσεις του πρέπει να είναι ανόσιες διότι δεν μπορεί καν να τις δει. ⁵Τις θέλει μόνο για τις προσφορές με τις οποίες ενισχύει τα είδωλά του. ⁶Ολα τα υπόλοιπα τα πετά διότι ό,τι θα είχαν να προσφέρουν, φαίνονται ως άνευ αξίας. ⁷Άστεγο το εγώ, γυρεύει όσα περισσότερα σώματα μπορεί να μαζέψει για να θέσει μέσα σε αυτά τα είδωλά του κι έτσι να τα εδραιώσει ως ναούς του εαυτού του.
20.VI.5. Ο ναός του Αγίου Πνεύματος δεν είναι ένα σώμα αλλά μια σχέση. ²Το σώμα είναι μια απομονωμένη κηλίδα σκότους, ένα κρυφό δωμάτιο, ένας κόκκος ανόητου μυστηρίου, ένα άνευ νοήματος περιεχόμενο, προσεκτικά προστατευμένο, το οποίο όμως δεν κρύβει τίποτα. ³Εδώ η ανόσια σχέση δραπετεύει από την πραγματικότητα και ζητά ψίχουλα για να κρατηθεί ζωντανή. ⁴Εδώ σύρει τους αδελφούς της κρατώντας τους στην ειδωλολατρία. ⁵Εδώ είναι «ασφαλής» διότι η αγάπη δεν μπορεί να εισέλθει. ⁶Το Άγιο Πνεύμα δεν χτίζει τους ναούς του εκεί όπου δεν μπορεί να βρίσκεται η αγάπη. ⁷Το Άγιο Πνεύμα που βλέπει το πρόσωπο του Χριστού, θα διάλεγε για κατοικία Του το μοναδικό μέρος σε ολόκληρο το σύμπαν όπου το πρόσωπο του Χριστού δεν είναι ορατό;
20.VI.6. Δεν μπορείτε να καταστήσετε το σώμα ναό του Αγίου Πνεύματος και ποτέ δεν θα γίνει η έδρα της αγάπης. ²Είναι η κατοικία των ειδωλολατρών και της καταδίκης της αγάπης. ³Διότι σε αυτό η αγάπη καθίσταται επίφοβη και η ελπίδα εγκαταλείπεται. ⁴Ακόμα και τα είδωλα που λατρεύονται εδώ είναι σαβανωμένα με μυστήριο και κρατούνται μακριά από εκείνους που τα λατρεύουν. ⁵Αυτός είναι ένας ναός αφιερωμένος στην απουσία σχέσης και στην απουσία ανταπόδοσης. ⁶Εδώ, το «μυστήριο» του διαχωρισμού γίνεται αντιληπτό με δέος και φυλάσσεται με σεβασμό. ⁷Ό,τι δεν θα ήθελε ο θεός, εδώ κρατιέται με «ασφάλεια» μακριά Του. ⁸Ομως αυτό που δεν συνειδητοποιείτε είναι πως ό, τι βρίσκεται μέσα στον αδελφό σας και σας τρομάζει και έτσι δεν το βλέπετε, είναι αυτό το ίδιο που κάνει και τον θεό να σας φαίνεται τρομακτικός και γι' αυτό παραμένει άγνωστος για σας.
20.VI.7. Οι ειδωλολάτρες πάντα θα φοβούνται την αγάπη, διότι τίποτα δεν τους απειλεί τόσο έντονα όσο η προσέγγιση της αγάπης. ² Αφήστε την αγάπη να τους πλησιάσει παραβλέποντας το σώμα, όπως είναι σίγουρο ότι θα κάνει και θα τους δείτε να αποσύρονται φοβισμένοι νιώθοντας πως τα φαινομενικά σταθερά θεμέλια του ναού τους αρχίζουν να τραντάζονται και να διαλύονται. ³Αδελφέ, τρέμεις κι εσύ μαζί τους. ⁴Ομως, αυτό που φοβάσαι είναι ο προάγγελος της απόδρασης. ⁵Αυτό το σκοτεινό μέρος δεν είναι η κατοικία σου. ⁶Ο ναός σου δεν απειλείται. ⁷Δεν είσαι πια ειδωλολάτρης. ⁸Ο σκοπός του Αγίου Πνεύματος στηρίζεται με ασφάλεια στη σχέση σου και όχι στο σώμα σου. ⁹Έχεις αποδράσει από το σώμα. ¹⁰Εκεί όπου βρίσκεται δεν μπορεί να εισέλθει το σώμα, διότι εκεί βρίσκεται ο ναός του Αγίου Πνεύματος.
20.VI.8. Δεν υπάρχουν διαβαθμίσεις στις σχέσεις.. ²Είτε υπάρχουν οι σχέσεις είτε όχι. ³Μια ανόσια σχέση δεν είναι σχέση. ⁴Είναι μια κατάσταση απομόνωσης η οποία φαίνεται να είναι κάτι που όμως δεν είναι πραγματικό. ⁵Τίποτα άλλο. ⁶Τη στιγμή που σας φάνηκε εφικτή η τρελή ιδέα να καταστήσετε ανόσια τη σχέση σας με τον θεό, όλες οι σχέσεις σας έχασαν το νόημα τους. ⁷Σε αυτή την ανόσια στιγμή γεννήθηκε ο χρόνος και κατασκευάστηκαν τα σώματα για να φιλοξενήσουν αυτή την τρελή ιδέα και να της δώσουν την ψευδαίσθηση πραγματικότητας. ⁸Και έτσι φάνηκε να έχετε μια κατοικία που διατηρήθηκε για λίγο μέσα στον χρόνο και μετά εξαφανίστηκε. ⁹Διότι τι θα μπορούσε να στεγάσει αυτή την τρελή ιδέα, ενάντια στην πραγματικότητα, για περισσότερο από μια στιγμή;
20.VI.9. Τα είδωλα πρέπει να εξαφανιστούν και να μην αφήσουν ίχνη πίσω τους. ²Η ανόσια στιγμή της φαινομενικής δύναμής τους είναι τόσο φευγαλέα όσο μια νιφάδα χιονιού, δίχως όμως να έχει και την ομορφιά της. ³Θέλετε πράγματι αυτό το υποκατάστατο αντί της αιώνιας ευλογίας της άγιας στιγμής και των απεριόριστων ευεργεσιών. ⁴Η κακοβουλία της ανόσιας σχέσης έχει τόση φαινομενική δύναμη και είναι τόσο πικρά παρανοημένη και λάθος επενδεδυμένη ώστε να μην προτιμάτε την άγια στιγμή που σας προσφέρει ειρήνη και κατανόηση; ⁵Αφήστε λοιπόν παράμερα το σώμα και υπερβείτε το ήσυχα, υψωνόμενοι για να καλωσορίσετε αυτό που πράγματι θέλετε. ⁶Και από τον άγιο ναό Του, μην κοιτάξετε πίσω προς αυτό από το οποίο αφυπνιστήκατε. ⁷Διότι καμιά ψευδαίσθηση δεν μπορεί να προσελκύσει τον νου εκείνου που τις έχει υπερβεί όλες και τις έχει αφήσει πολύ πίσω του.
20.VI.10. Η άγια σχέση αντανακλά την αληθινή σχέση του Υιού του θεού με τον Πατέρα του. ²Το Άγιο Πνεύμα αναπαύεται σε αυτήν με τη βεβαιότητα ότι θα διαρκέσει για πάντα. ³Η σταθερή θεμελίωσή της υποστηρίζεται αιώνια από την αλήθεια και η αγάπη λάμπει πάνω της με το ευγενικό χαμόγελο και τις τρυφερές ευλογίες που προσφέρει στους δικούς της. ⁴Εδώ η ανόσια στιγμή ανταλλάσσεται με τη χαρούμενη άγια στιγμή της ασφαλούς επιστροφής. ⁵Εδώ ο δρόμος προς την αληθινή σχέση κρατιέται ανοιχτός και σε αυτόν βαδίζετε με τον αδελφό σας αφήνοντας με ευγνωμοσύνη το σώμα πίσω. ⁶Αναπαυτείτε στους Αιώνιους βραχίονες. ⁷Οι Βραχίονες της Αγάπης είναι ανοιχτοί για να σας δεχτούν και να σας δώσουν την αιώνια ειρήνη.
20.VI.11. Το σώμα είναι το είδωλο του εγώ η πίστη στην αμαρτία που έγινε σάρκα και κατόπιν προβλήθηκε προς τα έξω. ²Αυτό παρήγαγε τον φαινομενικό τοίχο της σάρκας γύρω από τον νου, για να τον κρατήσει φυλακισμένο σε ένα κόκκο χωρόχρονου, όπου κυριαρχεί ο θάνατος κι όπου δεν του παρέχεται παρά μια στιγμή για να θρηνήσει και να πεθάνει προς τιμήν του αφέντη του. ³Και αυτή η ανόσια στιγμή φαίνεται να είναι ζωή. ⁴ Μια στιγμή απελπισίας μια νησίδα άνυδρης άμμου, αποστερημένης νερού και αφημένης στην αβεβαιότητα της λησμονίας. ⁵Εδώ ο Υιός του θεού σταματά πρόσκαιρα για να προσφέρει την αφοσίωσή του στα είδωλα του θανάτου και κατόπιν παρέρχεται. ⁶Εδώ είναι πιο πολύ νεκρός παρά ζωντανός. ⁷Όμως εδώ είναι επίσης που κάνει πάλι την επιλογή μεταξύ της ειδωλολατρίας και της αγάπης. ⁸Εδώ του δίνεται η δυνατότητα επιλογής να ξοδέψει αυτή τη στιγμή αποδίδοντας τιμές στο σώμα ή να αφήσει τον εαυτό του να απελευθερωθεί από αυτό. ⁹Εδώ, μπορεί να αποδεχθεί την άγια στιγμή που του προσφέρεται προς αντικατάσταση της ανόσιας στιγμής την οποία είχε επιλέξει προηγουμένως. ¹⁰Και εδώ μπορεί να διδαχθεί ότι οι σχέσεις είναι η σωτηρία και όχι η καταδίκη του.
20.VI.12. Εσείς που το μαθαίνετε αυτό μπορεί να εξακολουθείτε να φοβάστε αλλά δεν είστε ακινητοποιημένοι. ²Τώρα η άγια στιγμή έχει μεγαλύτερη αξία για σας από την ανόσια και έχετε μάθει ότι θέλετε πραγματικά μόνο τη μία από αυτές. ³Αυτή δεν είναι εποχή για λύπη. ⁴Ίσως για σύγχυση αλλά όχι για αποθάρρυνση. ⁵Έχετε μια αληθινή σχέση και αυτή έχει νόημα. ⁶Είναι σαν όμοια με τη σχέσης σας με τον θεό, όπως τα ίσα μεταξύ τους μοιάζουν το ένα στο άλλο. ⁷Η ειδωλολατρία έχει παρέλθει και είναι άνευ νοήματος. ⁸Ίσως να φοβάστε ακόμα λίγο τον αδελφό σας. ⁹Ισως μια σκιά φόβου του θεού παραμένει ακόμα μέσα σας. ¹⁰Τι είναι όμως αυτή για εκείνους που τους έχει δοθεί μια αληθινή σχέση και πέραν των ορίων του σώματος; ¹¹Μπορούν να κρατηθούν για πολύ δίχως να ατενίσουν το πρόσωπο του Χριστού; ¹²Και μπορούν για πολύ να παρακρατούν από τον εαυτό τους την ενθύμηση της σχέσης τους με του Πατέρα τους κρατώντας μακριά τους την ενθύμηση της Αγάπης Του;