20.III.1. Η πίστη στην απαρτία είναι μια διευθέτηση. ²Και μια διευθέτηση είναι μια αλλαγή: μια μεταβολή στην αντίληψη ή μια πεποίθηση σύμφωνα με την οποία κάτι που ίσχυε στο παρελθόν έχει τώρα διαφοροποιηθεί. ³Συνεπώς, κάθε διευθέτηση είναι μια διαστρέβλωση η οποία προσκαλεί τις άμυνες να την υποστηρίξουν ενάντια στην αλήθεια. ⁴Η γνώση δεν απαιτεί καμία απολύτως διευθέτηση και, μάλιστα, χάνεται εάν επιχειρηθεί οποιαδήποτε μεταβολή η αλλαγή της. ⁵Διότι έτσι η γνώση μειώνεται αμέσως σε απλή αντίληψη στην οποία επικρατεί η αμφιβολία, ενώ η βεβαιότητα χάνεται. ⁶Σ'αυτή την εξασθενημένη κατάσταση οι διευθετήσεις είναι απαραίτητες, επειδή η κατάσταση δεν είναι αληθινή. ⁷Ποιός χρειάζεται να κάνει διευθετήσεις και να προσαρμόσει τον εαυτό του στην αλήθεια όταν αυτή η αλήθεια είναι η ίδια η πραγματική κατάσταση του;
20.III.2. Oι οποιεσδήποτε διευθετήσεις προέρχονται από το εγώ. ²Διότι αποτελεί παγιωμένη πεποίθηση του εγώ ότι όλες οι σχέσεις πρέπει να στηρίζονται στην διευθέτηση, έτσι ώστε να γίνουν όπως το εγώ θα τις ήθελε. ³Οι άμεσες σχέσεις, στις οποίες δεν υπάρχουν παρεμβολές θεωρούνται πάντα επικίνδυνες. ⁴Το εγώ είναι ο αυτοδιορισμένος διαμεσολαβητής όλων των σχέσεων, ο οποίος κάνει όποιες διευθετήσεις θεωρεί απαραίτητες και τις παρεμβάλλει ανάμεσα σ' εκείνους που θα ήθελαν να ενωθούν για να τους κρατά χωριστά και να αποτρέψει την ένωσή τους. ⁵Είναι αυτές οι προσεκτικά μελετημένες παρεμβολές που σας δυσκολεύουν να αναγνωρίσετε την άγια σχέση σας γι' αυτό που πράγματι είναι.
20.III.3. Οι άγιοι δεν παρεμβάλλονται στην αλήθεια. ²Δεν τη φοβούνται διότι μέσω της αλήθειας αναγνωρίζουν την αγιοσύνη τους και αγάλλονται γι' αυτό που βλέπουν. ³Κοιτούν κατευθείαν προς την αλήθεια και δεν επιχειρούν να ρυθμίσουν και να διευθετήσουν τον εαυτό τους. ⁴Και έτσι τη βλέπουν εντός τους, επειδή δεν αποφάσισαν να καθορίσουν οι ίδιου πού θα την έβρισκαν. ⁵Ο τρόπος που την κοιτούν απλώς θέτει μια ερώτησή η οποία τους απαντιέται καθώς την κοιτούν. ⁶Φτιάχνετε τον κόσμο και μετά διευθετείτε τον εαυτό σας σύμφωνα με αυτόν. ⁷Αλλά επίσης διευθετείτε και τον κόσμο σύμφωνα με τον εαυτό σας. ⁸Ετσι, δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα σ' εσάς και στον κόσμο, σύμφωνα με την αντίληψή σας η οποία και διαμόρφωσε αυτό που πιστεύετε για τον κόσμο και για τον εαυτό σας.
20.III.4. Όμως παραμένει μια απλή ερώτηση που χρειάζεται να απαντηθεί. ²Σας αρέσει αυτό που αντικρίζετε; – έναν κόσμο φόνου και επίθεσης μέσα στον οποίο βαδίζετε φοβισμένα εν μέσω συνεχών κινδύνων, μόνοι και έντρομοι, ελπίζοντας στην καλύτερη περίπτωση ότι ο θάνατος θα καθυστερήσει λίγο πριν σας πάρει και χαθείτε. ³Εσείς τα επινοήσατε όλα αυτά. ⁴Είναι μια εικόνα αυτού που νομίζετε ότι είστε και του τρόπου με τον οποίο βλέπετε τον εαυτό σας. ⁵Ενας δολοφόνος είναι τρομοκρατημένος κι εκείνοι που σκοτώνουν φοβούνται τον θάνατο. ⁶Όλα αυτά δεν είναι παρά οι φοβισμένες σκέψεις εκείνων που θέλουν να διευθετήσουν έτσι τον εαυτό τους ώστε να ταιριάζει σ' έναν κόσμο φτιαγμένο από τις ίδιες τις διευθετήσεις του. ⁷Κοιτούν προς τα έξω μέσω της λύπης η οποία επικρατεί εσωτερικά κι έτσι βλέπουν τη δυστυχία.
20.III.5. Δεν έχετε αναρωτηθεί πώς είναι ο πραγματικός κόσμος; ²Πώς θα σας φαινόταν αν τον κοιτούσατε με χαρούμενα μάτια. ³Ο κόσμος που βλέπετε δεν είναι παρά η κρίση που κάνετε για τον εαυτό σας. ⁴Δεν είναι υπαρκτός. Όμως η κρίση σας τον δικαιώνει και τον επαληθεύει. ⁵Αυτός είναι ο κόσμος που βλέπετε: η κρίση σας για το εαυτό σας. ⁶Αυτή η αρρωστημένη εικόνα του εαυτού σας συντηρείται με προσοχή από το εγώ, διότι είναι η δική του εικόνα και την αγαπάει τοποθετώντας την έξω από σας, στον κόσμο. ⁷Και, έτσι, πρέπει να προσαρμοστείτε σ' αυτόν τον κόσμο για όσο πιστεύετε πως η εικόνα αυτή βρίσκεται έξω από σας και εσείς βρίσκεστε υπό το έλεός της. ⁸Αυτός ο κόσμος δεν έχει έλεος και εφόσον τον βλέπετε έξω από σας θα πρέπει πράγματι να νιώθετε φοβισμένοι. ⁹Ομως εσείς τον κάνατε ανελέητο και τώρα μπορείτε να τον διορθώσετε καθώς αντικρίζετε την κατάσταση του αληθινού ελέους.
20.III.6. Ποιος μπορεί να παραμένει για πολύ ανόσιος μέσα σε μια άγια σχέση; ²Ο κόσμος που βλέπουν οι άγιοι είναι ένα μαζί τους, ακριβώς όπως ο κόσμος που αντικρίζει το εγώ είναι όμοιός του. ³Ο κόσμος που βλέπουν οι άγιοι είναι όμορφος επειδή βλέπουν σ' αυτόν την αθωότητά τους. ⁴Δεν αποπειρώνται να τον διευθετήσουν ώστε να τους ταιριάζει. ⁵ Πολύ ευγενικά του ψιθύρισαν «Τι είσαι;» και Εκείνος που επιζητεί τον κόσμο της αντίληψης τους απάντησε. ⁶Την κρίση που κάνετε για τον κόσμο μη την εκλαμβάνετε ως απάντηση στο ερώτημα, «Τι είμαι;» ⁷Ο κόσμος πιστεύει στην αμαρτία αλλά η πίστη που έκανε τον κόσμο έτσι όπως τον βλέπετε, δεν βρίσκεται έξω από σας.
20.III.7. Μην επιζητάτε να προσαρμόστε τον Υιό του θεού στην κατάσταση παραλογισμού του. ²Υπάρχει ένας ξένος μέσα του που περιπλανιέται άσκοπα στο σπίτι της αλήθειας αλλά η περιπλάνησή του θα πάψει. ³Ηρθε χωρίς κανένα σκοπό αλλά δεν θα παραμείνει μπροστά στο λαμπρό φως του Αγίου Πνεύματος που εσείς δεχθήκατε. ⁴Διότι στο σπίτι της αλήθειας αυτός δεν θα βρει στέγη, όμως εσείς είστε ευπρόσδεκτοι. ⁵Μη ρωτάτε αυτόν τον περαστικό ξένο, «Ποιος είμαι;» ⁶Αυτός, είναι το μόνο πράγμα σ' ολόκληρο το σύμπαν που δεν γνωρίζει την απάντηση. ⁷Ομως εάν τον ρωτήσετε θα προσαρμόσετε τον εαυτό σας στην απάντησή του. ⁸Αυτή η μια άγρια σκέψη, με τη διάπυρη αλαζονεία αλλά συνάμα και τόσο αδύναμη και άνευ νοήματος, που ξεγλιστρά απαρατήρητη στο σύμπαν της αλήθειας, γίνεται ο οδηγός σας. ⁹Στρέφεστε σ' αυτήν για να ρωτήσετε για το νόημα του σύμπαντος. ¹⁰Και ρωτάτε, το μοναδικό πράγμα το οποίο είναι τυφλό μέσα σ' όλα το σύμπαν της αλήθειας, «Πώς θα δω τον Υιό του θεού;»
20.III.8. Ποιός ζητά κρίση από αυτό που στερείται παντελώς κρίσης; ²Ακόμα κι αν το κάνατε θα πιστεύατε στην απάντησή του και θα διευθετούσατε ανάλογα τον εαυτό σας σαν να επρόκειτο για αλήθεια; ³Ο κόσμος που βλέπετε είναι αυτή η απάντηση που σας έδωσε, κι εσείς του δώσατε τη δύναμη να διευθετήσει έτσι τον κόσμο για να ταιριάζει στην απάντηση. ⁴Ζητήσατε από αυτό το νέφος της παραφροσύνης να σας πει ποιο είναι το νόημα της ανόσιας σχέση σας και την προσαρμόσατε σύμφωνα με την παράλογη απάντησή του. ⁵Πόσο ευτυχείς γίνατε μ' αυτό; ⁶Ενώνεστε χαρούμενοι με τον αδελφό σας για να ευλογήσετε τον Υιό του θεού ευχαριστώντας τον για όλη την ευτυχία που σας προφέρει; ⁷Αναγνωρίσατε τον αδελφό σας ως το αιώνιο δώρο του θεού σ' εσάς; ⁸Είδατε την αγιότητα να ακτινοβολεί από σας και τον αδελφό σας έτσι που να ευλογείστε αμοιβαία; ⁹Αυτά αποτελούν τον σκοπό της άγιας σχέσης. ¹⁰Μη ζητάτε τα μέσα για την επίτευξή της από το μοναδικό πράγμα που θα ήθελε η σχέση να είναι ανόσια. ¹¹Μη του δίνετε τη δύναμη να διευθετεί και να ρυθμίζει τα μέσα και την κατάληξη.
20.III.9. Οι φυλακισμένοι είναι δεμένοι για χρόνια με βαριές αλυσίδες. ²Είναι πεινασμένοι και κάτισχνοι, αδύναμοι και εξαντλημένοι. ³Τα μάτια τους είναι για τόσο καιρό στραμμένα στο σκοτάδι που έχουν ξεχάσει το φως και δεν πετάγονται πάνω γεμάτοι χαρά τη στιγμή της απελευθέρωσης τους. ⁴Τους παίρνει λίγο χρόνο για να καταλάβουν τι είναι η ελευθερία. ⁵Ψαχνατε ξέπνοα στα τυφλά και μέσα στη σκόνη και βρήκατε το χέρι του αδελφού σας, αλλά είσαστε αβέβαιοι αν έπρεπε να το εγκαταλείψετε ή να αρπαχτείτε από τη ζωή που την είχατε ξεχάσει για τόσο καιρό. ⁶Ενισχύσετε το κράτημά σας και υψώστε τα μάτια σας προς το ισχυρό σύντροφό σας στον οποίο στηρίζεται το νόημα της δικής σας ελευθερίας. ⁷Φαίνεται σαν να έχει σταυρωθεί δίπλα σ' εσάς. ⁸Κι όμως η αγιότητα του παρέμεινε τέλεια και ανέγγιχτη και μ' αυτόν στο πλάι σας θα μπείτε αυτή τη μέρα μαζί στον Παράδεισο και θα γνωρίσετε την ειρήνη του θεού.
20.III.10. Αυτό είναι το θέλημά μου για σένα και τον αδελφό σου, για τον ένα προς τον άλλο και για τον εαυτό σας. ²Σ' αυτό υπάρχει μοναχά αγιότητα και ένωση δίχως περιορισμούς. ³Διότι, τι άλλο είναι ο Παράδεισος παρά τέλεια και άμεση ένωση η οποία δεν καλύπτεται από τον πέπλο του φόβου; ⁴Σ' αυτόν είμαστε όλοι ένα και κοιτάμε ο ένας τον άλλον με τέλεια αγαθότητα και με τον ίδιο τρόπο κοιτά με και τον εαυτό μας. ⁵Εκεί είναι αδύνατες όλες οι σκέψεις διαχωρισμού μεταξύ μας. ⁶Εσύ που ήσουν φυλακισμένος στον διαχωρισμό είσαι τώρα ελεύθερος στον Παράδεισο. ⁷Και σ' αυτόν ενώνομαι μαζί σου, φίλε μου, αδελφέ μου. Εαυτέ μου.
20.III.11. Το δώρο σου προς τον αδελφό σου μου έδωσε τη βεβαιότητα ότι ένωσή θα γίνει σύντομα. ²Μοιράσου, λοιπόν, αυτή την πίστη μαζί μου και γνώριζε πως είναι δικαιωμένη. ³Δεν υπάρχει φόβος στην τέλεια αγάπη επειδή η τέλεια αγάπη δεν γνωρίζει αμαρτία και βλέπει τους άλλους σαν τον εαυτό της. ⁴Κοιτώντας με ευσπλαχνία εντός της, τι μπορεί να φοβηθεί εκτός της; ⁵Οι αθώοι βλέπουν την ασφάλεια και οι αγνοί στην καρδιά βλέπουν τον θεό μέσα σε κάθε Υιό Του, και στρέφονται προς τον Υιό για να τους οδηγήσει στον Πατέρα. ⁶Πού αλλού θα ήθελαν να πάνε παρά μόνο εκεί που θέλουν να είναι; ⁷Εσύ και ο αδελφός σου θα οδηγήσετε τώρα ο ένας τον άλλον στον Πατέρα με τόση βεβαιότητα όση ο Θεός δημιούργησε και διατήρησε άγιο τον Υιό Του. ⁸Το φως της αιώνιας υπόσχεσης της αθανασίας που σας έδωσε ο θεός βρίσκεται μέσα στον αδελφό σας. ⁹Δείτε τον ως αναμάρτητο και δεν θα υπάρχει καθόλου φόβος μέσα μας.