20.II.1. Κοιτάξτε όλα τα μπιχλιμπίδια που κατασκευάστηκαν για να στηρίζουν ή να καλύπτουν τη χρήση του σώματος. ²Δείτε όλα τα άχρηστα πράγματα που έγιναν μόνα για να τα βλέπουν τα μάτια. ³Σκεφτείτε όλες τις προσφορές που αποσκοπούν στην ευχαρίστησή του και θυμηθείτε πως όλα αυτά έγιναν για να εμφανίσουν ως αξιαγάπητο αυτό που μισείτε. ⁴Θα θέλατε μ' αυτό το μισητό πράγμα να έλξετε τον αδελφό σας και να προσελκύσετε το βλέμμα των σωματικών του ματιών; ⁵Μάθετε ότι του προσφέρετε ένα ακάνθινο στεφάνι, εάν δεν αναγνωρίζετε το σώμα ως αυτό που πράγματι είναι, και επιχειρήσετε να δικαιώσετε την ερμηνεία που εσείς του δίνετε ζητώντας την αποδοχή του από τον αδελφό σας. ⁶Ομως αυτό το δώρο διακηρύσσει την έλλειψη αξίας του καθώς η σωματική αποδοχή σας εκ μέρους του αδελφού σας αποτελεί αναγνώριση της έλλειψης αξίας που αποδίδει στον εαυτό του.
20.II.2. Δεν δίνονται δώρα μέσω των σωμάτων, εάν πρόκειται για δώρα που ειλικρινά προσφέρονται και εξίσου ειλικρινά γίνονται αποδεκτά. ²Διότι τα σώματα ούτε να προσφέρουν μπορούν ούτε να δεχθούν, ούτε να πάρουν ούτε και να κρατήσουν. ³Μόνον ο νους μπορεί να αξιολογεί και μόνον ο νους αποφασίζει τι θα ήθελε να προσφέρει και τι να λάβει. ⁴Έτσι, κάθε δώρο που προσφέρει εξαρτάται από το τι θέλει. ⁵Θα στολίσει προσεκτικά την κατοικία που επέλεξε ετοιμάζοντάς την να δεχθεί τα δώρα που θέλει προσφέροντάς τα σ' εκείνους που έρχονται ή προσελκύονται σ' αυτήν την κατοικία. ⁶Και εκεί, θα ανταλλάξουν τα δώρα τους προσφέροντας και λαμβάνοντας ό,τι κρίνει ο νους τους πως έχει αξία.
20.II.3. Κάθε δώρο αποτελεί μια αξιολόγηση του αποδέκτη αλλά και του δωρητή. ²Καθένας βλέπει την κατοικία που επέλεξε ως βωμό του εαυτού του. ³Καθένας επιζητεί να προσελκύσει πιστούς στον βωμό του για να λατρέψουν ό, τι αυτός έχει εναποθέσει επάνω του, άξιο της λατρείας του. ⁴Και καθένας έχει βάλει ένα φως επάνω στον βωμό το οποίο δείχνει ό, τι βρίσκεται επ' αυτού, έτσι που οι πιστοί μπορούν να το εκλάβουν ως δικό τους. ⁵Εδώ βρίσκεται η αξία που αποδίδετε στον αδελφό σας και στον εαυτό σας. ⁶Εδώ βρίσκεται το δώρο σας και για τους δυο σας: η κρίση του Υιού του θεού γι' αυτό που πράγματι είναι. ⁷Μην ξεχνάτε ότι είναι ο σωτήρας σας προς τον οποίο προσφέρετε αυτό το δώρο. ⁸Προσφέροντάς του αγκάθια εσείς σταυρώνεστε. ⁹Προσφέροντάς του κρινάκια είναι ο εαυτός σας που απελευθερώνεται.
20.II.4. Έχω μεγάλη ανάγκη για κρινάκια διότι ο Υιός του θεού δεν με συγχώρεσε. ²Πώς μπορώ να του προσφέρω συγχώρεση όταν που προσφέρει αγκάθια; ³Διότι όποιος προσφέρει αγκάθια σ' οποιονδήποτε εξακολουθεί να είναι εναντίον μου. ⁴Γίνετε φίλος του εκ μέρους μου, έτσι ώστε κι εγώ να συγχωρεθώ κι εσείς να μπορέσετε να δείτε πλήρη τον Υιό του θεού. ⁵Ομως, προηγουμένως κοιτάξτε τον βωμό της κατοικίας που επιλέξατε και δείτε τι έχετε εναποθέσει επάνω του για να μου το προσφέρετε. ⁶Εάν είναι αγκάθια που οι κοφτερές αιχμές τους λάμπουν σ' ένα αιματόχροο φως, τότε η κατοικία που επιλέξατε είναι το σώμα και αυτό που μου προσφέρετε είναι ο διαχωρισμός. ⁷Κι όμως, τα αγκάθια έχουν χαθεί. ⁸Κοιτάξτε προσεκτικότερα τώρα και θα δείτε ότι ο βωμός σας δεν είναι πια αυτός που ήταν.
20.II.5. Εάν κοιτάτε με τα μάτια του σώματος δεν θα βλέπετε παρά μόνο τα αγκάθια. ²Ομως, ζητήσατε και λάβατε μια άλλη όραση. ³Εκείνοι που αποδέχονται τον σκοπό του Αγίου Πνεύματος ως δικό τους μοιράζονται επίσης και την όραση του Αγίου Πνεύματος. ⁴Ο, τι Του επιτρέπει να βλέπει αυτός ο σκοπός, λάμπει τώρα από κάθε βωμό ο οποίος είναι δικός σας και δικός Του. ⁵Το Άγιο Πνεύμα δεν βλέπει πουθενά ξένους μόνο πολυαγαπημένους φίλους. ⁶Δεν βλέπει αγκάθια παρά μόνο κρινάκια που λάμπουν με την ευγενική λάμψη της ειρήνης η οποία ακτινοβολεί από οτιδήποτε το Άγιο Πνεύμα κοιτά και αγαπά.
20.II.6. Αυτό το Πάσχα κοιτάξτε με διαφορετικά μάτια τον αδελφό σας. ²Με έχετε συγχωρέσει. ³Ομως δεν μπορώ να χρησιμοποιήσω αυτό το δώρο σας, τα κρινάκια, εφόσον εσείς δεν τα βλέπετε. ⁴Ούτε κι εσείς μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ό, τι εγώ σας έδωσα, εκτός κι αν το μοιραστείτε. ⁵Η όραση του Αγίου Πνεύματος δεν είναι ένα ψευτοδώρο, ούτε ένα παιχνίδι για να διασκεδάσετε για λίγο και μετά να το εγκαταλείψετε. ⁶Προσέξτε το και ακούστε το αυτό, μην το περνάτε για όνειρο, για μια ξέγνοιαστη σκέψη με την οποία θα παίξετε ή για ένα παιχνίδι που θα το πιάνετε από καιρού εις καιρόν και μετά θα το βάλετε στην άκρη. ⁷Διότι εάν το κάνετε αυτό, αυτό θα γίνει και σε σας.
20.II.7. Τώρα έχετε την όραση που σας δείχνει ότι όλες οι ψευδαισθήσεις έχουν παρέλθει. ²Σας δόθηκε να μη βλέπετε αγκάθια, ούτε ξένους ούτε εμπόδια ειρήνης. ³Ο φόβος του θεού δεν είναι τίποτα πια για σας. ⁴Ποιός μπορεί να φοβάται να κοιτάξει τις ψευδαισθήσεις γνωρίζοντας πως πλάι του στέκεται ο σωτήρας του; ⁵Μαζί του η όρασή σας έγινε η μεγαλύτερη δύναμη που θα μπορούσε να σας δώσει ο Ίδιος ο θεός για να διαλύσετε όλες τις ψευδαισθήσεις. ⁶Διότι ό, τι ο θεός έδωσε στο Άγιο Πνεύμα, το έχετε λάβει. ⁷Ο Υιός του θεού στρέφεται προς εσάς για την απελευθέρωσή του. ⁸Διότι ζητήσατε και σας δόθηκε η δύναμη να κοιτάξετε αυτό το τελευταίο εμπόδιο και να μη βλέπετε πια ούτε αγκάθια ούτε καρφιά για να σταυρώσετε τον Υιό του θεού στέφοντάς τον βασιλέα του θανάτου.
20.II.8. Η εκλεκτή κατοικία σας βρίσκεται από την άλλη πλευρά του παραπετάσματος. ²Εχει προετοιμαστεί προσεκτικά για σας και είναι έτοιμη να σας δεχθεί τώρα. ³Δεν θα τη δείτε με τα σωματικά σας μάτια. ⁴Ομως διαθέτετε όλα όσα χρειάζεστε. ⁵Η κατοικία σας, σας καλεί από τότε που άρχισε ο χρόνος εσείς ποτέ δεν αποτύχατε να ακούσετε αυτό το κάλεσμα. ⁶Το ακούσατε αλλά δεν ξέρατε πώς ψάξετε ή πού. ⁷Τώρα ξέρετε. ⁸Η γνώση βρίσκεται μέσα σας έτοιμη να αποτινάξει το παραπέτασμα από πάνω της και να απελευθερωθεί από όλο το ν φόβο που την κρατούσε κρυμμένη. ⁹Δεν υπάρχει φόβος στην αγάπη. ¹⁰Το τραγούδι του Πάσχα είναι η χαρούμενη επωδός ότι ο Υιός του θεού δεν σταυρώθηκε ποτέ. ¹¹Ας υψώσουμε τα μάτια μας όχι με φόβο αλλά με πίστη. ¹²Και τότε δεν θα υπάρχει καθόλου φόβος μέσα μας διότι σ' ό, τι θα βλέπουμε δεν θα υπάρχουν ψευδαισθήσεις θα υπάρχει μόνο το μονοπάτι που οδηγεί στην ορθάνοιχτη πόρτα του Παραδείσου, ο οποίος είναι το σπίτι που μοιραζόμαστε κι όπου ζούμε με ειρήνη και γαλήνη, όλοι μαζί σαν ένα.
20.II.9. Θα επιτρέψετε στον άγιο αδελφό σας να σας οδηγήσει εκεί; ²Η αθωότητα του θα φωτίζει τον δρόμο σας, προσφέροντάς σας το καθοδηγητικό φως της και τη σίγουρη προστασία της, λάμποντας από τον άγιο βωμό μέσα του πάνω στον οποίο εσείς εναποθέσατε τα κρινάκια της συγχώρεσης. ³Επιτρέψτε του να γίνει ο λυτρωτής σας από τις ψευδαισθήσεις και κοιτάξτε τον με τη νέα σας όραση με την οποία κοιτάτε τα κρινάκια και νιώθετε περιχαρείς. ⁴Προχωρούμε πέρα από τον πέπλο του φόβου φωτίζοντας ο ένας τον δρόμο του άλλου. ⁵Η αγιότητα που μας καθοδηγεί βρίσκεται μέσα μας και είναι η κατοικία μας. ⁶Ετσι, θα βρούμε πράγματι αυτό που έπρεπε να βρούμε μέσω Εκείνου που μας οδηγεί.
20.II.10. Αυτή είναι η οδός προς τα Ουράνια και προς την ειρήνη του Πάσχα, στην οποία ενωνόμαστε με τη χαρούμενη συνειδητοποίηση ότι ο Υιός του θεού έχει αναστηθεί από το παρελθόν και έχει αφυπνιστεί στο παρόν. ²Τώρα είναι ελεύθερος και απεριόριστος ως προς την επικοινωνία του με όλα όσα βρίσκονται εντός του. ³Τώρα, τα κρινάκια της αθωότητάς του είναι ανέγγιχτα από ενοχή και απόλυτα προστατευμένα από το ψύχος του φόβου και τον μαρασμό της αμαρτίας. ⁴Το δώρο σας τον έσωσε από τα αγκάθια και τα καρφιά και ο ισχυρός βραχίονας του είναι ελεύθερος να σας οδηγήσει πέρα από αυτά τα αγκάθια και τα καρφιά.
20.II.11. Εδώ βρίσκεται ο σωτήρας και φίλος σας, απελευθερωμένος από τη σταύρωση, μέσω της δικής σας όρασης, ελεύθερος να σας οδηγήσει τώρα εκεί όπου θα ήθελε να βρίσκεται. ²Δεν θα σας απαρνηθεί ούτε και θα εγκαταλείψει τον σωτήρα του αφήνοντάς τον μέσα στον πόνο. ³Και γεμάτοι χαρά εσείς και ο αδελφός σας θα πορευτείτε μαζί στην οδό της αθωότητας, τραγουδώντας καθώς αντικρίζετε την ορθάνοιχτη πόρτα των Ουρανών και αναγνωρίζοντας την κατοικία σας που σας καλούσε. ⁴Δώστε με χαρά στον αδελφό σας την ελευθερία και τη δύναμη να σας οδηγήσει εκεί. ⁵Κι ελάτε μπροστά στον άγιο βωμό του όπου η δύναμη και η ειρήνη περιμένουν για να προσφέρουν και να λάβουν τη φωτεινή επίγνωση που σας οδήγησε στο σπίτι σας. ⁶Ο λύχνος ο αναμμένος για τον αδελφό σας είναι μέσα σας. ⁷Και με τα χέρια που θα του τον προσφέρετε θα αφήσετε για πάντα τον φόβο προς χάριν της αγάπης.