8.VIII.1. Η στάση προς το σώμα είναι η στάση που έχετε σχετικά με την επίθεση. ²Οι ορισμοί του εγώ για οτιδήποτε, είναι παιδαριώδεις και πάντοτε βασίζονται σ αυτά που πιστεύει σχετικά με τη χρήση του κάθε πράγματος. ³Αυτό συμβαίνει επειδή το εγώ δεν δύναται να κάνει πραγματικές γενικεύσεις και εξισώνει ό,τι βλέπει με τη λειτουργία που αποδίδει σ αυτό. ⁴Δεν το εξισώνει με αυτό που είναι. ⁵Για το εγώ το σώμα είναι μέσον επίθεσης. Εξισώνοντας σας με το σώμα σας διδάσκει ότι εσείς είστε μέσον επίθεσης. ⁷Συνεπώς δεν μπορεί το ίδιο το σώμα να είναι η πηγή της υγείας για τον εαυτό του. ⁸Η κατάσταση του σώματος εξαρτάται αποκλειστικά από την ερμηνεία που δίνετε σχετικά με τη λειτουργία του. ⁹Όι λειτουργίες είναι μέρος της ύπαρξης, αφού προέρχονται από αυτήν αλλά τούτη η σχέση δεν είναι αμφίδρομη. ¹⁰Το όλον προσδιορίζει το μέρος, αλλά το μέρος δεν προσδιορίζει το όλον. ¹¹Όμως, το να γνωρίζει κανείς ενμέρει σημαίνει το να γνωρίζει πλήρως, εξαιτίας της ουσιώδους διαφοράς ανάμεσα στη γνώση και την αντίληψη. ¹²Από τη σκοπιά της αντίληψης, το όλον αποτελείται από μέρη που μπορούν να χωριστούν και να ανασυναρμολογηθούν σε διαφορετικές συστοιχίες. ¹³Αλλά η γνώση ποτέ δεν αλλάζει, έτσι η συστοιχία της είναι σταθερή. ¹⁴Οι συσχετισμοί που γίνονται μερικώς και αφορούν μόνο ορισμένα μέρη ενός συνόλου έχουν νόημα μόνο για τον κόσμο της αντίληψης ο οποίος είναι μεταβλητός. ¹⁵Διαφορετικά δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στα μέρη και στο σύνολο.
8.VIII.2. Το σώμα υπάρχει σ' ένα κόσμο που φαίνεται να περιέχει δύο φωνές που μάχονται για την κατοχή του. ²Σε αυτή τη συστοιχία αντίληψης το σώμα φαίνεται ικανό να αλλάζει την αφοσίωση του από τη μία φωνή προς την άλλη δίνοντας έτσι νόημα στην αντίληψη της υγείας και της ασθένειας. ³Το εγώ δημιουργεί, όπως πάντα, μια βασική σύγχυση ανάμεσα στο μέσον και την κατάληξη. ⁴Θεωρώντας το σώμα σαν κατάληξη, το εγώ δεν το χρησιμοποιεί πραγματικά επειδή το σώμα δεν είναι η κατάληξη. ⁵Πρέπει να έχετε παρατηρήσει ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό για κάθε κατάληξη που το εγώ έχει θεωρήσει ως δική του: όταν φτάσετε σ αυτή την κατάληξη διαπιστώνετε ότι δεν σας ικανοποιεί. ⁶Τι αυτό ακριβώς τον λόγο το εγώ είναι αναγκασμένο να αλλάζει συνεχώς στόχους, έτσι ώστε να συνεχίσετε να ελπίζετε ότι μπορεί να σας προσφέρει κάτι.
8.VIII.3. Είναι ιδιαίτερα δύσκολο να ξεπεραστεί η πεποίθηση του εγώ που θεωρεί το σώμα ως κατάληξη, επειδή αυτή η αντίληψη συνδέεται άμεσα με την πεποίθηση που θεωρεί την επίθεση επίσης ως κατάληξη. ²Το εγώ χρησιμοποιεί την ασθένεια ως μία από τις καλύτερες επενδύσεις του. ³Αν είστε άρρωστοι πώς μπορείτε να φέρετε αντίρρηση στο σταθερό πιστεύω του εγώ ότι δεν είστε ευάλωτοι; ⁴Αυτό κατά την άποψη του εγώ είναι ένα αποτελεσματικό επιχείρημα, επειδή κρύβει την εμφανή επίθεση που βρίσκεται κάτω από την αρρώστια. ⁵Αν αυτό ήταν κάτι που είχατε αναγνωρίσει και είχατε αποφασίσει να μην επιτίθεστε, τότε δεν θα στηρίζατε με αυτή την ψεύτικη μαρτυρία τη θέση του εγώ.
8.VIII.4. Είναι δύσκολο να αντιληφθείτε την ψευδή μαρτυρία της ασθένειας, επειδή δεν συνειδητοποιείτε ότι δεν έχει καμιά σχέση με το να κρατήσετε αυτό που θέλετε. ²Αυτός ο μάρτυρας λοιπόν φαίνεται αθώος και αξιόπιστος διότι δεν τον έχετε εξετάσει προσεκτικά. ³Αν το είχατε κάνει δεν θα θεωρούσατε την ασθένεια ένα τόσο ισχυρό μάρτυρα για τις απόψεις του εγώ. ⁴Μια πιο τίμια δήλωση θα ήταν ότι όσοι επιθυμούν το εγώ είναι προδιαθετειμένοι να το υπερασπίσουν. ⁵Άρα λοιπόν η επιλογή των μαρτύρων τους είναι ύποπτη από την αρχή. ⁶Το εγώ δεν καλεί μάρτυρες που θα εξασθενούσαν τη θέση του και ούτε το Άγιο Πνεύμα το κάνει αυτό. ⁷Έχω πει ότι η κρίση είναι η λειτουργία του Αγίου Πνεύματος την οποία είναι πλήρως εφοδιασμένο να εκπληρώσει. ⁸Το εγώ ως δικαστής κάθε άλλο παρά αμερόληπτο είναι. ⁹Όταν το εγώ καλεί ένα μάρτυρα τον έχει ήδη κάνει σύμμαχο του.
8.VIII.5. Είναι επίσης αλήθεια ότι το σώμα από μόνο του δεν έχει καμιά λειτουργία επειδή το ίδιο δεν αποτελεί την κατάληξη για τίποτε. ²Το εγώ όμως το ορίζει έτσι ακριβώς για να αποκρύψει τη λειτουργία του. ³Ό μοναδικός σκοπός του εγώ είναι να σκορπίζει άγνοια για τα πάντα. ⁴Δεν υπάρχει καμιά λογική στην ύπαρξη ενός άρρωστου σώματος. ⁵Κι αυτό επειδή το σώμα δεν έχει την αρρώστια ως προορισμό του. ⁵Η ασθένεια λογικοποιείται μόνο όταν οι δύο βασικές απόψεις ερμηνείας του εγώ για το σώμα είναι αληθινές. ⁶Ότι δηλαδή το σώμα προορίζεται για επίθεση και ότι εσείς είστε απλά ένα σώμα. ⁷Χωρίς αυτές η αρρώστια είναι αδιανόητη.
8.VIII.6. Η ασθένεια είναι ένας τρόπος που σκοπό έχει να επιδείξει ότι είστε ευάλωτοι. ²Είναι ένας μάρτυρας αυτής της αδυναμίας και της υπερβολικής σας ανάγκης να εξαρτάστε από εξωτερική καθοδήγηση. ³Το εγώ χρησιμοποιεί αυτή την κατάσταση ως το καλύτερο επιχείρημα του για την ανάγκη που θα έπρεπε να έχετε από την καθοδήγηση του. ⁴Επιβάλλει ατέλειωτες συνταγές ιατρού για να αποφύγει τα καταστροφικά αποτελέσματα. ⁵Το Άγιο Πνεύμα, που έχει πλήρη επίγνωση αυτής της κατάστασης, δεν κάνει καν τον κόπο να την αναλύσει. ⁶Αν τα στοιχεία δεν έχουν κανένα νόημα δεν υπάρχει λόγος και να αναλυθούν. ⁷Η λειτουργία της αλήθειας είναι να συλλέξει πληροφορίες που είναι αληθινές. ⁸Με όποιο τρόπο και να χρησιμοποιήσετε τα λανθασμένα δεδομένα η κατάληξη θα είναι πάντα το τίποτα. ⁹Όσο πιο περίπλοκα είναι αυτά τόσο πιο δύσκολο είναι να αναγνωρίσετε την ασημαντότητα τους. ¹⁰Αλλά, δεν είναι απαραίτητο να εξετάσετε όλα τα πιθανά αποτελέσματα, μέσα από τα οποία οι αντιλήψεις του εγώ ενδυναμώνονται, για να τα κρίνετε σωστά.
8.VIII.7. Ενα εκπαιδευτικό εργαλείο δεν είναι ο ίδιος δάσκαλος. ²Δεν μπορεί να σας πει πώς αισθάνεστε. ³Δεν γνωρίζετε πώς νιώθετε, επειδή έχετε δεχθεί τη σύγχυση του εγώ και επομένως πιστεύετε ότι το εκπαιδευτικό εργαλείο μπορεί να σας πει πώς αισθάνεστε. ⁴Η ασθένεια δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα ακόμα παράδειγμα για την επιμονή σας να ζητάτε καθοδήγηση από ένα δάσκαλο που δεν γνωρίζει την απάντηση. ⁵Το εγώ δεν είναι σε θέση να γνωρίζει πώς νιώθετε. ⁶Όταν είπα ότι το εγώ δεν γνωρίζει τίποτα, σας μίλησα για το μοναδικό πράγμα που αφορά το εγώ και είναι αληθινό. ⁷Υπάρχει όμως ένα συμπέρασμα: εάν υπάρχει μόνο η γνώση, και το εγώ δεν έχει γνώση, τότε το εγώ δεν έχει ύπαρξη.
8.VIII.8. Ισως αναρωτηθείτε, πώς είναι δυνατόν να είναι τόσο επίμονη η φωνή κάποιου που δεν υπάρχει. Έχετε σκεφτεί τη διαστρεβλωτική δύναμη που έχει κάτι που θέλετε, ακόμα κι αν αυτό δεν είναι αληθινό; Υπάρχουν πολλά παραδείγματα για το πώς οι επιθυμίες σας διαστρεβλώνουν την αντίληψη. Κανείς δεν μπορεί ν' αμφισβητήσει την ικανότητα του εγώ να δημιουργεί ψευδείς καταστάσεις, ούτε επίσης τη δική σας προθυμία να τις ακούτε ώσπου να επιλέξετε να μην αποδέχεστε τίποτε άλλο παρά μόνο την αλήθεια. ⁹Οταν παραμερίσετε το εγώ, θα χαθεί. Ή Φωνή του Αγίου Πνεύματος είναι τόσο δυνατή, όσο πρόθυμοι είστε να ακούσετε. ⁷Δεν μπορεί να είναι δυνατότερη από την προθυμία σας επειδή τότε θα παραβίαζε την ελευθερία επιλογής σας, την οποία όμως επιζητά να αποκαταστήσει και ποτέ να υπονομεύσει.
8.VIII.9. Το Άγιο Πνεύμα σας διδάσκει να χρησιμοποιήσετε το σώμα για να προσεγγίσετε τους αδελφούς σας, έτσι ώστε να στείλει τη διδαχή του μηνύματος Του μέσα από σας. ²Αυτό θα θεραπεύσει τους αδελφούς σας και επομένως κι εσάς. Ο,τι χρησιμοποιείται σύμφωνα με τη λειτουργία του, όπως τη βλέπει το Άγιο Πνεύμα, δεν μπορεί να ασθενήσει. Ο,τιδήποτε χρησιμοποιείται διαφορετικά, αρρωσταίνει. ⁵Μην επιτρέψετε στο σώμα να γίνει ο καθρέφτης ενός διασπασμένου νου. ⁶Μην του επιτρέψετε να είναι μια εικόνα της δικής σας αντίληψης για την ασημαντότητα (του πόσο μικροί είστε). ⁷Μην το αφήνετε να αντανακλά την απόφαση σας για επίθεση. ⁸Η υγεία θεωρείται η φυσιολογική κατάσταση για το καθετί υπό την προϋπόθεση ότι αφήνουμε την ερμηνεία του στο Άγιο Πνεύμα, Το οποίο δεν βλέπει επίθεση σε τίποτα. ⁹Η υγεία είναι το αποτέλεσμα μιας διαδικασίας που ακυρώνει όλες τις απόπειρες χρήσης του σώματος χωρίς αγάπη. ¹⁰Η υγεία είναι η αρχή της σωστής προοπτικής στη ζωή υπό την καθοδήγηση του Ενός Δασκάλου που γνωρίζει τι είναι η ζωή, επειδή είναι η Φωνή για την Ιδια τη ζωή.