6.II.1. Κάθε διαχωρισμένος νους περιέχει την απόρριψη ενός μέρους του, και αυτή είναι η πίστη στο διαχωρισμό. ²Η Ολότητα του Θεού, που είναι η ειρήνη Του, δεν μπορεί να εκτιμηθεί παρά μονάχα από ένα νου που αναγνωρίζει την ολότητα της δημιουργίας. ³Αλλά αυτή η αναγνώριση γνωρίζει επίσης και τον Δημιουργό της. ⁴Ο αποκλεισμός και ο διαχωρισμός είναι συνώνυμα, όπως ακριβώς και ο διαχωρισμός είναι συνώνυμος με την απομάκρυνση. ⁵Έχουμε ήδη πει, ότι ο διαχωρισμός ήταν και είναι απομάκρυνση και ότι εφόσον εμφανιστεί ο διαχωρισμός τότε η προβολή γίνεται η βασική του άμυνα ή το μέσον με το οποίο ο διαχωρισμός συντηρείται. ⁶Ο λόγος που συμβαίνει αυτό ίσως να μην είναι τόσο εμφανής όσο νομίζεις.
6.II.2. Ό,τι προβάλλεις το απαρνείσαι κι έτσι δεν πιστεύεις ότι είναι δικό σου. ²Αποκλείεις τον εαυτό σου με αυτήν ακριβώς την κρίση σου, ότι δηλαδή διαφέρεις από εκείνον προς τον οποίο κάνεις την προβολή. ³Και καθώς κριτικάρεις ό,τι προβάλλεις, συνεχίζεις να αμύνεσαι επειδή συνεχίζεις να διατηρείς τον διαχωρισμό. ⁴Κάνοντας αυτό, ασυνείδητα, προσπαθείς να μη φέρνεις στην επίγνωσή σου ότι έχεις επιτεθεί στον εαυτό σου και έτσι να φαντάζεσαι ότι έχεις διασφαλίσει τον εαυτό σου.
6.II.3. Κι όμως η προβολή πάντα θα σε πληγώνει. ²Ενδυναμώνει την πίστη σου στον διαχωρισμένο νου σου και ο μόνος στόχος της είναι ακριβώς να διατηρεί τον διαχωρισμό. ³Πρόκειται όμως για ένα μηχανισμό του εγώ, που σε κάνει να νιώθεις διαφορετικός από τ' αδέλφια σου και διαχωρισμένος από αυτά. ⁴Το εγώ δικαιώνει αυτό τον μηχανισμό επειδή σε κάνει να φαίνεσαι "καλύτερος" από τους άλλους, και έτσι συσκοτίζει την ισότητά σου με τους άλλους. ⁵Η προβολή είναι άμεσα συνδεδεμένη με την επίθεση, επειδή η προβολή είναι πάντα το μέσο δικαίωσης της επίθεσης. ⁶Θυμός χωρίς προβολή είναι αδύνατος. ⁷Το εγώ χρησιμοποιεί την προβολή μόνο και μόνο για να καταστρέψει την αντίληψη του εαυτού σου και των αδελφών σου. ⁸Η διαδικασία αρχίζει με το να αποκλείσεις κάτι που υπάρχει μέσα σου και το οποίο δεν θέλεις και αυτό οδηγεί κατευθείαν στον αποκλεισμό από τα αδέλφια σου.
6.II.4. Έχουμε μάθει ωστόσο πως υπάρχει μια εναλλακτική λύση στην προβολή. ²Για κάθε ικανότητα του εγώ υπάρχει και μα καλύτερη χρήση, επειδή οι ικανότητές του καθοδηγούνται από τον νου, ο οποίος διαθέτει μια καλύτερη Φωνή. ³Το Άγιο Πνεύμα επεκτείνει και το εγώ προβάλλει. ⁴Εφόσον οι στόχοι τους είναι αντίθετοι, αντίθετα είναι και τα αποτελέσματά τους.
6.II.5. Για το Άγιο Πνεύμα είσαι τέλειος. ²Καθώς μάλιστα το Άγιο Πνεύμα γνωρίζει πως η τελειότητα είναι κάτι που το μοιράζονται όλοι, την αναγνωρίζει και στους άλλους και έτσι την ενισχύει. ³Αντί για θυμό φέρνει αγάπη, επειδή θεμελιώνει τη συμμετοχή όλων. ⁴Αντιλαμβανόμενο την ισότητα, το Άγιο Πνεύμα αντιλαμβάνεται και την ισότητα των αναγκών. ⁵Έτσι προσκαλείται αυτόματα η Επανόρθωση, επειδή Αυτή η Επανόρθωση είναι η μόνη παγκόσμια ανάγκη του κόσμου τούτου. ⁶Αντιλαμβανόμενος τον εαυτό σου με αυτό τον τρόπο έχεις και το μοναδικό μέσον για να βρείτε την ευτυχία σε αυτό τον κόσμο. ⁷Η ευτυχία προέρχεται από την αναγνώριση ότι δεν βρίσκεσαι σε αυτό τον κόσμο, που είναι δυστυχής.
6.II.6. Πώς αλλιώς θα βρεις τη χαρά σε έναν άχαρο κόσμο παρά αναγνωρίζοντας ότι δεν βρίσκεσαι εκεί; ²Δεν μπορείς να βρίσκεσαι κάπου όπου δεν σε έθεσε ο Θεός και ο Θεός σε δημιούργησε ως μέρος Του. ³Αυτός είναι ό,τι είσαι και όπου είσαι. ⁴Και είναι απολύτως αναλλοίωτος. ⁵Είναι η απόλυτη συμπερίληψη. ⁶Δεν πρόκειται για μια πεποίθηση, αλλά για ένα Γεγονός. ⁹Ό,τι δημιούργησε ο Θεός, είναι εξίσου αληθινό όσο και Εκείνος. ¹⁰Η αλήθεια του έγκειται στην τέλεια συμπερίληψη των πάντων μέσα σ' Εκείνον που από μόνος του είναι τέλειος. ¹¹Το να το αρνηθείς αυτό είναι το να αρνηθείς τον εαυτό σου αλλά και Εκείνον, εφόσον είναι αδύνατον να δεχτείς το ένα χωρίς το άλλο.
6.II.7. Η τέλεια ισότητα της αντίληψης του Αγίου Πνεύματος είναι η αντανάκλαση της τέλειας ισότητας της γνώσης του Θεού. ²Η αντίληψη του εγώ δεν έχει το αντίστοιχό της μέσα στον Θεό, αλλά το Άγιο Πνεύμα παραμένει η Γέφυρα ανάμεσα στην αντίληψη και στη γνώση.³Ενθαρρύνοντάς σε να χρησιμοποιείς την αντίληψη με έναν τρόπο που να αντανακλά τη γνώση, στο τέλος θα θυμηθείς τη γνώση. ⁴Το εγώ θα προτιμούσε να πιστεύει πως αυτή η ανάμνηση είναι αδύνατη αλλά τη δική σου αντίληψη την καθοδηγεί το Άγιο Πνεύμα. ⁵Η αντίληψή σου θα τελειώσει εκεί ακριβώς που άρχισε. ⁶Τα πάντα συναντώνται στον Θεό, επειδή τα πάντα δημιουργήθηκαν από Αυτόν και μέσα σ Αυτόν.
6.II.8. Ο Θεός δημιούργησε τους Υιούς του επεκτείνοντας Τη Σκέψη Του και κρατώντας τις επεκτάσεις της Σκέψης Του μέσα στον Νου Του. ²Έτσι, όλες οι Σκέψεις Του είναι πλήρως ενωμένες μέσα στον εαυτό τους όπως και η μία με την άλλη. ³Το Άγιο Πνεύμα σε ενθαρρύνει να αντιληφθείε αυτή την ολότητα τώρα. ⁴Ο Θεός σε δημιούργησε για να δημιουργείς. ⁵Δεν μπορείς να επεκτείνεις το Βασίλειό Του μέχρι να γνωρίσεις την ολότητά του.
6.II.9. Οι σκέψεις αρχίζουν στον νου του σκεπτόμενου από όπου ρέουν προς τα έξω. ²Αυτό ισχύει και για τις Σκέψεις του Θεού και για τις δικές σου. ³Επειδή ο νους σου είναι διαχωρισμένος είσαι σε θέση να αντιλαμβάνεσαι όσο και να σκέφτεσαι. ⁴Όμως η αντίληψη δεν μπορεί να διαφύγει από τους βασικούς νόμους του νου. ⁵Αντιλαμβάνεσαι μέσω του νου σου και προβάλλεις τις αντιλήψεις σου προς τα έξω. ⁶Μολονότι η αντίληψη, οποιουδήποτε είδους, δεν είναι αληθινή, εσύ την κάνεις αληθινή και έτσι το άγιο Πνεύμα μπορεί να τη χρησιμοποιήσει εποικοδομητικά. ⁷Μπορεί να εμπνεύσει την αντίληψη και να την οδηγήσει προς τον Θεό. ⁸Αυτή η σύγκλιση σου φαίνεται πολύ μακρινή, τοποθετημένη στο απώτατο μέλλον, μόνο και μόνο επειδή ο νους σου δεν έχει συντονιστεί τέλεια με την ιδέα αυτή και έτσι δεν την επιθυμεί τώρα.
6.II.10. Το Άγιο Πνεύμα χρησιμοποιεί τον χρόνο αλλά δεν πιστεύει σε αυτόν. ²Προερχόμενο από τον θεό χρησιμοποιεί τα πάντα για καλό, αλλά δεν πιστεύει σε ό,τι δεν είναι αληθινό. ³Το Άγιο Πνεύμα μόνο για τα αληθή μπορεί να μιλάει, επειδή μιλάει εκ μέρους του Θεού. ⁴Σου λέει να επαναφέρεις όλο το νου σου στον Θεό, από όπου ποτέ δεν έφυγε. ⁵Εφόσον ο νους σου δεν εγκατέλειψε ποτέ τον Θεό, αρκεί μόνο να το αντιληφθείς αυτό για να έχετε επιστρέψει. ⁶Η πλήρης επίγνωση της Επανόρθωσης είναι λοιπόν η αναγνώριση ότι ο διαχωρισμός δεν συνέβη ποτέ. Το εγώ δεν μπορεί να αντιταχθεί επειδή αυτή είναι μια κατηγορηματική δήλωση ότι το εγώ δεν παρουσιάστηκε ποτέ.
6.II.11. Το εγώ μπορεί να αποδεχθεί την ιδέα της αναγκαιότητας της επιστροφής, επειδή μπορεί πανεύκολα να κάνει αυτή την ιδέα να φαίνεται δύσκολη. ²Όμως, το Άγιο Πνεύμα σου λέει ότι ακόμα και η επιστροφή δεν είναι απαραίτητη, επειδή αυτό που δεν συνέβη ποτέ δεν μπορεί να παρουσιάζει δυσκολία. ³Ωστόσο μπορείτε να κάνετε την ιδέα της επιστροφής και αναγκαία και δύσκολη. ⁴Όμως είναι απολύτως ξεκάθαρο ότι η τελειότητα δεν έχει ανάγκη από τίποτα και ότι δεν μπορείτε να βιώνετε την τελειότητα σαν να είναι κάποιος δύσκολος στόχος, επειδή είστε αυτή ακριβώς η τελειότητα. ⁵Με αυτό τον τρόπο θα πρέπει να αντιλαμβάνεστε τις δημιουργίες του Θεού ευθυγραμμίζοντας όλες τις αντιλήψεις σου με τη μία και μοναδική γραμμή την οποία βλέπει το Άγιο Πνεύμα. ⁶Αυτή είναι η απευθείας γραμμή επικοινωνίας με τον Θεό και κάνει τον νου σου να συγκλίνει με τον Νου του Θεού. ⁷Πουθενά σε αυτή την αντίληψη δεν υπάρχει διαμάχη, επειδή καθοδηγείται από το Άγιο Πνεύμα του οποίου ο Νους είναι προσηλωμένος στον Θεό. ⁸Μόνο το Άγιο Πνεύμα μπορεί να λύσει τις διαμάχες, επειδή μόνο στο Άγιο Πνεύμα δεν υπάρχουν διαμάχες. ⁹Το Άγιο Πνεύμα αντιλαμβάνεται μόνον ό,τι είναι αληθινό στον νου σου και προεκτείνει προς τα έξω μόνον ό,τι είναι αληθινό στους νόες των άλλων.
6.II.12. Η διαφορά ανάμεσα στην προβολή του εγώ και στην επέκταση του Αγίου Πνεύματος είναι πολύ απλή. ²Το εγώ κάνει προβολές με στόχο τον αποκλεισμό και την εξαπάτηση. ³Το Άγιο Πνεύμα κάνει επεκτάσεις αναγνωρίζοντας τον Εαυτό Του σε κάθε νου και έτσι αντιλαμβάνεται όλους τους νόες ως έναν. ⁴Τίποτα δεν αντιμάχεται αυτή την αντίληψη, επειδή όλα όσα αντιλαμβάνεται το Άγιο Πνεύμα είναι ίδια. ⁵Όπου κι αν στραφεί βλέπει τον Εαυτό Του και επειδή είναι ενωμένος αυτός ο Εαυτός, προσφέρει πάντα και όλη τη Βασιλεία. ⁶Αυτό είναι το μόνο μήνυμα που ο Θεός Του ανέθεσε να μεταδώσει, επειδή αυτό ακριβώς είναι και Εκείνος. ⁷Η ειρήνη του Θεού βρίσκεται μέσα σε αυτό το μήνυμα και συνεπώς η ειρήνη του θεού βρίσκεται μέσα σου. ⁸Η μέγιστη ειρήνη της Βασιλείας λάμπει στον νου σου για πάντα, αλλά πρέπει να λάμψει και προς τα έξω για να την αντιληφθείτε.
6.II.13. Το Άγιο Πνεύμα σου δόθηκε με τέλεια αμεροληψία και μόνο αναγνωρίζοντάς Το αμερόληπτα μπορείτε να το αναγνωρίσετε πραγματικά. ²Τα εγώ είναι λεγεώνα, αλλά το Άγιο Πνεύμα είναι ένα. ³Δεν υπάρχει σκοτάδι πουθενά στη Βασιλεία, αλλά ο ρόλος σου είναι μόνο να μην επιτρέψετε στο σκοτάδι να κατοικήσει στον ίδιο τον νου σου. ⁴Αυτή η ευθυγράμμιση με το φως είναι απεριόριστη, επειδή είναι ευθυγραμμισμένη, με τη σειρά της, με το φως του κόσμου. ⁵Καθένας μας είναι το φως του κόσμου, και ενώνοντας τους νόες μας σε αυτό το φως διακηρύσσουμε τη Βασιλεία του Θεού όλοι μαζί ως ένας.