6.Ε.1. Ενώ η σχέση του θυμού με την επίθεση είναι προφανής, η σχέση του θυμού με τον φόβο δεν είναι πάντα τόσο εμφανής. ²Ο θυμός εμπεριέχει την προβολή του διαχωρισμού. ³Αυτή είναι μια ευθύνη που πρέπει καθένας να αποδεχθεί προσωπικά παρά να τη ρίχνει στους άλλους. ⁴Ο θυμός δεν μπορεί να εμφανιστεί παρά μόνο αν πιστεύετε ότι δέχεστε επίθεση και ότι συνεπώς η δική σας αντεπίθεση είναι δίκαιη, αφού με κανένα τρόπο δεν είστε εσείς υπεύθυνοι. ⁵Υιοθετώντας αυτές τις απολύτως παράλογες πεποιθήσεις, οδηγήστε στο εξίσου παράλογο συμπέρασμα ότι ο αδελφός σας αξίζει την επίθεση και όχι την αγάπη. ⁶Τι άλλο μπορεί κανείς να περιμένει από αυτές τις παράλογες πεποιθήσεις εκτός από παράλογα συμπεράσματα; ⁷Ο τρόπος για να εξαλείψετε ένα παράλογο συμπέρασμα είναι να εξετάσετε τις πεποιθήσεις πάνω στις οποίες στηρίζεται. ⁸Δεν μπορείτε να υποστείτε επίθεση. ⁹Η επίδεση δεν δικαιώνεται με κανένα τρόπο. ¹⁰Μόνο εσείς είστε υπεύθυνοι για τα πιστεύω σας.
6.Ε.2. Σας έχει ζητηθεί να με χρησιμοποιήσετε ως πρότυπο για την εκπαίδευσή σας, εφόσον ένα εντυπωσιακό παράδειγμα είναι ιδιαίτερα βοηθητικό εργαλείο εκπαίδευσης. ²Ο καθένας διδάσκει κάθε στιγμή. ³Αυτή είναι μια ευθύνη την οποία αναπόφευκτα αποδέχεστε από τη στιγμή που υιοθετείτε οποιαδήποτε πεποίθηση. ⁴Και, βέβαια, κανείς δεν μπορεί να οργανώσει τη ζωή του χωρίς κάποιο σύστημα σκέψης και πιστεύω. ⁵Από τη στιγμή που έχετε αναπτύξει οποιοδήποτε σύστημα σκέψης, ζείτε σύμφωνα με αυτό και, έτσι, το διδάσκετε. ⁶Η ικανότητά σας να δείχνετε πίστη και υπακοή σ ένα σύστημα σκέψης μπορεί να έχει επενδυθεί σε λάθος στόχο, αλλά είναι πάντα μια μορφή πίστης η οποία είναι χρήσιμη εάν αναπροσανατολιστεί ορθά.