5.V.1. Ίσως μερικές από τις αντιλήψεις μας γίνουν πιο ξεκάθαρες και κατανοητές για τον καθένα προσωπικά, όσον αφορά το νόημα τους, αν διευκρινιστεί πώς το εγώ χρησιμοποιεί τις ενοχές. ²Το εγώ έχει ένα σκοπό, όπως ακριβώς και το Άγιο Πνεύμα. ³Οσκοπός τού εγώ είναι ο φόβος, επειδή μόνο όσοι φοβούνται μπορούν να είναι εγωιστές. ⁴Η λογική τού εγώ είναι τόσο αψεγάδιαστη όσο και του Αγίου Πνεύματος, επειδή ο νους έχει στη διάθεση του τα μέσα να ταυτιστεί με τα Ουράνια ή με τη γη, ανάλογα με την επιλογή του. ⁵Αλλά και πάλι, θυμηθείτε ότι και τα δύο βρίσκονται μέσα σας.
5.V.2. Στα Ουράνια δεν υπάρχει ενοχή, επειδή η Βασιλεία επιτυγχάνεται μέσω της Εξιλέωσης η οποία σας ελευθερώνει για να δημιουργήσετε. ²Η λέξη "δημιουργώ" είναι η κατάλληλη εδώ, επειδή μόλις το Άγιο Πνεύμα αναιρέσει αυτά που κατασκευάσατε, το ευλογημένο υπόλοιπο αποκαθίσταται και έτσι συνεχίζει στη δημιουργία. ³Αυτό που είναι πράγματι ευλογημένο δεν είναι δυνατόν να αυξάνει την ενοχή αλλά τη χαρά. ⁴Έτσι γίνεται απρόσβλητο από το εγώ, επειδή η ειρήνη του είναι ακαταμάχητη. ⁵Είναι απροσπέλαστο από τη διαφθορά, επειδή είναι όλον. ⁶Η ενοχή πάντοτε διαφθείρει. ⁷Οτιδήποτε γεννά φόβο έχει διαιρετική ικανότητα, επειδή υπακούει στον νόμο της διαίρεσης. ⁸Αν το εγώ είναι το σύμβολο του διαχωρισμού, είναι επίσης το σύμβολο της ενοχής. ⁹Η ενοχή καθόλου δεν προέρχεται από τον Θεό. ¹⁰Είναι το σύμβολο επίθεσης προς τον Θεό. ¹¹Αυτή η άποψη έχει νόημα μόνο για το εγώ, αλλά δεν πρέπει να υποτιμάτε τη δύναμη του εγώ στο να την πιστεύει. ¹²Από αυτό το πιστεύω πηγάζει κάθε ενοχή.
5.V.3. Το εγώ είναι το κομμάτι του νου που πιστεύει στον διαχωρισμό. ²Πώς όμως ένα κομμάτι του Θεού θα αποσυνδεόταν από Αυτόν, χωρίς να πιστεύει ότι Του επιτίθενται; ³Μιλήσαμε πριν για το πρόβλημα της πατρότητας που βασίζεται στην αντίληψη του σφετερισμού της δύναμης του Θεού. ⁴Το εγώ πιστεύει ότι αυτό κάνατε, διότι πιστεύει ότι εσείς είστε το εγώ. ⁵Αν ταυτίζεστε με το εγώ, πρέπει να θεωρείτε τον εαυτό σας ένοχο. ⁶Κάθε φορά που απευθύνεστε στο εγώ σας θα βιώνετε ενοχή και θα φοβάστε την τιμωρία. ⁷Το εγώ θα μπορούσαμε κυριολεκτικά να πούμε ότι είναι μια σκέψη γεμάτη φόβο. ⁸Όσο κι αν η ιδέα της επίθεσης εναντίον του Θεού φαίνεται γελοία για τον λογικό νου, μην ξεχνάτε ποτέ ότι το εγώ δεν είναι λογικό. ⁹Αντιπροσωπεύει ένα σύστημα ψευδαισθήσεων και είναι μάρτυρας και υποστηρικτής τους. ¹⁰Το να ακούτε τη φωνή του εγώ σημαίνει ότι πιστεύετε πως είναι δυνατόν να επιτεθείτε στον Θεό και ότι έχετε αποσπάσει ένα κομμάτι Του από Αυτόν. ¹¹Ο φόβος των αντίποινων ακολουθεί, επειδή η ενοχή είναι τόσο έντονη που πρέπει να προβληθεί.
5.V.4. Ο,τιδήποτε αποδέχεστε μέσα στον νου σας είναι αληθινό για εσάς. ²Και είναι η αποδοχή σας που το κάνει αληθινό. ³Αν ενθρονίσετε το εγώ μέσα στο νου σας, το γεγονός ότι του επιτρέψατε να μπει, το καθιστά πραγματικότητά σας. ⁴Κι αυτό συμβαίνει επειδή ο νους είναι ικανός να δημιουργήσει πραγματικότητα ή να φτιάξει ψευδαισθήσεις. ⁵Είπα πριν ότι πρέπει να μάθετε να σκέφτεστε με τον Θεό. ⁶Το να σκέφτεστε με Αυτόν σημαίνει να σκέφτεστε όπως Εκείνος. ⁷Αυτό γεννά χαρά κι όχι ενοχή, επειδή είναι φυσικό. ⁸Η ενοχή είναι σίγουρο σημάδι ότι δεν σκέφτεστε φυσικά. ⁹Η αφύσικη σκέψη πάντοτε θα περιέχει ενοχή, επειδή είναι το πιστεύω στην αμαρτία. ¹⁰Το εγώ δεν αντιλαμβάνεται την αμαρτία ως έλλειψη αγάπης, αλλά ως μια ρητή πράξη επίθεσης. ¹²Αυτό είναι απαραίτητο για την επιβίωση του εγώ, επειδή μόλις θεωρήσετε την αμαρτία ως έλλειψη, αυτόματα θα επιχειρήσετε να θεραπεύσετε την κατάσταση. ¹³Και θα επιτύχετε. ¹⁴Το εγώ θεωρεί κάτι τέτοιο ως τελειωτική καταδίκη, αλλά εσείς πρέπει να μάθετε να το θεωρείτε ως ελευθερία.
5.V.5. Ο νους που δεν έχει ενοχές δεν μπορεί να υποφέρει. ² Όντας υγιής, ο νους θεραπεύει το σώμα επειδή ο ίδιος έχει θεραπευτεί. ³Ο υγιής νους δεν μπορεί να έχει αντίληψη της ασθένειας, επειδή δεν έχει αντίληψη της επίθεσης εναντίον οποιουδήποτε ή σε ο,τιδήποτε. ⁴Έχω πει ότι η ασθένεια είναι ένα είδος μαγείας. ⁵Ίσως θα ήταν καλύτερα να πω ότι είναι ένα είδος μαγικής λύσης. ⁶Το εγώ πιστεύει ότι τιμωρώντας τον εαυτό του θα κατευνάσει τον Θεό. ⁷Κι όμως ακόμα και σε αυτό δείχνει αλαζονεία. ⁸Αποδίδει στον θεό πρόθεση τιμωρίας και μετά χρησιμοποιεί αυτή την πρόθεση ως δικό του προνόμιο. ⁹Προσπαθεί να σφετεριστεί όλες τις λειτουργίες του Θεού, όπως αυτό τις αντιλαμβάνεται, επειδή αναγνωρίζει ότι μόνο την ολοκληρωτική πίστη μπορεί να εμπιστεύεται κανείς.
5.V.6. Το εγώ δεν μπορεί να αντιταχθεί στους νόμους του Θεού, περισσότερο απ'όσο εσείς
αλλά μπορεί να τους ερμηνεύσει όπως θέλει ακριβώς όπως κι εσείς. ²Γι αυτό η ερώτηση «τι θέλεις;» πρέπει να απαντηθεί. ³Την απαντάτε κάθε λεπτό και κάθε δευτερόλεπτο και κάθε στιγμή απόφασης είναι μια κρίση που κάθε άλλο παρά αναποτελεσματική είναι. ⁴Τα αποτελέσματα της θ'ακολουθήσουν αυτόματα, ώσπου ν'αλλάξει η απόφαση. ⁵Θυμηθείτε όμως ότι οι ίδιες οι εναλλακτικές δεν μπορούν να μετατραπούν. ⁶Το Άγιο Πνεύμα, όπως και το εγώ, είναι μια απόφαση. ⁷Αυτά τα δύο αποτελούν όλες τις εναλλακτικές δυνατότητες που ο νους μπορεί ν'αποδεχθεί και να υπακούσει. ⁸Το Άγιο Πνεύμα και το εγώ είναι οι μόνες επιλογές που έχετε. ⁹Ο Θεός δημιούργησε τη μία επιλογή και δεν μπορείτε να την εξαφανίσετε. ¹⁰Εσείς δημιουργήσατε την άλλη και αυτή μπορείτε να την εξαφανίσετε. ¹¹Μόνο ό,τι δημιουργεί ο Θεός είναι μη αντιστρέψιμο και παραμένει αμετάβλητο. ¹²Αυτό που εσείς κατασκευάσατε μπορεί πάντοτε ν'αλλάξει, επειδή όταν δεν σκέφτεστε όπως ο Θεός στην πραγματικότητα δεν σκέφτεστε καθόλου. ¹³Οι ψευδαισθητικές ιδέες δεν είναι πραγματικές σκέψεις, παρ'όλο που μπορείτε να πιστεύετε σε αυτές. ¹⁴Αλλά κάνετε λάθος. ¹⁵Η λειτουργία της σκέψης προέρχεται από τον Θεό και βρίσκεται μέσα στον θεό. ¹⁶Εσείς, ως κομμάτι της Σκέψης Του, δεν μπορείτε να σκεφτείτε χωριστά από Αυτόν.
5.V.7. Η παράλογη σκέψη είναι σκέψη σε αταξία. ²Ο Ίδιος ο θεός βάζει τάξη στη σκέψη σας, επειδή η σκέψη σας δημιουργήθηκε από Αυτόν. ³Τα αισθήματα ενοχής είναι πάντοτε ένα σημάδι ότι δεν το γνωρίζετε. ⁴Δείχνουν επίσης ότι πιστεύετε πως μπορείτε να σκέφτεστε χωριστά από τον Θεό και ότι το θέλετε. ⁵Κάθε μπερδεμένη και παράλογη σκέψη υπονομεύεται διαρκώς από ενοχή. ⁶Εκείνοι που πιστεύουν ότι μπορούν να ορίσουν τις σκέψεις τους δεν έχουν δυνατότητα διαφυγής από τις ενοχές και άρα πρέπει να υπακούσουν στις επιταγές τους. ⁷Αυτό τους κάνει να αισθάνονται υπεύθυνοι για τα λάθη τους, χωρίς ν'αναγνωρίζουν ότι αποδεχόμενοι την ευθύνη δρουν ανεύθυνα. ⁸Εαν η μόνη ευθύνη του θαυματοποιού (εργάτη θαυμάτων) είναι να δεχτεί την Εξιλέωση για τον εαυτό του και σας διαβεβαιώ ότι αυτή είναι, τότε η ευθύνη για το τι είναι να εξιλεωθεί δεν μπορεί να είναι δικιά σας. ⁹Το δίλημμα δεν μπορεί να λυθεί παρά μόνο με το να δεχτείτε τη λύση της αποκατάστασης. 10 Όντως θα ήσασταν πλήρως υπεύθυνοι για τα αποτελέσματα όλων των λανθασμένων σκέψεων σας, αν αυτές δεν μπορούσαν να διορθωθούν. ¹¹Ο σκοπός της Εξιλέωσης είναι να διατηρηθεί το παρελθόν μόνο στην εξαγνισμένη του μορφή. ¹²Αν αποδεχθείτε τη θεραπεία για τη διαταραγμένη σκέψη, μια θεραπεία της οποίας η αποτελεσματικότητα είναι αναμφισβήτητη, πώς μπορούν να παραμείνουν τα συμπτώματα;
5.V.8. Η συνεχιζόμενη απόφαση να παραμένετε διαχωρισμένοι, είναι ο μόνος πιθανός λόγος για τη διαιώνιση των ενοχών. ²Το έχουμε ξαναπεί αλλά δεν έχουμε δώσει έμφαση στην καταστροφικότητα της απόφασης. ³Κάθε απόφαση του νου θα έχει επίδραση και στη συμπεριφορά και στην εμπειρία. ⁴Αυτό που επιθυμείτε αυτό και προσδοκείτε. ⁵Αυτό δεν είναι ψευδαίσθηση. ⁶Ο νους σας πράγματι δημιουργεί το μέλλον σας και θα το στρέψει προς την πλήρη δημιουργία, εφόσον πρώτα αποδεχτεί την Εξιλέωση. ⁷Θα επιστρέψει την ίδια στιγμή που θα το κάνει. ⁸Έχοντας εγκαταλείψει τη διαταραγμένη σκέψη, γίνεται φανερή η ευταξία της σκέψης.