4.VII.1. Είναι ξεκάθαρο πως ενώ το περιεχόμενο οποιαδήποτε ιδιαίτερης αυταπάτης του εγώ δεν έχει σημασία, η διόρθωση της είναι χρήσιμη, εντός συγκεκριμένου πλαισίου. ²Οι αυταπάτες του εγώ είναι απολύτως συγκεκριμένες, αν και ο νους είναι εκ φύσεως αφηρημένος. ³Ένα τμήμα του νου εντούτοις, γίνεται συγκεκριμένο όταν διαιρείται. ⁴Το συγκεκριμένο τμήμα πιστεύει στο εγώ, επειδή το εγώ εξαρτάται από το συγκεκριμένο. ⁵Το εγώ είναι το μέρος του νου που πιστεύει ότι η ύπαρξη σας καθορίζεται από τον διαχωρισμό.
4.VII.2. Το καθετί που αντιλαμβάνεται το εγώ είναι ένα διαχωρισμένο όλον, χωρίς τις σχέσεις που συνεπάγεται η αληθινή ύπαρξη. ²Το εγώ είναι κατά συνέπεια εναντίον της επικοινωνίας, χρησιμοποιείται μάλλον για να εδραιώσει τον διαχωρισμό παρά για να τον καταργήσει. ³Το είδος επικοινωνίας του εγώ βασίζεται στο δικό του σύστημα σκέψης, όπως καθετί άλλο που αυτό υπαγορεύει. ⁴Η επικοινωνία του ρυθμίζεται από την ανάγκη του να προστατευτεί, και θα διακόψει την επικοινωνία όταν απειλείται. ⁵Αυτή η διακοπή είναι μια αντίδραση προς ένα συγκεκριμένο άτομο ή άτομα. ⁶Η εξειδίκευση της σκέψης του εγώ, λοιπόν, έχει ως αποτέλεσμα την πλαστή γενίκευση η οποία στην πραγματικότητα δεν είναι καθόλου αφηρημένη. ⁷Απλά ανταποκρίνεται κατά ορισμένους συγκεκριμένους τρόπους σε όλα όσα αντιλαμβάνεται να έχουν σχέση μεταξύ τους.
4.VII.3. Αντιθέτως, το πνεύμα αντιδρά με τον ίδιο τρόπο προς όλα όσα γνωρίζει ότι είναι αληθινά, και δεν ανταποκρίνεται καθόλου σ' οτιδήποτε άλλο. ²Ούτε κάνει καμία προσπάθεια ν' αποδείξει ό, τι είναι αληθινό. ³Γνωρίζει πως αυτό που είναι αληθινό είναι ό, τι δημιούργησε ο Θεός. ⁴Βρίσκεται σε πλήρη κι απευθείας επικοινωνία με κάθε όψη της δημιουργίας, επειδή βρίσκεται σε πλήρη κι απευθείας επικοινωνία με τον Δημιουργό της. ⁵Αυτή η επικοινωνία είναι η θέληση του Θεού. ⁶Η δημιουργία και η επικοινωνία είναι συνώνυμες. ⁷Ο Θεός δημιούργησε κάθε νου μεταδίδοντας του τον δικό Του Νου, καθιστώντας τον μ' αυτόν τρόπο για πάντα κανάλι για τη λήψη του Νου Του και της Θέλησης Του. ⁸Εφόσον μόνον τα όντα ιδίου είδους μπορούν να επικοινωνήσουν αληθινά, τα δημιουργήματα Του εκ φύσεως επικοινωνούν μαζί Του κι Εκείνος μαζί τους. ⁹Αυτή η επικοινωνία είναι τελείως αφηρημένη, αφού το χαρακτηριστικό της είναι η συμπαντική εφαρμογή και δεν υπόκειται σε οποιαδήποτε κρίση, οποιαδήποτε εξαίρεση ή αλλαγή. ¹⁰Ο Θεός σας δημιούργησε από αυτήν και γι' αυτήν. ¹¹Ο νους μπορεί να διαστρεβλώσει τη λειτουργία του, αλλά δεν μπορεί να προικιστεί με λειτουργίες που δεν του δόθηκαν. ¹²Να γιατί ο νους δεν μπορεί ολοκληρωτικά να χάσει την ικανότητα να επικοινωνεί, αν και μπορεί ν' αρνηθεί να τη χρησιμοποιήσει για λογαριασμό της αληθινής ύπαρξης.
4.VII.4. Η ύπαρξη, όπως επίσης και το είναι, στηρίζονται στην επικοινωνία. ²Η ύπαρξη εντούτοις, είναι συγκεκριμένη στο πώς, τι και με ποιον αξίζει η επικοινωνία. ³Το είναι, όμως, είναι ολοκληρωτικά χωρίς αυτές τις διακρίσεις. ⁴Πρόκειται για μια κατάσταση στην οποία ο νους βρίσκεται σ' επικοινωνία με τα πάντα που είναι αληθινά. ⁵Σε όποιον βαθμό επιτρέπετε να περιοριστεί αυτή η κατάσταση, σ' εκείνον τον βαθμό περιορίζετε την αίσθηση της δικής σας πραγματικότητας. ⁶Η δική σας πραγματικότητα γίνεται πλήρης μονάχα με το ν' αναγνωρίζεται όλη την πραγματικότητα, στο λαμπρό πλαίσιο της αληθινής της σχέσης μαζί σας. ⁷Αυτή είναι η πραγματικότητα σας. ⁸Μην την βεβηλώσετε ή μην οπισθοχωρείτε από αυτήν. ⁹Είναι το αληθινό σας σπίτι, ο αληθινός ναός σας κι ο αληθινός Εαυτός σας.
4.VII.5. Ο Θεός, ο οποίος περιβάλλει όλο το είναι της Αληθινής Ύπαρξης, δημιούργησε όντα τα οποία έχουν τα πάντα, το καθένα ατομικά, αλλά που επιθυμούν να τα μοιραστούν για ν' αυξήσουν τη χαρά τους. ²Τίποτα το αληθινό δεν μπορεί ν' αυξηθεί παρά μόνο όταν μοιράζεται. ³Να γιατί σας δημιούργησε ο Θεός. ⁴Η Θεϊκή Αφαίρεση* χαίρεται μοιράζοντας. ⁵Να τι σημαίνει δημιουργία. ⁶Το «πώς», «τι», και «σε ποιόν» είναι άσχετα, επειδή η πραγματική δημιουργία δίνει τα πάντα, αφού μπορεί να δημιουργεί μονάχα ομοίως μ' αυτήν. Θυμηθείτε πως στη Βασιλεία των Ουρανών δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο να έχεις και να είσαι, όπως συμβαίνει στην ύπαρξη. Στην κατάσταση του είναι (της Αληθινής Ύπαρξης), ο νους δίνει τα πάντα, πάντοτε.
4.VII.6. Η Βίβλος επανειλημμένως αναφέρει ότι πρέπει να αινείτε τον Θεό. ²Αυτό μετά βίας σημαίνει πως θα έπρεπε να του λέτε πόσο θαυμάσιος είναι. ³Εκείνος δεν έχει εγώ με το οποίο ν' αποδεχθεί τέτοιο εγκώμιο, κι αντίληψη με την οποία να το κρίνει. ⁴Αλλά εάν δεν αναλαμβάνετε τον ρόλο σας στη δημιουργία, η χαρά Του δεν θα είναι ολοκληρωμένη επειδή η δική σας θα είναι ελλιπής. ⁵Και Αυτός το γνωρίζει. ⁶Το γνωρίζει μέσα στο δικό Του Είναι και μέσα από την εμπειρία του Υιού Του. ⁷Η αδιάκοπη εξωτερίκευση της Αγάπης Του παρεμποδίζεται όταν τα κανάλια Του είναι κλειστά, κι Αυτός είναι μόνος όταν οι νόες που δημιούργησε δεν επικοινωνούν πλήρως μαζί Του.
4.VII.7. Ο Θεός έχει φυλάξει το Βασίλειο σας, για σας, αλλά δεν μπορεί να μοιραστεί τη χαρά Του μαζί σας μέχρι που να το γνωρίσετε με ολόκληρο το νου σας. ²Η αποκάλυψη δεν είναι αρκετή, επειδή είναι επικοινωνία μονάχα εκ μέρους του Θεού. ³Ο Θεός δεν έχει ανάγκη από αποκάλυψη που του επιστρέφεται, το οποίο θα ήταν καθαρά αδύνατον, αλλά Εκείνος όντως θέλει η αποκάλυψη να δοθεί σε άλλους. ⁴Αυτό δεν μπορεί να γίνει με τη πραγματική αποκάλυψη. ⁵Το περιεχόμενο της δεν μπορεί να εκφραστεί, διότι είναι έντονα προσωπικό προς το νου που το λαμβάνει. ⁶Μπορεί εντούτοις, να επιστραφεί από εκείνον τον νου, που φέρνει γνώση από την αποκάλυψη.
4.VII.8. Ο Θεός αινείται όταν οποιοσδήποτε νους μαθαίνει να είναι ολοκληρωτικά χρήσιμος. ²Αυτό είναι αδύνατον χωρίς να είναι κανείς ολοκληρωτικά άκακος, επειδή οι δύο πεποιθήσεις πρέπει να συνυπάρχουν. ³Οι αληθινά χρήσιμοι είναι άτρωτοι, επειδή δεν προστατεύουν το εγώ τους κι έτσι τίποτα δεν μπορεί να τους βλάψει. ⁴Η χρησιμότητα τους είναι ο έπαινος τους στον θεό, κι Αυτός θα τους ανταποδώσει το έπαινο Του επειδή είναι όμοιοι μ'Αυτόν, και μπορούν να ευφραίνονται μαζί. ⁵Ο Θεός εξωτερικεύεται προς αυτούς και διαμέσου αυτών, και υπάρχει μεγάλη χαρά σε όλη τη Βασιλεία. ⁶Κάθε νους που μεταμορφώνεται, αυξάνει σ' αυτή τη χαρά με την ατομική του προθυμία να συμμετέχει σ' αυτήν. ⁷Οι αληθινά χρήσιμοι είναι εργάτες θαυμάτων του Θεού, τους οποίους εγώ κατευθύνω μέχρι που να ενωθούμε όλοι στη χαρά της Βασιλείας των Ουρανών. ⁸Θα σας κατευθύνω οπουδήποτε μπορεί να είστε αληθινά χρήσιμοι, και σε όποιον μπορεί ν' ακολουθήσει την καθοδήγησή μου μέσα από σας.