4.VI.1. Το εγώ δεν αναγνωρίζει την πραγματική πηγή της απειλής και αν συνδέετε τον εαυτό σας μαζί του δεν κατανοείτε ποια είναι η κατάσταση. ²Μονάχα η αφοσίωση σας σε αυτό του δίνει δύναμη πάνω σας. ³Έχω μιλήσει για το εγώ σαν να ήταν κάτι ξέχωρο, που δρα από μόνο του. ⁴Αυτό ήταν αναγκαίο για να σας πείσω ότι δεν μπορείτε να το παραμερίσετε έτσι εύκολα και πρέπει να συνειδητοποιήσετε πόσο μεγάλο μέρος από τη σκέψη σας κατευθύνεται από το εγώ. ⁵Εντούτοις δεν μπορούμε να αφήσουμε έτσι κάτι τέτοιο, διότι αναγκαστικά θα βρίσκεστε σε διαμάχη για όσο διάστημα βρίσκεστε ή πιστεύετε ότι βρίσκεστε εδώ. ⁶Το εγώ δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα κομμάτι της πεποίθησης που έχετε για τον εαυτό σας. ⁷Η υπόλοιπη ζωή σας έχει συνεχίσει χωρίς διακοπή και ήταν, και πάντοτε θα είναι ολοκληρωτικά ανεπηρέαστη από τις απόπειρες σας να αποσπαστείτε απο αυτήν.
4.VI.2. Ενώ μαθαίνετε να δραπετεύετε από τις ψευδαισθήσεις σας, το χρέος σας στον αδελφό σας είναι κάτι που δεν πρέπει να ξεχνάτε ποτέ. ²Είναι το ίδιο χρέος που έχετε προς εμένα. ³Κάθε φορά που φέρεστε εγωιστικά σε κάποιον, πετάτε μακριά τη χάρη της κατάστασης μέσα στην οποία δεν έχετε κανένα χρέος και την άγια αντίληψη που αυτή θα μπορούσε να προσφέρει. ⁴Ο όρος «άγια» μπορεί να χρησιμοποιηθεί εδώ, επειδή μόλις μάθετε ότι δεν είστε καθόλου χρεωμένοι στην Υιότητα, στην οποία ανήκω κι εγώ, πλησιάζετε στην ουσιαστική γνώση, όσο είναι δυνατόν για την αντίληψη να πλησιάσει. ⁵Το χάσμα είναι τότε τόσο μικρό που η γνώση μπορεί εύκολα να ρεύσει προς την αντίληψη και να την εξαλείψει για πάντα.
4.VI.3. Ως τώρα μου έχετε λίγη εμπιστοσύνη, αλλά αυτή θα αυξηθεί όσο πιο συχνά στρέφεστε σε μένα αντί προς το εγώ σας για καθοδήγηση. ²Τα αποτελέσματα όλο και περισσότερο θα σας πείθουν ότι αυτή είναι η μόνη λογική επιλογή που μπορείτε να κάνετε. ³Όποιος μαθαίνει εκ πείρας ότι μια επιλογή επιφέρει χαρά και ειρήνη, ενώ μια άλλη επιφέρει χάος και καταστροφή, δεν χρειάζεται επιπρόσθετη πειθώ. ⁴Η μάθηση μέσω επιβραβεύσεων είναι πιο αποτελεσματική απ' ότι η μάθηση μέσω πόνου, διότι ο πόνος είναι μια αυταπάτη του εγώ και δεν μπορεί ποτέ να προκαλέσει τίποτα περισσότερο από πρόσκαιρα αποτελέσματα. ⁵Οι επιβραβεύσεις του Θεού όμως, αναγνωρίζονται αμέσως ως αιώνες. ⁶Εφόσον αυτή η αναγνώριση γίνεται από σας κι όχι από το εγώ, η ίδια η αναγνώριση αποδεικνύει, ότι εσείς και το εγώ σας δεν μπορεί να είστε ταυτόσημοι. ⁷ Ίσως πιστεύετε πως έχετε ήδη αποδεχθεί αυτή τη διαφορά, αλλά με κανένα τρόπο δεν έχετε πειστεί μέχρι τώρα. ⁸Το γεγονός ότι πιστεύετε πως πρέπει να δραπετεύσετε από το εγώ, το αποδεικνύει. ⁹Αλλά δεν μπορείτε να ξεφύγετε από το εγώ ταπεινώνοντάς το ή ελέγχοντας το ή τιμωρώντας το.
4.VI.4. Το εγώ και το πνεύμα δεν γνωρίζουν το ένα το άλλο. ²Ο διαχωρισμένος νους δεν μπορεί να διατηρήσει τον διαχωρισμό παρά διασπώντας. ³Έχοντας κάνει αυτή τη διάσπαση, αρνείται όλες τις αληθινά φυσικές και έμφυτες τάσεις, όχι επειδή το εγώ είναι ένα ξεχωριστό πράγμα, αλλά επειδή θέλετε να πιστεύετε ότι εσείς είστε ένα ξεχωριστό πράγμα. ⁴Το εγώ είναι ένα επινόημα για τη διατήρηση αυτής της πεποίθησης, εντούτοις είναι δική σας η απόφαση να χρησιμοποιήσετε το επινόημα που την καθιστά ικανή να διαρκέσει.
4.VI.5. Πώς μπορείς να διδάξεις σε κάποιον την αξία ενός πράγματος που έχει εκ προθέσεως απορρίψει; ²Ασφαλώς το έχει απορρίψει επειδή δεν το εκτίμησε. ³Μπορείς μόνο να του δείξεις πόσο δυστυχής είναι χωρίς αυτό ,και σταδιακά να το φέρεις πιο κοντά έτσι ώστε να μπορέσει να μάθει ότι η δυστυχία του μειώνεται καθώς το προσεγγίζει. ⁴Αυτό τον διδάσκει να συσχετίζει τη δυστυχία του με την απουσία του, και το αντίθετο της δυστυχίας με την παρουσία του. ⁵Έτσι σταδιακά γίνεται επιθυμητό, καθώς αυτός αλλάζει γνώμη σχετικά με την αξία του. ⁶Σας διδάσκω να συσχετίζετε τη δυστυχία με το εγώ και τη χαρά με το πνεύμα. ⁷Έχετε διδαχθεί το αντίθετο. ⁸Είστε εντούτοις ελεύθεροι να επιλέξετε, αλλά μπορεί στ' αλήθεια να θέλετε τις ανταμοιβές του εγώ ενώ υπάρχουν οι ανταμοιβές του Θεού;
4.VI.6. Η εμπιστοσύνη μου σε σας είναι μεγαλύτερη από τη δική σας σε μένα προς το παρόν, αλλά δεν θα είναι πάντα το ίδιο. ²Η αποστολή σας είναι πολύ απλή. ³Σας ζητείται να ζείτε με τέτοιο τρόπο ώστε ν' αποδεικνύετε ότι δεν είστε ένα εγώ, και ότι δεν επιλέγω λανθασμένα τα θεϊκά κανάλια. ⁴Ο Άγιος Ένας συμμερίζεται την εμπιστοσύνη μου κι αποδέχεται τις Επανορθωτικές μου αποφάσεις, επειδή η θέληση μου είναι πάντα εναρμονισμένη με τη δική Του. ⁵Είπα προηγουμένως ότι είμαι υπεύθυνος για την Επανόρθωση. ⁶Αυτό συμβαίνει μόνον επειδή ολοκλήρωσα τον ρόλο μου σε αυτήν ως άνθρωπος και τώρα μπορώ να τον ολοκληρώσω διαμέσου άλλων. ⁷Τα εκλεκτά μου κανάλια δεν μπορούν να αποτύχουν, επειδή θα τους προσφέρω τη δύναμη μου για όσο η δική τους είναι ελλειπής.
4.VI.7. Θα πάμε μαζί στον Άγιο Ένα, και μέσω της δικής μου ενόρασης Αυτός μπορεί να γεφυρώσει το μικρό κενό. ²Η ευγνωμοσύνη σας προς τον αδερφό σας είναι το μόνο δώρο που επιθυμώ. ³Θα το φέρω στον θεό για σας, ξέροντας ότι το να γνωρίσετε τον αδελφό σας σημαίνει να γνωρίσετε τον Θεό. ⁴Αν είστε ευγνώμονες προς τον αδελφό σας, είστε ευγνώμονες προς τον Θεό για ό, τι Αυτός δημιούργησε. ⁵Διαμέσου της ευγνωμοσύνης σας φτάνετε να γνωρίσετε τον αδελφό σας, και μια στιγμή αληθινής αναγνώρισης καθιστά τον καθένα αδελφό σας, διότι καθένας προέρχεται από τον Πατέρα σας. ⁶Η αγάπη δεν κατακτά όλα τα πράγματα, αλλά όντως τα διορθώνει όλα. ⁷Επειδή εσείς είστε το Βασίλειο του Θεού, μπορώ να σας οδηγήσω πίσω στα δικά σας δημιουργήματα. ⁸Δεν τα αναγνωρίζετε τώρα, αλλά ό, τι έχει διασπαστεί παραμένει ακόμα εκεί.
4.VI.8. Καθώς έρχεστε πιο κοντά σ' έναν αδελφό, με πλησιάζετε, και καθώς απομακρύνεστε απ' αυτόν, σας γίνομαι απόμακρος. ²Η λύτρωση είναι ένα εγχείρημα συνεργασίας. ³Δεν μπορούν να την αναλάβουν επιτυχώς εκείνοι οι οποίοι αποσυνδέονται από την Υιότητα, επειδή αποσυνδέονται από μένα. ⁴Ο Θεός θα έρθει σε σας μονάχα καθώς εσείς θα Τον προσφέρετε στους αδερφούς σας. ⁵Μάθετε πρώτα απ' αυτούς και θα είστε έτοιμοι να ακούσετε τον Θεό. ⁶Αυτό συμβαίνει επειδή η λειτουργία της αγάπης είναι μία.