3.IV.1. Οι ικανότητες που τώρα κατέχεις είναι μονάχα σκιές της πραγματικής σου δύναμης. ²Όλες σου οι τωρινές λειτουργίες είναι διαιρεμένες και επιδέχονται αμφισβήτηση και αμφιβολία. ³Αυτό συμβαίνει επειδή δεν είσαι βέβαιος πώς θα τις χρησιμοποιήσεις και αυτό σε καθιστά ανίκανο για γνώση. ⁴Και συμβαίνει αυτό επειδή εξακολουθείς να αντιλαμβάνεσαι χωρίς αγάπη. ⁵Η αντίληψη δεν υπήρχε ώσπου ο διαχωρισμός εισήγαγε βαθμούς, τομείς και διαστήματα. ⁶Το πνεύμα δεν έχει επίπεδα και όλη η σύγκρουση πηγάζει από την αντίληψη των επιπέδων. ⁷Μόνο τα επίπεδα της Τριάδας μπορούν να έχουν ενότητα. ⁸Τα επίπεδα που δημιουργήθηκαν από τον διαχωρισμό δεν μπορούν παρά να προκαλούν διαμάχη. ⁹Αυτό συμβαίνει επειδή δεν έχουν συνοχή μεταξύ τους.
3.IV.2. Η (ατομική) συνείδηση,* το επίπεδο της αντίληψης, ήταν το πρώτο ρήγμα στον νου μετά τον διαχωρισμό, κάνοντας τον νου περισσότερο ν αντιλαμβάνεται παρά να δημιουργεί. ²Η συνείδηση σωστά χαρακτηρίζεται ως βασίλειο του εγώ. ³Το εγώ είναι η λανθασμένη προσπάθεια του νου σου να αντιλαμβάνεται τον εαυτό σου όπως επιθυμεί να είσαι, παρά όπως είσαι. ⁴Όμως μπορείς να γνωρίζεις τον εαυτό σου μόνο όπως είσαι, επειδή αυτό είναι το μόνο για το οποίο μπορείς να είσαι σίγουρος. ⁵Όλα τα άλλα είναιαμφισβητήσιμα.
3.IV.3. Το εγώ, ο τομέας της αμφισβήτησης του εαυτού μετά τον διαχωρισμό, που κατασκευάστηκε παρά δημιουργήθηκε, είναι ικανό να κάνει ερωτήσεις αλλά όχι να δίνει κατανοητές απαντήσεις, επειδή αυτές απαιτούν γνώση που δεν μπορεί να γίνει αντιληπτή από το επίπεδο του εγώ. ²Γι αυτό ο νους παθαίνει σύγχυση, επειδή μόνο η κατάσταση του Ενός Νου μπορεί να υπάρχει χωρίς σύγχυση. ³Ένας διαχωρισμένος ή διαιρεμένος νους πρέπει να βρίσκεται σε σύγχυση. ⁴Είναι αναγκαστικά αβέβαιος για το ποιος είναι. ⁵Αναγκαστικά βρίσκεται σε διαμάχη επειδή δεν συμφωνεί με τον εαυτό του. ⁶Αυτό καθιστά τους τομείς του ξένους μεταξύ τους και αυτή είναι η βαθύτερη ουσία της επιρρέπειας στον φόβο στην οποία η επίθεση είναι πάντα πιθανή. ⁷Έχεις κάθε λόγο να φοβάσαι έτσι όπως αντιλαμβάνεσαι τον εαυτό σου. ⁸Γι αυτό δεν μπορείς να δραπετεύσεις απ τον φόβο, ώσπου να συνειδητοποιήσεις ότι ούτε δημιούργησες αλλά και ούτε θα μπορούσες να δημιουργήσεις τον εαυτό σου. ⁹Ποτέ δεν θα μπορέσεις να κάνεις τις διαστρεβλωμένες σου αντιλήψεις αληθινές και η δημιουργία σου είναι πέρα από το δικό σου λάθος. ¹⁰Γι αυτό τελικά πρέπει να επιλέξεις να θεραπεύσεις τον διαχωρισμό.
3.IV.4. Η ορθή νόηση δεν πρέπει να συγχέεται με το νου που γνωρίζει, επειδή αυτή ισχύει μόνο στη σωστή αντίληψη. ²Μπορεί να έχετε ορθοφροσύνη ή αφροσύνη, αλλά ακόμα κι αυτές υπόκεινται σε βαθμούς, που καταδεικνύουν ότι δεν αφορούν τη γνώση. ³Ο όρος «ορθή σκέψη» (ορθοφροσύνη) χρησιμοποιείται σωστά ως η διόρθωση της «λανθασμένης σκέψης» (αφροσύνη) και αφορά την κατάσταση του νου που επιφέρει ακριβή αντίληψη. ⁴Η ορθοφροσύνη είναι προσανατολισμένη στα θαύματα επειδή θεραπεύει τη διαστρέβλωση της αντίληψης και αυτό είναι πράγματι ένα θαύμα σχετικά με το πώς αντιλαμβάνεσαι τον εαυτό σου.
3.IV.5. Η αντίληψη πάντα εμπεριέχει κάποια κακή χρήση του νου διότι τον φέρνει σε κατάσταση αβεβαιότητας. ²Ο νους είναι πολύ δραστήριος. ³Όταν επιλέγει να είναι διαχωρισμένος επιλέγει να αντιλαμβάνεται. ⁴Ως τότε επιθυμεί μόνο να γνωρίζει. ⁵Μετά μπορεί μόνο να διαλέγει με αμφιβολία και η μόνη διέξοδος από την αμφιβολία είναι η καθαρή αντίληψη. ⁶Ο νους επιστρέφει στη σωστή του λειτουργία μόνο όταν θελήσει να γνωρίσει. ⁷Αυτό τον θέτει υπό την υπηρεσία του πνεύματος, όπου η αντίληψη αλλάζει. ⁸Ο νους επιλέγει να αυτοδιαιρεθεί όταν επιλέγει να φτιάξει τα δικά του επίπεδα. ⁹Αλλά δεν θα μπορούσε να διαχωριστεί ολοκληρωτικά από το πνεύμα, επειδή από το πνεύμα προέρχεται όλη του η δύναμη να κατασκευάζει ή να δημιουργεί. ¹⁰Ακόμα και στη διαστρεβλωμένη δημιουργία ο νους αποτελεί απόδειξη της Πηγής του, διαφορετικά απλά παύει να υπάρχει. ¹¹Αυτό όμως είναι αδύνατο επειδή ο νους ανήκει στο πνεύμα το οποίο ο Θεός δημιούργησε και το οποίο εξαιτίας Αυτού είναι αιώνιο.
3.IV.6. Η ικανότητα του νου να αντιλαμβάνεται** κατέστησε δυνατή την ύπαρξη του σώματος ώστε να μπορεί να αντιληφθεί κάτι και με κάτι. ²Γι αυτό η αντίληψη ενέχει μια ανταλλαγή την οποία η γνώση δεν χρειάζεται. ³Η ερμηνευτική λειτουργία ή αντίληψη, που είναι μια διαστρεβλωμένη μορφή δημιουργίας, σου επιτρέπει να ερμηνεύσεις το σώμα σου ως τον εαυτό σου σε μια απόπειρα να δραπετεύσεις από τη διαμάχη που επέφερες. ⁴Το πνεύμα που γνωρίζει, δεν θα μπορούσε να συμφιλιωθεί μ αυτή την απώλεια δύναμης επειδή είναι ανίκανο για το σκοτάδι. ⁵Αυτό κάνει το πνεύμα απροσπέλαστο στον νου και ολοκληρωτικά απρόσιτο στο σώμα. ⁶Από κει και ύστερα αντιλαμβάνεσαι το πνεύμα σαν απειλή, επειδή το φως καταλύει το σκοτάδι απλά με το να σου δείχνει ότι το σκοτάδι δεν υπάρχει. ⁷Η αλήθεια πάντοτε θα υπερνικά το λάθος μ αυτό τον τρόπο. ⁸Αυτή δεν μπορεί να είναι μια ενεργητική διαδικασία διόρθωσης επειδή, όπως ήδη έχω τονίσει, η γνώση δεν κάνει τίποτε. ⁹Μπορεί να αντιληφθείς τη γνώση σαν επιτιθέμενο ή εισβολέα αλλά όμως η γνώση δεν μπορεί να επιτεθεί. ¹⁰Ο,τι αντιλαμβάνεσαι ως επίθεσή της είναι η δική σου ασαφής αναγνώριση ότι τη γνώση μπορείς πάντα να τη θυμάσαι, καθώς ποτέ η ίδια δεν έχει καταστραφεί.
3.IV.7. Ο Θεός και τα δημιουργήματά Του παραμένουν στη βεβαιότητα και έτσι γνωρίζουν ότι δεν υπάρχει καμιά διαστρεβλωμένη δημιουργία. ²Η αλήθεια δεν μπορεί να αντιμετωπίσει λάθη που τα επιθυμείς. ³Ήμουν ένας άνθρωπος που θυμήθηκε το πνεύμα και τη γνώση του πνεύματος αυτού. ⁴Ως άνθρωπος δεν προσπάθησα να αντικρούσω το λάθος με τη γνώση, αλλά να διορθώσω το λάθος στη βάση του. ⁵Επέδειξα και την αδυναμία του σώματος και τη δύναμη του νου. ⁶Με το να ενώσω τη θέλησή μου με το Θέλημα του Δημιουργού μου όπως ήταν φυσικό θυμήθηκα το πνεύμα και τον πραγματικό του σκοπό. ⁷Δεν μπορώ να ενώσω για σένα τη θέλησή σου με του Θεού, αλλά μπορώ να σβήσω όλες τις διαστρεβλωμένες αντιλήψεις από τον νου σου αν τον θέσεις υπό την καθοδήγησή μου. ⁸Μόνο οι διαστρεβλωμένες σου αντιλήψεις είναι εμπόδιο στο δρόμο σου. ⁹Χωρίς αυτές μπορείς να διαλέξεις το βέβαιο. ¹⁰Μια ορθή αντίληψη επιφέρει μια ορθή επιλογή. ¹¹Εγώ δεν μπορώ να διαλέξω για σένα, αλλά μπορώ να σε βοηθήσω να κάνεις τη σωστή επιλογή σου. ¹²Το «πολλοί οι προσκεκλημένοι αλλά λίγοι οι εκλεκτοί» θα έπρεπε να είναι «όλοι προσκαλούνται αλλά λίγοι επιλέγουν ν ακούσουν». ¹³Και έτσι δεν επιλέγουν σωστά. ¹⁴Οι «εκλεκτοί» είναι απλά εκείνοι που επιλέγουν σωστά νωρίτερα από τους άλλους. ¹⁵Οι σωστοί νόες μπορούν να επιλέξουν τώρα και θα βρουν γαλήνη στη ψυχή τους. ¹⁶Ο Θεός σε γνωρίζει μόνο μέσα στην ειρήνη και αυτή είναι η πραγματικότητά σου.
* Σημείωση μεταφραστού: Εδώ η λέξη συνείδηση χρησιμοποιείται με την έννοια του μέρους της συνειδητότητας που αντιλαμβάνεται τον εαυτό του ως ξέχωρο από το όλον.
** Σημείωση μεταφραστού: η αντίληψη είναι πολύ κατώτερη της γνώσης, αλλά επίσης και μια μορφή διαστρέβλωσης όπως η ίδια η ελληνική λέξη υποδηλώνει (Αντί-ληψη).