3.III.1. Δίνουμε έμφαση στην αντίληψη και μέχρι τώρα έχουμε πει πολύ λίγα για τη γνώση. ²Κι αυτό διότι η αντίληψη πρέπει να ξεκαθαριστεί προτού να μπορέσεις να μάθεις ο,τιδήποτε. ³Το να γνωρίζεις σημαίνει να είσαι σίγουρος. Η αβεβαιότητα σημαίνει ότι δεν γνωρίζεις. ⁴Η γνώση είναι ισχύς επειδή παρέχει βεβαιότητα και η βεβαιότητα είναι δύναμη. ⁵Η αντίληψη είναι προσωρινή. ⁶Ως στοιχείο της πεποίθησης για την ύπαρξη χώρου και χρόνου, υπόκειται ή στον φόβο ή στην αγάπη. ⁷Οι διαστρεβλωμένες αντιλήψεις παράγουν φόβο και οι αληθινές αντιλήψεις γεννούν αγάπη, αλλά καμιά από τις δύο δεν φέρνει βεβαιότητα διότι όλη η αντίληψη ποικίλλει. ⁸Γι αυτό δεν είναι γνώση. ⁹Η αληθινή αντίληψη είναι η βάση για την γνώση αλλά το να γνωρίζει κάποιος αποτελεί την επιβεβαίωση της αλήθειας πέρα από κάθε αντίληψη.
3.III.2. Ολες οι δυσκολίες σου προέρχονται από το γεγονός ότι δεν αναγνωρίζεις τον εαυτό σου, τον αδελφό σου ή τον Θεό. ²Το να αναγνωρίσει κάποιος σημαίνει το «να γνωρίσει ξανά», γεγονός που υπαινίσσεται ότι γνώριζε από πριν. ³Μπορείς να δείς με πολλούς τρόπους επειδή η αντίληψη ενέχει ερμηνεία και συνεπώς η αντίληψη δεν είναι ολική ή συνεπής. ⁴Το θαύμα, ως τρόπος αντίληψης, δεν είναι γνώση. ⁵Είναι η σωστή απάντηση σε μια ερώτηση αλλά δεν ρωτά κανείς όταν γνωρίζει. ⁶Το να αμφισβητήσει κάποιος τις ψευδαισθήσεις είναι το πρώτο βήμα προς τη διάλυσή τους. ⁷Το θαύμα ή αλλιώς η σωστή απάντηση, τις διορθώνει. ⁸Αφού οι αντιλήψεις αλλάζουν, η εξάρτησή τους από τον χρόνο είναι φανερή. ⁹Το πώς αντιλαμβάνεσαι κάθε δεδομένη στιγμή καθορίζει ό,τι κάνεις και οι πράξεις συμβαίνουν μέσα στον χρόνο. ¹⁰Η γνώση είναι άχρονη, επειδή η βεβαιότητα είναι αδιαμφισβήτητη. ¹¹Γνωρίζεις όταν έχεις πάψει πλέον να κάνεις ερωτήσεις.
3.III.3. Ο νους που ρωτά αντιλαμβάνεται τον εαυτό του μέσα στο χρόνο και έτσι ψάχνει για μελλοντικές απαντήσεις. ²Ο κλειστός νους πιστεύει ότι το μέλλον και το παρόν θα είναι το ίδιο. ³Αυτό δημιουργεί μια φαινομενικά σταθερή κατάσταση που είναι συνήθως μια προσπάθεια να αντιδράσει σ'ένα κρυμμένο φόβο, ότι το μέλλον θα είναι χειρότερο από το παρόν. ⁴Αυτός ο φόβος αναστέλλει την τάση για κάθε αμφισβήτηση.
3.III.4. Η αληθινή όραση είναι η φυσική αντίληψη της πνευματικής όρασης αλλά είναι περισσότερο μια διόρθωση παρά ένα γεγονός. ²Η πνευματική όραση είναι συμβολική και γι αυτό δεν αποτελεί ένα μηχανισμό μέσω του οποίου μπορεί να μάθει κανείς. ³Είναι όμως ένα μέσο σωστής αντίληψης, που επέρχεται με το θαύμα. ⁴Ένα «όραμα του Θεού» θα ήταν ένα θαύμα παρά μια αποκάλυψη. ⁵Το γεγονός ότι η αντίληψη έχει την παραμικρή ανάμειξη μεταθέτει την εμπειρία από τη σφαίρα της γνώσης. ⁶Γι αυτό τα οράματα όσο άγια κι αν είναι δεν διαρκούν.
3.III.5. Η Βίβλος σου λέει να γνωρίσεις τον εαυτό σου ή να είσαι βέβαιος. ²Η βεβαιότητα προέρχεται από τον Θεό. ³Όταν αγαπάς κάποιον τον αντιλαμβάνεσαι όπως είναι κι αυτό καθιστά δυνατό το να τον γνωρίσεις. ⁴Ώσπου να τον συλλάβεις στην αντίληψή σου όπως είναι δεν μπορείς να τον γνωρίσεις. ⁵Ενόσω κάνεις ερωτήσεις γι αυτόν σαφώς υπαινίσσεσαι ότι δεν γνωρίζεις τον Θεό. ⁶Η βεβαιότητα δεν απαιτεί δράση. ⁷Όταν λες ότι δρας μέσα από γνώση, στην πραγματικότητα συγχέεις τη γνώση με την αντίληψη. ⁸Η γνώση παρέχει τη δύναμη για δημιουργική σκέψη, αλλά όχι για σωστή πράξη. ⁹Η αντίληψη, τα θαύματα και οι πράξεις συνδέονται στενά μεταξύ τους. ¹⁰Η γνώση είναι το αποτέλεσμα της αποκάλυψης και προκαλεί μόνο σκέψη. ¹¹Ακόμα και στην πιο πνευματικοποιημένη της μορφή η αντίληψη αφορά εν μέρη το σώμα. ¹²Η γνώση προέρχεται από τον βωμό μέσα σας και είναι άχρονη επειδή είναι βεβαία. ¹³Το να αντιλαμβάνεσαι την αλήθεια δεν είναι το ίδιο με το να την ξέρεις.
3.III.6. Η σωστή αντίληψη είναι απαραίτητη πριν μπορέσει ο Θεός να επικοινωνήσει απευθείας με τους βωμούς Του, τους οποίους εγκατέστησε μέσα στους Υιούς Του. ²Εκεί, Αυτός μπορεί να επικοινωνήσει τη βεβαιότητά Του και η γνώση Του θα φέρει αναμφισβήτητα ειρήνη. ³Ο Θεός δεν είναι ξένος προς τους Υιούς Του και οι Υιοί Του δεν είναι ξένοι μεταξύ τους. ⁴Η γνώση προηγήθηκε και από την αντίληψη και από τον χρόνο και τελικά θα τα αντικαταστήσει. ⁵Αυτό είναι το αληθινό νόημα του «Άλφα και του Ωμέγα», του «η αρχή και το τέλος» και του «πριν από τον Αβραάμ εγώ είμαι». ⁶Η αντίληψη μπορεί και πρέπει να σταθεροποιηθεί, αλλά η γνώση είναι σταθερή. ⁷Το «να φοβάσαι τον Θεό και να τηρείς τις εντολές Του», γίνεται «γνώρισε τον Θεό και δέξου τη βεβαιότητά Του».
3.III.7. Αν επιτεθείς στο λάθος με ένα άλλο, θα πληγωθείς. ²Δεν μπορείς να γνωρίσεις τον αδελφό σου όταν του επιτίθεσαι. ³Η επίθεση γίνεται πάντα σ' έναν ξένο. ⁴Τον κάνεις ξένο με το να έχεις λανθασμένη αντίληψη γι' αυτόν και έτσι δεν μπορείς να τον γνωρίσεις. ⁵Κι επειδή τον έκανες ξένο, τον φοβάσαι. ⁶Δες τον μέσα από σωστή αντίληψη ώστε να μπορείς να τον γνωρίσεις. ⁷Δεν υπάρχουν ξένοι στη Δημιουργία του Θεού. ⁸Για να δημιουργείς όπως Αυτός δημιούργησε, μπορείς να δημιουργείς μόνο ό,τι γνωρίζεις και άρα να το δέχεσαι ως δικό σου. ⁹Ο Θεός γνωρίζει τα παιδιά Του με πλήρη βεβαιότητα. ¹⁰Τα δημιούργησε με το να τα γνωρίζει. ¹¹Τα γνωρίζει τέλεια. ¹²Όταν αυτά δεν αναγνωρίζουν το ένα το άλλο δεν αναγνωρίζουν ούτε Αυτόν.