2.IV.1. Τώρα η έμφασή μας δίνεται στη θεραπεία. ²Το θαύμα είναι το μέσον, η Επανόρθωση, είναι η αρχή (στην οποία στηρίζεται το θαύμα) και η θεραπεία είναι το αποτέλεσμα. ³Ομως το να μιλάμε για το «θαύμα της θεραπείας», σημαίνει το να συνδυάζουμε δυο πλευρές της πραγματικότητας με ανάρμοστο τρόπο. ⁴Ο θεραπεία δεν είναι ένα θαύμα. ⁵Ο Επανόρθωση, ή το τελικό θαύμα, είναι το φάρμακο και οποιοδήποτε είδος θεραπείας είναι το αποτέλεσμα. ⁶Η Επανόρθωση είναι άσχετη με το είδος του λάθους για το οποίο εφαρμόζεται. ⁷Κάθε θεραπεία είναι ουσιαστικά απελευθέρωση από τον φόβο. ⁸Για να αναλάβεις αυτό το έργο της θεραπείας δεν μπορείς να φοβάσαι τον εαυτό σου. ⁹Δεν κατανοείς τη θεραπεία εξαιτίας του ίδιου σου του φόβου.
2.IV.2. Ένα βασικό βήμα στο σχέδιο της Επανόρθωση, είναι να εξαλείψεις το λάθος σε όλα τα επίπεδα. ²Η ασθένεια ή «η απουσία ορθοφροσύνης» είναι το αποτέλεσμα της σύγχυσης επιπέδων, επειδή πάντα συνεπάγεται την πεποίθηση πως ό,τι δεν πάει καλά σ' ένα επίπεδο μπορεί να έχει αρνητική επίδραση σ' ένα άλλο. ³Έχουμε αναφερθεί στα θαύματα ως τα μέσα διόρθωσης της σύγχυσης των επιπέδων της συνείδησης, διότι όλα τα λάθη πρέπει να διορθώνονται στο επίπεδο στο οποίο εμφανίζονται. ⁴Μόνο ο νους είναι ικανός να κάνει λάθος. ⁵Το σώμα μπορεί να αντιδρά λανθασμένα μόνο όταν ανταποκρίνεται στις εντολές των λανθασμένων σκέψεων. ⁶Το σώμα δεν μπορεί να δημιουργεί, και η πεποίθηση ότι μπορεί αποτελεί το βασικό λάθος που προκαλεί όλα τα σωματικά συμπτώματα. ⁷Η ασθένεια του φυσικού σώματος αντιπροσωπεύει την πίστη στη μαγεία. ⁸Η διαστρέβλωση που δημιούργησε τη μαγεία στηρίζεται στην πεποίθηση ότι υπάρχει δημιουργική ικανότητα στην ύλη την οποία ο νους δεν είναι σε θέση να ελέγξει. ⁹Αυτό το λάθος μπορεί να πάρει δύο μορφές, μπορεί να γίνει πιστευτό είτε ότι ο νους μπορεί να δημιουργήσει διαστρεβλώσεις μέσα στο σώμα, είτε ότι το σώμα μπορεί να επιφέρει διαστρέβλωση στον νου. ¹⁰Οταν γίνει κατανοητό πως ο νους, που είναι το μοναδικό επίπεδο δημιουργίας, δεν μπορεί να δημιουργήσει πέρα από τα όρια του εαυτού του, τότε κανένα από τα δυο προηγούμενα είδη σύγχυσης δεν μπορεί να προκύψει.
2.IV.3. Μόνον ο νους μπορεί να δημιουργεί, επειδή το πνεύμα έχει ήδη δημιουργηθεί και το σώμα είναι μια συσκευή εκπαίδευσης του νου. ²Οι συσκευές εκπαίδευσης δεν είναι αφ' εαυτού τους μαθήματα. ³Στόχος τους είναι, ουσιαστικά, η διευκόλυνση της εκπαίδευσης. ⁴Το χειρότερο που μπορεί να κάνει η κακή χρήση μιας εκπαιδευτικής συσκευής είναι απλώς να μην καταφέρει να διευκολύνει την εκπαίδευση. ⁵Δεν έχει η ίδια τη δύναμη να προκαλέσει λάθη εκπαίδευσης. ⁶Εάν το σώμα κατανοηθεί σωστά, μοιράζεται το απρόσβλητο και άτρωτο της Επανόρθωσης, στη διπλή του λειτουργία. ⁷Κι αυτό όχι επειδή το σώμα είναι ένα θαύμα, αλλά επειδή δεν έχει τάση για παρερμηνεία. ⁸Το σώμα είναι απλώς και μόνο μέρος της εμπειρίας σου στον υλικό κόσμο. ⁹Οι ικανότητές του μπορεί να υπερεκτιμηθούν και αυτό έχει ήδη συμβεί αρκετές φορές. ¹⁰Ωστόσο, είναι σχεδόν αδύνατο να αρνηθείς την ύπαρξή του σ' αυτό τον κόσμο. ¹¹Οσοι το κάνουν αυτό δεσμεύονται με μια πολύ ειδική και άνευ αξίας μορφή άρνησης. ¹²Ο όρος «άνευ αξίας» εδώ υποδηλώνει ότι δεν υπάρχει λόγος να προστατευτεί ο νους με το να αρνηθεί αυτό που δεν έχει αξία. ¹³Εάν κάποιος αρνηθεί αυτή την ατυχή πλευρά της δύναμης του νου, τότε αρνείται και την ίδια τη δύναμη.
2.IV.4. Όλα τα υλικά μέσα που αποδέχεσαι ως θεραπευτικά (φάρμακα) για τις σωματικές ασθένειες επανεισάγουν τις αρχές της μαγείας. ²Αυτό είναι το πρώτο βήμα στη δημιουργία της πεποίθησης πως το σώμα το ίδιο δημιουργεί τις αρρώστιες του. ³Μια δεύτερη παρερμηνεία είναι η απόπειρα θεραπείας του με μη δημιουργικά μέσα. ⁴Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει πως η χρήση αυτών των μέσων για διορθωτικούς λόγους, είναι κακή. ⁵Μερικές φορές η ασθένεια έχει ισχυρή επιρροή στον νου καθιστώντας, πρόσκαιρα, ανέφικτη την Επανόρθωση. ⁶Σε αυτή την περίπτωση είναι σοφό να χρησιμοποιηθεί μια συμβιβαστική προσέγγιση του νου και του σώματος, μέσω της οποίας αποδίδεται σε κάτι εξωτερικό (φάρμακο π.χ.) η προσωρινή πίστη θεραπευτικής ικανότητας. ⁷Και αυτό επειδή το τελευταίο πράγμα που θα μπορούσε να βοηθήσει εκείνους που δεν σκέφτονται ορθά, ή τους ασθενείς, είναι η αύξηση του φόβου. ⁸Βρίσκονται ήδη σε μια κατάσταση αδυναμίας εξαιτίας του φόβου. ⁹Εάν εκτεθούν σε ένα θαύμα πρώιμα, μπορεί να καταληφθούν από πανικό. ¹⁰Αυτό είναι πιθανό να συμβεί όταν η αντεστραμμένη αντίληψη τους παρασύρει στην πεποίθηση ότι τα θαύματα είναι επίφοβα.
2.IV.5. Η αξία της Επανόρθωσης δεν έγκειται στον τρόπο που αυτή εκφράζεται. ²Στην ουσία, εάν χρησιμοποιηθεί ειλικρινά, θα εκφραστεί αναπόφευκτα, με τον πιο χρήσιμο τρόπο για τον αποδέκτη της. ³Ετσι, για να επιτύχει την πλήρη αποτελεσματικότητά της πρέπει να εκφραστεί σε μια γλώσσα που ο αποδέκτης μπορεί να κατανοήσει άφοβα. ⁴Αυτό, δεν σημαίνει, απαραίτητα, ότι αυτή είναι και η υψηλότερη μορφή επικοινωνίας για την οποία είναι ικανός. ⁵Σημαίνει, ωστόσο, ότι είναι η υψηλότερη μορφή επικοινωνίας για την οποία είναι ικανός τώρα. ⁶Ο στόχος του θαύματος είναι η ανύψωση του επιπέδου της επικοινωνίας, όχι η σμίκρυνσή του μέσω της αύξησης του φόβου.