1.VI.1. Εσύ που θέλεις ειρήνη μπορείς να την βρείς μόνο μέσω της πλήρους συγχώρεσης. ²Καμιά μάθηση δεν αποκτάται από κανένα εκτός κι αν θέλει να την μάθει και πιστεύει, με κάποιο τρόπο, ότι την χρειάζεται. ³Ενώ δεν υπάρχει έλλειψη στη δημιουργία του Θεού, είναι έντονα εμφανής σε όσα έχεις φτιάξει εσύ. ⁴Είναι, πράγματι, η ουσιώδης διαφορά ανάμεσα τους. ⁵Η έλλειψη υποδηλώνει την προτίμηση να βρίσκεσαι σε μια κατάσταση εκτός παρά εντός. ⁶Μέχρι τον «διαχωρισμό», από τον οποίο προέρχεται το νόημα της «πτώσης», τίποτα δεν έλειπε. ⁷Δεν υπήρχαν καν ανάγκες. ⁸Οι ανάγκες εμφανίζονται μόνο όταν εσύ στερείς τον εαυτό σου. ⁹Δράς σύμφωνα με τη συγκεκριμένη τάξη αναγκών που εγκαθιδρύεις. ¹⁰Κι αυτή, εξαρτάται από την αντίληψη που έχεις για το ποιός είσαι.
1.VI.2. Η αίσθηση του αποχωρισμού από τον Θεό είναι η μόνη έλλειψη που πραγματικά χρειάζεται να διορθώσεις. ²Αυτή η αίσθηση αποχωρισμού δεν θα είχε ποτέ προκύψει εάν δεν είχες διαστρεβλώσει την αντίληψή σου για την αλήθεια, έτσι που να αντιλαμβάνεσαι τον εαυτό σου ως ελλιπή. ³Η ιδέα της ιεράρχησης αναγκών προέκυψε επειδή, κάνοντας αυτό το βασικό λάθος, είχες ήδη τεμαχίσει τον εαυτό σου σε επίπεδα με διαφορετικές ανάγκες. ⁴Καθώς ολοκληρώνεσαι γίνεσαι ένα, και όλες οι ανάγκες σου ενοποιούνται αντίστοιχα. ⁵Ενοποιημένες ανάγκες οδηγούν σε ενοποιημένη δράση, επειδή αυτή παράγει την έλλειψη σύγκρουσης.
1.VI.3. Η ιδέα των διαφόρων επιπέδων ανάγκης, η οποία προκύπτει από το αρχικό λάθος ότι κάποιος μπορεί να αποχωριστεί τον Θεό, απαιτεί διόρθωση στο δικό της επίπεδο πριν η λανθασμένη αντίληψη για την ύπαρξη οποιωνδήποτε επιπέδων μπορέσει, επίσης, να διορθωθεί. ²Δεν μπορείς να συμπεριφερθείς αποτελεσματικά, ενόσω λειτουργείς σε διαφορετικά επίπεδα. ³Ωστόσο, καθώς το κάνεις, η διόρθωση πρέπει να εισαχθεί και μάλιστα, κατακόρυφα από την βάση ως την κορυφή. ⁴Αυτό ισχύει επειδή σκέφτεσαι ότι ζείς στον χώρο όπου, αντιλήψεις όπως «πάνω» και «κάτω» έχουν νόημα. ⁵Τελικά, ο χώρος είναι τόσο χωρίς νόημα όσο και ο χρόνος. ⁶Και τα δυο είναι απλώς και μόνο πεποιθήσεις.
1.VI.4. Ο αληθινός σκοπός αυτού του κόσμου είναι να χρησιμοποιηθεί για να διορθώσεις την απιστία σου. ²Δεν μπορείς ποτέ να ελέγξεις μόνος σου τα αποτελέσματα του φόβου, επειδή εσύ έφτιαξες τον φόβο και πιστεύεις σε ό,τι έφτιαξες. ³Κατά τη συμπεριφορά, τότε, κι όχι κατ' ουσία μοιάζεις με τον Δημιουργό σου, ο Οποίος έχει τέλεια πίστη στις δημιουργίες Του επειδή Εκείνος τις δημιούργησε. ⁴Η πίστη παράγει την αποδοχή της ύπαρξης. ⁵Να γιατί μπορείς και πιστεύεις σε ό,τι κανείς άλλος δεν πιστεύει ως αληθινό. ⁶Είναι αληθινό για σένα επειδή εσύ το κατασκεύασες.
1.VI.5. Όλες οι εκφράσεις του φόβου είναι αναληθείς διότι δεν υπάρχουν στο επίπεδο της δημιουργικότητας και έτσι δεν είναι καν υπαρκτές. ²Ο βαθμός στον οποίο προτίθεσαι να πιστέψεις σε αυτό, είναι και ο βαθμός της διόρθωσης της αντίληψής σου. ³Ξεχωρίζοντας το ψεύτικο από το αληθινό, το θαύμα ενεργεί μέσα από τις ακόλουθες γραμμές:
⁴Η τέλεια αγάπη αποβάλλει τον φόβο.
⁵Εάν υπάρχει φόβος,
Τότε δεν υπάρχει τέλεια αγάπη.
⁶Αλλά:
⁷Μόνο η τέλεια αγάπη υπάρχει.
⁸Εάν υπάρχει φόβος,
Παράγει μια ανύπαρκτη κατάσταση.
⁹Πιστέψέ το και θα ελευθερωθείς. ¹⁰Μόνο ο Θεός μπορεί να στηρίξει αυτή την λύση και αυτή η πίστη είναι το δώρο Του.