31.V.1. Η μάθηση του κόσμου είναι οικοδομημένη πάνω σε μια αντίληψη του εαυτού προσαρμοσμένη στην πραγματικότητα του κόσμου. Του ταιριάζει καλά. Επειδή είναι μια εικόνα που αρμόζει σ' έναν κόσμο σκιών και ψευδαισθήσεων. Εδώ βαδίζει σαν στο σπίτι του, όπου ό,τι βλέπει είναι ένα μαζί του. Η οικοδόμηση μιας αντίληψης για τον εαυτό είναι ο στόχος της μάθησης του κόσμου. Αυτός είναι ο στόχος της: να έρθετε χωρίς εαυτό και να κατασκευάσετε έναν καθώς προχωρείτε. Και μέχρι να φθάσετε στην "ωριμότητα" τον έχετε τελειοποιήσει, για να συναντήσει τον κόσμο επί ίσοις όροις, σε συμφωνία με τις απαιτήσεις του.
31.V.2. Μια ιδέα για τον εαυτό κατασκευάσθηκε από εσάς. Δεν φέρει καμία ομοιότητα με τον εαυτό σας. Είναι ένα είδωλο, που κατασκευάσθηκε για να πάρει την θέση της πραγματικότητας σας ως Υιού του Θεού. Η ιδέα του εαυτού που θα δίδασκε ο κόσμος δεν είναι το πράγμα που φαίνεται να είναι, επειδή είναι κατασκευασμένη να υπηρετεί δύο στόχους, αλλά ο νους μπορεί να αναγνωρίσει μόνο τον έναν. Ο ένας παρουσιάζει το ψεύτικο πρόσωπο της αθωότητας. Είναι αυτό το πρόσωπο που χαμογελά και γοητεύει κι ακόμα φαίνεται πως αγαπά. Ψάχνει για συντρόφους και κοιτάζει, μερικές φορές με οίκτο, τους υποφέροντες βάσανα, και μερικές φορές προσφέρει παρηγοριά. Πιστεύει ότι είναι καλό μέσα σ έναν κακό κόσμο.
31.V.3. Αυτή η όψη μπορεί να θυμώσει, επειδή ο κόσμος είναι αμαρτωλός, και είναι ανίκανος να χορηγήσει την αγάπη και το καταφύγιο που αξίζει η αθωότητα. Κι ως εκ τούτου αυτό το πρόσωπο συχνά υγραίνεται από δάκρυα για τις αδικίες που ο κόσμος κάνει σ εκείνους οι οποίοι ήσαν καλοί και γενναιόδωροι. Αυτή η όψη ποτέ δεν κάνει την πρώτη επίθεση. Αλλά καθημερινά εκατοντάδες μικρά πράγματα κάνουν μικρές επιθέσεις κατά την αθωότητας της, προκαλώντας της οργή, και τελικά ανοιχτή προσβολή και ύβρη.
31.V.4. Το πρόσωπο της αθωότητας που φορά με τέτοια υπερηφάνεια η ιδέα του εαυτού μπορεί να ανεχθεί την επίθεση κατά την αυτοάμυνα, διότι δεν είναι γνωστό πως ο κόσμος συμπεριφέρεται βίαια στην ανυπεράσπιστη αθωότητα; Κανένας ο οποίος κατασκευάζει μια εικόνα για τον εαυτό του δεν παραλείπει αυτό το πρόσωπο, διότι το χρειάζεται. Την άλλη πλευρά δεν επιθυμεί να την δει. Εν τούτοις εδώ είναι που η μάθηση του κόσμου έχει ρίξει τις βλέψεις της, διότι εδώ είναι τοποθετημένη η "πραγματικότητα" του κόσμου, για να βεβαιώσει ότι το είδωλο διαρκεί.
31.V.5. Κάτω από το πρόσωπο της αθωότητας υπάρχει ένα μάθημα που η ιδέα του εαυτού φτιάχτηκε για να διδάξει. Είναι ένα μάθημα σε μια τρομερή μετατόπιση, κι ένας φόβος τόσο καταστρεπτικός που το πρόσωπο το οποίο χαμογελά από πάνω πρέπει για πάντα ν αποστρέφει το βλέμμα, μήπως αντιληφθεί την απάτη που κρύβει. Το μάθημα διδάσκει το εξής: "Είμαι το πράγμα που μ έκανες να είμαι, και καθώς με κοιτάζεις, στέκεσαι καταδικασμένος λόγω αυτού που είμαι". Σ αυτήν την αντίληψη του εαυτού ο κόσμος χαμογελά με επιδοκιμασία, διότι αυτή εγγυάται ότι οι δίοδοι του κόσμου φυλάσσονται με ασφάλεια, κι όσοι περπατούν σ αυτές δεν θα διαφύγουν.
31.V.6. Εδώ βρίσκεται το κεντρικό μάθημα που διασφαλίζει το ότι ο αδελφός σας είναι αιώνια καταδικασμένος. Διότι αυτό που εσείς είστε έχει τώρα γίνει δικό του αμάρτημα. Γι αυτό δεν είναι δυνατή καμιά συγχώρεση. Δεν έχει πια σημασία το τί κάνει, επειδή το δάκτυλο σας της κατηγορίας τον δείχνει, θανατηφόρα ακλόνητο στον στόχο του. Δείχνει και σ'εσάς επίσης αλλά αυτό κρατιέται βαθύτερα μέσα στις ομίχλες κάτω από το πρόσωπο της αθωότητας. Και μέσα στις καλυμμένες υπόγειες στοές βρίσκονται όλες οι αμαρτίες του και οι δικές σας διατηρημένες και φυλαγμένες στο σκοτάδι, όπου δεν μπορούν να γίνουν αντιληπτές ως λάθη, τα οποία σίγουρα θα έδειχνε το φως. Ούτε γίνεται να κατηγορηθείτε για ό,τι είστε, ούτε μπορείτε ν αλλάξετε τα πράγματα που σας κάνει να κάνετε. Ο αδελφός σας λοιπόν είναι σύμβολο των δικών σας αμαρτιών καθώς εσείς σιωπηλά κι εν τούτοις με ακατάπαυστη επιτακτικότητα, καταδικάζετε τον αδελφό σας για το μισητό πράγμα που είστε εσείς.
31.V.7. Οι έννοιες μαθαίνονται. Δεν είναι φυσικές. Ξέχωρα από την μάθηση δεν υπάρχουν. Δεν είναι δοσμένες, συνεπώς πρέπει νάχουν κατασκευασθεί. Καμιά τους δεν είναι αληθινή, και πολλές προέρχονται από πυρετώδεις φαντασιώσεις, καυτές από μίσος και διαστρεβλώσεις γεννημένες από τον φόβο. Τί άλλο είναι μια ιδέα εκτός από μια σκέψη στην οποία ο κατασκευαστής της δίνει ένα νόημα δικό του; Οι έννοιες συντηρούν τον κόσμο. Αλλά δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να αποδείξουν ότι ο κόσμος είναι πραγματικός. Διότι όλες τους είναι κατασκευασμένες εντός του κόσμου, γεννημένες στην σκιά του, αυξανόμενες με τις μεθόδους του και τελικά "ωριμάζουσες" στην σκέψη του. Είναι ιδέες ειδώλων, βαμμένες με τα πινέλα του κόσμου, ο οποίος δεν μπορεί να φτιάξει ούτε μια εικόνα που να αντιπροσωπεύει την αλήθεια.
31.V.8. Μια ιδέα του εαυτού είναι δίχως νόημα, διότι κανένας εδώ δεν μπορεί να δει τον προορισμό της, κι ως εκ τούτου δεν μπορεί να απεικονίσει το τί είναι. Εν τούτοις όλη η μάθηση που διευθύνει ο κόσμος άρχισε και τέλειωσε με τον μοναδικό σκοπό να σας διδάξει αυτήν την ιδέα για τον εαυτό σας, ώστε να διαλέξετε ν ακολουθήσετε τους νόμους αυτού του κόσμου, και να μην αναζητήσετε ποτέ να πάτε πέρα από τους δρόμους του ούτε και να συνειδητοποιήσετε τον τρόπο που βλέπετε τον εαυτό σας. Τώρα πρέπει το Άγιο Πνεύμα να βρει έναν τρόπο να σας βοηθήσει να δείτε ότι αυτή η ιδέα του εαυτού σας πρέπει να εξουδετερωθεί, εάν είναι να σας δοθεί κάποια ειρήνη του νου. Ούτε και μπορείτε να την ξεμάθετε – αυτή την ιδέα- εκτός μόνο από μαθήματα που στοχεύουν να διδάξουν ότι είστε κάτι άλλο. Ειδεμή, θα σας ζητείτο να κάνετε ανταλλαγή αυτού που πιστεύετε τώρα με την πλήρη απώλεια του εαυτού, και έτσι μεγαλύτερος τρόμος θα ξεσηκωνόταν μέσα σας.
31.V.9. Έτσι, τα μαθήματα του Αγίου Πνεύματος είναι διευθετημένα με εύκολα βήματα, διότι αν και θα υπάρξει κάποια έλλειψη ηρεμίας μερικές φορές και κάποια αγωνία, θα γίνει τελικά επανερμηνεία του κόσμου αυτού. Ας εξετάσουμε λοιπόν, τί απόδειξη υπάρχει ότι είστε ό,τι σας έκανε ο αδελφός σας. Διότι αν και δεν αντιλαμβάνεσθε ακόμα ότι αυτό είναι που πιστεύετε, σίγουρα μάθατε μέχρι τώρα ότι συμπεριφέρεστε σαν να το πιστεύατε. Αντιδρά αυτός για σας; Και γνωρίζει ακριβώς τί θα συνέβαινε; Μπορεί να δει το μέλλον σας και να ορίσει πριν τον ερχομό του, τί άπρεπε να κάνετε σε κάθε περίσταση; Θα πρέπει κι αυτός νάχει φτιάξει τον κόσμο όπως κι εσείς για νάχει τέτοια πρόγνωση για μελλοντικά πράγματα.
31.V.10. Το να είστε ό,τι σας έκανε ο αδελφός σας φαίνεται απίθανο. Ακόμα κι αν το έκανε, ποιος έδωσε το πρόσωπο της αθωότητας σε σας; Είναι αυτή η δική σας συνεισφορά; Ποιος είναι τότε, ο "εσύ" που το έφτιαξε; Και ποιος εξαπατάται από όλη σας την καλοσύνη, και της επιτίθεται; Ας ξεχάσουμε την κουταμάρα της ιδέας, κι ας σκεφτούμε απλά το εξής: υπάρχουν δύο μέρη σ ό,τι νομίζετε να είναι ο εαυτός σας. Αν το ένα δημιουργήθηκε από τον αδελφό σας, ποιος υπήρξε που έφτιαξε το άλλο; Κι από ποιόν πρέπει να κρατηθεί κρυφό κάτι; Αν ο κόσμος είναι κακός, και πάλι δεν υπάρχει ανάγκη να κρύψετε από τί φτιαχτήκατε. Ποιος υπάρχει για να δει; Και τί άλλο εκτός από κείνο που δέχεται επίθεση θα χρειαζόταν υπεράσπιση;
31.V.11. Ίσως ο λόγος του γιατί αυτή η ιδέα θα πρέπει να κρατηθεί στο σκοτάδι είναι ότι, στο φως, αυτός που δεν θα την θεωρούσε αληθινή θα ήσασταν εσείς. Και τί θα συνέβαινε στον κόσμο που βλέπετε, αν όλα τα υποστυλώματα μετακινούνταν; Η ιδέα σας περί του κόσμου εξαρτάται από αυτήν την ιδέα περί του εαυτού. Και οι δύο έννοιες θα αποχωρούσαν, εάν κάποια από τις δύο τίθετο σε αμφισβήτηση. Το Άγιο Πνεύμα δεν ζητά να σας πανικοβάλλει. Έτσι, απλά, ζητά να διατυπωθεί μόνο μια μικρή ερώτηση.
31.V.12. Υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις όσον αφορά το τί πρέπει να είστε. Θα μπορούσατε για παράδειγμα, να είστε εκείνο που επιλέξατε να είναι ο αδελφός σας. Αυτό μεταθέτει την ιδέα του εαυτού από κείνο που είναι πλήρως παθητικό και τουλάχιστον ανοίγει δρόμο για ενεργή επιλογή, και κάποια αναγνώριση όχι πρέπει να έχει υπεισέλθει αλληλεπίδραση. Υπάρχει κάποια κατανόηση ότι επιλέξατε και για τους δύο σας, κι αυτό που ο αδελφός σας αντιπροσωπεύει έχει νόημα που δόθηκε από σας. Δείχνει επίσης μια αναλαμπή όρασης μέσα στο νόμο της αντίληψης πως εκείνο που βλέπετε αντανακλά την κατάσταση του νου εκείνου που αντιλαμβάνεται. Εν τούτοις ποιος έκανε πρώτος την επιλογή; Εάν εσείς είστε εκείνο που διαλέξατε να είναι ο αδελφός σας, υπήρχαν εναλλακτικές λύσεις να επιλέξετε, και κάποιος πρέπει πρώτος να έχει αποφασίσει ποιό να διαλέξει, και ποιό ν αφήσει.
31.V.13. Αν κι αυτό το βήμα έχει οφέλη, δεν προσεγγίζει εν τούτοις μια βασική ερώτηση. Κάτι πρέπει να έχει προϋπάρξει πριν από αυτές τις έννοιες του εαυτού. Και κάτι πρέπει να έκανε την μάθηση που έδωσε ύπαρξη στις έννοιες. Ούτε και μπορεί αυτό να εξηγηθεί από καμιά άποψη. Το κύριο πλεονέκτημα της μετακίνησης στην δεύτερη κατάσταση από την πρώτη είναι ότι με κάποιον τρόπο μπήκατε στην επιλογή με δική σας απόφαση. Αλλά αυτό το κέρδος πληρώνεται με σχεδόν ίση απώλεια, διότι τώρα στέκεστε κατηγορούμενοι ενοχής γι αυτό που είναι ο αδελφός σας. Και πρέπει να μοιρασθείτε την ενοχή του, διότι την διαλέξατε γι αυτόν στην εικόνα την δική σας. Ενώ μόνον αυτός ήταν δόλιος πριν, τώρα πρέπει κι εσείς να καταδικασθείτε μαζί του.
31.V.14. Η ιδέα του εαυτού υπήρξε πάντα η μεγάλη μέριμνα του κόσμου. Κι όλοι πιστεύουν ότι ο καθένας τους πρέπει να βρει την απάντηση του αινίγματος για τον εαυτό του. Η λύτρωση δεν μπορεί να θεωρηθεί ως τίποτα περισσότερο από την απόδραση από τις έννοιες. Δεν ασχολείται με το περιεχόμενο του νου, αλλά με την απλή δήλωση ότι αυτός σκέφτεται. Κι ό,τι μπορεί να σκεφτεί έχει επιλογή, και μπορεί να του δειχθεί ότι διαφορετικές σκέψεις έχουν διαφορετικές συνέπειες. Έτσι μπορεί να μάθει ότι τα πάντα όσα σκέφτεται αντανακλούν την βαθειά σύγχυση που νοιώθει σχετικά με το πώς φτιάχτηκε και το τί είναι. Και αόριστα φαίνεται η ιδέα του εαυτού ν απαντά σ αυτό που δεν γνωρίζει.
31.V.15. Μην αναζητάτε τον εαυτό σας στα σύμβολα. Δεν μπορεί να υπάρξει καμιά ιδέα που να μπορεί να αντιπροσωπεύει αυτό που είστε. Τί πειράζει ποιά ιδέα αποδέχεσθε ενώ αντιλαμβάνεσθε έναν εαυτό που αλληλεπιδρά με το κακό, κι αντιδρά σε αμαρτωλά πράγματα; Η ιδέα σας για τον εαυτό σας θα εξακολουθήσει να παραμένει εντελώς άνευ νοήματος. Κι εσείς δεν θα αντιληφθείτε ότι δεν μπορείτε ν αλληλεπιδράσετε παρά με τον εαυτό σας. Το να βλέπετε έναν ένοχο κόσμο δεν αποτελεί παρά το ότι η μάθηση σας έχει καθοδηγηθεί από τον κόσμο, και έτσι βλέπετε όπως βλέπετε τον εαυτό σας. Η ιδέα του εαυτού περιβάλλει όλα όσα κοιτάζετε, και τίποτα δεν είναι έξω απ αυτήν την αντίληψη. Αν μπορεί να πληγωθείτε από οτιδήποτε, βλέπετε μια εικόνα των μυστικών σας πόθων. Τίποτα περισσότερο απ αυτό. Και στα βάσανα σας οποιουδήποτε είδους βλέπετε την δική σας συγκαλυμμένη επιθυμία να σκοτώσετε.
31.V.16. Θα φτιάξετε πολλές έννοιες περί του εαυτού καθώς προχωρά η μάθηση. Η κάθε μια θα δείξει τις αλλαγές στις δικές σας σχέσεις, καθώς η αντίληψη σας για τον εαυτό σας αλλάζει. Θα υπάρξει μερική σύγχυση κάθε φορά που υπάρχει αλλαγή θέσεως, αλλά να είστε ευγνώμονες που η μάθηση του κόσμου χαλαρώνει τον έλεγχο της επί του νου σας. Και νάστε σίγουροι και χαρούμενοι στην βεβαιότητα ότι τελικά θα εξαφανισθεί και θ αφήσει τον νου σας εν ειρήνη. Ο ρόλος του κατήγορου θα εμφανισθεί σε πολλές μεριές και πολλές μορφές. Και κάθε μια θα φαίνεται να σας κατηγορεί. Εν τούτοις μην φοβάσθε ότι δεν θα εξουδετερωθεί.
31.V.17. Ο κόσμος δεν μπορεί να διδάξει εικόνες για σας αν δεν θέλετε να τις μάθετε. Θάρθει κάποιος καιρός που όλες οι εικόνες θα έχουν παρέλθει, και θα δείτε ότι δεν ξέρετε τί είστε. Είναι σ αυτόν τον ασφράγιστο και ανοιχτό νου που επιστρέφει η αλήθεια, ανεμπόδιστη και αδέσμευτη. Όπου οι έννοιες για τον εαυτό έχουν μπει στην άκρη εκεί αποκαλύπτεται η αλήθεια ακριβώς όπως είναι. Όταν κάθε ιδέα έχει τεθεί υπό αμφισβήτηση κι αμφιβολία, κι έχει αναγνωρισθεί ως μη κατασκευασμένη επί υποθέσεων που θα σταματούσαν το φως, τότε η αλήθεια αφήνεται ελεύθερη να εισέλθει στο ιερό της, καθαρή κι ελεύθερη από ενοχή. Δεν υπάρχει δήλωση που ο κόσμος να φοβάται περισσότερο ν ακούσει απ αυτήν: