28.VI.1. Αυτός που τιμωρεί το σώμα είναι παράφρων. ²Διότι εδώ θεάται το μικρό χάσμα, κι εντούτοις δεν είναι εδώ. ³Δεν έχει κρίνει τον εαυτό του, ούτε έκανε τον εαυτό του να είναι αυτό που δεν είναι. ⁴Δεν αναζητά να μετατρέψει τη χαρά σε πόνο και δεν ψάχνει για διαρκή ευχαρίστηση μέσα στο χώμα. ⁵Δεν σας λέει ποιος είναι ο σκοπός του και δεν μπορεί να καταλάβει για τι προορίζεται. ⁶Δεν θυματοποιεί, επειδή δεν έχει θέληση, προτιμήσεις και αμφιβολίες. ⁷Δεν αναρωτιέται τι είναι. ⁸Κι έτσι δεν έχει ανάγκη να είναι ανταγωνιστικό. ⁹Μπορεί να καταστεί θύμα, αλλά δεν μπορεί να νοιώσει τον εαυτό του σαν θύμα. ¹⁰Δεν αποδέχεται κανένα ρόλο, αλλά κάνει ό,τι του ειπωθεί χωρίς επίθεση.
28.VI.2. Είναι πράγματι μια ανόητη άποψη να θεωρείτε υπεύθυνο για την όραση ένα πράγμα το οποίο δεν μπορεί να δει, και να το κατηγορείτε για τους ήχους που σας αρέσουν, αν και δεν μπορεί να ακούσει. ²Δεν υποφέρει από την τιμωρία που του κάνετε διότι δεν έχει αίσθηση. ³Συμπεριφέρετε με τον τρόπο που θέλετε, αλλά ποτέ δε κάνει την επιλογή. ⁴Δεν γεννιέται και δεν πεθαίνει. ⁵Δεν μπορεί παρά να ακολουθήσει ασκόπως το μονοπάτι στο οποίο έχει τοποθετηθεί. ⁶Κι αν αυτό το μονοπάτι αλλάξει, μπορεί εύκολα να βαδίσει προς μια άλλη κατεύθυνση. ⁷Δεν παίρνει το μέρος κανενός και δεν κρίνει το δρόμο που ακολουθεί. ⁸Δεν αντιλαμβάνεται κανένα χάσμα, επειδή δεν μισεί. ⁹Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για μίσος, αλλά δεν μπορεί να γίνει μισητό εκ του γεγονότος τούτου.
28.VI.3. Τα πράγμα που μισείτε και φοβάσθε και απεχθάνεστε κι επιθυμείτε, το σώμα δε το γνωρίζει. ²Το στέλνετε για ν' αναζητήσει διαχωρισμό και ναναι ξεχωριστό. ³Κι ύστερα το μισείτε όχι γι' αυτό που είναι, αλλά για τη χρήση που του κάνετε. ⁴Οπισθοχωρείτε μ' αποτροπιασμό γι' αυτά που βλέπει κι ακούει, και μισείτε την αδυναμία του και τη μικρότητά του. ⁵Και περιφρονείτε τις πράξεις του αλλά όχι τις δικές σας. ⁶Αυτό βλέπει και δρα για σας. ⁷Ακούει τη φωνή σας. ⁸Και είναι αδύναμο και μικρό κατά την επιθυμία σας. ⁹Φαίνεται να σας τιμωρεί, κι έτσι αξίζει το μίσος σας για τους περιορισμούς που σας φέρνει. ¹⁰Εν τούτοις το κάνατε ένα σύμβολο για τους περιορισμούς που θέλετε να έχει, να βλέπει και να διατηρεί ο νους σας.
28.VI.4. Το σώμα αντιπροσωπεύει το χάσμα ανάμεσα στο μικρό κομμάτι του νου που αποκαλείτε δικό σας και σ' όλο το υπόλοιπο που είναι αληθινά δικό σας. ²Το μισείτε, κι εν τούτοις νομίζετε ότι είναι ο εαυτός σας, κι ότι, χωρίς αυτό, ο εαυτός σας θα χανόταν. ³Αυτός είναι ο μυστικός όρκος που έχετε κάνει με κάθε αδελφό που θα απομακρυνόταν. ⁴Αυτός είναι ο μυστικός όρκος που ξαναπαίρνετε, όποτε αντιλαμβάνεσθε ότι σας γίνεται επίθεση. ⁵Κανείς δεν μπορεί να υποφέρει αν δεν δει τον εαυτό του θύμα επίθεσης και υφιστάμενο απώλειες εξαιτίας της. ⁶Ανείπωτη και ανήκουστη στην συνείδηση είναι κάθε δέσμευση στην ασθένεια. ⁷Όμως είναι μια υπόσχεση σε κάποιον να πληγωθείτε από αυτόν και να του επιτεθείτε κι εσείς με τη σειρά σας.
28.VI.5. Η ασθένεια είναι θυμός σωματοποιημένος, ώστε το σώμα να υποφέρει από πόνο. ²Είναι φανερό αποτέλεσμα εκείνου που διαδραματίστηκε στη σιωπή, σε συμφωνία με κάποιου άλλου τη μυστική επιθυμία ναναι χωριστά από σας, όπως κι εσείς θέλετε να είστε μακριά απ' αυτόν. ³Εαν δεν συμφωνήσετε και οι δυο ότι είναι επιθυμία σας δε μπορεί να έχει αποτελέσματα. ⁴Όποιος λέει ότι «Δεν υπάρχει χάσμα ανάμεσα στον νου μου και στον δικό σου» έχει τηρήσει την υπόσχεση του Θεού, όχι το μικροσκοπικό του όρκο ναναι για πάντα πιστός στον θάνατο. ⁵Και με την δική του θεραπεία θεραπεύεται ο αδελφός του.
28.VI.6. Ας είναι αυτή η συμφωνία σας με τον καθένα: ότι θα είστε ένα μαζί του και όχι χωριστά. ²Και αυτός θα τηρήσει την υπόσχεση που κάνατε μαζί του επειδή είναι αυτή που έδωσε στον Θεό, όπως και ο Θεός έδωσε σ' αυτόν. ³Ο Θεός κρατά τις υποσχέσεις Του. Ο Υιός Του κρατά τις δικές του. ⁴Στην δημιουργία του ο Πατέρας του είπε, «Είσαι ο αγαπημένος Μου κι Εγώ ο δικός σου για πάντα. ⁵Να είσαι τέλειος όπως εγώ διότι ποτέ δεν μπορείς να είσαι χωριστά από Μένα». ⁶Ο Υιός Του δεν θυμάται ότι απάντησε «Θα είμαι», αν και σ' εκείνη την υπόσχεση γεννήθηκε. ⁷Εν τούτοις ο Θεός του την υπενθυμίζει κάθε φορά που δεν συμμερίζεται μια υπόσχεση να ασθενήσει, αλλά αφήνει τον νου του να θεραπευτεί και να ενοποιηθεί. ⁸Οι μυστικοί του όρκοι είναι ανίσχυροι μπρος στην Θέληση του Θεού, Του Οποίου τις υποσχέσεις μοιράζεται. ⁹Κι αυτό που υποκαθιστά δεν είναι η θέλησή του, διότι η υπόσχεσή του είναι προς το Θεό.