25.II.1. Δεν είναι προφανές πως αυτό που αντιλαμβάνονται τα μάτια του σώματος σας γεμίζει με φόβο;²Ίσως νομίζετε πως βρίσκετε μία ελπίδα ικανοποίησης εκεί. ³Ίσως φαντάζεστε πως θα επιτύχετε κάποια ειρήνη και ικανοποίηση μέσα στον κόσμο όπως τον αντιλαμβάνεστε. ⁴Όμως πρέπει να είναι προφανές ότι το αποτέλεσμα δεν αλλάζει. ⁵Παρά τις ελπίδες και παρ' όλα όσα φαντάζεστε το αποτέλεσμα είναι πάντοτε η απελπισία. ⁶Και δεν υπάρχει καμμία εξαίρεση κι ούτε ποτέ θα υπάρξει. ⁷Η μόνη αξία που μπορεί να διατηρήσει το παρελθόν, είναι ότι μάθατε πως δεν σας πρόσφερε καμμία ανταμοιβή που να θέλετε να διατηρήσετε. ⁸Διότι μόνο έτσι θα είστε πρόθυμοι να παραιτηθείτε από αυτό και να το αφήσετε να χαθεί για πάντα.
25.II.2. Δεν είναι παράξενο που εξακολουθείτε να ελπίζετε πως θα βρείτε κάποια ικανοποίηση στον κόσμο που βλέπετε;²Από κάθε άποψη και σε κάθε περίπτωση, σε κάθε χρόνο ή τόπο η μόνη σας ανταμοιβή ήταν ο φόβος και η ενοχή. ³Πόσο καιρό χρειάζεστε για να συνειδητοποιήσετε πως δεν αξίζει να καθυστερείτε την αλλαγή εκείνη που θα επιφέρει ένα καλύτερο αποτέλεσμα; ⁴Διότι ένα πράγμα είναι σίγουρο∙ ο τρόπος με τον οποίο βλέπετε τώρα και από καιρό βλέπατε δεν έχει καμμία βάση για να στηρίξει τις μελλοντικές σας ελπίδες, ούτε μία πρόταση για ευτυχία. ⁵Το να βασίζετε τιε ελπίδες εκεί που δεν υπάρχει ελπίδα πρέπει να σας προκαλεί απελπισία. ⁶Όμως αυτή η απελπισία είναι δική σας επιλογή αφού ψάχνετε για ελπίδα εκεί που ποτέ δεν βρέθηκε καμμία.
25.II.3. Δεν είναι επίσης αληθινό πως έχετε βρει λίγη ελπίδα ξέχωρα από αυτό∙ κάποια λάμψη – χωρίς συνεχή διάρκεια, που σας γνέφει, αν και την βλέπετε αμυδρά – ότι η ελπίδα βρίσκεται σε έναν τόπο εκτός αυτού του κόσμου;²Κι όμως η ελπίδα πως αυτός ο τόπος μπορεί να είναι εδώ σας εμποδίζει να εγκαταλείψετε τον απελπισμένο στόχο που θέσατε στον εαυτό σας και από τον οποίο δεν κερδίζετε τίποτα. ³Έχει οποιαδήποτε λογική να διατηρείτε την παγιωμένη πεποίθηση ότι υπάρχει νόημα στο να επιδιώκετε αυτό που πάντα απέτυχε με τη δικαιολογία ότι θα επιτύχει ξαφνικά και θα φέρει αυτό που ποτέ δεν έφερε στο παρελθόν;
25.II.4. Το παρελθόν αυτής της λογικής έχει αποτύχει. ² Χαρείτε που έχει χαθεί μέσα στον νου σας, για να σκιάζει αυτό που βρίσκεται εκεί. ³Μην συγχέετε την μορφή με το περιεχόμενο διότι η μορφή είναι μονάχα ένα μέσο για το περιεχόμενο. ⁴Και η κορνίζα είναι μόνο ένα μέσο που κρατά την εικόνα όρθια έτσι που να είναι ορατή. ⁵Μία κορνίζα που κρύβει την εικόνα που περικλείει δεν έχει κανένα σκοπό. ⁶Δεν μπορεί να είναι μία κορνίζα αν αυτή είναι που βλέπετε. ⁷Η κορνίζα χωρίς την εικόνα δεν έχει κανένα νόημα. ⁸Ο σκοπός της είναι να αναδεικνύει την εικόνα κι όχι τον εαυτό της.
25.II.5. Ποιος κρεμά μία άδεια κορνίζα σε έναν τοίχο και στέκεται μπροστά της με βαθύ σεβασμό σαν να βρισκόταν μπροστά του ένα αριστούργημα;²Όμως αν βλέπετε τον αδελφό σας σαν ένα σώμα κάνετε ακριβώς αυτό. ³Το αριστούργημα που ο Θεός τοποθέτησε μέσα στην κορνίζα είναι το μόνο που υπάρχει να δείτε. ⁴Το σώμα το κρατά για λίγο, χωρίς καθόλου να το σκιάζει. ⁵Όμως ό,τι δημιούργησε ο Θεός δεν έχει ανάγκη από κορνίζες επειδή ό,τι Εκείνος δημιούργησε το στηρίζει και το περιβάλλει, μέσα στον Εαυτό Του. ⁶Το αριστούργημά Του είναι που σας προσφέρει να δείτε. ⁷Θα προτιμούσατε να δείτε την κορνίζα αντί για το αριστούργημα και να μη δείτε καν την εικόνα;
25.II.6. Το Άγιο Πνεύμα είναι αυτό που ο Θεός όρισε να περιβάλλει αυτό το κομμάτι Του που εσείς θα θέλατε να δείτε ως ξεχωριστό. ²Όμως αυτό που το περιβάλλει είναι ενωμένο με τον Δημιουργό του, ένα με Εκείνον και με το αριστούργημά Του. ³Αυτός είναι ο σκοπός του και δεν μπορείτε να μετατρέψετε την κορνίζα σε εικόνα όταν επιλέγετε να την δείτε στην θέση της εικόνας. ⁴Το πλαίσιο που ο Θεός της έδωσε να την περιβάλλει εξυπηρετεί τον σκοπό Του κι όχι τον δικό σας τον διαχωρισμένο από το δικό Του. ⁵Είναι ο διαχωρισμένος σας σκοπός που σκιάζει την εικόνα και δίνει αξία στην κορνίζα και όχι στην εικόνα. ⁶Όμως ο Θεός τοποθέτησε το αριστούργημά Του σε ένα πλαίσιο που θα διαρκέσει για πάντα όταν το δικό σας θα έχει γίνει σκόνη. ⁷Ποτέ μην νομίσετε όμως πως η εικόνα θα έχει καταστραφεί κατά οποιονδήποτε τρόπο. ⁸Αυτό που ο Θεός δημιουργεί είναι ασφαλές από κάθε φθορά, είναι αμετάβλητο και τέλειο στην αιωνιότητα.
25.II.7. Δεχθείτε το πλαίσιο του Θεού αντί για το δικό σας και θα αντικρύσετε το αριστούργημα. ²Κοιτάξτε το κάλλος του και κατανοήστε τον Νου που το σκέφθηκε, όχι με σάρκα και οστά, αλλά μέσα σε ένα πλαίσιο εξίσου όμορφο όσο ίδιο. ³Η αγιότητά του λάμπει φωτίζοντας την έλλειψη αμαρτίας του που κρύβει το πλαίσιο του σκότους και ρίχνει ένα πέπλο φωτός στο πρόσωπο της εικόνας που δεν κάνει τίποτα άλλο παρά να αντανακλά αυτό το φως προς τον Δημιουργό της. ⁴Μην νομίσετε ποτέ πως αυτό το πρόσωπο έχει ποτέ σκιαστεί επειδή εσείς το είδατε μέσα σε ένα περίβλημα θανάτου. ⁵Ο Θεός το διατήρησε ασφαλές έτσι ώστε να το κοιτάξετε και να δείτε την αγιότητά που Εκείνος του έχει δώσει.
25.II.8. Μέσα στη σκοτεινιά δείτε τον σωτήρα που σώζει από το σκοτάδι και κατανοείστε τον αδελφό σας όπως ο Νους τον Πατέρα του σας τον δείχνει. ²Θα ξεπροβάλει από το σκοτάδι καθώς τον κοιτάζετε και δεν θα βλέπετε αυτό το σκοτάδι πλέον. ³Το σκοτάδι δεν τον άγγιξε όπως ούτε κι εσάς που τον φέρατε μπροστά σας για να τον δείτε. ⁴Η δική του έλλειψη αμαρτίας αντανακλά την δική σας. ⁵Η πραότητά του γίνεται η δύναμή σας και οι δύο σας θα κοιτάξετε με χαρά μέσα σας και θα δείτε την αγιότητα που βρίσκεται εκεί εξαιτίας αυτού που κοιτάξατε και είδατε μέσα σ' αυτόν. ⁶Αυτός είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο έχει τοποθετηθεί η αγιότητά σας και αυτό που ο Θεός του έδωσε πρέπει να ανήκει και σε σας. ⁷Όσο κι αν παραβλέπει το αριστούργημα μέσα του και βλέπει μόνο ένα περίβλημα σκότους η λειτουργία σας εξακολουθεί να είναι η διατήρηση αυτού που εκείνος δεν βλέπει. ⁸Και σ' αυτή την ματιά συνίσταται η ενοποιημένη όραση που κοιτάζει τον Χριστό αντί να βλέπει τον θάνατο.
25.II.9. Πώς είναι δυνατόν να μην χαίρεται ο Κύριος των Ουρανών όταν εσείς εκτιμάτε το αριστούργημά Του;²Τί άλλο θα έκανε από το να προσφέρει ευχαριστίες σε σας που αγαπάτε τον Υιό Του όπως Εκείνος; ³Δεν θα σας έκανε γνωστή την αγάπη Του αν μοιραζόσασταν τα εγκώμιά Του προς αυτό που αγαπά; ⁴Ο Θεός νοιάζεται για την δημιουργία σαν τέλειος Πατέρας που είναι. ⁵Και έτσι η χαρά Του γίνεται πλήρης όταν τα κομμάτια Του ενώνονται μαζί Του εξυμνώντας αυτή την δημιουργία, για να μοιραστούν την χαρά Του. ⁶Αυτός ο αδελφός είναι το τέλειο δώρο Του προς εσάς. ⁷Και Εκείνος χαίρεται και νιώθει ευγνωμοσύνη όταν εσείς ευχαριστείτε τον τέλειο Υιό Του για αυτό που είναι. ⁸Και όλες οι ευχαριστίες και η χαρά Του λάμπουν πάνω σε σας που ολοκληρώνετε την χαρά Του μαζί με Αυτόν. ⁹Κι έτσι κι η δική σας χαρά ολοκληρώνεται. ¹⁰Δεν θα δουν ούτε μία ακτίνα σκότους εκείνοι που επιθυμούν να κάνουν πλήρη την ευτυχία του Πατέρα τους καθώς επίσης και τη δική τους. ¹¹Η ευγνωμοσύνη του Ίδιου του Θεού προσφέρεται ελεύθερα σε όλους όσους μοιράζονται τον σκοπό Του. ¹²Το Θέλημά Του δεν είναι να είναι μόνος. ¹³Όπως εξάλλου ούτε και το δικό σας.
25.II.10. Συγχωρείστε τον αδελφό σας και δεν θα μπορείτε να είστε χωριστά ούτε από εκείνον αλλά ούτε και από τον Πατέρα του. ²Δεν χρειάζεστε καμία συγχώρεση γιατί αυτό που είναι ολότελα αγνό δεν έχει αμαρτήσει ποτέ. ³Δώστε λοιπόν αυτό που Εκείνος σας έχει δώσει έτσι που να μπορέσετε να δείτε τον Υιό Του ως ένα και να ευχαριστήσετε τον Πατέρα του όπως Εκείνος σας ευχαριστεί. ⁴Και μην πιστέψετε πως όλοι Του οι έπαινοι δεν σας προσφέρονται. ⁵Διότι ό,τι δίνετε είναι δικό Του και όταν το δίνετε μαθαίνετε να κατανοείτε το δώρο Του προς εσάς. ⁶Δώστε στο Άγιο Πνεύμα αυτό που το Ίδιο προσφέρει στον Πατέρα όπως και στον Υιό. ⁷Τίποτα δεν έχει δύναμη πάνω σας παρά μόνο το Θέλημα Του όπως και το δικό σας, το οποίο επεκτείνει το δικό Του. ⁸Γι' αυτό δημιουργηθήκατε, το ίδιο και ο αδελφός σας, και είστε ενωμένοι.
25.II.11. Εσείς και ο αδελφός σας είστε το ίδιο όπως ο Ίδιος ο Θεός είναι Ένα και δεν είναι διαιρεμένος μέσα στο Θέλημά Του. ²Και πρέπει να έχετε ένα κοινό σκοπό αφού Εκείνος έδωσε σε όλους σας τον ίδιο. ³Το Θέλημά Του εκδηλώνεται ενωμένο καθώς εσείς ενώνετε την βούλησή σας ώστε να γίνετε πλήρεις προσφέροντας την πληρότητα στον αδελφό σας. ⁴Μην βλέπετε σ' αυτόν την αμαρτία που εκείνος βλέπει, αλλά αποδώστε του τιμή έτσι ώστε να δώσετε αξία και στον εαυτό σας και σε εκείνον. ⁵Η δύναμη της σωτηρίας δίνεται σε σας και στον αδελφό σας για να μπορέσετε να μοιραστείτε τη διαφυγή σας από το σκοτάδι στο φως, έτσι ώστε να μπορέσετε να δείτε σαν ένα αυτό που ποτέ δεν διαχωρίστηκε (ούτε από σας) αλλά ούτε κι από την αγάπη του Θεού που δόθηκε ίσα (σε όλους).