24.VII.1. Πόσο σθεναρά υπερασπίζονται την ιδιαιτερότητα που θέλουν να πιστεύουν ότι είναι η αλήθεια όλοι όσοι είναι δεμένοι μ' αυτό τον κόσμο! ²Οι επιθυμίες τους είναι για αυτούς νόμοι και τους υπακούουν. ³Δεν αρνούνται τίποτα από αυτά που η ιδιαιτερότητά τους απαιτεί. ⁴Δεν αρνούνται τίποτα σ' αυτό που αγαπούν. ⁵Και όταν τους καλεί δεν ακούν καμία άλλη Φωνή. ⁶Καμία προσπάθεια δεν είναι μεγάλη, κανένα τίμημα ακριβό για να σώσουν την ιδιαιτερότητά τους από την παραμικρή επίθεση, την ψιθυριστή αμφιβολία, τον υπαινιγμό απειλής ή οτιδήποτε άλλο κι ανταποκρίνονται σ' αυτήν με την πιο βαθιά ευλάβεια. ⁷Αυτός είναι ο υιός σας που τον αγαπάτε τόσο όσο σας αγαπά ο Πατέρας σας. ⁸Όμως παίρνει την θέση των δημιουργημάτων σας, τα οποία είναι ο υιός σας, έτσι ώστε να μοιράζεστε την Πατρότητα του Θεού κι όχι να την αρπάξετε απ' Αυτόν. ⁹Τί είναι αυτός ο υιός που φτιάξατε για να είναι η δύναμή σας; ¹⁰Τί είναι αυτό το παιδί της γης που τρέφετε για αυτό τόση αγάπη; ¹¹Τί είναι αυτή η παρωδία της δημιουργίας του Θεού που παίρνει την θέση της δικής σας; ¹²Και πού είναι ο Θεός και τα αληθινά σας δημιουργήματα, τώρα που ο οικοδεσπότης του Θεού, έχει βρει έναν άλλο υιό που προτιμά αντί για αυτούς;
24.VII.2. Η ενθύμιση του Θεού δεν λάμπει μονάχη. ²Αυτό που βρίσκεται μέσα στον αδελφό σας εξακολουθεί να περιέχει όλη την δημιουργία, όλα όσα δημιουργήθηκαν και δημιουργούν, όλα όσα έχουν ήδη γεννηθεί και όσα είναι ακόμα αγέννητα, αυτά που βρίσκονται ακόμα στο μέλλον ή έχουν περάσει. ³Αυτό που βρίσκεται μέσα στον αδελφό σας είναι αναλλοίωτο και η αμεταβλητότητά σας αναγνωρίζεται με την παραδοχή της. ⁴Η αγιότητα μέσα σας του ανήκει. ⁵Και καθώς την βλέπετε μέσα του επιστρέφει σε εσάς. ⁶Όλη η αξία που έχετε δώσει στην ιδιαιτερότητα ανήκει σ' αυτόν και έτσι επιστρέφει σε εσάς. ⁷Όλη η αγάπη και η φροντίδα, η ισχυρή προστασία, η σκέψη μέρα νύχτα, το βαθύ ενδιαφέρον, η μεγάλη αφοσίωση που είστε εσείς, ανήκουν σε αυτόν. ⁸Όλα όσα αποδώσατε στην ιδιαιτερότητα του ανήκουν. ⁹Και ό,τι του ανήκει, ανήκει και σε εσάς.
24.VII.3. Πώς μπορείτε να γνωρίζετε την αξία σας όταν η ιδιαιτερότητα σάς διεκδικεί;²Πώς μπορείτε να αποτύχετε να γνωρίσετε την αξία σας μέσα στην αγιότητα του αδελφού σας; ³Μην επιζητάτε να καταστήσετε την ιδιαιτερότητά σας αληθινή διότι αν ήταν, τότε εσείς πραγματικά θα ήσασταν χαμένοι. ⁴Να είστε όμως ευγνώμονες που σας δίνεται το να δείτε την αγιότητα του επειδή αυτή είναι η αλήθεια. ⁵Και αυτό που είναι αληθινό μέσα σε εκείνον πρέπει να είναι το ίδιο αληθινό και μέσα σε εσάς.
24.VII.4. Ρωτήστε τον εαυτό σας το εξής: Μπορείτε εσείς να προστατεύσετε τον νου;²Το σώμα ναι, μπορείτε για λίγο να το προστατεύσετε όχι βέβαια από το χρόνο αλλά προσωρινά. ³Αλλά ό,τι νομίζετε πως σώζετε, το πληγώνετε. ⁴Για ποιο λόγο θα το σώζατε όμως; ⁵Σε αυτή σας την επιλογή βασίζεται και η υγεία και η βλάβη του. ⁶Αν το σώζετε για εντυπωσιασμό, σαν δόλωμα για να πιάσετε κάποιο άλλο ψάρι, προκειμένου να στεγάσετε την ιδιαιτερότητά σας καλύτερα ή αν υφαίνετε έναν ιστό φαινομενικής ομορφιάς και αγάπης για να καλύψει το μίσος σας, τότε το καταδικάζετε σε παρακμή και θάνατο. ⁷Και αν βλέπετε αυτόν τον σκοπό στον αδελφό σας, τέτοια θα είναι και η δική σας καταδίκη. ⁸Υφάνετε καλύτερα ένα "ένδυμα" αγιότητας γύρω του έτσι που η αλήθεια να λάμψει πάνω του και να σας σώσει από την παρακμή.
24.VII.5. Ο Πατέρας κρατά ασφαλές ό,τι δημιούργησε. ²Δεν μπορείτε να το αγγίξετε με τις ψεύτικες ιδέες που φτιάξατε επειδή δεν δημιουργήθηκε από σας. ³Μην επιτρέπετε στις παιδαριώδεις σας φαντασιώσεις να σας τρομάξουν. ⁴Στον αθάνατο δεν μπορεί κανείς να επιτεθεί αυτό που είναι εφήμερο δεν ασκεί καμία επιρροή. ⁵Μόνο ο σκοπός που βλέπετε μέσα σε αυτό έχει νόημα κι αν αυτός είναι αληθής, η ασφάλειά του είναι σίγουρη. ⁶Αν όχι, δεν έχει τότε κανένα σκοπό και δεν χρησιμεύει σε τίποτα. ⁷Οτιδήποτε εκλαμβάνεται ως μέσο για την αλήθεια μοιράζεται την αγιότητά της και αναπαύεται μέσα στο φως με τόση ασφάλεια όση και αυτή. ⁸Και αυτό το φως ούτε θα σβήσει, ούτε αυτό θα χαθεί. ⁹Ο άγιος σκοπός του, του έδωσε αθανασία, ανάβοντας ένα άλλο φως στον Ουρανό, όπου τα δημιουργήματά σας αναγνωρίζουν ένα δώρο από σας, ένα σημάδι πως δεν τα έχετε ξεχάσει.
24.VII.6. Η δοκιμασία για το κάθε τι πάνω στη γη είναι απλά η εξής: "ποιο σκοπό εξυπηρετεί;" ²Η απάντηση δείχνει τί είναι για εσάς. ³Από μόνο του δεν έχει κανένα νόημα, όμως μπορείτε να του προσδώσετε πραγματικότητα σύμφωνα με τον σκοπό που υπηρετείτε. ⁴Εδώ ο σκοπός και εσείς ταυτίζεστε. ⁵Ο Θεός είναι Μέσο όπως επίσης και Αποτέλεσμα. ⁶Στον Ουρανό το Μέσον και το Αποτέλεσμα είναι ένα και το αυτό, όπως επίσης είναι ένα και με Εκείνον. ⁷Αυτή είναι η κατάσταση της πραγματικής δημιουργίας που δεν βρίσκεται μέσα στον χρόνο αλλά μέσα στην αιωνιότητα. ⁸Κανείς εδώ δεν μπορεί να αντιληφθεί αυτή την περιγραφή. ⁹Κι ούτε υπάρχει τρόπος να μάθει κανείς τί σημαίνει αυτή η κατάσταση. ¹⁰Και δεν θα γίνει κατανοητή μέχρι να προσπεράσετε την μάθηση βαδίζοντας προς Αυτά που σας έχουν δοθεί, και πριν φτιάξετε ξανά έναν άγιο οίκο για τα δημιουργήματά σας.
24.VII.7. Ένας συνδημιουργός με τον Πατέρα πρέπει να έχει έναν Υιό. ²Όμως αυτός ο Υιός πρέπει να έχει δημιουργηθεί όπως ο Εαυτός Του. ³Ένα τέλειο ον που αγκαλιάζει τα πάντα, που δεν έχει ανάγκη να του προστεθεί τίποτα και που δεν του λείπει τίποτα, που δεν έχει γεννηθεί με μέγεθος, ούτε από τον χώρο ή τον χρόνο, που δεν υπόκειται σε περιορισμούς και αβεβαιότητες κανενός είδους. ⁴Εδώ το μέσον και το αποτέλεσμα ενώνονται σε ένα, χωρίς όμως να γνωρίζουν τέλος. ⁵Όλα αυτά είναι αληθινά κι όμως δεν έχουν κανένα νόημα για όποιον διατηρεί έστω κι ένα μάθημα στη μνήμη του που δεν το έχει μάθει, μία σκέψη με αβέβαιο ακόμα σκοπό, ή μία επιθυμία που ο στόχος της είναι διττός.
24.VII.8. Αυτά τα μαθήματα δεν επιχειρούν να διδάξουν κάτι που δεν μαθαίνεται εύκολα. ²Ο στόχος τους δεν υπερβαίνει τον δικό σας εκτός από το ότι λένε, πως ό,τι σας ανήκει θα έρθει σ'εσάς όταν είστε έτοιμοι. ³Εδώ τα μέσα και ο σκοπός διαχωρίζονται επειδή έτσι κατασκευάστηκαν κι έτσι γίνονται αντιληπτά. ⁴Επομένως τα αντιμετωπίζουμε σαν να ήταν χωριστά. ⁵Είναι ουσιώδες να έχετε υπόψη σας πως όλη η αντίληψη εξακολουθεί να είναι αντεστραμμένη ώσπου να κατανοηθεί ο σκοπός της. ⁶Η αντίληψη δεν φαίνεται ότι είναι ένα μέσον. ⁷Και αυτό είναι που κάνει δύσκολο να συλληφθεί όλη η έκταση αυτού από το οποίο εξαρτάται ο σκοπός τον οποίο βλέπετε. ⁸Η αντίληψη φαίνεται να σας διδάσκει αυτό που βλέπετε. ⁹Όμως απλά και μόνο μαρτυρά αυτό που εσείς διδάξατε. ¹⁰Είναι η εξωτερική εικόνα μιας ευχής, μία εικόνα που θελήσατε να είναι αληθινή.
24.VII.9. Κοιτάξτε τον εαυτό σας και θα δείτε ένα σώμα. ²Κοιτάξετε αυτό το σώμα σ'ένα διαφορετικό φως και θα φανεί διαφορετικό. Και χωρίς φως φαίνεται πώς έχει φύγει. ³Όμως είστε βέβαιοι πως βρίσκεται εκεί επειδή εξακολουθείτε να το αισθάνεστε με τα χέρια σας και το ακούτε να κινείται. ⁴Να λοιπόν μία εικόνα που θέλετε να είναι ο εαυτός σας. ⁵Είναι το μέσον που κάνει την ευχή σας να βγει αληθινή. ⁶Δίνει τα μάτια με τα οποία το κοιτάτε, τα χέρια με τα οποία το πιάνετε και τα αφτιά με τα οποία ακούτε τους ήχους που κάνει. ⁷Σας αποδεικνύει την ίδια του την πραγματικότητα.
24.VII.10. Έτσι το σώμα έγινε μία θεωρία για σας, χωρίς να υπάρχει τρόπος να βρεθούν περαιτέρω αποδείξεις, πέραν από αυτό το ίδιο και χωρίς καμία διαφυγή από τα όρια της όρασής του. ²Η πορεία του είναι βέβαιη όταντην βλέπετε μέσα από τα δικά του μάτια. ³Μεγαλώνει και μαραίνεται, αναπτύσσεται και πεθαίνει. ⁴Και εσείς δεν μπορείτε να διανοηθείτε τον εαυτό σας ξέχωρα από αυτό. ⁵Το κατονομάζετε ως αμαρτωλό και μισείτε τις πράξεις του κρίνοντάς το ως κακό. ⁶Όμως η ιδιαιτερότητά σας ψιθυρίζει "αυτός είναι ο υιός μου ο αγαπητός με τον οποίο ευαρεστούμαι". ⁷Έτσι ο "υιός" γίνεται το μέσον που θα εξυπηρετήσει τον σκοπό του "πατρός" του. ⁸Δεν υπάρχει καμία ομοιότητα μεταξύ τους, ούτε καν κάτι κοινό, αλλά εξακολουθεί το μέσον να προσφέρει στον "πατέρα" αυτό που εκείνος επιθυμεί. ⁹Αυτή είναι η παρωδία ενάντια στην δημιουργία του Θεού. ¹⁰Κι όπως η δημιουργία του Υιού Του Τού προσέφερε χαρά και μαρτυρά την Αγάπη Του και μοιράζεται τον σκοπό Του, έτσι και το σώμα μαρτυρά την ιδέα που το κατασκεύασε και μιλά για την πραγματικότητα και την αλήθεια της.
24.VII.11. Έτσι λοιπόν δύο υιοί υφίστανται και οι δύο φαίνεται να βαδίζουν στην γη χωρίς ποτέ να συναντώνται. ²Τον ένα τον αντιλαμβάνεστε έξω από τον εαυτό σας, ως δικό σας αγαπητό υιό. ³Ο άλλος αναπαύεται εντός, ως Υιός του Πατρός Του, μέσα στον αδελφό σας όπως και μέσα σας. ⁴Η διαφορά μεταξύ τους δεν έγκειται στην εμφάνισή τους, ούτε στο πού πηγαίνουν, ούτε καν στο τί κάνουν. ⁵Έχουν διαφορετικό σκοπό. ⁶Αυτός ο σκοπός είναι που τους ενώνει με τους ομοίους τους ενώ τους κρατά παντελώς μακριά από ό,τι έχει διαφορετικό σκοπό. ⁷Ο Υιός του Θεού διατηρεί το Θέλημα του Πατρός Του. ⁸Ο υιός του ανθρώπου αντιλαμβάνεται μία αλλότρια θέληση και θα ήθελε να ίσχυε αυτή η αντίληψή του. ⁹Και έτσι η αντίληψή του εξυπηρετεί την επιθυμία του με το να της προσδίδει φαινομενική αλήθεια. ¹⁰Όμως η αντίληψη μπορεί να υπηρετήσει έναν άλλο σκοπό. ¹¹Συνδέεται με την ιδιαιτερότητα μόνο κατά δική σας επιλογή. ¹²Και σας δόθηκε να μπορείτε να κάνετε μία διαφορετική επιλογή και να χρησιμοποιήσετε την αντίληψη για ένα διαφορετικό σκοπό. ¹³Και αυτό που βλέπετε θα υπηρετήσει καλά εκείνο τον σκοπό και θα αποδείξει την πραγματικότητά του σε σας.