22.II.1. Το αντίθετο των ψευδαισθήσεων δεν είναι η διάλυσή τους αλλά η αλήθεια. ²Οι ψευδαισθήσεις φαίνονται να είναι διαφορετικές μεταξύ τους και είναι η μόνη επιλογή για το εγώ για το οποίο η αλήθεια δεν έχει νόημα. ³Για την αλήθεια όλες οι ψευδαισθήσεις είναι ίδιες. ⁴Όλες οι ψευδαισθήσεις φέρνουν την ίδια δυστυχία αν και η κάθε μία τους φαίνεται σαν ο τρόπος που λυτρώνει από την δυστυχία που κάποια άλλη φέρνει. ⁵Κάθε ψευδαίσθηση κουβαλά πόνο και οδύνη στις σκοτεινές πτυχές των βαριών ενδυμάτων μέσα στα οποία κρύβει την κενότητά της. ⁶Όμως με αυτά τα σκοτεινά και βαριά ενδύματα είναι καλυμμένοι εκείνοι που επιζητούν τις ψευδαισθήσεις καλυμμένες και κρυμμένες από την χαρά της αλήθειας.
22.II.2. Η αλήθεια είναι το αντίθετο των ψευδαισθήσεων επειδή προσφέρει χαρά. ²Τί άλλο θα μπορούσε να είναι το αντίθετο της δυστυχίας παρά η χαρά; ³Το να αφήνει κανείς ένα είδος δυστυχίας και να αναζητά ένα άλλο, κάθε άλλο παρά απόδραση είναι. ⁴Η αλλαγή των ψευδαισθήσεων δεν είναι πραγματική αλλαγή. ⁵Το να ψάχνει κανείς για χαρά μέσα στη δυστυχία δεν έχει κανένα νόημα διότι πώς θα μπορούσε η χαρά να βρίσκεται μέσα στη δυστυχία; ⁶Το μόνο που είναι δυνατό μέσα στο σκοτεινό κόσμο της δυστυχίας είναι το να επιλέξει κανείς μερικούς τομείς του, να τους δει ως διαφορετικούς και να προσδιορίσει τη διαφορά ως χαρά. ⁷Όμως η αντίληψη μίας διαφοράς που δεν υπάρχει δεν πρόκειται ν' αλλάξει τίποτα.
22.II.3. Οι ψευδαισθήσεις επιφυλάσσουν μόνο ενοχή και πόνο, αρρώστια και θάνατο σ' αυτούς που τις πιστεύουν. ²Η μορφή με την οποία γίνονται αποδεκτές δεν έχει σημασία. ³Μέσα από τα μάτια της λογικής καμμία μορφή δυστυχίας δεν μπορεί να συσχετιστεί με τη χαρά. ⁴Η χαρά είναι αιώνια. ⁵Μπορείτε να είστε βέβαιοι ότι οποιαδήποτε φαινομενική χαρά δίχως διάρκεια στην πραγματικότητα είναι φόβος. ⁶Η χαρά δεν γίνεται λύπη γιατί το αιώνιο δεν γνωρίζει αλλαγή. ⁷Η λύπη όμως μπορεί να μετατραπεί σε χαρά γιατί ο χρόνος δίνει το προβάδισμα στο αιώνιο. ⁸Μόνο το άχρονο παραμένει αμετάβλητο ενώ όσα βρίσκονται μέσα στο χρόνο μπορούν να αλλάξουν με τον καιρό. ⁹Όμως αν η αλλαγή είναι αληθινή κι όχι προϊόν φαντασίας τότε οι ψευδαισθήσεις πρέπει να παραμερίσουν αφήνοντας το χώρο ελεύθερο για την αλήθεια και όχι για άλλα όνειρα που είναι το ίδιο μη πραγματικά όπως και οι ψευδαισθήσεις. ¹⁰Διότι αυτό δεν αλλάζει τίποτα.
22.II.4. Η λογική θα σας πει πως ο μόνος τρόπος για να δραπετεύσετε από τη δυστυχία είναι να την αναγνωρίσετε και να αλλάξετε κατεύθυνση. ²Η αλήθεια είναι ίδια και η δυστυχία είναι ίδια αλλά είναι διαφορετικές μεταξύ τους από κάθε άποψη σε κάθε περίπτωση και χωρίς καμία εξαίρεση. ³Το να πιστεύετε πως μπορεί να υπάρξει εξαίρεση σημαίνει το να συγχέετε αυτό που είναι ίδιο με αυτό που είναι διαφορετικό. ⁴Μία ψευδαίσθηση που θεωρείτε πολύτιμη και την υπερασπίζεστε έναντι της αλήθειας κάνει κάθε αλήθεια να είναι δίχως νόημα και όλες τις ψευδαισθήσεις πραγματικές. ⁵Διότι αυτή είναι η δύναμη της πίστης. ⁶Δεν μπορεί να κάνει συμβιβασμούς. ⁷Αν η πεποίθηση αποκλείει ένα ζωντανό ον και του στερεί την συγχώρεση τότε η πίστη στην αθωότητα είναι πίστη στην αμαρτία.
22.II.5. Και η λογική και το εγώ θα σας το πουν αλλά αλλιώς θα χρησιμοποιήσει το γεγονός αυτό το ένα και αλλιώς το άλλο. ²Το εγώ θα σας διαβεβαιώσει τώρα πως είναι αδύνατον να μην δείτε ενοχή στον καθένα. ³Και αν αυτή η άποψη είναι το μόνο μέσο με το οποίο μπορείτε να πετύχετε την απόδρασή σας από την ενοχή τότε η πίστη στην αμαρτία θα πρέπει να είναι αιώνια. ⁴Όμως η λογική το βλέπει διαφορετικά διότι βλέπει την πηγή μίας ιδέας ως αυτό που την καθιστά αληθινή ή ψεύτικη. ⁵ Κι αυτό πρέπει να συμβαίνει αν η ιδέα είναι όπως η πηγή της. ⁶Επομένως, λέει η λογική, αν η απόδραση από την ενοχή δόθηκε στο Άγιο Πνεύμα ως σκοπός Του και δόθηκε από τον Ένα για τον Οποίο τίποτε απ' όσα βούλεται δεν είναι αδύνατον, τότε τα μέσα για την επίτευξη αυτού του σκοπού είναι περισσότερο από βέβαια. ⁷Πρέπει να υπάρχουν και εσείς πρέπει να τα έχετε.
22.II.6. Αυτή είναι μία κρίσιμη περίοδος σ' αυτά τα μαθήματα διότι εδώ είναι που ο διαχωρισμός σας από το εγώ πρέπει να είναι πλήρης. ²Επειδή αν έχετε τα μέσα να επιτρέψετε την επίτευξή του σκοπού του Αγίου Πνεύματος τότε αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν. ³Και καθώς θα τα χρησιμοποιείτε, θα αποκτήσετε πίστη σ' αυτά. ⁴Όμως αυτό πρέπει να είναι αδύνατο για το εγώ και κανείς δεν ξεκινά να κάνει κάτι που δεν έχει ελπίδα πραγματοποιήσης. ⁵Εσείς γνωρίζετε ότι αυτό που βούλεται ο Δημιουργός σας είναι και εφικτό αλλά αυτό που κατασκευάσατε πιστεύει πως δεν είναι. ⁶Τώρα πρέπει να διαλέξετε ανάμεσα στον εαυτό σας και στην ψευδαίσθηση σας γι' αυτόν. ⁷Όχι και τα δύο, αλλά μονάχα το ένα. ⁸Δεν έχει νόημα να προσπαθείτε ν' αποφύγετε αυτή τη μία απόφαση. ⁹Πρέπει να την πάρετε. ¹⁰Η πίστη και η πεποίθηση μπορεί να γείρουν απ' τη μία ή την άλλη πλευρά αλλά η λογική σας λέει ότι η δυστυχία βρίσκεται μονάχα στην μία πλευρά και η χαρά στην άλλη.
22.II.7. Μην εγκαταλείπετε τον αδελφό σας τώρα. ²Διότι εσείς που είστε το ίδιο με εκείνον δεν θα αποφασίσετε ούτε μόνοι σας ούτε διαφορετικά. ³Θα δώσετε ο ένας στον άλλο είτε ζωή είτε θάνατο θα γίνετε είτε σωτήρας είτε κριτής ο ένας του άλλου προσφέροντας είτε άσυλο είτε κατάκριση. ⁴Αυτά τα μαθήματα θα τα πιστέψετε είτε ολοκληρωτικά είτε καθόλου. ⁵Διότι είτε είναι απόλυτα αληθινά είτε απόλυτα ψευδή και δεν μπορεί κανείς να πιστέψει σ' αυτά εν μέρει. ⁶Και εσείς ή θα δραπετεύσετε εντελώς από τη δυστυχία ή καθόλου. ⁷Η λογική θα σας πει πως δεν υπάρχει ενδιάμεση κατάσταση για να μείνετε για λίγο διστάζοντας μέχρι να διαλέξετε ανάμεσα στη χαρά του Ουρανού και στη δυστυχία της κόλασης. ⁸Ώσπου να διαλέξετε τον Ουρανό, βρίσκεστε στην κόλαση και τη δυστυχία.
22.II.8. Δεν υπάρχει μέρος του Ουρανού που να μπορείτε να πάρετε και να το εμπλέξετε με ψευδαισθήσεις. ²Κι ούτε υπάρχει ψευδαίσθηση με την οποία να μπορείτε να μπείτε στον Ουρανό κρατώντας κι αυτή μαζί σας. ³Ένας σωτήρας δεν μπορεί να είναι κριτής κι ούτε το έλεος καταδίκη. ⁴Η όραση δεν μπορεί να καταδικάσει αλλά μόνο να ευλογήσει. ⁵ Εκείνος που η λειτουργία Του είναι να σώσει, θα σώσει. ⁶Το πώς θα το κάνει είναι κάτι που υπερβαίνει την κατανόησή σας αλλά το πότε πρέπει να είναι επιλογή σας. ⁷Διότι εσείς φτιάξατε το χρόνο και εσείς μπορείτε να τον διαφεντέψετε. ⁸Δεν είστε περισσότερο δέσμιοι του χρόνου απ' όσο του κόσμου που φτιάξατε.
22.II.9. Ας εξετάσουμε πιο προσεκτικά την ψευδαίσθηση, που υποστηρίζει πως αυτό που κατασκευάσατε έχει τη δύναμη να σκλαβώνει τον δημιουργό του. ²Αυτή είναι η ίδια πεποίθηση που προκάλεσε το διαχωρισμό. ³Είναι η δίχως νόημα ιδέα πως οι σκέψεις μπορούν να φύγουν από το νου αυτού που τις σκέφτηκε, να είναι διαφορετικές από αυτόν και αντίθετες. ⁴Αν αυτό ήταν αλήθεια, οι σκέψεις δεν θα ήταν επέκταση του νου αλλά εχθροί του. ⁵Κι εδώ βλέπουμε ξανά άλλη μία μορφή της ίδιας βασικής ψευδαίσθησης που έχουμε δει πολλές φορές πριν. ⁶Μόνο αν ήταν δυνατόν ο Υιός του Θεού να φύγει από το Νου του Πατέρα Του, να διαφοροποιήσει τον εαυτό του και ν' αντιταχθεί στο Θέλημά του θα ήταν δυνατόν ο εαυτός που κατασκεύασε όπως και οτιδήποτε άλλο να είναι κύριός του και να τον ελέγχει.
22.II.10. Προσέξτε αυτή την μεγάλη προβολή, αλλά κοιτάξτε την αποφασισμένοι να τη θεραπεύσετε κι όχι να τη φοβηθείτε. ²Τίποτε απ' όσα κατασκευάσατε δεν ασκεί εξουσία πάνω σας εκτός αν ήσασταν διαχωρισμένοι από το Δημιουργό σας και με μία θέληση που να αντιτίθεται στο Θέλημά Του. ³Διότι μόνο αν πιστεύατε ότι ο Υιός Του θα μπορούσε να είναι εχθρός Του θα μπορούσε να φαίνεται πιθανό το γεγονός πως ό,τι κατασκευάσατε είναι δικό σας. ⁴Θα καταδικάζατε τη χαρά Του σε δυστυχία και θα Τον κάνατε διαφορετικό. ⁵Όλη η δυστυχία που φτιάξατε είναι δικό σας κατασκεύασμα. ⁶Δεν χαίρεστε που μαθαίνετε ότι δεν είναι αληθινή; ⁷Δεν είναι χαρμόσυνο νέο το ν' ακούτε πως ούτε μία από τις ψευδαισθήσεις που δημιουργήσατε δεν αντικατέστησε την αλήθεια;
22.II.11. Μόνο οι σκέψεις σας είναι ανέφικτες. ²Η σωτηρία όμως δεν είναι. ³Είναι αδύνατον να κοιτάτε τον σωτήρα σας σαν να είναι εχθρός και να τον αναγνωρίσετε. ⁴Όμως είναι δυνατόν να τον αναγνωρίσετε ως αυτό που είναι αν αυτή είναι επιθυμία του Θεού. ⁵Αυτό που ο Θεός έδωσε στην άγια σχέση σας βρίσκεται μέσα σ' αυτή. ⁶Διότι αυτό που Εκείνος έδωσε στο Άγιο Πνεύμα για να σας δώσει, το Άγιο Πνεύμα όντως σας το έδωσε. ⁷Δεν θα θέλατε να δείτε το σωτήρα που σας έχει δοθεί; ⁸Δεν θα θέλατε ν' ανταλλάξετε με ευγνωμοσύνη την λειτουργία του εκτελεστή που του δώσατε ατ' αυτής που στην πραγματικότητα έχει; ⁹Λάβετε από αυτόν ό,τι ο Θεός του έδωσε για σας κι όχι αυτό που προσπαθήσατε να δώσετε στον εαυτό σας.
22.II.12. Πέρα από το σώμα που παρεμβάλατε ανάμεσα σε σας και στον αδελφό σας βρίσκεται η άγια σχέση σας που την αγαπά ο Θεός o Ίδιος και λάμπει μέσα στο χρυσό φως που την φθάνει από το φωτεινό, άπειρο κύκλο που εκτείνεται για πάντα. ²Πόσο ήρεμη είναι μέσα στο χρόνο κι όμως πέρα απ' αυτόν, αθάνατη κι όμως πάνω στη γη, επίγεια. ³Πόσο μεγάλη είναι η δύναμη που βρίσκεται μέσα σ' αυτή. ⁴Ο χρόνος υποτάσσεται στη θέλησή της και η γη γίνεται αυτή που θα έπρεπε να είναι. ⁵Εδώ δεν υπάρχει χωριστή θέληση ούτε επιθυμία να είναι οτιδήποτε διαχωρισμένο. ⁶Η θέλησή της δεν έχει εξαιρέσεις και αυτό που βούλεται είναι αληθινό. ⁷Κάθε ψευδαίσθηση που φθάνει σ' αυτή για να συγχωρεθεί παραβλέπεται απλά και εξαφανίζεται. ⁸Διότι μέσα στο κέντρο της άγιας σχέσης ο Χριστός έχει αναγεννηθεί για να φωτίσει τον Οίκο Του με την όραση που κοιτάζει πέρα απ' τον κόσμο. ⁹Δεν θα θέλατε να είναι και δικός σας αυτός ο άγιος οίκος; ¹⁰Καμία δυστυχία υπάρχει εδώ, παρά μόνο χαρά.
22.II.13. Το μόνο που χρειάζεται να κάνετε για να κατοικήσετε εδώ στη γαλήνη μαζί με το Χριστό είναι να μοιραστείτε την όρασή Του. ²Η όρασή Του δίνεται άμεσα και με χαρά σε εκείνον που είναι πρόθυμος να δει τον αδελφό του αναμάρτητο. ³Όλοι θα ήταν πρόθυμοι να το κάνουν αν γνώριζαν ότι θα απελευθερώνονταν εντελώς από τις επιπτώσεις της αμαρτίας. ⁴Θα συγχωρούσατε τον εαυτό σας εν μέρει; ⁵Μπορείτε να φθάσετε τον Ουρανό ενώ μία αμαρτία εξακολουθεί να σας βάζει στον πειρασμό να παραμείνετε στην δυστυχία; ⁶Ο Ουρανός είναι το σπίτι της τέλειας αγνότητας και ο Θεός τον δημιούργησε για σας. ⁷Κοιτάξτε τον άγιο αδελφό σας, αναμάρτητο όπως και τον εαυτό σας, και αφήστε τον να σας οδηγήσει εκεί.