21.VII.1. Δεν βλέπετε πως όλη σας η δυστυχία προέρχεται από την παράξενη πεποίθησή σας ότι είστε ανίσχυροι;²Το τίμημα της αμαρτίας είναι να νιώθετε αβοήθητοι. ³Η αίσθηση ότι είστε αβοήθητοι είναι προϋπόθεση της αμαρτίας είναι η μόνη απαίτησή της, το μόνο που σας ζητά να πιστέψετε. ⁴Μόνο οι απελπισμένοι θα μπορούσαν να το πιστέψουν. ⁵Η φρικαλεότητα είναι κάτι που μόνο οι μικροί βρίσκουν ελκυστικό. ⁶Και μόνο αυτοί που αρχικά πιστεύουν ότι είναι μικροί θα μπορούσαν να νιώσουν έλξη γι' αυτή. ⁷Η δολιότητα ενάντια στον Υιό του Θεού αποτελεί την άμυνα εκείνων που δεν ταυτίζονται μαζί του. ⁸Και είτε είστε με το μέρος του είτε εναντίον του ή τον αγαπάτε ή του επιτίθεστε, είτε προστατεύετε την ενότητά του είτε βλέπετε να έχει κατατροπωθεί από την επίθεσή σας.
21.VII.2. Κανείς δεν πιστεύει πως ο Υιός του Θεού είναι ανίσχυρος. ²Και αυτοί που θεωρούν τους εαυτούς τους αβοήθητους πρέπει να πιστεύουν πως δεν είναι ο Υιός του Θεού. ³Τι άλλο μπορούν να είναι παρά ο εχθρός του; ⁴Και τι άλλο μπορούν να κάνουν απ' το να τον φθονούν για την δύναμή του και μέσω του φθόνου να καταλήγουν στο να αισθάνονται φόβο γι' αυτή τη δύναμη; ⁵Αυτοί οι σκοτεινοί, οι σιωπηλοί και φοβισμένοι, οι μόνοι, χωρίς επικοινωνία και φοβούμενοι ότι η δύναμη του Υιού του Θεού θα τους κατακεραυνώσει και θα τους θανατώσει και έτσι εγείρουν την αδυναμία τους εναντίον του. ⁶Ενώνονται σ' ένα στρατό από αβοήθητους, δυστυχείς σ' ένα πόλεμο εκδίκησης, πικρίας και μίσους εναντίον του για να τον κάνουν ένα μ' αυτούς. ⁷Επειδή δεν ξέρουν πως είναι ένα μ' αυτόν, δεν γνωρίζουν ποιόν μισούν. ⁸Είναι πράγματι ένας αξιολύπητος στρατός και υπάρχει για τον καθέναν τους τόση πιθανότητα στο να επιτεθεί στον αδελφό του ή στον ίδιο του τον εαυτό όσο και στο να θυμηθεί πως όλοι τους είχαν ένα κοινό σκοπό.
21.VII.3. Φαίνονται γεμάτοι μανία και κομπασμό, γεμάτοι δύναμη οι σκοτεινοί. ²Όμως δεν γνωρίζουν τον "εχθρό" τους, το μόνο που γνωρίζουν είναι το ότι τον μισούν. ³Έχουν κοινό μίσος αλλά δεν είναι ενωμένοι μεταξύ τους. ⁴Γιατί αν είχαν ενωθεί θα ήταν αδύνατο να υπάρχει αυτό το μίσος. ⁵Ο στρατός των ανίσχυρων διαλύεται μπροστά στην δύναμη. ⁶Αυτοί που είναι δυνατοί δεν είναι ποτέ δόλιοι διότι δεν έχουν ανάγκη να ονειρεύονται την δύναμή τους προσπαθώντας να την εκδραματίσουν. ⁷Πώς θα μπορούσε να δράσει ένας στρατός στα όνειρα; ⁸Θα μπορούσατε να τον δείτε να επιτίθεται στους πάντες και τα πάντα. ⁹Τα όνειρα δεν έχουν καμία λογική. ¹⁰Ένα λουλούδι μετατρέπεται σε φονικό ακόντιο, ένα παιδί γίνεται γίγαντας και ένα ποντίκι βρυχάται σαν λιοντάρι. ¹¹Και η αγάπη το ίδιο εύκολα μετατρέπεται σε μίσος. ¹²Αυτός δεν είναι στρατός αλλά φρενοκομείο. ¹³Αυτό που φαίνεται να είναι μία προσχεδιασμένη επίθεση δεν είναι παρά ένα ξέσπασμα παραλογισμού.
21.VII.4. Πράγματι ο στρατός των ανίσχυρων δεν έχει δύναμη. ²Δεν έχει ούτε όπλα ούτε εχθρό ν' αντιμετωπίσει. ³Ναι, μπορεί να γυρίσει τον κόσμο ανάποδα αναζητώντας εχθρό. ⁴Αλλά δεν μπορεί να βρει αυτό που δεν υπάρχει. ⁵Ναι, μπορεί να ονειρευτεί ότι βρήκε έναν εχθρό αλλά η απόφασή του αλλάζει ακόμα και την ώρα της επίθεσης έτσι που να προσπαθήσει να βρει άλλον εχθρό χωρίς ποτέ να βρίσκει ικανοποίηση στη νίκη. ⁶Και ορμά συνέχεια ενάντια στον εαυτό του με την εντύπωση ότι κάπου είδε τον μεγάλο εχθρό που πάντοτε ξεφεύγει από την δολοφονική του επίθεση με το να μετατρέπεται σε κάτι άλλο. ⁷Πόσο δόλιος φαίνεται αυτός ο εχθρός που αλλάζει έτσι που να γίνεται αδύνατη η αναγνώρισή του.
21.VII.5. Παρ' ολα αυτά το μίσος χρειάζεται ένα στόχο. ²Δεν
μπορεί να διατηρηθεί η πίστη στην αμαρτία χωρίς την ύπαρξη κάποιου
εχθρού. ³Ποιός από αυτούς που πιστεύουν στην αμαρτία τολμά να πιστέψει
ότι δεν έχει κανένα εχθρό; ⁴Μπορεί να παραδεχθεί ότι κανείς δεν τον
κατέστησε ανίσχυρο; ⁵Η λογική όμως σίγουρα θα του έλεγε να μην ψάχνει
για κάτι που δεν υπάρχει. ⁶Όμως πρέπει πρώτα να έχει την προθυμία ν'
αποκτήσει την αντίληψη ενός κόσμου όπου κανένας εχθρός δεν υπάρχει. ⁷Δεν
είναι απαραίτητο να καταλάβει πως μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο και ούτε
θα έπρεπε να προσπαθήσει. ⁸Διότι αν εστιαστεί σ' αυτό που δεν μπορεί να
καταλάβει, δεν θα κάνει τίποτε άλλο απ' το να δώσει έμφαση στην
ανημποριά του και να επιτρέψει στην αμαρτία να του πει πως ο εχθρός
πρέπει να είναι ο ίδιος ο εαυτός του. ⁹Αφήστε τον μονάχα να κάνει στον
εαυτό του αυτές τις ερωτήσεις σχετικά με ό,τι πρέπει ν' αποφασίσει πως
πρέπει να γίνει γι' αυτόν:
Επιθυμώ έναν κόσμο που να ορίζω ή έναν κόσμο που να ορίζει αυτός εμένα;
Επιθυμώ έναν κόσμο στον οποίο να είμαι δυνατός ή αδύναμος;
Επιθυμώ έναν κόσμο μέσα στον οποίο δεν έχω εχθρούς και δεν μπορώ να αμαρτάνω;
Και θέλω να δω αυτό που έχω αρνηθεί επειδή αυτό είναι η αλήθεια;
21.VII.6. Ίσως έχετε ήδη απαντήσει στις ³πρώτες ερωτήσεις αλλά όχι ακόμη στην τελευταία. ²Διότι αυτή εξακολουθεί να φαίνεται τρομακτική σε αντίθεση με τις άλλες. ³Όμως η λογική μπορεί να σας διαβεβαιώσει ότι είναι όλες ίδιες. ⁴Είπαμε ότι αυτό το έτος θα δινόταν έμφαση στην ομοιότητα εκείνων που πράγματι είναι όμοια. ⁵Αυτή η τελική ερώτηση, που είναι όντως το τελευταίο που χρειάζεται να αποφασίσετε, εξακολουθεί να φαίνεται σαν απειλή ενώ οι άλλες δεν σας απειλούν. ⁶Κι αυτή η φανταστική διαφορά μεταξύ τους μαρτυρά την πεποίθηση που έχετε πως η αλήθεια ίσως είναι ο εχθρός που θα βρείτε. ⁷Εδώ λοιπόν θα μπορούσε να φανεί η τελευταία, εναπομείνασα ελπίδα να βρείτε την αμαρτία αντί να αποδεχθείτε την δύναμη.
21.VII.7. Μην ξεχνάτε πως η επιλογή της αμαρτίας ή της αλήθειας, της ανημποριάς ή της δύναμης, είναι η επιλογή για το αν θα επιτεθείτε ή θα θεραπεύσετε. ²Διότι η θεραπεία πηγάζει από τη δύναμη και η επίθεση από την αδυναμία. ³Δεν μπορεί να θέλετε να θεραπεύσετε αυτόν στον οποίο επιτίθεστε. ⁴Και αυτόν που έχετε θεραπεύσει πρέπει να είναι αυτός που διαλέξατε να προστατεύσετε από την επίθεση. ⁵Και τι άλλο είναι αυτή η απόφαση παρά η εκλογή να τον δείτε μέσα από τα μάτια του σώματος ή να αφήσετε να σας αποκαλυφθεί μέσω της αληθινής όρασης; ⁶Το πώς αυτή η απόφαση θα οδηγήσει στα αποτελέσματά της ας μην σας απασχολεί. ⁷Όμως, το πώς θέλετε να βλέπετε είναι δική σας επιλογή. ⁸Αυτά τα μαθήματα αφορούν την αιτία, όχι το αποτέλεσμα.
21.VII.8. Σκεφθείτε προσεκτικά την απάντησή σας σ' αυτή την τελευταία ερώτηση που μένει ακόμα αναπάντητη. ²Και αφήστε την λογική σας να σας πει ότι πρέπει να απαντηθεί και απαντάται μέσα στις τρεις άλλες. ³Και τότε θα σας είναι ξεκάθαρο πως όπως κοιτάζετε τα αποτελέσματα της αμαρτίας σε οποιαδήποτε μορφή της το μόνο που χρειάζεται να κάνετε είναι να ρωτήσετε τον εαυτό σας τα εξής:
21.VII.9. Αυτή είναι η μόνη σας απόφαση κι η προϋπόθεση για αυτό που συμβαίνει. ²Δεν έχει σημασία το πώς συμβαίνει αλλά το γιατί. ³Εσείς το ελέγχετε αυτό. ⁴Και αν επιλέξετε να δείτε έναν κόσμο χωρίς εχθρούς, μέσα στον οποίο δεν είστε αβοήθητοι, θα σας δοθούν τα μέσα να τον δείτε.
21.VII.10. Γιατί είναι τόσο σημαντική αυτή η τελευταία ερώτηση;²Η λογική θα σας πει γιατί. ³Όλα της τα στοιχεία εκτός από τον χρόνο, είναι κοινά με τις άλλες τρεις. ⁴Οι άλλες ερωτήσεις είναι αποφάσεις που μπορείτε να πάρετε και μετά να τις ακυρώσετε και μετά να τις ξαναπάρετε. ⁵Η αλήθεια όμως είναι συνεχής και υποδηλώνει μία κατάσταση στην οποία είναι αδύνατες οι αμφιταλαντεύσεις. ⁶Μπορείτε να επιθυμήσετε έναν κόσμο που εσείς να ελέγχετε κι όχι να σας ελέγχει και ύστερα να αλλάξετε γνώμη. ⁷Μπορείτε να νιώσετε την επιθυμία να αντικαταστήσετε την αδυναμία σας με δύναμη και να την χάσετε αμέσως μόλις υποκύψετε στην πιο μικρή έλξη για αμαρτία. ⁸Και μπορείτε να θελήσετε να δείτε έναν κόσμο αναμάρτητο και να επιτρέψετε σε έναν "εχθρό" να σας βάλει στον πειρασμό να χρησιμοποιήσετε τα μάτια του σώματος και ν' αλλάξετε αυτό που επιθυμείτε.
21.VII.11. Το περιεχόμενο κάθε ερώτησης είναι το ίδιο. ²Η κάθε μία απ' αυτές ρωτά αν είστε πρόθυμοι να αντικαταστήσετε τον κόσμο της αμαρτίας με αυτό που βλέπει το Άγιο Πνεύμα, αφού αυτό είναι που αρνείται ο κόσμος της αμαρτίας. ³Και επομένως, εκείνοι που κοιτάζουν την αμαρτία βλέπουν την άρνηση του πραγματικού κόσμου. ⁴Επίσης, η τελευταία ερώτηση προσθέτει την επιθυμία να θέλετε να βλέπετε τον αληθινό κόσμο διαρκώς κι έτσι αυτή γίνεται το μόνο που έχετε. ⁵Με το να απαντήσετε καταφατικά σε αυτή την τελευταία ερώτηση δηλώνετε ειλικρίνεια στις αποφάσεις που ήδη έχετε πάρει για όλες τις υπόλοιπες. ⁶Διότι μόνο τότε θα έχετε απορρίψει την επιλογή να αλλάξετε πάλι γνώμη. ⁷Όταν είναι αυτό που δεν θέλετε (το να αλλάξετε γνώμη) τα υπόλοιπα θα έχουν πλήρως απαντηθεί.
21.VII.12. Γιατί νομίζετε πως έχετε αμφιβολία για το αν τα άλλα ερωτήματα έχουν απαντηθεί;²Θα ήταν αναγκαίο να ξαναγίνονται οι ερωτήσεις τόσο συχνά αν είχαν απαντηθεί; ³Ώσπου να πάρετε την τελική απόφαση η απάντηση θα είναι και "ναι" και "όχι". ⁴Διότι έχετε απαντήσει "ναι" χωρίς να έχετε αντιληφθεί πως το "ναι" πρέπει να σημαίνει "γιατί όχι;" ⁵Κανείς δεν αποφασίζει ενάντια στην ευτυχία του αλλά μπορεί να το κάνει δίχως να το καταλάβει. ⁶Κι αν δει την ευτυχία του ως συνεχώς μεταβαλλόμενη, τώρα αυτό, ύστερα το άλλο και τώρα μια ψεύτικη σκιά προσδεδεμένη στο τίποτα, τότε αποφασίζει ενάντια στην ευτυχία του.
21.VII.13. Η απατηλή ευτυχία, ή η ευτυχία που συνεχώς αλλάζει μορφή ανάλογα με τον τόπο και τον χρόνο, είναι μια ψευδαίσθηση που δεν έχει κανένα νόημα. ²Η ευτυχία πρέπει να είναι συνεχής, διότι επιτυγχάνεται με την παραίτηση από την αστάθεια. ³Δεν μπορεί κανείς να έχει αντίληψη της χαράς παρά μόνο μέσα στην συνεχή όραση. ⁴Και αυτή μπορεί να δοθεί μόνο σε όσους αδιάλειπτα την επιθυμούν. ⁵Η δύναμη της επιθυμίας του Υιού του Θεού παραμένει η απόδειξη πως εκείνος που βλέπει τον εαυτό του ως ανίσχυρο κάνει λάθος. ⁶Επιθυμείτε αυτό που θέλετε και βλέποντάς το θα το θεωρείτε αληθινό. ⁷Σε καμία σκέψη δεν λείπει η δύναμη του να ελευθερώσει ή να σκοτώσει. ⁸Και καμία σκέψη δεν φεύγει από το νου αυτού που την σκέπτεται ούτε τον αφήνει ανεπηρέαστο.