18.V.1. Δεν υπάρχει τίποτα εξωτερικά. ²Αυτό είναι που πρέπει να μάθετε στο τέλος, επειδή αυτή είναι η συνειδητοποίηση ότι η Βασιλεία των Ουρανών αποκαθίσταται σε σας. ³Διότι μόνο αυτή δημιούργησε ο Θεός και δεν την εγκατέλειψε ούτε και διαχώρισε απ5 αυτή τον Εαυτό Του. ⁴Ή Βασιλεία των Ουρανών είναι η κατοικία του Υιού του Θεού ο οποίος δεν έφυγε από τον Πατέρα του και δεν κατοικεί χωριστά απ Αυτόν. ⁵Η Βασιλεία δεν είναι ένας χώρος, ούτε μία κατάσταση. ⁶Είναι απλά μια επίγνωση τέλειας Ενότητας και η γνώση ότι δεν υπάρχει τίποτε άλλο- τίποτα έξω από αυτή την Ενότητα και τίποτα άλλο παρά μόνο αυτή μέσα στη Βασιλεία.
18.V.2. Τι άλλο θα μπορούσε ο Θεός να δώσει παρά τη γνώση του Εαυτού Του; ²Τι άλλο υπάρχει να δώσει; ³Η πεποίθηση πως θα μπορούσατε να πάρετε ή να δώσετε κάτι άλλο, κάτι έξω από τον εαυτό σας, σας κόστισε την επίγνωση του Ουρανού και της Ταυτότητας σας. ⁴Έχετε κάνει κάτι πολύ πιο παράξενο απ ό,τι συνειδητοποιείτε. ⁵Έχετε βάλει την ενοχή από τον νου σας μέσα στο σώμα. ⁶Ομως ένα σώμα δεν μπορεί να είναι ένοχο διότι από μόνο του δεν μπορεί να κάνει τίποτα. ⁷Εσείς που νομίζετε ότι μισείτε το σώμα σας εξαπατάστε. ⁸Μισείτε τον νου σας διότι η ενοχή έχει εισχωρήσει σ αυτόν και θα παρέμενε χωριστά από τον νου του αδελφού σας πράγμα όμως που δεν μπορεί να συμβεί.
18.V.3. Οι νόες συνδέονται- τα σώματα δεν συνδέονται. ²Μόνο μεταθέτοντας στον νου αυτά που ανήκουν στο σώμα, ο διαχωρισμός φαίνεται εφικτός. ³Και είναι ο νους που φαίνεται να είναι διασπασμένος, ιδιωτικός και μόνος του. ⁴Ή ενοχή του, την οποία κρατά για τον εαυτό του, προβάλλεται στο σώμα το οποίο υποφέρει και πεθαίνει επειδή δέχεται επίθεση έτσι ώστε να διατηρηθεί ο διαχωρισμός του νου και να μην του επιτραπεί να γνωρίσει την Ταυτότητα του. ⁵Ο νους δεν μπορεί να επιτεθεί αλλά μπορεί να κατασκευάσει φαντασιώσεις και να κατευθύνει το σώμα να δράσει ανάλογα. ⁶Ομως ποτέ αυτό που κάνει το σώμα δεν φαίνεται να ικανοποιεί. ⁷Ο νους δεν πιστεύει ότι το σώμα εκδραματίζει τις φαντασιώσεις του γι αυτό και επιτίθεται στο σώμα αυξάνοντας την προβολή της ενοχής πάνω του.
18.V.4. Ο νους εξαπατάται πλήρως σχετικά μ αυτό. ²Δεν μπορεί να επιτεθεί αλλά συντηρεί την πεποίθηση ότι μπορεί, και χρησιμοποιεί αυτό που κάνει για να βλάψει το σώμα με σκοπό να αποδείξει ότι μπορεί. ³Ό νους δεν μπορεί να επιτεθεί, αλλά μπορεί να κοροϊδέψει τον εαυτό του ότι μπορεί. ⁴Και αυτό είναι που κάνει όταν πιστεύει πως έχει επιτεθεί στο σώμα. ⁵Μπορεί να προβάλλει την ενοχή του αλλά δεν θα τη χάσει μέσω της προβολής. ⁶Και ενώ ξεκάθαρα μπορεί να διαστρεβλώσει την αντίληψη του σχετικά με τη λειτουργία του σώματος δεν μπορεί να μεταβάλλει τη λειτουργία του διαφοροποιώντας την απ αυτήν που το Άγιο Πνεύμα του δίνει. ⁷Το σώμα δεν φτιάχτηκε από αγάπη. ⁸Ομως η αγάπη δεν το καταδικάζει και μπορεί να το χρησιμοποιήσει με τρυφερότητα από σεβασμό προς αυτό που κατασκεύασε ο Υιός του Θεού. ⁹Έτσι η αγάπη χρησιμοποιεί το σώμα για να λυτρώσει τον Υιό του Θεού από τις ψευδαισθήσεις του.
18.V.5. Δεν θα θέλατε να επανερμηνευτούν τα εργαλεία του διαχωρισμού έτσι που να γίνουν μέσα σωτηρίας και να χρησιμοποιηθούν για τους σκοπούς της αγάπης; ²Δεν θα καλωσορίζατε και δεν θα υποστηρίζατε τη μεταστροφή των φαντασιώσεων της εκδίκησης ώστε να απελευθερωθείτε απ αυτές; ³Η αντίληψη για το σώμα μπορεί κάλλιστα να είναι νοσηρή αλλά μην την προβάλλετε πάνω του. ⁴Διότι η επιθυμία σας να καταστήσετε καταστροφικό αυτό που δεν μπορεί να καταστρέφει, δεν μπορεί να έχει κανένα αποτέλεσμα. ⁵Αυτό που δημιούργησε ο Θεός είναι μόνο αυτό που Εκείνος επιθυμεί να υπάρχει σύμφωνα με το Θέλημα Του. ⁶Δεν μπορείτε να κάνετε το Θέλημα Του καταστροφικό. ⁷Μπορείτε να φτιάξετε φαντασιώσεις μέσα στις οποίες η βούληση σας συγκρούεται με το Θέλημα Του αλλά αυτό είναι όλο.
18.V.6. Είναι παρανοϊκό να χρησιμοποιείτε το σώμα σαν τον αποδιοπομπαίο τράγο για την ενοχή, κατευθύνοντας την επίθεση του και κατηγορώντας το για αυτό που εσείς θελήσατε να κάνει. ²Είναι αδύνατον να ενεργοποιήσετε τις φαντασιώσεις σας. ³Διότι οι φαντασιώσεις είναι αυτό που εξακολουθείτε να θέλετε, όμως δεν έχουν σχέση μ αυτό που κάνει το σώμα. ⁴Δεν είναι το σώμα αλλά ο νους που τις ονειρεύεται, έστω κι αν αυτές του δημιουργούν μια υποχρέωση με σκοπό να το χρησιμοποιήσουν. ⁵Οι φαντασιώσεις έχουν κάνει το σώμα σας «εχθρό» σας· αδύναμο, ευάλωτο και δόλιο, αντάξιο του μίσους το οποίο «επενδύσατε» πάνω του. ⁶Με ποιό τρόπο σας ωφέλησε αυτή η κατάσταση; ⁷Έχετε ταυτιστεί μ αυτό που μισείτε, με το όργανο της εκδίκησης και με αυτό που αντιλαμβάνεστε ως πηγή της ενοχής σας. ⁸Έχετε προκαλέσει αυτή την κατάσταση σ αυτό που δεν έχει κανένα νόημα (δηλαδή το σώμα), ανακηρύσσοντας το σε κατοικία του Υιού του Θεού και στρέφοντας το εναντίον του.
18.V.7. Αυτό είναι που εσείς φτιάξατε ως οικοδεσπότη του Θεού. ²Και ούτε ο θεός ούτε ο πανάγιος Υιός Του μπορούν να κατοικήσουν έναν τόπο μίσους μέσα στον οποίο σπείρατε τον σπόρο της εκδίκησης, της βίας και του θανάτου. ³Αυτό που κατασκευάσατε έτσι που να εξυπηρετεί την ενοχή σας στέκεται ανάμεσα σε σας και στους άλλους νόες. ⁴Οι νόες είναι ενωμένοι, αλλά εσείς δεν ταυτίζεστε μ αυτούς. ⁵Βλέπετε τον εαυτό σας έγκλειστο σε μια χωριστή φυλακή, απρόσιτο και ανίκανο να επικοινωνήσει. ⁶Μισείτε τη φυλακή που φτιάξατε και θα θέλατε να την καταστρέψετε. ⁷Αλλά δεν θα θέλατε να δραπετεύσετε απ αυτή αφήνοντας την ανέγγιχτη, χωρίς να της ανταποδώσετε τις ενοχές σας.
18.V.8. Όμως αυτός είναι ο μόνος τρόπος διαφυγής. ²Η κατοικία της εκδίκησης δεν είναι το σπίτι σας. ³Ο τόπος που φτιάξατε για να στεγάσει το μίσος σας δεν είναι φυλακή αλλά η ψευδαίσθηση που έχετε για τον εαυτό σας. ⁴Το σώμα είναι ένας περιορισμός που επιβλήθηκε στην παγκόσμια επικοινωνία η οποία είναι αιώνια ιδιοκτησία του νου. ⁵Η επικοινωνία όμως είναι εσωτερική. ⁶Ό νους απευθύνεται στον εαυτό του. ⁷Δεν είναι φτιαγμένος από διαφορετικά μέρη τα οποία απευθύνονται το ένα στο άλλο. ⁸Ο νους δεν απευθύνεται προς τα έξω. ⁹Μέσα στον εαυτό του είναι απεριόριστος και δεν υπάρχει τίποτα έξω απ αυτόν. °Αγκαλιάζει τα πάντα. "Σας περιβάλλει πλήρως· εσείς βρίσκεστε μέσα του κι αυτός μέσα σας. ²Δεν υπάρχει τίποτε άλλο πουθενά αλλού και ούτε πρόκειται ποτέ να υπάρξει.
18.V.9. Το σώμα βρίσκεται εξωτερικά και φαίνεται να σας περιβάλλει, χωρίζοντας σας από τους άλλους και κρατώντας σας μακριά τους όπως κι εκείνους από σας. ²Δεν βρίσκεται εκεί. ³Δεν υπάρχουν φραγμοί ανάμεσα στον Θεό και τον Υιό Του ούτε μπορεί ο Υιός Του να βρίσκεται χωριστά από Εκείνον, παρά μόνο στις ψευδαισθήσεις του. ⁴Αυτή δεν είναι η πραγματικότητα του, αν και πιστεύει ότι είναι. ⁵Αυτό θα συνέβαινε μόνο αν ο θεός έσφαλε. ⁶Ο Θεός τότε θα έπρεπε να έχει δημιουργήσει με διαφορετικό τρόπο και να έχει διαχωρίσει τον Υιό Του από Τον Εαυτό Του για να συμβεί αυτό. ⁷Θα έπρεπε να είχε δημιουργήσει διαφορετικά πράγματα και να είχε εγκαθιδρύσει διαφορετικούς βαθμούς πραγματικότητας όπου μόνο μερικοί απ αυτούς θα ήταν αγάπη. ⁸Ομως η αγάπη πρέπει να είναι πάντοτε όπως ο εαυτός της, αιώνια αμετάβλητη και χωρίς καμιά άλλη εκδοχή. ⁹Και έτσι συμβαίνει. ¹⁰Δεν μπορείτε να βάλετε φραγμούς γύρω σας επειδή ο Θεός δεν έβαλε κανένα φραγμό ανάμεσα στον εαυτό Του και σ εσάς.
18.V.10. Μπορείτε ν απλώσετε το χέρι σας και να αγγίξετε τον Ουρανό. ²Εσείς, που το χέρι
σας κρατά το χέρι του αδελφού σας έχετε, αρχίσει να εκτείνεστε πέρα από το σώμα, αλλά
όχι έξω από τον εαυτό σας, για να φτάσετε μαζί στην Ταυτότητα που είναι κοινή για όλους σας. ³Θα μπορούσε αυτή να υπάρχει έξω από σας; ⁴Εκεί που δεν βρίσκεται ο Θεός; ⁵Είναι ο Θεός ένα σώμα και σας δημιούργησε αντίθετα μ αυτό που είναι ο Ιδιος και σας έθεσε εκεί όπου Εκείνος δεν μπορεί να βρίσκεται; ⁶Μόνον Εκείνος σας περιβάλλει. ⁷Ποιοί περιορισμοί μπορούν να υπάρξουν για εσάς που περιβάλλεστε απ Αυτόν;
18.V.11. Όλοι σας έχετε βιώσει αυτό που θα ονομάζατε μετάβαση έξω από τον εαυτό σας. ²Αυτό το αίσθημα απελευθέρωσης υπερβαίνει κατά πολύ το όνειρο της ελευθερίας το οποίο ελπίζετε να βρείτε μέσα στις ιδιαίτερες σχέσεις. ³Είναι μια αίσθηση πραγματικής απόδρασης από τους περιορισμούς. ⁴Αν αναλογιστείτε τι πραγματικά εμπεριέχει αυτή η «μετάβαση» θα συνειδητοποιήσετε ότι πρόκειται για μια ξαφνική αίσθηση απώλειας του σώματος το οποίο φεύγει από την επίγνωση σας και συνάμα μια ένωση του εαυτού σας με κάτι άλλο μέσα στο οποίο ο νους σας μεγεθύνεται για να το αγκαλιάσει. ⁵Γίνεται κομμάτι σας καθώς ενώνεστε μαζί του. ⁶Και τα δύο αυτά γίνονται όλον καθώς δεν υπάρχει αντίληψη διαχωρισμού. ⁷Αυτό που πραγματικά συμβαίνει είναι ότι έχετε εγκαταλείψει την ψευδαίσθηση της αντίληψης του περιορισμού και δεν φοβάστε πλέον την ενότητα. ⁸Ή αγάπη που στη στιγμή αντικαθιστά τον περιορισμό εκτείνεται προς αυτό που σας ελευθέρωσε και ενώνεται μαζί του. ⁹Και καθώς αυτό συμβαίνει δεν αισθάνεστε πλέον αβεβαιότητα σχετικά με την Ταυτότητα σας και δεν Την περιορίζετε. ¹⁰Έχετε αποδράσει από τον φόβο και έχετε μεταβεί στην ειρήνη, χωρίς να ρωτάτε για την πραγματικότητα, αλλά απλά την αποδέχεστε. "Έχετε δεχτεί αυτή την πραγματικότητα αντί για το σώμα και έχετε αφήσει τον εαυτό σας να ενωθεί με κάτι πέρα απ το σώμα απλά με το να μην αφήσετε τον νου σας να περιοριστεί από το σώμα.
18.V.12. Αυτό μπορεί να συμβεί άσχετα από τη φυσική (σωματική) απόσταση που φαίνεται να υπάρχει ανάμεσα σε σας και σ αυτό με το οποίο ενώνεστε, άσχετα από τις θέσεις που καταλαμβάνετε στον χώρο και από τις διαφορές σας κατά το μέγεθος και τη φαινομενική ποιότητα. ²Ό χρόνος δεν έχει καμιά σχέση· μπορεί να συμβεί με κάτι από το παρελθόν, το παρόν ή κάτι που προσδοκείτε. ³Αυτό το «κάτι» μπορεί να είναι οτιδήποτε: ένας ήχος, μια εικόνα, μια σκέψη, μια ανάμνηση ακόμα και μια γενική ιδέα χωρίς συγκεκριμένη αναφορά. ⁴Όμως σε κάθε περίπτωση ενώνεστε μαζί του χωρίς δισταγμό επειδή το αγαπάτε και θέλετε να βρίσκεστε μ αυτό. ⁵Και έτσι πηγαίνετε να το συναντήσετε, αφήνοντας τα όριά σας να χαθούν, υπερβαίνοντας όλους τους «νόμους» που το σώμα υπακούει, παραμερίζοντας τους μαλακά.
18.V.13. Δεν υπάρχει βία σ αυτή την απόδραση. ²Το σώμα δεν δέχεται επίθεση απλά γίνεται αντιληπτό στη σωστή του διάσταση. ³Δεν σας περιορίζει απλά και μόνο επειδή δεν το θέλετε. ⁴Στην πραγματικότητα δεν «σηκώνεστε» πάνω από το σώμα. ⁵Το σώμα δεν μπορεί να περιέχει εσάς. ⁶Πηγαίνετε όπου θα θέλατε να είστε, κερδίζοντας κι όχι χάνοντας μια αίσθηση του Εαυτού. ⁷Σ αυτές τις στιγμές της απελευθέρωσης από σωματικούς περιορισμούς, βιώνετε αρκετά από αυτά που συμβαίνουν στην άγια στιγμή: την άρση των φραγμών του χρόνου και του χώρου, την ξαφνική εμπειρία της ειρήνης και της χαράς και πάνω απ όλα την έλλειψη της επίγνωσης του σώματος και την απουσία της αμφισβήτησης για το αν όλα αυτά είναι όντως δυνατόν να συμβαίνουν.
18.V.14. Είναι δυνατόν επειδή το θέλετε. ²Η ξαφνική διεύρυνση της επίγνωσης σας που συμβαίνει όπως την επιθυμήσατε είναι η γοητεία της άγιας στιγμής που δεν μπορείτε να της αντισταθείτε. ³Σας καλεί να είστε ο εαυτός σας μέσα στο αγκάλιασμα της που σας κάνει να αισθάνεστε ασφαλείς. ⁴Όι νόμοι του περιορισμού αίρονται για σας, και καλωσορίζετε την κατάσταση του διευρυμένου νου και της ελευθερίας. ⁵Ελάτε σ αυτό το καταφύγιο όπου μπορείτε να βρείτε τον εαυτό σας με ειρήνη. ⁶Όχι μέσα από την καταστροφή, ούτε μέσα από διαφυγή αλλά απλά καθώς συγχωνεύεστε μ αυτή. ⁷Διότι η ειρήνη θα σας συναντήσει εκεί, απλά επειδή δείξατε προθυμία να εγκαταλείψετε τα όρια που βάλατε στην αγάπη και θελήσατε να ενωθείτε μαζί της. ⁸Αυτή είναι η απάντηση στο ευγενικό κάλεσμα της αγάπης για την ειρήνη.