17.VI.1. Η πρακτική εφαρμογή του σκοπού του Αγίου Πνεύματος είναι εξαιρεπκά απλή και σαφής. ²Για την ακρίβεια, πρέπει να είναι σαφής για να είναι απλή. ³Απλό είναι το ευνόητο και συνεπώς πρέπει να είναι ξεκάθαρο. ⁴Ο προσδιορισμός του στόχου του Αγίου Πνεύματος είναι γενικός. ⁵Τώρα θα εργαστεί μαζί σας για να τον συγκεκριμενοποιήσει διότι η εφαρμογή είναισυγκεκριμένη. ⁶Υπάρχουν πολύ συγκεκριμένες κατευθυντήριες γραμμές τις οποίες δίνει για κάθε κατάσταση, αλλά να θυμάστε πως δεν συνειδητοποιείτε ακόμα τη συμπαντική εφαρμογή τους. ⁷Συνεπώς, είναι βασικό αυτή τη στιγμή να τις χρησιμοποιήσετε χωριστά για κάθε περίπτωση μέχρι να μπορείτε, πιο ασφαλώς, να κοιτάτε πέρα από κάθε κατάσταση, με μια κατανόηση πολύ ευρύτερη από την τωρινή σας.
17.VI.2. Σε οποιαδήποτε κατάσταση νιώθετε αβεβαιότητα, το πρώτο που πρέπει να αναλογιστείτε είναι το πολύ απλό, «τι επιζητώ από αυτή την κατάσταση; ²Γιατίυπάρχει αυτή η κατάσταση;» ³Ο προσδιορισμός του στόχου γίνεται πάντα στην αρχή διότι αυτός θα καθορίσει και το αποτέλεσμα. ⁴Για το εγώ αυτή η διαδικασία είναι αντεστραμμένη: η κατάσταση προσδιορίζει τον στόχο των αποτελεσμάτων, τα οποία μπορεί να είναι οποιαδήποτε. ⁵Ο λόγος ύπαρξης αυτής της αποδιοργανωμένης προσέγγισης είναι προφανής. ⁶Το εγώ δεν ξέρει τι θέλει να προκύψει από την κατάσταση. ⁷Έχει επίγνωση αυτού που δεν θέλει, αλλά μόνο αυτό. ⁸Δεν έχει κανένα θετικό στόχο.
17.VI.3. Δίχως ξεκάθαρο, καθορισμένο, θετικό στόχο η οποιαδήποτε κατάσταση φαίνεται
απλώς να συμβαίνει και δεν έχει νόημα μέχρι να συμβεί ό,τι είναι να συμβεί. ²Τότε την εξετάζετε και προσπαθείτε να βγάλετε κάποιο συμπέρασμα σχετικά με το τι πρέπει να συνέβη. ³Και έτσι κάνετε λάθος. ⁴Όχι μόνο επειδή η κρίση σας αφορά το παρελθόν, αλλά κι επειδή δεν έχετε ιδέα για το τι θα έπρεπε να συμβεί. ⁵Δεν είχε καθοριστεί κανένας στόχος κι έτσι ούτε τα μέσα για την επίτευξη του ευθυγραμμίστηκαν. ⁶Και τώρα η μόνη κρίση που απομένει είναι αν η κατάσταση αρέσει ή όχι στο εγώ. ⁷Την αποδέχεται ή θα ζητήσει εκδίκηση; ⁸Η απουσία ενός προκαθορισμένου κριτηρίου σχετικά με τα αποτελέσματα μιας κατάστασης καθιστά αδύνατη την αξιολόγηση της και αμφίβολη την κατανόηση της.
17.VI.4. Η αξία της προκαταβολικής απόφασης σχετικά με το τι θέλετε να συμβεί στηρίζεται στο ότι έτσι θα αντιληφθείτε την κατάσταση ως μέσον για την επίτευξηαυτού που θέλετε να συμβεί. ²Θα καταβάλλετε, γι αυτό, κάθε προσπάθεια να παραβλέψετε ό,τι παρεμποδίζει την επίτευξη του στόχου σας και θα συγκεντρωθείτε σ ό,τι σας βοηθά να τον πραγματώσετε. ³Είναι αρκετά ευκρινές πως αυτή η προσέγγιση σας φέρνει πιο κοντά στη διαλογή της αλήθειας από το ψέμα την οποία κάνει το Άγιο Πνεύμα. ⁴Το αληθές μετατρέπεται σε μέσο επίτευξης του στόχου. ⁵Το ψέμα, από αυτή την άποψη, μετατρέπεται σε κάτι απολύτως άχρηστο. ⁶Τώρα η οποιαδήποτε κατάσταση μπορεί να έχει νόημα αλλά μόνον επειδή ο στόχος της της έδωσε νόημα.
17.VI.5. Ο στόχος της αλήθειας έχει μερικά επιπλέον πλεονεκτήματα. ²Εφόσον η κατάσταση χρησιμοποιείται για την αλήθεια και τη διανοητική υγεία, το αποτέλεσμα της πρέπει να είναι η ειρήνη. ³Αυτή όμως δεν είναι το μοναδικό αποτέλεσμα. ⁴Εφόσον η ειρήνη είναι η κατάσταση της αλήθειας και της διανοητικής υγείας, και είναι αδιαχώριστη απ αυτές, τότε όπου υπάρχει ειρήνη υπάρχουν κι αυτές. ⁵Η αλήθεια έρχεται αφ εαυτού της. ⁶Εάν βιώνετε την εμπειρία της ειρήνης είναι επειδή η αλήθεια ήρθε σε σας και θα δείτε το αποτέλεσμα ειλικρινά, διότι η ψευδαίσθηση δεν μπορεί να υπερισχύσει. ⁷Θα αναγνωρίσετε το αποτέλεσμα επειδήβρίσκεστε εν ειρήνη. ⁸Εδώ ξαναβλέπετε τον ακριβώς αντίθετο τρόπο με τον οποίο το εγώ αντιμετωπίζει τις καταστάσεις διόπ το εγώ πιστεύει ότι οι καταστάσεις φέρνουν τις εμπειρίες. ⁹Το Άγιο Πνεύμα γνωρίζει πως μια κατάσταση είναι όπως την προσδιορίζει ο στόχος, και η εμπειρία που επιφέρει εξαρτάται από αυτόν τον στόχο.
17.VI.6. Ο στόχος της αλήθειας απαιτεί πίστη. ²Η πίστη απαιτείται για την αποδοχή του σκοπού του Αγίου Πνεύματος και αυτή η πίστη συμπεριλαμβάνει τα πάντα. ³Όπου έχει τεθεί ως στόχος η αλήθεια εκεί βρίσκεται και η πίστη. ⁴Το Άγιο Πνεύμα βλέπει την κατάσταση συνολικά. ⁵Ό ίδιος ο στόχος θεμελιώνει το γεγονός πως ο καθένας πρέπει να παίξει τον δικό του ρόλο στην επίτευξη αυτού του στόχου. ⁶Αυτό είναι αναπόφευκτο. ⁷Κανείς δεν θ αποτύχει σε τίποτα. ⁸Αυτό φαίνεται να σας ζητά μια πίστη που σας ξεπερνά και ξεπερνά επίσης όσα μπορείτε να προσφέρετε. ⁹Όμως έτσι το βλέπει το εγώ, διότι το εγώ πιστεύει ότι «λύνει» τις διαμάχες μέσω κατακερματισμού και δεν αντιλαμβάνεται την κατάσταση συνολικά. ¹⁰Γ αυτό, επιδιώκει να διαιρέσει και να τεμαχίσει την κατάσταση ώστε να ασχοληθεί με τα επί μέρους τμήματα της. ¹¹Το κάνει αυτό διότι πιστεύει στον διαχωρισμό και όχι στην ολότητα.
17.VI.7. Εάν το εγώ έρθει αντιμέτωπο με οποιαδήποτε πλευρά της κατάστασης που του φανεί δύσκολη, επιχειρεί να τη μετατοπίσει κάπου άλλου για να τη λύσει. ²Μπορεί να φαίνεται επιτυχής αυτή η απόπειρα αλλά βρίσκεται σε σύγκρουση με την ενότητα και συσκοτίζει τον στόχο της αλήθειας. ³Έτσι δεν βιώνεται η ειρήνη παρά μόνο στη φαντασία. ⁴Η αλήθεια δεν επέρχεται διότι υπήρξε άρνηση της πίστης. ⁵Η πίστη κρατήθηκε μακριά από το σημείο όπου δικαίως ανήκει. ⁶Έτσι, χάνετε την κατανόηση της κατάστασης την οποία θα σας έφερνε ο στόχος της αλήθειας. ⁷Διότι, οι φαντασιωσικές λύσεις επιφέρουν ψευδαισθητικές εμπειρίες και η ψευδαίσθηση της ειρήνης δεν επιτρέπει στην αλήθεια να εισχωρήσει.