16.I.1. Το να συμπάσχετε δεν σημαίνει να μοιράζεστε τον πόνο διότι αυτόν πρέπει να αρνηθείτε να τον κατανοήσετε. ²Αυτή η ερμηνεία του συμπάσχειν χρησιμοποιείται πάντα από το εγώ για να σχηματίσει μια ειδική σχέση στην οποία ο πόνος είναι κοινός και μοιράζεται. ³Η ικανότητα να συμπάσχετε είναι πολύ χρήσιμη στο Άγιο Πνεύμα, εφόσον Του επιτρέψετε να την χρησιμοποιήσει με τον δικό Του τρόπο. ⁴Και ο δικός Του τρόπος είναι πράγματι πολύ διαφορετικός. ⁵Δεν κατανοεί τον πόνο και τη δυστυχία και θέλει να διδάξετε πως όντως είναι ακατανόητα. ⁶Όταν το Άγιο Πνεύμα δημιουργεί σχέσεις μέσω υμών, δεν συσχετίζει το εγώ σας με ένα άλλο εγώ. ⁷Δεν συμμετέχει στον πόνο, κατανοώντας ότι η θεραπεία του πόνου δεν επιτυγχάνεται με ψευδαισθητικές απόπειρες εισχώρησης μέσα του προκειμένου να τον ανακουφίσει, διότι τότε το Άγιο Πνεύμα θα μοιραζόταν την αυταπάτη του πόνου.
16.I.2. Η πιο ξεκάθαρη απόδειξη ότι το να συμπάσχετε είναι καταστροφικό, (με τον τρόπο που το χρησιμοποιεί το εγώ), βρίσκεται στο γεγονός ότι το εγώ πάντα προσπαθεί να συμπάσχει μόνο μ' έναν ειδικό τύπο προβλημάτων και με συγκεκριμένους ανθρώπους. ²Κάνει συγκεκριμένες επιλογές και ταυτίζεται μ' αυτές. ³Αλλά μην ξεχνάτε πως το εγώ ποτέ δεν συμμετέχει σε κάτι, παρά μόνο προκειμένου να αυτοενισχυθεί. ⁴Ταυτίζεται με αυτό που νομίζει ότι καταλαβαίνει και πιστεύει πως θα αυξήσει τον εαυτό του εάν ενωθεί με ό,τι είναι σαν κι αυτό. ⁵Μην κάνετε κανένα λάθος σχετικά μ' αυτό το τέχνασμά του, διότι το εγώ πάντα δείχνει συν-πάθεια με στόχο να προκαλέσει εξασθένηση και την πετυχαίνει πάντα επιτιθέμενο. ⁶Δεν γνωρίζετε τι σημαίνει στ' αλήθεια να συμπάσχετε. ⁷Όμως, μπορείτε να είστε σίγουροι γι' αυτό: εάν απλώς ησυχάσετε και αφήσετε το Άγιο Πνεύμα να απευθυνθεί προς τους άλλους μέσα από σας, θα δείξετε ενεργό συν-πάθεια και θα κερδίσετε δύναμη όχι εξασθένηση.
16.I.3. Ο ρόλος σας είναι να θυμάστε μόνον αυτό: ό,τι αξίζει
για σας, δεν θέλετε να αποκλεισθεί από μια σχέση. ²Δεν επιλέγετε ούτε να
βλάψετε ούτε να θεραπεύσετε με τον δικό σας τρόπο. ³Δεν γνωρίζετε τι
είναι η θεραπεία. ⁴Ό,τι γνωρίζετε σχετικά με το να συμπάσχετε,
προέρχεται από το παρελθόν. ⁵Δεν υπάρχει τίποτα από το παρελθόν για να
μοιραστείτε, επειδή δεν υπάρχει τίποτα από το παρελθόν για να κρατήσετε.
⁶Μη χρησιμοποιείτε το συμπάσχειν για να κάνετε αληθινό το παρελθόν κι
έτσι να το διαιωνίσετε. ⁷Κάντε ήσυχα ένα βήμα στο πλάι. ⁸Παραμερίστε και
αφήστε τη θεραπεία να επέλθει. ⁹Μην κρατάτε παρά μονάχα μια σκέψη στο
νου σας και μη τη χάσετε από την όρασή σας όποιος κι αν είναι ο
πειρασμός που σας ωθεί να κρίνετε οποιαδήποτε κατάσταση και
μέσω¹⁰Εστιάστε τον νου σας σ' αυτό: αυτής της κρίσης να προσδιορίσετε
την ανταπόκρισή σας.
¹¹Δεν είμαι μόνος και δεν θα επιβάλλω
το παρελθόν στον Φιλοξενούμενό μου *.
¹²Τον προσκάλεσα και βρίσκεται εδώ.
¹³Δεν χρειάζεται να κάνω οτιδήποτε άλλο
εκτός από το να παραμείνω αμέτοχος.
16.I.4. Η αληθινή συν-πάθεια ανήκει σ' Εκείνον που γνωρίζει τι είναι. ²Θα μάθετε την ερμηνεία που δίνει Αυτός, εάν Του επιτρέψετε να χρησιμοποιήσει την ικανότητά σας για ισχυροποίηση και όχι για αποδυνάμωση. ³Δεν θα σας εγκαταλείψει, αλλά βεβαιωθείτε ότι δεν Τον εγκαταλείπετε κι εσείς. ⁴Μόνο μ' αυτήν την έννοια η ταπεινότητα είναι δύναμη, διότι το να αναγνωρίσετε και να δεχθείτε το γεγονός ότι εσείς βρίσκεστε σε άγνοια σημαίνει να αναγνωρίσετε και να δεχθείτε το γεγονός πως Εκείνος γνωρίζει. ⁵Δεν είστε σίγουροι ότι Αυτός πράγματι θα ανταποκριθεί, μόνο και μόνο επειδή εσείς δεν ανταποκρίνεστε πλήρως. ⁶Δεν γνωρίζετε πώς να ανταποκριθείτε προς ό,τι δεν κατανοείτε. ⁷Μην μπαίνετε σε πειρασμό ως προς αυτό και μην παραδίδεστε στο εγώ που χρησιμοποιεί τη συν-πάθεια για να δοξαστεί και να θριαμβεύσει.
16.I.5. Ο θρίαμβος της αδυναμίας δεν είναι αυτό που θα έπρεπε να προσφέρετε σ' έναν αδελφό. ²Κι όμως κανέναν άλλο θρίαμβο, εκτός απ' αυτόν, δεν μπορείτε να αναγνωρίσετε. ³Αυτή δεν είναι γνώση και η μορφή που θα μπορούσε να πάρει το συμπάσχειν είναι τόσο διαστρεβλωμένη που θα φυλακίσει αυτόν που προσπαθεί να απελευθερώσει. ⁴Οι αλύτρωτοι δεν μπορούν να λυτρώσουν, έχουν όμως έναν Λυτρωτή. ⁵Μην επιχειρείτε εσείς να διδάξετε Αυτόν. ⁶Εσείς είστε οι μαθητές. ⁷Εκείνος είναι ο Δάσκαλος. ⁸Μη συγχέετε τον ρόλο σας με τον δικό Του, διότι αυτό δεν θα μπορούσε ποτέ να φέρει ειρήνη σε οποιονδήποτε. ⁹Προσφέρετε τη συν-πάθειά σας σ' Εκείνον, διότι τη δική Του¹⁰Αφήστε Τον να σας προσφέρει τη δύναμή Του και την αντίληψή Του ώστε να μπορέσει να τη μοιραστεί μέσα από σας. αντίληψη και τη δική Του δύναμη είναι που μπορείτε να μοιραστείτε.
16.I.6. Το νόημα της αγάπης χάνεται σε οποιαδήποτε σχέση είναι στραμμένη προς την αδυναμία ελπίζοντας να βρει σ' αυτήν την αγάπη. ²Η δύναμη της αγάπης η οποία είναι. ³Αφήστε το αυτό να συμβεί και μην προσπαθείτε να το υποκαταστήσετε με το «θαύμα» σας. ⁴Σας είπα, πως αν ένας αδελφός σας ζητήσει κάτι ανόητο εσείς να το κάνετε. ⁵Αλλά να είστε βέβαιοι πως αυτό δεν σημαίνει να κάνετε κάτι ανόητο το οποίο θα έβλαπτε είτε εσάς είτε εκείνον, διότι αν θα έβλαπτε τον ένα θα έβλαπτε και τον άλλο. ⁶Τα ανόητα αιτήματα είναι ανόητα επειδή απλώς είναι αλληλοσυγκρουόμενα καθώς πάντα περιέχουν κάποια στοιχεία εξειδίκευσης και διαχωρισμού. ⁷Μόνο το Άγιο Πνεύμα αναγνωρίζει τις ανόητες ανάγκες όπως και τις πραγματικές. ⁸Και Αυτό θα σε διδάξει πώς να ανταποκριθείς και στις δύο χωρίς να χάσεις καμία.
16.I.7. Εσύ θα επιχειρείς να το κάνεις αυτό μόνο με μυστικότητα. ²Και θα νομίζεις ότι όταν ανταποκρίνεσαι στις μεν δεν διακινδυνεύεις τις δε, διότι τις κρατάς διαχωρισμένες και μυστικές μεταξύ τους. ³Δεν είναι αυτός ο ορθός τρόπος, διότι δεν οδηγεί στην ζωή και την αλήθεια. ⁴Καμία ανάγκη δεν θα μείνει για πολύ ανεκπλήρωτη αν τις αφήσεις όλες στο Άγιο Πνεύμα που λειτουργία Του είναι να τις ικανοποιεί. ⁴Αυτή είναι δική Του λειτουργία, και όχι δική σου. ⁵Δεν θα τις ικανοποιήσει με μυστικότητα, διότι θέλει να μοιράζεται όλα όσα δίνεις μέσω Αυτού. ⁶Γι αυτό τα δίνει. ⁷Ό,τι δίνεις μέσω Εκείνου είναι για όλη την Υιότητα, και όχι μόνο για κάποιο μέρος της. ⁸Άφησέ Του την λειτουργία Του, διότι θα την εκπληρώσει αν μόνο Του ζητήσεις να εισέλθει στις σχέσεις σου, και να τις ευλογήσει για σένα.
(* Ο Φιλοξενούμενος είναι το Άγιο Πνεύμα).