15.VI.1. Πέρα από τη μικρή έλξη που ασκεί η σχέση της ιδιαίτερης αγάπης, βρίσκεται η ισχυρή έλξη του Πατέρα προς τον Υιό Του. ²Όμως αυτή πάντοτε συσκοτίζεται από τη σχέση της ιδιαίτερης αγάπης. ³Καμία άλλη αγάπη δεν μπορεί να σας ικανοποιήσει επειδή απλά δεν υπάρχει άλλη εκτός απ' αυτή. ⁴Είναι η μόνη αγάπη που δίνεται και λαμβάνεται ολοκληρωτικά. ⁵Επειδή είναι ολοκληρωμένη δεν ζητά τίποτα. ⁶Επειδή είναι εντελώς αγνή, όλοι όσοι ενώνονται μέσα σ' αυτήν έχουν τα πάντα. ⁷Αυτή η αγάπη, όμως, δεν αποτελεί τη βάση για τις σχέσεις που το εγώ ορίζει ως ιδιαίτερες.
15.VI.2. Το εγώ δημιουργεί σχέσεις μόνο για να αποκτήσει κάτι και κρατά αυτόν που του προσφέρει δεμένο μέσω των ενοχών. ²Είναι αδύνατον για το εγώ να φτιάξει μια σχέση χωρίς θυμό, διότι πιστεύει πως ο θυμός δημιουργεί φίλους. ³Αυτό δεν είναι κάτι που το δηλώνει μέσα στη σχέση, αλλά είναι ο σκοπός του. ⁴Διότι το εγώ πιστεύει πως μπορεί να πάρει αλλά και να κρατήσει αυτό που παίρνει με το να δημιουργεί ενοχές. 15.VI.5. Αυτός είναι ο μόνος πόλος έλξης του· είναι όμως τόσο αδύναμος που στην πραγματικότητα δεν θα λειτουργούσε καθόλου αλλά κανείς δεν το βλέπει. ⁶Διότι το εγώ φαίνεται πάντοτε να προσελκύει τους άλλους μέσω της αγάπης, όμως δεν ασκεί καμία έλξη σε αυτόν που αντιλαμβάνεται ότι το εγώ προσελκύει πάντα μέσω ενοχών.
15.VI.3. Όμως η άρρωστη έλξη της ενοχής είναι κάτι που πρέπει να αναγνωρίσετε ως αυτό που είναι. ²Διότι έχοντας γίνει αληθινή για σας είναι ουσιώδες να τη δείτε καθαρά και αποσύροντας ό,τι έχετε επενδύσει σε αυτή να μάθετε να την εγκαταλείπετε. ³Κανείς δεν επιλέγει να εγκαταλείψει κάτι στο οποίο έχει δώσει αξία. ⁴Όμως, η έλξη της ενοχής έχει αξία για εσάς μόνο επειδή δεν κοιτάξατε τι είναι πραγματικά και η κρίση σας γι' αυτήν έχει γίνει μέσα στο σκοτάδι. ⁵Καθώς τη φέρνουμε στο φώς, η μόνη ερώτηση που θα υπάρχει θα είναι γιατί θελήσατε ποτέ να υπάρξει. ⁶Δεν έχετε τίποτα να χάσετε με το ν' ανοίξετε τα μάτια σας να δείτε, διότι μια τέτοια παραμόρφωση δεν αρμόζει στον άγιο νου σας. ⁷Ο οικοδεσπότης του Θεού δεν έχει τίποτα να κερδίσει εδώ.
15.VI.4. Έχουμε ήδη πει ότι οι προσπάθειες του εγώ στοχεύουν στο να συντηρήσει και να αυξήσει τις ενοχές αλλά μ' ένα τέτοιο τρόπο που να μην αναγνωρίζετε τι προκαλούν σ' εσάς. ²Το εγώ πιστεύει πως αποφεύγετε τις συνέπειες αυτών που κάνετε στους άλλους. ³Το εγώ δεν θέλει το καλό κανενός. ⁴Η επιβίωση του όμως στηρίζεται στην πίστη σας πως εξαιρείστε από τις δόλιες προθέσεις του. ⁵Γι' αυτό τον λόγο το εγώ διατείνεται ότι αν είστε ο οικοδεσπότης του και αν ταυτίζεστε με αυτό θα σας δώσει τη δυνατότητα να κατευθύνετε τον θυμό του προς τα έξω, προστατεύοντάς σας μ' αυτό τον τρόπο. ⁶Έτσι, ξεκινά μια ατελείωτη σειρά από ιδιαίτερες σχέσεις που δεν σας προσφέρουν τίποτα και που ουσιαστικά παραποιούνται από τον θυμό καθώς στηρίζονται σε μία και μόνο πεποίθηση: όσο περισσότερο θυμό εξωτερικεύσετε τόσο πιο ασφαλείς θα είστε.
15.VI.5. Αυτή είναι η αλυσίδα που δένει τον Υιό του Θεού με ενοχές και αυτή την αλυσίδα αφαιρεί από τον νου σας το Άγιο Πνεύμα. ²Αυτή η αλυσίδα της αγριότητας δεν ανήκει στον εκλεκτό οικοδεσπότη του Θεού, ο οποίος δεν μπορεί να γίνει οικοδεσπότης του εγώ. ³Στο όνομα της απελευθέρωσής του και στο Όνομα Αυτού που θα τον απελευθερώσει ας εξετάσουμε πιο προσεκτικά τις σχέσεις που επινοεί το εγώ και ας αφήσουμε το Άγιο Πνεύμα να τις κρίνει με ειλικρίνεια. ⁴Διότι είναι βέβαιο πως αν τις δείτε όπως είναι πραγματικά θα τις προσφέρετε με χαρά στο Άγιο Πνεύμα. ⁵Εσείς δεν γνωρίζετε τι θα κάνει γι' αυτές τις σχέσεις αλλά θα είστε πρόθυμοι να το μάθετε αν πρώτα θελήσετε να αντιληφθείτε τι είναι αυτές οι σχέσεις που φτιάξατε.
15.VI.6. Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο κάθε σχέση που φτιάχνει το εγώ βασίζεται στην ιδέα ότι με το να θυσιαστεί θα γίνει μεγαλύτερο. ²Η «θυσία» την οποία θεωρεί εξαγνισμό είναι στην πραγματικότητα η ρίζα της βαθύτερής του απέχθειας. ³Διότι θα προτιμούσε επιτεθεί άμεσα και να αποφύγει την καθυστέρηση της απόκτησης αυτού που πραγματικά θέλει. ⁴Το εγώ, όμως, αναγνωρίζει την «πραγματικότητα» όπως τη βλέπει και αντιλαμβάνεται ότι κανείς δεν θα μπορούσε να ερμηνεύσει την άμεση επίθεση ως αγάπη. ⁵Όμως το να κάνει κάποιος έναν άλλο να νιώθει ένοχος είναι άμεση επίθεση παρ' όλο που δεν είναι εμφανής. ⁶Διότι οι ενοχές περιμένουν την επίθεση και επειδή την έχουν ζητήσει ελκύονται απ' αυτή.
15.VI.7. Μέσα σε τέτοιες παράλογες σχέσεις η έλξη σας γι' αυτό που δεν θέλετε φαίνεται να είναι πιο δυνατό από την έλξη αυτού που πραγματικά θέλετε. ²Διότι ο καθένας νομίζει πως έχει θυσιάσει κάτι για κάποιον άλλο και τον μισεί γι' αυτό. ³Κι όμως αυτό νομίζει ότι θέλει. ⁴Δεν αγαπά τους άλλους. ⁵Απλά πιστεύει πως του αρέσει να θυσιάζεται. ⁶Και εξαιτίας αυτής της θυσίας που απαιτεί από τον εαυτό του, απαιτεί και οι άλλοι να δεχθούν την ενοχή και να θυσιαστούν κι εκείνοι. ⁷Η συγχώρεση γίνεται αδύνατη επειδή το εγώ πιστεύει πως το να συγχωρέσεις κάποιον εξισώνεται με το να τον χάσεις. ⁸Το εγώ μπορεί να εξασφαλίσει την ενοχή που συντηρεί όλες του τις σχέσεις μόνο μέσα από την επίθεση αλλά χωρίς τη συγχώρεση.
15.VI.8. Ωστόσο οι σχέσεις που δημιουργεί είναι φαινομενικές. ²Για το εγώ οι σχέσεις σημαίνουν μονάχα ότι σώματα είναι μαζί. ³Αυτό απαιτεί πάντα και δεν έχει αντίρρηση για ό,τι σκέφτεται ο νους, επειδή του φαίνεται ασήμαντο. ⁴Όσο το σώμα βρίσκεται εκεί για να λάβει τη θυσία του, το εγώ είναι ικανοποιημένο. ⁵Ο νους είναι για το εγώ ιδιωτική υπόθεση, μόνο το σώμα μπορεί να μοιραστεί με άλλους. ⁶Οι ιδέες κατά βάση δεν αφορούν, παρά μόνο στο κατά πόσο φέρνουν το σώμα κάποιου άλλου πιο κοντά ή όχι. ⁷Μέσα από αυτό το πρίσμα εκτιμά τις ιδέες ως καλές ή κακές. ⁸Αυτό που κάνει τον άλλο ένοχο και τον κρατά κοντά του μέσω των ενοχών είναι «καλό». ⁹Αυτό που τον ελευθερώνει από την ενοχή είναι «κακό», επειδή δεν θα μπορεί πλέον να πιστεύει πως τα σώματα επικοινωνούν και έτσι θα «φύγει».
15.VI.9. Ο πόνος και η θυσία είναι τα δώρα που το εγώ «ευλογεί» μέσα στις σχέσεις του. ²Και εκείνοι που ενώνονται στον βωμό του δέχονται τον πόνο και τη θυσία ως το τίμημα αυτής της ένωσης. ³Μέσα στις γεμάτες θυμό συμμαχίες τους, που γεννήθηκαν από τον φόβο της μοναξιάς, την οποία όμως στηρίζουν, όλοι ψάχνουν για ανακούφιση από την ενοχή μέσω της επαύξησής της στους άλλους. ⁴Έτσι νομίζουν ότι μειώνουν τη δική τους ενοχή. ⁵Οι άλλοι πάντα φαίνεται ότι σας επιτίθενται και σας πληγώνουν έστω λίγο, ή «ασυναίσθητα», αλλά πάντα φαίνεται να ζητούν θυσίες. ⁶Η οργή αυτών που ενώνονται στον βωμό του εγώ υπερβαίνει την επίγνωσή σας. ⁷Διότι δεν συνειδητοποιείτε αυτό που θέλει το εγώ.
15.VI.10. Όποτε είστε θυμωμένοι μπορείτε να είστε σίγουροι πως έχετε φτιάξει μια ιδιαίτερη σχέση με τις «ευλογίες» του εγώ, διότι ο θυμός είναι οι «ευλογίες» του. ²Ο θυμός παίρνει πολλές μορφές αλλά δεν μπορεί να παραπλανήσει για πολύ εκείνους που μαθαίνουν ότι η αγάπη δεν δημιουργεί καμία ενοχή και ότι αυτό που προκαλεί ενοχή δεν μπορεί να είναι αγάπη αλλά θυμός. ³Ο θυμός δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια προσπάθεια να κάνουμε κάποιον να αισθάνεται ένοχος και αυτό είναι η μόνη βάση που αποδέχεται το εγώ για τις ιδιαίτερες σχέσεις. ⁴Η ενοχή είναι η μοναδική ανάγκη του εγώ και για όσο ταυτίζεστε μ' αυτό η ενοχή θα σας ελκύει. ⁵Όμως θυμηθείτε το εξής: το να βρίσκεστε μ' ένα σώμα δεν σημαίνει επικοινωνία. ⁶Και αν νομίζετε ότι είναι θα νιώθετε ένοχοι σχετικά μ' αυτή και θα φοβάστε ν' ακούσετε το Άγιο Πνεύμα, επειδή μέσα στη Φωνή Του θα αναγνωρίζετε τη δική σας ανάγκη για επικοινωνία.
15.VI.11. Το Άγιο Πνεύμα δεν διδάσκει μέσα από φόβο. ²Πως λοιπόν μπορεί να επικοινωνήσει μαζί σας ενώ πιστεύετε πως με το να επικοινωνείτε μένετε μόνοι σας: ³Έίναι εντελώς παράλογο να πιστεύετε πως μέσω της επικοινωνίας σας περιμένει εγκατάλειψη. ⁴Κι όμως πολλοί το πιστεύουν επειδή νομίζουν ότι ο νους τους πρέπει να παραμένει ένας χώρος ιδιωτικός διότι διαφορετικά θα τον χάσουν, ενώ αν τα σώματά τους παραμένουν μαζί οι νόες τους μπορούν να ανήκουν αποκλειστικά σ' αυτούς. ⁵Έτσι η ένωση των σωμάτων γίνεται ο τρόπος με τον οποίο διατηρούν τους νόες τους χωριστά. ⁶Τα σώματα δεν μπορούν να συγχωρέσουν. ⁷Μπορούν να κάνουν μόνο αυτό που τους υποδεικνύει ο νους.
15.VI.12. Η ψευδαίσθηση της αυτονομίας του σώματος και της ικανότητάς του να ξεπερνά τη μοναξιά δεν είναι παρά ή προσπάθεια του εγώ να καθιερώσει τη δική του αυτονομία. ²Όταν πιστεύετε πως το να βρίσκεστε μ' ένα σώμα σημαίνει συντροφικότητα θα νιώθετε αναγκασμένοι να κρατάτε τον αδερφό σας σκλαβωμένο από ενοχές σ' ένα σώμα. ³Θα θεωρείτε την ενοχή ασφάλεια ενώ η επικοινωνία θα σημαίνει για σας κίνδυνο. ⁴Το εγώ πάντοτε θα διδάσκει ότι η λύση της μοναξιάς είναι η ενοχή και η επικοινωνία επιφέρει τη μοναξιά. ⁵Παρ' όλο τον παραλογισμό αυτού του μαθήματος είναι πολλοί που το έχουν μάθει.
15.VI.13. Η συγχώρεση βρίσκεται στην επικοινωνία όπως ακριβώς η κατάκριση στην ενοχή. ²Η διδακτική λειτουργία του Αγίου Πνεύματος είναι να δείξει σ' αυτούς που πιστεύουν πως η επικοινωνία είναι κατάκριση, ότι η επικοινωνία είναι σωτηρία. ³Και θα το κάνει, διότι η δύναμη του Θεού μέσα Του και μέσα σας ενώνεται σε μια πραγματική σχέση τόσο άγια και δυνατή που μπορεί να υπερβεί ακόμα κι αυτή την παραποίηση χωρίς φόβο.
15.VI.14. Μέσα από την άγια στιγμή επιτυγχάνεται αυτό που φαίνεται αδύνατο καθιστώντας έτσι προφανές το γεγονός ότι η επικοινωνία δεν είναι αδύνατη. ²Μέσα στην άγια στιγμή η ενοχή χάνει την αίγλη της αφού η επικοινωνία έχει αποκατασταθεί. ³Και η ενοχή, της όποιας μοναδικός σκοπός είναι να καταστρέψει την επικοινωνία, παύει πια να λειτουργεί. ⁴Εδώ δεν υπάρχει τίποτα κρυφό, δεν υπάρχουν κρυφές σκέψεις. ⁵Η προθυμία να επικοινωνήσει κανείς έλκει την επικοινωνία και υπερβαίνει πλήρως τη μοναξιά. ⁶Έξω υπάρχει η τέλεια συγχώρεση διότι δεν υπάρχει επιθυμία να αποκλείσετε κανέναν, επειδή αναγνωρίζετε ξαφνικά πόσο σημαντικός είναι. ⁷Προς χάριν της προστασίας της ολότητάς σας τα πάντα είναι ευπρόσδεκτα. ⁸Και εσείς κατανοείτε ότι η πληρότητά σας προέρχεται από τον Θεό Του Οποίου η μοναδική ανάγκη είναι να είστε πλήρεις. ⁹Η πληρότητά σας, σας δημιουργεί την επίγνωση ότι ανήκετε σ' Αυτόν και βιώνετε τον εαυτό σας έτσι όπως πράγματι είναι κι όπως δημιουργήθηκε.