12.III.1. Κάποτε σας ζήτησα να πουλήσετε τα υπάρχοντά σας, να τα δώσετε στους φτωχούς και να με ακολουθήσετε. ²Ιδού τι εννοούσα: Αν δεν επενδύετε σε οτιδήποτε ανήκει σ'αυτό τον κόσμο, μπορείτε να διδάξετε στους φτωχούς πού βρίσκεται ο θησαυρός τους. ³Οι φτωχοί είναι απλώς αυτοί που δεν επένδυσαν σωστά και είναι πράγματι φτωχοί! ⁴Επειδή βρίσκονται σε ανάγκη, γι'αυτό και πρέπει να τους βοηθήσετε αφού βρίσκεστε ανάμεσά τους. ⁵Σκεφθείτε πόσο τέλεια θα μαθαίνατε το μάθημά σας αν ήσαστε απρόθυμοι να μοιραστείτε τη φτώχεια τους. ⁶Διότι η φτώχεια είναι έλλειψη και δεν υπάρχει παρά μόνο μια έλλειψη αφού υπάρχει μόνο μια ανάγκη.
12.III.2. Υποθέστε ότι ένας αδελφός επιμένει να κάνετε κάτι που νομίζετε πως δεν θέλετε να κάνετε. ²Και μόνο η επιμονή του θα πρέπει να σας δώσει να καταλάβετε ότι πιστεύει πως η σωτηρία βρίσκεται σ'αυτό. ³Αν συνεχίσετε να αρνείστε και βιώσετε μια βραχύχρονη αντίδραση αντίθεσης, τότε πιστεύετε πως η δική σας σωτηρία βρίσκεται στο να μην κάνετε αυτό που σας ζητάει. ⁴Έτσι, λοιπόν, κάνετε και εσείς το ίδιο λάθος όπως κι εκείνος και κάνετε το σφάλμα αληθινό και για τους δυο σας. ⁵Η επιμονή σημαίνει επένδυση και αυτό στο οποίο επενδύετε, πάντοτε συνδέεται με την ιδέα που έχετε για τη σωτηρία. ⁶Η ερώτηση είναι πάντα διττή. ⁷Πρώτον ποιο είναι αυτό που πρόκειται να σωθεί; ⁸Και δεύτερον πώς μπορεί να σωθεί;
12.III.3. Κάθε φορά που θυμώνετε μ'έναν αδελφό, για οποιοδήποτε λόγο, πιστεύετε ότι είναι το εγώ που πρέπει να σωθεί μέσω της επίθεσης. ²Αν ο αδελφός σας επιτεθεί, συμφωνείτε με αυτή την πεποίθηση και εάν επιτεθείτε κι εσείς την ενισχύετε. ³Θυμηθήτε πως εκείνοι που επιτίθενται είναι φτωχοί. ⁴Η φτώχεια τους ζητά δώρα, όχι περισσότερη εξαθλίωση. ⁵Εσείς που θα μπορούσατε να τους βοηθήσετε, σίγουρα συμπεριφέρεστε καταστροφικά αν δεχτείτε τη φτώχεια τους και ως δική σας. ⁶Αν δεν είχατε επενδύσει όπως αυτοί, ποτέ δεν θα σας περνούσε από το μυαλό να παραβλέψετε την ανάγκη τους.
12.III.4. Αναγνωρίστε τι δεν έχει σημασία και αν ο αδελφός σας σας ζητήσει κάτι «εξωφρενικό», κάντε το επειδή δεν έχει σημασία. ²Αν αρνηθείτε, η αντίθεσή σας θεμελιώνει τη σημασία που αποκτά αυτό για σας. ³Εσείς είστε μονάχα που κάνατε το αίτημα του αδελφού σας να είναι εξωφρενικό και κάθε αίτημα ενός αδελφού είναί για σας. ⁴Γιατί να επιμείνετε να το αρνείστε? ⁵Διότι αν το κάνετε σημαίνει ότι αρνείστε στον αδελφό σας και οδηγείτε στην εξαθλίωση και τους δυο σας. ⁶Ο αδελφός σας ζητά σωτηρία όπως κι εσείς. ⁷Η φτώχεια είναι για το εγώ, ποτέ για τον Θεό. ⁸Κάποιος που αναγνωρίζει τι είναι πράγματι πολύτιμο δεν δέχεται τίποτε άλλο και δεν μπορεί να έχει «εξωφρενικές» απαιτήσεις.
12.III.5. Η σωτηρία απευθύνεται στον νου και επιτυγχάνεται μέσω της ειρήνης. ²Είναι το μόνο πράγμα που μπορεί να σωθεί και ο μόνος τρόπος σωτηρίας. ³Κάθε άλλη αντίδραση εκτός της αγάπης πηγάζει από σύγχυση σχετικά με το «τι» και το «πως» της σωτηρίας και αυτή είναι η μόνη απάντηση. ⁴Ποτέ μην το ξεχνάτε και ποτέ μην επιτρέπετε στον εαυτό σας να πιστέψει ούτε λεπτό πως υπάρχει και μια άλλη απάντηση. ⁵Διότι έτσι σίγουρα θα εντάξετε τον εαυτό σας ανάμεσα στους φτωχούς που δεν κατανοούν ότι βρίσκονται μέσα στην αφθονία και ότι η σωτηρία βρίσκεται δίπλα τους.
12.III.6. Η ταύτισή σας με το εγώ δεν είναι τίποτα άλλο παρά επίθεση εναντίον του εαυτού σας και φτώχεια. ²Γι' αυτό ακριβώς όσοι ταυτίζονται με το εγώ νιώθουν στερημένοι. ³Βιώνουν κατάθλιψη ή θυμό επειδή στην ουσία αντάλλαξαν την Αγάπη προς τον Εαυτό με το «αυτομίσος» και έτσι νιώθουν φόβο για τον ίδιο τους τον εαυτό. ⁴Αλλά δεν το συνειδητοποιούν. ⁵Ακόμη κι αν έχουν πλήρη επίγνωση του άγχους δεν αντιλαμβάνονται ότι πηγή του είναι η δική τους ταύτιση με το εγώ και έτσι πάντα προσπαθούν να διευθετήσουν την κατάσταση κάνοντας κάποιου είδους παράλογη «ρύθμιση» με τον κόσμο. ⁶Πάντοτε αντιλαμβάνονται τον κόσμο έξω απ' τον εαυτό τους διότι αυτό είναι κρίσιμης σημασίας για την προσαρμογή τους σ' αυτόν. ⁷Δεν αντιλαμβάνονται πως αυτοί δημιουργούν αυτό τον κόσμο επειδή δεν υπάρχει κανένας κόσμος έξω απ' αυτούς.
12.III.7. Αν η πραγματικότητα του κόσμου είναι οι σκέψεις αγάπης του Υιού του Θεού, τότε ο πραγματικός κόσμος πρέπει να βρίσκεται μέσα στον νου του. ²Οι παράλογες σκέψεις του, επίσης, πρέπει να βρίσκονται μέσα σ' αυτόν, αλλά δεν μπορεί ν' αντέξει μια αιώνια διαμάχη τέτοιου μεγέθους. ³Ένας διαχωρισμένος νους κινδυνεύει και αναγνωρίζοντας ότι διατηρεί μέσα του σκέψεις διαμετρικά αντίθετες, βρίσκεται σε μια αφόρητη κατάσταση. ⁴Επομένως ο νους προβάλλει τον διαχωρισμό, όχι την πραγματικότητα. ⁵Όλα όσα αντιλαμβάνεστε ως εξωτερικό κόσμο δεν είναι τίποτε άλλο παρά η προσπάθεια να διατηρήσετε την ταύτισή σας με το εγώ, επειδή όλοι πιστεύουν πως η ταύτιση είναι σωτηρία. ⁶Όμως αναλογιστείτε τι έχει συμβεί, επειδή οι σκέψεις έχουν συνέπειες για αυτόν που τις κάνει. ⁷Βρίσκεστε σε ανταγωνισμό με τον κόσμο έτσι όπως τον αντιλαμβάνεστε, επειδή σκέφτεστε ότι σας εναντιώνεται. ⁸Αυτή είναι η αναγκαστική συνέπεια αυτού που κάνατε. ⁹Έχετε προβάλει εξωτερικά ο,τι ανταγωνίζεται εκείνο που βρίσκεται εσωτερικά και επομένως είστε αναγκασμένοι να το αντιλαμβάνεστε κατ' αυτό τον τρόπο. ¹⁰Γι' αυτό πρέπει να καταλάβετε ότι το μίσος σας βρίσκεται μέσα στον νου σας κι όχι έξω απ' αυτόν, πριν μπορέσετε να απαλλαγείτε απ' αυτό. ¹¹Και πρέπει, επίσης, να καταλάβετε γιατί πρέπει να απαλλαγείτε από το μίσος προτού αποκτήσετε μια πραγματική αντίληψη για τον κόσμο.
12.III.8. Είπα πριν πως ο Θεός αγάπησε τόσο τον κόσμο που τον έδωσε στον μονάκριβό Του Υιό. ²Ο Θεός αγαπά τον πραγματικό κόσμο και εκείνοι που αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα αυτού του κόσμου δεν μπορούν να δουν τον κόσμο του θανάτου. ³Διότι ο θάνατος δεν ανήκει στον πραγματικό κόσμο όπου τα πάντα αντανακλούν το αιώνιο. ⁴Ο Θεός σας έδωσε τον πραγματικό κόσμο σε αντάλλαγμα αυτού που ο διαχωρισμένος σας νους δημιούργησε και που είναι το σύμβολο του θανάτου. ⁵Διότι, αν πραγματικά μπορούσατε να διαχωρίσετε τον εαυτό σας από τον Νου του Θεού θα πεθαίνατε.
12.III.9. Ο κόσμος που αντιλαμβάνεστε είναι ένας κόσμος διαχωρισμού. ²Ίσως είστε πρόθυμοι να αποδεχθείτε ακόμα και τον θάνατο προκειμένου να αρνηθείτε τον Πατέρα σας. ³Όμως Εκείνος δεν το επιθυμεί και έτσι αυτό δεν συμβαίνει. ⁴Εξακολουθείτε να μην μπορείτε να χρησιμοποιείτε τη βούλησή σας εναντίον Του και αυτός είναι ο λόγος που δεν έχετε κανένα έλεγχο πάνω στον κόσμο που φτιάξατε. ⁵Δεν είναι ένας κόσμος βούλησης, επειδή κυβερνάται από την επιθυμία να βρίσκεται σε ασυμφωνία προς τον Θεό και αυτή η επιθυμία δεν είναι βούληση. ⁶Επομένως ο κόσμος που δημιουργήσατε είναι εντελώς χαοτικός και τον κυβερνούν αυθαίρετοι και παράλογοι «νόμοι» χωρίς κανένα νόημα οποιουδήποτε είδους. ⁷Είναι φτιαγμένος από αυτά που δεν θέλετε και γι' αυτό έχουν προβληθεί από τον νου σας, επειδή τα φοβάστε. ⁸Όμως αυτός ο κόσμος βρίσκεται μόνο στο μυαλό αυτού που τον έφτιαξε όπως επίσης εκεί βρίσκεται και η πραγματική του σωτηρία. ⁹Μην πιστέψετε πως η σωτηρία σας βρίσκεται έξω από τον εαυτό σας, διότι μόνο αναγνωρίζοντας πού βρίσκεται αυτός ο κόσμος θα αποκτήσετε έλεγχο πάνω του. ¹⁰Πράγματι, εσείς έχετε τον έλεγχο του νου σας αφού ο νους είναι ο μηχανισμός της απόφασης.
12.III.10. Αν αναγνωρίσετε ότι κάθε μορφή επίθεσης που αντιλαμβάνεστε βρίσκεται μέσα στον νου σας και πουθενά αλλού θα ανακαλύψετε την πηγή της και εκεί απ' όπου ξεκινά εκεί και πρέπει να τελειώσει. ²Διότι, η σωτηρία βρίσκεται στο ίδιο μέρος. ³Στον βωμό του Θεού όπου βρίσκεται ο Χριστός, εκεί βρίσκεται και η σωτηρία. ⁴Έχετε βεβηλώσει τον βωμό, αλλά όχι και τον κόσμο. ⁵Ο Χριστός, όμως, έχει εναποθέσει για χάρη σας πάνω στον βωμό την Επανόρθωση. ⁶Φέρτε τις αντιλήψεις που έχετε γι' αυτό τον κόσμο στον βωμό διότι είναι ο βωμός της αλήθειας. ⁷Εκεί θα δείτε την όρασή σας ν' αλλάζει και εκεί θα μάθετε να βλέπετε πραγματικά. ⁸Από κει, όπου κατοικούν ο Θεός και ο Υιός Του εν ειρήνη και όπου είστε ευπρόσδεκτοι, θα κοιτάξετε γύρω σας με ειρήνη και θα έχετε μια πραγματική αντίληψη του κόσμου. ⁹Όμως για να βρείτε την ειρήνη πρέπει να εγκαταλείψετε την επένδυση που προβάλλετε σε αυτό τον κόσμο και να επιτρέψετε στο Άγιο Πνεύμα να επεκτείνει τον πραγματικό κόσμο προς εσάς από τον βωμό του Θεού.