11.Ε.1. Ο παραλογισμός ανήκει είτε στον Θεό είτε στο εγώ. ²Εάν εξετάσεις έντιμα τα δεδομένα και των δύο πλευρών θα συνειδητοποιήσεις πως αυτό πρέπει να είναι αληθές. ³Ούτε ο Θεός ούτε το εγώ προτείνουν ένα αποσπασματικό σύστημα σκέψης. ⁴Κάθε πλευρά έχει μια εσωτερική συνέπεια αλλά μεταξύ τους βρίσκονται σε πλήρη αντίθεση έτσι που είναι αδύνατη η εν μέρει υποταγή και στις δύο. ⁵Θυμήσου, επίσης, ότι διαφέρουν ως προς τα αποτελέσματα τους τόσο, όσο και ως προς τα θεμέλια τους επειδή έχουν φύσεις θεμελιωδώς ασυμφιλίωτες και συνεπώς η αμφιταλάντευση ανάμεσα τους είναι εξίσου ασυμβίβαστη. ⁶Δεν υπάρχει τίποτα που να βρίσκεται εν ζωή και να μην έχει πατέρα, διότι η ζωή είναι δημιουργία. ⁷Συνεπώς η απόφαση που παίρνεις αποτελεί πάντα μια απάντηση στο ερώτημα, «Ποιος είναι ο πατέρας μου;» ⁸Όποιον πατέρα επιλέξεις, σε αυτόν θα δείξεις πίστη.
11.Ε.2. Όμως, τι θα μπορούσες να πεις σε κάποιον που πίστεψε ότι αυτή η ερώτηση εμπεριέχει διαμάχη; ²Εάν εσύ κατασκεύασες το εγώ, τότε πώς μπορεί το εγώ να έχει φτιάξει εσένα; ³Το πρόβλημα της πατρότητας εξακολουθεί να είναι η μοναδική πηγή διαμάχης, επειδή το εγώ φτιάχτηκε από την επιθυμία του Υιού του Θεού να είναι αυτός ο Πατέρας. ⁴Το εγώ, λοιπόν, δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα ψευδαισθητικό σύστημα με το οποίο κατασκεύασες τον δικό σου πατέρα. ⁵Μην κάνεις λάθος ως προς αυτό. ⁶Ακούγεται παράλογο όταν δηλώνεται με πλήρη εντιμότητα αλλά το εγώ ποτέ δεν κοιτά με πλήρη εντιμότητα ό,τι κατασκευάζει. ⁷Όμως αυτός είναι ο παράλογος ισχυρισμός του ο οποίος βρίσκεται προσεκτικά κρυμμένος κάτω από τον σκοτεινό ακρογωνιαίο λίθο του συστήματος σκέψης του. ⁸Συνεπώς είτε το εγώ το οποίο εσύ κατασκεύασες είναι όντως ο πατέρας σου, είτε ολόκληρο το σύστημα σκέψης του δεν μπορεί να σταθεί.
11.Ε.3. Κατασκευάζεις μέσω προβολής, ενώ ο Θεός δημιουργεί μέσω επέκτασης. ²Ο ακρογωνιαίος λίθος της δημιουργίας του Θεού είσαι εσύ, διότι το δικό Του σύστημα σκέψης είναι Φως. ³Θυμήσου τις Ακτίνες που είναι παρούσες αλλά αθέατες. ⁴Όσο περισσότερο προσεγγίζεις στο κέντρο του συστήματος σκέψης Του, τόσο πιο ευδιάκριτο γίνεται το Φως. ⁵ Όσο εγγύτερα έρχεσαι στα θεμέλια του συστήματος σκέψης του εγώ τόσο περισσότερο συσκοτίζεται ο δρόμος σου. ⁶Κι όμως ακόμα κι αυτή η μικρή σπίθα στον νου σου αρκεί για να τον φωτίσει. ⁷Φέρε θαρραλέα το Φως και ύψωσέ το με γενναιότητα πάνω από τα θεμέλια του συστήματος σκέψης του εγώ. ⁸Θέλησε να το κρίνεις με τέλεια εντιμότητα. ⁹Άνοιξε τον σκοτεινό ακρογωνιαίο λίθο του τρόμου, πάνω στον οποίο στηρίζεται, και φέρε το έξω στο Φως. ¹⁰Τότε θα δεις ότι αυτό το οποίο φοβάσαι στηρίζεται πάνω στο τίποτα.
11.Ε.4. Αδελφέ μου, είσαι τμήμα του Θεού και τμήμα μου. ² Όταν θα έχεις επιτέλους κοιτάξει άφοβα τα θεμέλια του εγώ, χωρίς να μαζεύεσαι από φόβο, θα έχεις επίσης κοιτάξει και τα δικά μας θεμέλια. ³Έρχομαι προς εσένα σταλμένος από τον Πατέρα μας για να σου προσφέρω ξανά τα πάντα. ⁴Μην τα αρνηθείς, θέλοντας να κρατήσεις κρυμμένο τον σκοτεινό θεμελιώδη λίθο του εγώ, επειδή η προστασία του δεν θα σου προσφέρει τη λύτρωση. ⁵Σου προσφέρω ένα φανό, να φωτίζει τον δρόμο σου και θα πορευτώ μαζί σου. ⁶Δεν θα είσαι μόνος σου σε αυτό το ταξίδι. ⁷θα σε οδηγήσω στον πραγματικό Πατέρα σου, που σε χρειάζεται όπως σε χρειάζομαι κι εγώ. ⁸Θ' αρνηθείς να ανταποκριθείς με χαρά σε αυτό το κάλεσμα;